True Detective - Seizoen 2 (2015)

Na het bericht dat Woody en Matthew niet meer mee gingen doen in seizoen twee, dacht ik dat een "vervolg" erg ging tegenvallen. Verrassend genoeg pakte ook deze serie goed uit. Colin Farrel speelde zeer sterk, Vince Vaughn verraste mij op elk front met zijn performance (tja, kende 'm voornamelijk van komediefilms) en Rachel McAdams overtreft zichzelf. Heerlijke grijze, grauwe sfeer, net als seizoen 1, en steengoed uitgewerkt allemaal...

Na het sublieme eerste seizoen konden van de voren al weten dat het tweede seizoen niet beter ging worden,maar dit vond ik wel een heel groot verschil......echt slecht is het niet maar wel twee totaal verschillende cijfers naar mijn idee.

Groot pluspunt vond ik Vaughn die hier liet zien dat hij ook iets anders kon dan alleen maar de lolbroek uithangen.

Visueel best aardig maar ook hier niet zo fantastisch als het eerste.

Acteerwerk van de rest van de cast was aardig.....het verhaal vond ik tegenvallen.

Nu 6 afleveringen gezien van dit seizoen en ik snap de 'teleurstelling' van veel mensen totaal niet. Toegegeven, seizoen 1 is beter dan dit, maar een gemiddelde van 3,21 sterren? Wederom geweldig acteerwerk, prachtige cinematografie en een, vind ik, goed verhaal met een steeds groter wordende beerput naarmate je richting het einde komt. Vooralsnog zit ik op 4,5 sterren, hopelijk komt daar met de laatste twee afleveringen geen verandering in. Oja, wat een verassing is Vince Vaughn! Had altijd een hekel aan hem in films maar door deze serie laat hij zien dat hij eigenlijk een fantastisch acteur is, chapeau!

Graag een seizoen 3, Nic Pizzolatto!!!

Ik vond dit seizoen fijner om te zien dan het eerste seizoen. Het zweverige en spiritisme uit het eerste seizoen boeide mij niet zoveel. Wel waren de dialogen daar sterker dan hier. Ik snap echter de kritiek ook niet helemaal, de acteerprestaties zijn goed en verhaal technische is het netjes uitgewerkt. en het ziet er allemaal weer heerlijk gelikt uit.

Ik las trouwens dat een derde seizoen er waarschijnlijk niet gaat komen KAMIKAZE. De kritiek op dit seizoen was niet mals en dat zou bij Pizzolatto ook binnengekomen zijn. Jammer had hier graag meer van willen zien.

Ik heb het inderdaad ook gelezen, zou ik ontzettend jammer vinden want deze serie verdient nog wel een aantal seizoenen.....

De twee eerste afleveringen gezien (en de 'twist' die in ep3 volgt, had ik al eens over gelezen - tsja...), en de opzet van het verhaal spreekt me best aan. Vooral Vaughn en McAdams maken indruk, maar ook Farrell en 'die motoragent' (kan z'n naam even niet vinden) doen het heel aardig. Visueel / qua sfeer is het ook weer dik in orde. Helaas heb ik ep3 en 4 op De Belg zaterdag gemist, dus de vraag is of ik dit later nog zal checken... ... ...?

Ik vond seizoen 2 ook geweldig. Wel minder dan 1, maar 2 heeft een eigen gezicht. Goede sfeer, goede acteerprestaties, sterke cinematography en een lekker ingewikkeld verhaal. Ik hou er van!

Seizoen 3 lijkt nu toch echt wel in de steigers te staan.

True Detective season 3

Een stuk minder sterk dan het eerste seizoen - maar ja, hoe kun je dat overtreffen - toch vind ik het goed te doen. Heb best genoten van het vuige sfeertje en van de karakters, vooral de rol van Farrell. Maar het kapstokverhaal over de lokale politiek, corruptie en criminelen kon me weinig boeien. Te veel... personages, plotjes, settings, daar wringt de schoen (kan het niet precies duiden).

Na drie afleveringen snap ik iets van de backlash, maar ik kan het wel waarderen dat het qua stijl, feel en setting zo enorm anders in elkaar steekt dan het eerste seizoen. Al heb ik nog niet helemaal door of het bewust een ironische laag heeft met al die dik aangezette cliché-figuren, of dat het stiekem niet zo heel goed geschreven is en de coolheidsfactor van de personages het wint van serieus menselijk drama.

