menu
Mijn Series +

Outlander - Seizoen 4 (2018-2019)

mijn stem
4,13 (19)
19 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Romantiek

ontwikkeld door Ronald D. Moore
met Caitriona Balfe, Sam Heughan en Richard Rankin

Outlander volgt het leven van Claire Randall, een gelukkig getrouwde verpleegster die in 1945 - kort na de Tweede Wereldoorlog - op mysterieuze wijze verdwijnt en ontwaakt in het Schotland van 1743. In een onbekende en levensbedreigende wereld moet ze het hoofd boven water zien te houden. Wanneer ze wordt uitgehuwelijkt aan Jamie Frasier - een moedige en charmante Schotse strijder - ontstaat er een gepassioneerde affaire die haar doet wankelen. Want hoe kiest ze de man van haar leven als ze zich letterlijk in twee compleet verschillende werelden bevinden?

  1. America the Beautiful
  2. Do No Harm
  3. The False Bride
  4. Common Ground
  5. Savages
  6. Blood of My Blood
  7. Down the Rabbit Hole
  8. Wilmington
  9. The Birds & the Bees
  10. The Deep Heart's Core
  11. If Not for Hope
  12. Providence
  13. Man of Worth
zoeken in:
avatar van J.Ch.
3,5
Het vierde seizoen van Outlander laat mij met wat gemengde gevoelens achter.

Misschien de belangrijkste reden daarvoor: Claire en Jamie lijken definitief weg te zijn uit Schotland. En Schotland is voor mij één van de grootste charmes van deze serie. In Amerika zijn er ook wel mooie plaatjes te zien, en er zijn wat geïmporteerde Schotten zodat we nog steeds het mooie accent mogen aanhoren, maar het is niet hetzelfde. Een nieuwe locatie biedt nieuwe mogelijkheden, en sommige daarvan pakken goed uit, maar ik blijf Schotland missen.

In vergelijking met vorige seizoenen ligt de focus minder op Claire en Jamie, en meer op de jongere generatie. Ook dat met wisselend succes. Brianna en Roger zijn aan elkaar gewaagd, maar hebben niet de chemie die Claire en Jamie vanaf het begin hadden. Young Ian kan op mijn sympathie rekenen (nog voor zijn zelfopoffering in de finale) maar een karakter als Liz komt totaal niet uit de verf. In vergelijking met de drama's waarin de jongeren in verwikkeld raken hebben onze 'oude' hoofdpersonen een relatief bezadigd leventje. Natuurlijk moeten er weer mensen gered worden uit de handen van slechterikken, maar Claire is niet meer het favoriete slachtoffer.

Om de band met de vorige seizoenen toch nog iets aan te halen, komen er af en toe wat oude personages opdraven. Nu weet ik dat de serie gebaseerd is op boeken, dus ik kan de makers niet alles verwijten. In dat geval moet het de oorspronkelijke schrijfster zijn geweest die een setje met kaartjes had met namen erop van personages, waar ze op willekeurige momenten blindelings twee van uitkoos. Zo logisch voelt het soms dat bepaalde mensen elkaar tegenkomen. Hoe groot is de kans dat Murtagh net terechtgekomen is in hetzelfde stadje waar Jamie rondloopt, en dat Ian net zijn smid binnenkomt? Of dat Brianna in héél Schotland juist vlakbij Laoghaire collabeert? Mijn niet onaanzienlijke suspension of disbelief wordt hier wel heel erg op de proef gesteld.

Nu de strijd om de Schotse onafhankelijkheid (eind 2019 actueler dan die in lange tijd geweest is) definitief opgegeven lijkt, moeten de makers op zoek naar nieuwe conflicten. En wat is er te vinden in het Amerika van de 18e eeuw? Slavernij en onderdrukking van de natives, wat anders... Daarnaast nog iets met belastingen wat ik niet helemaal kon (of wilde) volgen. Bij vlagen pakken deze nieuwe conflicten fantastisch goed uit: de 'euthanasie' van de opstandige slaaf door Claire in de tweede aflevering en de dood van de geestelijke (in een bepaalde vorm ook een soort genadedood door Rogers hand) in de twaalfde aflevering maakten erg veel indruk. Het gedoe met de Regulators of het verhaal van Otter Tooth kon mij echter totaal niet boeien. Ik zou niet willen zeggen dat ik me heb verveeld dit seizoen, maar in vergelijking met het eerste seizoen zat ik nauwelijks aan het beeldscherm gekluisterd.

Vrij schokkend af en toe: hoe slecht de effecten soms waren. Met name als personages tegen een weidse achtergrond staan afgebeeld ziet het er pijnlijk nep uit.

Maar er waren zeker ook goede dingen dit seizoen. De nieuwe schurk van dienst, Stephen Bonnett, is een waardige opvolger van Black Jack Randall. Waar ik Sophie Skelton soms iets wazig vind acteren, is het in haar scènes met hem dat ze een ijzersterke Brianna neerzet. Roger is een aangenaam genuanceerd personage, die zichzelf af en toe heel erg ongeliefd weet te maken maar tegelijkertijd een veel geloofwaardiger persoon is dan Jamie ooit was. Aunt Jocasta vind ik eveneens een mooi gebalanceerd personage. Verder krijgt met name Brianna na haar komst naar de 18e eeuw echt schitterende kostuums te dragen.

Al met al is Outlander niet meer van het niveau van het eerste seizoen. Of dat komt omdat we nu uit Schotland weg zijn of omdat de oorspronkelijke personages nu allemaal ouder zijn, ik weet het niet. Het volgende seizoen zal ik hoogstwaarschijnlijk wel gaan kijken, maar dan wel met wat minder hoge verwachtingen. Qua sterren zou ik eigenlijk op 3 uitkomen, omwille van de tweede en twaalfde aflevering een halve ster erbij.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:17 uur

geplaatst: vandaag om 21:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op TvMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.