The Crown - Seizoen 4 (2020)

Dit blijft een geweldige serie, met dit seizoen door de introductie van zowel prinses Diana als Margaret Thatcher natuurlijk flink wat extra vuurwerk. Beiden worden subliem neergezet door respectievelijk Emma Corrin en Gillian Anderson. Verder is ook Josh O'Connor voortreffelijk als prins Charles. De serie ademt nog steeds klasse uit in alle aspecten en heeft op geen enkel gebied aan kracht ingeboet. En wat een prachtige production design en muziek. Nee, dit mag op deze manier nog wel een paar seizoenen doorgaan...

Meesterlijke serie. De vorige drie seizoenen vond ik ook al erg goed, maar deze misschien nog wel meer. Of het is omdat ik vorig jaar ben begonnen met kijken en nu na een jaar wachten flinke verwachtingen had, die ook worden ingelost is weet ik. Wat ook meespeelt is dat de serie inmiddels is aanbeland in een tijdperk waar ik ook herinneringen aan heb.

Het vorige seizoen moest ik nog wel wat wennen aan de nieuwe acteurs die het koninklijk echtpaar speelden, maar nu zou ik toch niet meer terug willen.

Ik ben nooit een volger geweest van het koningshuis, laat staan het Britse, maar deze serie wakker mijn interesse wel aan.

Ik kwam eindelijk aan bij het seizoen waardoor ik The Crown de afgelopen weken volledig heb bekeken. Er was vorige maand zoveel ophef rondom deze vierde reeks, dat mijn aandacht wel werd getrokken om het ook eens te zien. Ik heb geen overdreven interesse in het Britse koningshuis, maar ik volg het nieuws altijd goed en ken een hoop historische zaken wel. Maar een serie als deze neemt toch al vier seizoenen de tijd om flink wat wereldhistorie aan ons te tonen, verpakt in een peperduur jasje. Dat spreekt gewoon aan en The Crown keek dan ook geweldig fijn weg, al vond ik seizoen drie wel wat minder sterk dan de rest. Maar de comeback met deze vierde reeks maakt meteen alles goed, want dit is ontzettend boeiend van begin tot eind en briljant geproduceerd met verhaallijnen, beeld, decors en muziek.

Er zijn twee nieuwe hoofdrolspelers aanwezig en niet de minste uit de geschiedenis. Margaret Thatcher, de eerste vrouwelijke Britse premier en Diana, princess of Wales en de vrouw van Prins Charles. Nou haalde The Crown sowieso al een zeer hoog niveau qua acteerwerk, maar deze twee dames zijn echt fenomenaal goed. Gillian Anderson zet The Iron Lady ongelofelijk goed neer met haar houding en gedrag. Ik moest wel wennen aan de wijze waarom ze spreekt, maar dat stoorde al snel niet meer. Ze staat bekend als genadeloos en dat laat ze hier ook zien op politiek vlak, maar tegelijkertijd toont de serie haar ook als mens, met familieproblemen, emoties en gevoelens. Dat moment in de slotaflevering, als ze gebroken vertrekt na haar nederlaag, bij de koningin langs moet en de Order of Merit krijgt was erg sterk.