Na zes afleveringen ben ik nog steeds gematigd positief. Die gelikte, broeierige LA-sfeer met surreële ondertonen van David Lynch of de strakke actiescènes van Michael Mann of Christopher Nolan. Ook hier de existentiële kijk op spiritualiteit, zingeving en geloofssystemen, maar nu niet richting hypocriet christelijke hoek maar richting sektarische zelfhulpgoeroes en de organisatoren van de betere Banga-feestjes. Het doet visueel niet eens onder voor de eerste reeks, met uitschieters als Ray die door een gemaskerde persoon wordt neergeschoten met een shotgun, een shoot-out waar massaal onschuldige burgers vallen , Ani die als vrouwelijke agente infiltreert in een luxebordeel.. En toch voelt het in z'n geheel stroperig: de eigenlijke moordzaak wordt overschaduwd door een kluwen aan (vaak oninteressante) zijlijnen; het machtsspel tussen de bad cop (Colin Farrell) en de kingpin (Vince Vaughn) voelt geforceerd; en het plot schiet alle kanten op en leidt maar af en toe tot een bevredigende opbouw. Ergens had ik ook liever gezien dat de dynamiek tussen een vrouwelijke agente in een mannenbolwerk (Rachel McAdams) en een bi- of homoseksuele motoragent (Taylor Kitsch) meer op de voorgrond was gekomen. Het had dit seizoen écht anders gemaakt dan soortgelijke misdaadseries.

Het tweede seizoen mag nog steeds toxic masculinity te midden van patriarchale machtsstructuren thematiseren, maar de subtiele en onderhuidse spanning tussen Rust Cohle en Martin Hart is vervangen door een cartooneske kijk op mannelijkheid. De laatste twee afleveringen zijn lachwekkend over the top in hoe het die (overigens op zichzelf belangrijke) boodschap onder de aandacht brengt: vol clichés, stereotypen en met een erg zwart/wit weergave van machismo. Ik snap niet waarom Nic Pizzolatto niet een sociaal realistische opzet had als in de eerste reeks, maar dan met Ani Bezzerides in de hoofdrol in plaats van dat ongeloofwaardige gedoe tussen Ray Velcoro en Frank Semyon. Dit seizoen is lang niet zo slecht als wordt beweerd, maar er gaat een heleboel potentie verloren omdat het uit z'n voegen barst van de pretentieuze bombast.

Trailer derde seizoen True Detective - IGN

Vanaf januari 2019 te zien op HBO en Ziggo. Er is nog geen exacte uitzenddatum bekend gemaakt.

Heb hier wel zin in eigenlijk, trailer ziet er ook weer strak uit. Daarnaast heeft Mahershala Ali zich de laatste tijd wel bewezen bij mij.

Mahershala Ali lijkt inderdaad een dijk van een acteerprestatie neer te zetten, afgaande op de trailer.

Het beste uit dit tweede seizoen: LERA LYNN Performs "MY LEAST FAVORITE LIFE" Live at RESISTOR - YouTube

Nou ja, dit mag er ook zijn: Lera Lynn - Lately - YouTube

Helaas in ieder opzicht minder dan de eerste reeks. Qua plot, akteerwerk, fotografie, sfeer, dialogen en ga zo maar door moet dit het absoluut afleggen. Wel veel meer aktiescenes, die behoorlijk bloederig zijn, dus als dat je ding is kun je dit gerust een kans geven. De personages zijn ditmaal een stuk minder boeiend en, ook al zijn de acht afleveringen best oké, het verhaal zwalkt allerlei kanten uit, zonder ook maar ergens echt interessant of spannend te worden. De veelal statische, dik aangezette maffe dialoogscenes geven het geheel soms een Twin Peaks-achtig sfeertje.

Wel echt een pak minder nu. Dit seizoen heeft nog altijd Farrell, een goede McAdams en Kitsch, en Vaughn als zeer aangename verrassing, maar personages en vooral plot zijn toch stukken minder leuk. Je moet wel echt goed opletten om van die kluwen van personages en verhaallijnen iets te kunnen maken, en het schrijfwerk nodigt daar niet echt tot uit. Op een of andere manier is het zowel banaal als pretentieus, iets waar Pizzolatto eerder ook een neiging toe had. De verhaallijn van Woodrugh voelt heel afgezaagd.

