Black-white filmchallenge

27. The Spoilers (1942)

FTV - 174

Puntentotaal: 5094 + 174 = 5268

Mijn waardering: 3*

https://www.leercine.com.ar/wp-content/uploads/2020/05/spoliers-3.jpg

In het goudstadje Nome in Alaska zijn de straten modderig en zijn de inwoners gefixeerd op geld. In het goudstadje Nome in Alaska wijst een hotelier een potentiële gast de deur omdat hij geen kamer meer vrij heeft en biedt hem een tel later kamer 24 aan omdat de bewoner van kamer 24 net dood de trap afglijdt. Het goudstadje Nome in Alaska is een ruw, onvriendelijk en smerig oord waar Marlene Dietrich gekleed in een geraffineerde avondjurk een surrealistische verschijning is. In het eerste halve uur zoemen John Wayne en Randolph Scott om Dietrich heen in een screwball-achtige dans. Daarna groeit de film steeds meer uit tot een western die om de honger naar goud draait. Een western met ferme mannentaal, schietpartijtjes en een schitterende knokscène in de saloon, waarbij de saloon een geheel ander aanzicht krijgt. Het schijnt dat deze scène het begin was van de traditie om in een western een saloongevecht op te nemen. Aangezien Dietrich de eigenaresse van de saloon speelt, had ik me op een stukje zang ingesteld. Dat geschiedde echter niet en dat was prettig.

102. Drakula Istanbul'da (1953)

90 minuten (YouTube)

FTV (180 punten)

Puntentotaal: 16844

Eigen rating: 2*

https://images.mubicdn.net/images/film/143644/cache-711167-1630936742/image-w1280.jpg?size=800x

Een Turkse Dracula film. Waarom niet Het verloop van het verhaal is identiek aan die van de veel betere andere Dracula films die ik ken. En er zit zelfs een filmtechniek in die voor was op zijn tijd. Namelijk het moment dat Dracula wegvlucht langs de muur. Maar verder was het soms wel echt te amateuristisch voor woorden. En soms ook onbewust humoristisch. Het moment waarop Sadan toegeeft dat ze een medisch probleem heeft en last heeft van slaapwandelen. En Güzin antwoord daarop droogweg dat dit zal overgaan als ze trouwt Ook vond ik de hoektanden van deze Turkse Dracula wel enorm raar gepositioneerd. En spijtig genoeg was de kwaliteit ook wel abominabel slecht. Maar verder was Annie Ball wel mooi om naar te kijken.

43 War Hunt (1962)

83 minuten

FTV (166 punten)

Puntentotaal: 7418

Eigen rating: 3*

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BODE3MmU3YWEtODhhYS00ZDVkLTk1OTAtMDdiNDNlZDhjNGI1XkEyXkFqcGdeQXVyMzk3NTUwOQ@@._V1_.jpg

Wat de productie en regie betreft, doet deze zwart-wit film het uitstekend met slechts een paar vrachtwagens en een paar geïmproviseerde sets. Regisseur Denis Sanders en producer-broer Terry weten ondanks een beperkt budget of hulp vanuit het Pentagon, toch een hoog productieniveau te bereiken. Het plot is een realistische observatie van soldatenleven in de laatste dagen van de Koreaanse oorlog. Echter het echte leven van soldaten is meestal gewoon eentonig.

Het verhaal volgt feitelijk de ervaringen van Roy Loomis (Robert Redford) in zijn omgang met de anderen in het legerkamp en vooral de confrontaties met zonderling Endore (John Saxon) Maar er zijn geen of te makkelijke motivaties. Waarom laat men het toe dat Endore (John Saxon) zijn eigen moorddadige oorlog kan voeren en vrij van de leger-beperkingen? Hoe is Endore's relatie met de jonge Charlie ontstaan? Waarom wil Loomis de jonge jongen helpen?

Het acteerwerk is degelijk, met meerdere bekendheden die hun speelfilmdebuut maken. Ten eerste natuurlijk Redford maar ook Sydney Pollack (en toekomstige regisseur) en Tom Skerritt zijn hier te zien in hun eerste filmwerk. Ergens is er ook Francis Ford Coppola als vrachtwagenchauffeur te zien. De inspanningen van de cast en de wijze waarop het is opgenomen maken dat het licht boven de middelmaat uitsteekt.

