ik had een behoorlijk slechte versie van deze film te pakken waardoor het al niet aangenaam kijken was .
het verhaal is ook dermate flauw soms dat zelfs de heerlijke verschijning van Ava gardner niet veel verbetering brengt .
Niven's karakter is ook dermate een over the top slapjanus dat dat ook weer irritatie opwekt .
Aardig spionageverhaal waarin Ford weer eens een affaire mag beleven met hayworth .
Rita hayworth is hier niet zo een verleidelijke femme fatale zoals in Gilda maar ze blijft natuurlijk een plaatje om te bekijken .
Het spionage plot is aardig en boeiend genoeg , de romance tussen hayworth en Ford is echter wat zwak uitgewerkt en krijgt te weinig tijd .
Singapore is een prima mix tussen een kleine portie misdaad en een flinke dosis romantiek tussen Macmurray en Gardner .
ik vind Macmurray altijd beter op dreef als er in zijn karakter wat humor verweven zit , hier ontbreekt dat maar hij doet het naar behoren , Gardner is weer een plaatje om te zien , hun romance is wat oppervlakkig maar afdoende voor het verhaal .
Een geslaagde mix tussen misdaad en romantiek en een beetje mystery .
de traagheid van de film is opvallend maar werkt hier wel heel goed , tezamen met uitstekend spel van vrijwel iedereen in de cast , Jammer dat kristofferson's personage relatief weinig screentijd heeft , ik had graag gezien dat de flashbacks wat meer tijd zouden hebben gekregen .
de raciale kwesties boeiden me een stuk minder , het drama is gelukkig ingetogen en niet over the top .
het verhaal is wel boeiend maar voelt af en toe toch langdradig aan en ik betrapte mezelf er af en toe op me af te vragen hoe lang het nog zou duren .
Om hier een driehoeksverhouding van te maken vond ik persoonlijk een verkeerde keuze , Victor en Eloise hadden veel meer een chemie met elkaar dan Victor en muurbloempje Linda .
Gardner speelt hier wel weer heerlijk en Gable is weer goed op dreef als ruwe kerel met een klein hartje .
verder mooie beelden op locatie .
de openings scene met de 2 moordenaars ( waarin we overigens The fat man uit jake and the fat man herkennen)
is het spannendst .
Daarna krijgen we via flashbacks het verhaal van Lancaster's personage te zien , het plot is wat vergezocht maar nietemin boeiend .
Lancaster valt als een uitgerangeerde boxer min of meer ten prooi aan Femme fatale Gardner die met deze film min of meer haar doorbraak beleefde .
Prima noir verder waarin Edmund o brien de meeste screentijd krijgt en dat prima invult .
in zijn oude musical's speelde astaire altijd een beetje wat domme het sulletje , hier is ie toch een stuk serieuzer
en levenswijzer en dat is een stuk aangenamer om naar te kijken .
als musical wat minder al heeft de film zijn aardige momenten maar soms is het net wat te langdradig .
Als romcom goed genoeg al is het geen topper .
met dit kon ik persoonlijk maar heel weinig , het plot leek me wel interressant voor een film maar de uitvoering vond ik veel te art house interressant doenerij , nergens kon ik me enigsins inleven in de personages en als Alma begint te ratelen en maar door blijft gaan in overdreven emotionele uitspattingen en uiteindelijk uitmondend in bijna hysterie is mijn tolerantie grens al lang bereikt .
Afgevinkt voor de IMDB top 250 en die bevalling hebben we weer gehad .