Natuurlijk valt er nog wel altijd genoeg te genieten. Sommige dialogen of scènes zijn nog wel echte pareltjes, en ondanks dat het soms wel wat belachelijk wordt met al die luchtfotografie ziet de serie er wel weer aantrekkelijk uit. De laatste paar afleveringen kwam ik er ook wel meer in. Spannend is het nog wel vaak. Stiekem zelfs nog een beetje ontroerend. Een dikke 3.0* dan maar.

Het 2e seizoen van True Detective beviel me een stukje minder dan het 1e. Sowieso zullen verdere seizoenen altijd hiermee worden vergeleken. Seizoen 1 heeft de kwalitatieve lat namelijk heel erg hoog gelegd. Toch moet ik zeggen dat dit 2e seizoen niet slecht te noemen is. De makers lijken in alle opzichten te hebben geprobeerd alles anders te doen dan in het voorgaande seizoen. Andere settings, nieuwe castlieden en verhaal, een andere feel. Het is eigenlijk compleet anders, al zijn er enkele overeenkomsten. Het verhaal steekt wederom heel onderhoudend in elkaar, visueel ziet het geheel er gelikt uit, en er wordt sterk geacteerd door de aanwezige cast. Zo viel Vince Vaughn mij heel positief op. Ik kende hem natuurlijk van de vele flauwe komedies, maar hier blijkt hij moeiteloos ook een serieuze rol te kunnen dragen. Al met al een andere insteek dan seizoen 1, maar toch verrekte onderhoudend als geheel gezien. 3,5 Ster.

This is my least favorite life...

'Waarom ga je deze kijken want deze kan je beter overslaan heb ik begrepen' was wat ik een paar weken terug te horen kreeg toen ik iemand vertelde dat ik seizoen 2 aangeschaft had en deze klaar lag om te kijken afgelopen weekend. Ik antwoordde dat je geen mening kan hebben mits je gekeken hebt, bovendien had ik seizoen 1 en 3 al en vind ik de eerste buitenaards goed, misschien wel de beste serie die ik ooit gezien. De illusie dat 2 ook maar in de buurt ging komen van de eerste had ik niet, en uiteindelijk viel het me alleszins mee. Het is niet zo dat seizoen 2 zo slecht is, het is eerder dat vooral seizoen 1 zo ontzettend goed is en daar komt 3 evenmin bij in de buurt.

De opening, en daarmee vooral de eerste aflevering, is één van twee gezichten. Ontegenzeggelijk is het sfeertje er, tot op zekere hoogte, weer met grimmige en verloren aandoende karakters en is er andermaal de soundtrack van T-bone Burnett. Op dat vlak voelt het geheel als vertrouwt, de verhaallijn zorgt echter voor een spaak in het wiel. Want waar seizoen 1 uitblinkt in een sober maar strak verhaal met één onderzoek en twee rechercheurs is deel 2 al een stuk rommeliger. En dat strooit toch vooral de eerste twee afleveringen zand in de motor waar de karakters en hun problemen maar niet uit willen kristaliseren. Dan is er nog de vreemde eend in de bijt genaamd Frank Semyon en daarmee een factor die buiten het rechercheurstrio valt en ontzettend moeilijk te passen valt in het lopende onderzoek. Uiteraard komen die lijnen op een gegeven moment wel bij elkaar maar TD2's grootste vijand lijkt toch vooral een teveel aan karakters en een te groot en ingewikkeld plot waardoor het geheel rommelig aanvoelt. Richting het einde weet ik bij sommige namen nog steeds geen gezicht te passen.