44 Hundreds of Beavers (2022)

108 minuten

FTV (216 punten)

Puntentotaal: 7634

Eigen rating: 4,5*

https://sitgesfilmfestival.com/sites/default/files/styles/limit_height_1080_width_1920/public/films/2023/fb5b4a4b-7821-49de-911d-6689a619da1d_2656.jpeg?itok=73YoCwnu

“Lord grant me chastity, but not yet!” ; St Augustinus van Hippo, beschermheilige van onder andere brouwers,

Oh Jongen, hoe leg je uit, waarom ik deze film zo goed vind? Grotendeels is het een niet-gesproken zwart-wit film met veel geluidseffecten en buitensporige grappenmakerij. De humor in deze film van één uur en 48 minuten is aan elkaar geplakte scenes met een slapstick-stijl

Het opent met een gek vrolijk dronkenmansliedje over Applejack-verkoper/brouwer genaamd Jean Kayak (co-schrijver Ryland Brickson Cole Tews en regisseerde Lake Michigan Monster(2018) en dat is nog maar het begin.! Hierna volgt er van alles; van het maken van vuur, tot het vangen van konijntjes en uiteraard hordes aan ambitieuze bevers, voor hun bont.

https://scariesthings.com/wp-content/uploads/2023/08/Hundreds-of-Beavers-Gutting-a-Raccoon-1024x556.jpgEn de dieren die hij wil doden? Niet de schattige pluizige beestjes die je misschien verwacht, maar mensen in kostuums, en ook gebreide vissen, sneeuwvrouwkonijnen en geanimeerde vliegen en een specht. Alhoewel er dus honderden dieren zijn, is de cast klein, afgezien van Tews in de hoofdrol, is er een pruimtabak spugende bonthandelaar, zijn dochter, die een pelsdier van vilten ingewanden ontdoet, een indiaan en zijn paard, en een meesterpelsjager die lijkt op de kerstman inclusief arrenslee maar met kaartspelende sledehonden.

De bevers zijn een genot om naar te kijken en de introductie van bever-versies van Sherlock Holmes en John Watson die opduiken en onderzoek gaan doen, naar de brute moorden op hun broeders is gewoonweg heerlijk! Net als de vele visuele grappen en effecten. Ik was een beetje bang dat met de lange speelduur de ideeën op zouden raken maar gek genoeg was dit niet het geval en tijdens de finale in een beverdam levert, het nog steeds verfrissend waanzinnig. visueel spektakel op!

https://statcdn.fandango.com/MPX/image/NBCU_Fandango/455/271/thumb_4DFD1DAD-ECE1-4628-805D-A202E0553ACB.jpg

Deels geanimeerd, deels live-action haalt de film zijn inspiratie videogames (items kopen om op een hoger niveau te komen, Super Mario Bros, Donkey Kong en Frogger) komische films van weleer met Buster Keaton, Charlie Chaplin, Harold Lloyd of Laurel en Hardy en tekenfilms met herhaalde grappen en over-the-top capriolen van Looney Tunes of Silly Symphony Ja het is raar, dwaas, om nog maar te zwijgen van het feit dat het echt verdomd grappig is...oftewel het resultaat van vier jaar van specifiek en ongelooflijk vakmanschap.

82. The Unchanging Sea (Short 1910) - IMDb

13 minuten

83. Love Among the Roses (Short 1910) - IMDb

10 minuten

84. May and December (Short 1910) - IMDb

6 minuten

85. Never Again (Short 1910) - IMDb

6 minuten

86. A Child's Impulse (Short 1910) - IMDb

16 minuten

https://www.themoviedb.org/t/p/w500/7NXH8V4LSzcxQcGkUlHtbxRwByu.jpg

FTV silent

Punten: 51 x 2 = 102

Totaal: 6539 + 102 = 6641

Allemaal kortfilms uit 1910 uiteraard met Mary Pickford in een hoofdrol. Regisseurs zijn DW Griffith en Frank Powell. De eerste en laatste film zijn veruit het interessantste. De andere 3 zijn comedies waarbij relaties centraal staan. Daar ga ik niet over uitweiden. A Child's Impulse gaat ook over een relatie waarbij een jonge man maar niet lijkt te kunnen kiezen tussen een rijke weduwe die vooral van feesten houdt of het jonge schattige boerenmeisje (Mary Pickford). Wat deze zo bijzonder maakt is de rol van de 10-jarige Gladys Egan als Mary's jonge zusje die een vitale rol speelt. The Unchanging Sea is zeker op visueel vlak het sterkste. De beelden van het vissersdorp, de boten en de rauwe zee het lijkt allemaal heel authentiek over hoe het vissersleven er meer dan 100 jaar geleden uitzag. Als de uitvarende vissers schipbreuk leven worden hun aanspoelende lichamen op overtuigende wijze gefilmd. Vind ik echt een aanrader.