De mooiste rol in deze reeks vind ik die van Diana. Ik heb altijd een zwak voor Diana gehad, het gewone meisje die plots prinses werd en diep ongelukkig was met Charles, de koninklijke familie en de verplichtingen. Emma Corrin zet haar zo goed neer. Haar verdriet, haar gespeelde vreugde, haar woedeuitbarstingen, haar liefde voor de kinderen, haar mateloze populariteit. De scènes met haar en Charles zijn denk ik de beste stukken van het seizoen. De emotieloze boodschap aan de media dat ze zijn verloofd, hun clashes tijdens de reis in Australië, haar prachtige dans in de iconische jurk en zeker ook de overduidelijke scène waarin je ziet wat het verschil tussen beiden was. Diana die bij een zwemwedstrijd flirt met zwemmers en iedereen om haar vinger weet te winden, terwijl Charles in die scene polo speelt en faalt, waarna men om hem lacht. Zijn jaloezie is soms schrijnend om te zien en ik denk dat elke kijker wel medelijden voelt met Diana. Charles wil Camilla, maar dat gaat niet. The Crown laat hem nog redelijk in zijn waarde, want ergens voel je ook enige medelijden met hem omdat zijn familie met moeder voorop hem ook niet zijn echte geluk gunt en de monarchie voor persoonlijke liefde laat gaan. Maar het blijft schofterig hoe Charles Diana behandelde en hoe Camilla dit ook allemaal liet gaan. Er zit ook gewoon geen liefde in de Winsor familie. Queen Elizabeth is hard richting haar man, zus en kinderen, Charles neemt dit weer over richting zijn gezin of richting zijn broer Andrew (pijnlijke dialoog als hij hem duidelijk maakt dat zijn rol vrij onbelangrijk is) en zo is bijna iedereen wel ongelukkig. De rol van Elizabeth is dit seizoen iets minder prominent dankzij Thatcher en Diana, maar alsnog krijgt ze een paar erg goede verhalen. Neem de insluiper op haar slaapkamer of het gekibbel met Thatcher.

De klasse druipt ieder geval van dit seizoen af en het is doodzonde dat we vermoedelijk tot 2022 op een vijfde seizoen moeten wachten. Die zal dan draaien om de scheiding van Charles en Diana en haar dood, inclusief de bedenkelijke empathie van de koninklijke familie neem ik aan. The Crown zal best zaken romantiseren of juist aandikken, maar volgens mij krijg je een vrij helder beeld hoe deze familie in elkaar steekt. Niet een gezelschap waar ik graag bij in de buurt zou willen leven.

4,5*

Voor mij het minst boeiende seizoen, de nieuwe personages spreken me minder aan en die komen er nogal veel in voor te weten Diana en Thatcher. De afleveringen waarin zij zo goed als ontbreken vind ik dan ook de sterkste zoals de episode met Margot en de aflevering dat de koningin haar kinderen langs gaat.

De eerste twee seizoenen van The Crown vond ik weergaloos. We werden getrakteerd op fantastische sets en uitmuntend acteerwerk. Al sinds het eerste seizoen vraag ik me af hoe ze uiteindelijk Margaret Thatcher en Lady Diana zouden gaan verwerken in de serie, dus je kan wel zeggen dat ik reikhalzend uitkeek naar dit vierde seizoen.

Seizoen 3 vond ik het minste seizoen tot nu toe. Het stak wat bleekjes af bij de voorgangers en er zaten wat gemiste kansen in. Seizoen 4 gaat nog steeds gebukt onder een deel van de kritiek die ik daar had, en haalt wat mij betreft ook niet het niveau van de eerst twee seizoenen, maar is toch wel weer een stuk beter. Het scheelt dat de hoge verwachtingen bij de twee prominente nieuwkomers worden ingelost. Zowel Gillian Anderson als Emma Corrin doen het uitstekend. Het zijn - net als het geval was bij John Lithgow's vertolking van Churchill - geen letterlijke lookalikes, maar ze geven wel een weergave die strookt met echte beelden van Thatcher en Diana. Overigens mag ook Olivia Colman niet ongenoemd blijven. Daar waar ik de eerste afleveringen van het vorig seizoen nog wat moest wennen aan haar ís ze hier gewoon de koningin. De bij vlagen ijzingwekkende scènes tussen haar en Anderson zijn fantastisch en behoren tot de hoogtepunten van de serie. Ook Josh O'Connor valt opnieuw in positieve zin op. Tobias Menzies en Helena Bonham Carter blijven mij helaas wat nietszeggend. Philip is echt een saaie mopperpot geworden.

De serie was eind vorig jaar vooral veel in het nieuws omdat er zogenaamd onwaarheden in zouden zitten. Dat lijkt mij niet meer dan logisch. We hebben te maken met een fictieve serie in plaats van een documentaire. Zelf als je het koningshuis erbij zou betrekken zou je waarschijnlijk nog niet de volledige waarheid te zien krijgen. Ik moet wel zeggen dat ik (eigenlijk voor het eerst bij deze serie) merkte dat het inderdaad soms wat te dik bovenop ligt. Dan duid ik met name op de scènes tussen Diana en Charles. We zullen nooit precies weten wat er onderling gezegd is, maar met name Charles wordt hier wel echt neergezet als een slechterik. In diverse docu's wordt dat beeld ook wel min of meer bevestigd, dus ik wil het niet gelijk onterecht noemen, maar het schuurt soms een beetje tegen een stereotype aan.