Maar om deze True Detective daar volledig op af te rekenen is niet helemaal eerlijk. Jammer is het grootste plot dat toch net niet lekker uitpakt. Maar een aantal sterke momenten brengt het wel zoals de enorme schietpartij einde aflevering 4. Wow! Zo brengt de serie toch drie interessante en getroubleerde karakters samen in de vorm van Velcoro, Bezzerides en Woodrugh. Dat deze mensen een molensteen qua verleden om de nek hebben en ook nog eens prooi voor hogere machten mag duidelijk zijn en in het geval van Colin Farrell leidt het tot sterke acteerprestaties. Iets dat ook opvalt aan Vaughn die dit ook al toonde in Dragged Across Concrete, je zou toch wensen dat die man die flauwe humor van zich laat varen. Dan mag het oog evenmin klagen met dames als McAdams, Kelly Reilly en Leven Rambin. Ondertussen blijft richting het einde het onderzoek nog even vaag om vervolgens in de laatste aflevering wel te eindigen met een ontzettend vuig en sinster sfeertje, misschien wel een beetje een paradox.

En zo eindigt TD2 in een naargeestige climax die opzich wel een stuk reëler zal zijn voor mensen dan het eerste seizoen dat wellicht te zweverig en mysterieus kan zijn geweest. Toch is de simplicitisch en eenvoud van die opbouw zoveel zaliger dan dit rommelig aanvoelende plot waar tot het einde niet echt een touw aan vast te knopen is. Toch is TD2 verre van slecht te noemen door sfeer en acteren maar zijn het vooral de schoenen van grote broer seizoen 1 die zo onmetelijk groot zijn om te vullen. Maar dat geld in mindere mate net zo voor seizoen 3.

Tot aan de laatste aflevering vond ik deze beter dan seizoen 1, maar helaas als ik die aflevering erbij reken dan kom ik weer op 3,5 ster, net als seizoen 1.

Dit tweede seizoen scoort voor mij iets minder dan het eerste. Na het eerste seizoen waren de verwachtingen gewoon iets te hoog. Het plot, een compleet ander soort verhaal dan seizoen 1, is wederom prima in elkaar gezet alhoewel het slot anders verliep dan menigeen, waaronder ikzelf, had gewild. Farrell is de absolute topper van de cast. De sfeer is weer prima. Het blijft een goede serie.

Redelijk vervolg op seizoen 1. Het is nog steeds prima maar loopt over van sub-plotjes waardoor het een veel warriger verhaal is. Tenminste, zo heb ik dat ervaren... Had het liever wat kleiner gezien met wat meer "detective" werk zoals in het eerste seizoen. maar alles bij elkaar toch een voldoende. 3,0*.

Toch wel pittig. Ik heb erg veel series/films gezien, maar ik kon het verhaal met alle namen en complotten niet meer bijhouden. Ik merkte dat ik na een paar afleveringen meer gewoon beelden aan het kijken was, dan een verhaal aan het volgen.

Verder visueel prima in orde (de leader is al heerlijk). Sfeerschepping uitstekend. Vaughn en Farrel hebben me enorm verrast hierin, erg sterk acteerwerk. Fijne shots hier en daar, daar is echt een neusje voor.

Misschien seizoen 1 maar weer eens herzien.

Gemiddeld een hele punt minder dan seizoen 1 en terecht. Erg moeilijk te volgen allemaal. Veel te veel namen en (deels zakelijke) verwikkelingen omtrent een vermoorde hoge pief. Erg goed wel zijn de karakterschetsen, mede door de inkijk in hun priveleven. Uitsteker was voor mij Colin Farell. De scenes met zijn zoon...schrijnend. De vader die contact probeert te maken met zijn angstige zoon. Met het stoere meid karakter Rachel Adams (zij tegen de rest van de wereld) had ik weinig. Taylor Kitsch sprak wel aan als veelbelovende agent met duister militair verleden en Vaughn ook als voormalige gangster die zijn verleden niet los kan laten. Grimmig vooral, met genoeg depri muziek gelardeerd maar ik had daar helemaal niets mee. Het lijkt een soort LA Confidential of Chinatown soms, met grote projecten en belangen in het geding, enorm veel corruptie en uiteindelijk een flinke berg lijken. Maar ik kon er meestal weinig touw aan vast knopen.

Op het einde heeft die roodharige vrouw van Vaughn een baby...maar ze kon niet zwanger worden, hoe zat dat?

Hier nog eentje! Was gewoon teveel. En je wordt ook nog geacht namen van 3 afleveringen terug te onthouden, zo leek het. Hoe alles in mekaar stak...ging mijn pet al snel teboven. Ik bleef wel kijken door de sfeer, onvoorspelbaarheid en de pakkende karakters.