https://a.ltrbxd.com/resized/sm/upload/n4/t0/ri/35/ciGwzkzn62HkQmZw7M1rSGT71Xj-1200-1200-675-675-crop-000000.jpg?v=e974d28a16

Klinkt wel leuk als je het zo omschrijft

103. Curse of the Voodoo (1965)

77 minuten (YouTube)

FTV (154 punten)

Puntentotaal: 16998

Eigen rating: 1*

https://m.media-amazon.com/images/S/pv-target-images/253774d1543179a633d6c8e2c643e82522b4fb7b8014699940cb8a94fb8a1d6e.jpg

Eigenlijk was de aanloop van het verhaal helemaal niet zo slecht. Ook al zag het er goedkoop uit en was het acteerwerk om te janken. Maar dat middenstuk over de hallucinaties en de huwelijksproblemen waar Mick ineens mee geconfronteerd werd, was uitermate saai. Ook al was dat laatste beeld nogal shockerend. Dat zorgde niet voor een betere rating.

87. What the Daisy Said (Short 1910) - IMDb

12 minuten

88. An Arcadian Maid (Short 1910) - IMDb

12 minuten

89. The Usurer (Short 1910) - IMDb

18 minuten

90. When We Were in Our Teens (Short 1910) - IMDb

8 minuten

91. A Gold Necklace (Short 1910) - IMDb

10 minuten

FTV silent

Punten: 60 x 2 = 120

Totaal: 6641 + 120 = 6761

Nog een 5-tal kortfilms met Mary Pickford. De laatste 2 zijn comedies. Die met de gouden halsketting was niet te volgen, maar dat kwam omdat bij de restoratie de scènes door elkaar zijn geschud. Anderzijds erg boeiend had ik het niet gevonden. De andere comedy is niet door elkaar geklutst maar eigenlijk niet grappig vooral omdat Billy Quirk een van de 2 aanbidders van Mary vreselijk overacteert. De eerste is zoals de titel al laat vermoeden gaat over de liefde waarin 2 zussen om de tuin worden geleid door een waarzegger. Beetje standaard eigenlijk. Beter is the Arcadian Maid waarin een onbetrouwbare reiziger werkster Mary Pickford verleidt en aanzet tot stelen van de rijke familie waar ze voor werkt omdat het heerschap gokschulden heeft. We krijgen een redelijk spannende scène in de trein. Mack Sennett speelt de rol van de reiziger dit soort gluiperige types lagen hem precies goed. The Usurer was makkelijk het beste, zeer geslaagd drama over een rijke bankier die geld uitleent aan behoeftigen maar dan meedogenloos is als ze niet stipt terug kunnen betalen. Hij laat hun goederen aanslaan tot essentiële meubels toe zoals een tafel of het bed waarin een ziek kind (dit was volgens mij Mary Pickford) ligt. Een van de gedupeerden ziet het zelfs niet meer zitten en schiet zichzelf door het hoofd. En terwijl krijgt de kijker ook beelden van de bankier die uitbundig feest. Als de bankier dan de opdracht van zijn goedhartige zus krijgt om een juweel in een safe te bewaren tot de volgende dag, slaat het noodlot. Na het opbergen van het juweel in de safe slaat de deur achter hem dicht door onvoorzichtigheid van een van zijn medewerkers. De bankier zit vast en komt letterlijk in ademnood en niemand kan hem horen. Regisseur probeert duidelijk medelijden op te wekken voor de situatie van de bankier maar dan toont hij tussendoor beelden van de gedupeerden die bijna niets hebben. Sterk staaltje cinema hier. Keihard in your face en het werkte wel.