Waar of niet waar: seizoen 4 van The Crown is weer volop genieten. Qua aankleding (sets, kostuums, grime) straalt de serie nog steeds veel klasse uit en de afleveringen zijn ook weer een stuk interessanter dan het vorig seizoen. Aflevering 5, waar de focus weer even wordt teruggebracht naar de koningin, springt er ook in positieve zin uit. Jammer dat het weer erop zit voor de eerstkomende tijd, maar ik blijf wel met een tevreden gevoel wachten op het volgende seizoen.

4*

Beste seizoen tot nu toe, want het meest smeuïg. Met name de rollen van Thatcher en Diana spreken aan en zijn bijna perfect neergezet, maar soms een beetje te dik aangezet. De echte Thatcher sprak (althans aan het begin van haar carrière als PM) niet zo langzaam als Anderson in de eerste afleveringen (dit verbetert in de latere episodes), terwijl Corrin veel meer dan de echte Diana met de camera flirt tijdens het beruchte "Whatever love means" interview. Maar goed, het stoort me helemaal niet, voor een serie als deze werkt het wellicht juist zelfs wat beter.

Ik kan me verder voorstellen dat de echte Charles niet bepaald blij is met hoe hij uitgebeeld wordt. Wellicht niet helemaal waarheidsgetrouw (wat natuurlijk de commotie over het ontbreken van disclaimers veroorzaakte), maar van wat ik over dat huwelijk gelezen heb, komt het op mij over alsof tenminste de sfeer goed getroffen is. Maar goed, Camilla en hij krijgen nu natuurlijk opnieuw een golf van haat over zich heen en wat mij betreft hebben ze daarvoor al afdoende betaalt in de nasleep van Diana's dood (voorzover het redelijk is om van ze te verlangen dat ze betalen, zoveel ongelukkige huwelijken waarbij de schuld voornamelijk bij één persoon ligt en die ermee wegkomt, waarom zou hij dan wel moeten betalen?)

De interacties tussen koningin en Thatcher zijn natuurlijk ook interessant, alleen al hun eerste scène samen waarbij Thatcher duidelijk maakt dat over het algemeen vrouwen ongeschikt vindt voor hoge functies. Hun interactie in de achtste aflevering, 48:1, levert wel het enige moment waar wat mij betreft de serie iets teveel vrijheid qua interpretatie neemt. De Elizabeth zal ongetwijfeld haar privé mening hebben, maar ik vind het zo moeilijk om te geloven dat ze die mening moedwillig laat lekken na zoveel jaar juist alles gedaan te hebben om vooral niets te doen om zo onpartijdigheid uit te stralen. Ook schijnt ze niet werkelijk met Fagan, de inbreker in Episode 5 gesproken te hebben, waar ze heel erg empathisch lijkt te zijn, terwijl ze dat weer helemaal niet is ten opzichte van haar eigen familie. Een beetje tegenstrijdig in karakter, wat volgens mij komt door de vrijheid die de serie neemt in die vijfde episode.

Los daarvan weet de serie dus erg te boeien. Leukste episode is de tweede, The Balmoral Test waar Thatcher compleet niet weet wat de etiquette in het vakantieverblijf van de koninklijke familie weet, en juist te chique gekleed gaat in verkeerde momenten. Ook ongeloofwaardig natuurlijk, ik kan me niet voorstellen dat men haar niet van te voren van de etiquette op de hoogte stelde, maar vermakelijk is het wel. Maar eigenlijk springt geen enkele episode (ook de tweede niet) echt boven de rest uit, in tegenstelling tot voorgaande seizoenen, lijkt alles sterk te zijn. Om die reden krijgt dit seizoen mijn hoogste waardering tot nu toe voor deze serie. 3,5*.