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BZjI4NGUwZGQtODUzMi00ZjQzLTg1MjUtZWM2M2U0Y2NjMWZlXkEyXkFqcGdeQXVyNDgyMzQ2NQ@@._V1_FMjpg_UX1000_.jpg

https://filmdialogueone.files.wordpress.com/2017/06/usurer-the-1.jpg

28. Sunset Blvd. (1950)

FTV - 220

Puntentotaal: 5268 + 220 = 5488

Mijn waardering: 4.5*

http://www.dvdbeaver.com/film4/blu-ray_reviews_58/sunset_boulevard_blu-ray_/930__sunset_boulevard_blu-ray_subs_.jpg

Sunset Blvd. van regisseur en coauteur Billy Wilder biedt een cynische blik achter de schermen van de Hollywoodse droomfabriek. Achter de wereld van glitter schuilt een wereld met diepe afgronden. Een duistere wereld waar uitgerangeerde filmsterren leven. De visie van Billy Wilder op de droomfabriek is een cynische visie. Zijn kritiek op de snelle vergankelijkheid van Hollywoodse principes en op de oppervlakkigheid van de filmwereld in het algemeen komt in het fijnzinnige script en in de doordachte beeldcomposities goed tot zijn recht. De film is een afrekening in een film noir-omhulsel. Een film met tijdloze personages en een tijdloos verhaal. Sunset Blvd is werkelijk een schitterende film.

23. The Honeymoon Killers (Film, 1969)

115 minuten x2 (FTV) = 230

Puntentotaal: 3.933 punten

Eigen rating : 1,5*

https://goregirl.files.wordpress.com/2013/03/the-honeymoon-killers5.jpg

In het Jaar des Heren 1970 : op 14/03/70 verstoren de vrouwengroep de Dolle Mina’s een vergadering van gynaecologen waar abortus het centraal thema was. Dolle Mina was een linkse radicaal feministische actiegroep die de vrouwenrechten wilden verbeteren. Op die dag hebben ze de kreet gelanceerd door ‘baas in eigen buik’ op hun buiken te schrijven. De actie trok veel aandacht door de abortus kwestie. Later hadden ze nog andere in het oog springende leuzen zoals 'Jaar van de vrouw is doekje voor het bloeden' (maandverbanden) en 'slik een pil en doe wat je wil' voor contra conceptie.

Ik vermoed dat ook onze hoofdrolspeelster Martha een lidkaart van de Dolle Mina’s op zak had. In de film The honeymoon killers troggelt ze samen met haar lover boy Ray geld af van eenzame vrouwen die geloven dat Ray met hen willen trouwen. Het is exact zoals mijn still het uitbeeldt. Martha geeft zich uit voor de zuster van Ray en staat dus zij aan zij terwijl Ray de vrouwen erin luist.

Ik vond het vrij ongeloofwaardig (die slachtoffers zijn wel heel naïef om direct na een date te willen trouwen) en het eerste uur is vrijwel een registratie van hun oplichterspraktijken. Repetitief en weinig interessant. Pas het laatste half uur als het wat grimmiger en donker wordt (maar niet echt een verrassing want de titel geeft het al weg), komt de film uit de kast en wordt boeiend.

De film is opgenomen in een semi docu stijl met een vlakke zwart wit fotografie van Oliver Wood (die echter zal uitgroeien tot een vakman die bv Face Off en The Bourne films zal doen !) waardoor de film steeds de droge registratie opwekt zonder enige impact op mij. Beetje zoals een Cassavetes film qua stijl. Maar hier geen krachtige confrontaties maar voorspelbare conflicten (uiteraard is Martha jaloers op de vrouwen van Ray) waardoor het risico op indommelen steeds groter wordt. Ontgoochelend.

Ik had die film aangestipt als een jaren ’70 film (om mijn 2 films per decennia te kunnen afvinken) maar ondanks IMDB en Letterbox dit zo noteren, is er bij MM een 1969 geregistreerd. Toch heb ik dit als jaren ’70 film gezien vandaar ook mijn inleiding van het jaar 1970.

104. Shock Treatment (1964)

94 minuten (YouTube)

FTV (188 punten)

Puntentotaal: 17186

Eigen rating: 2.5*

https://assets.mubicdn.net/images/film/124116/image-w1280.jpg?1445971268

Een beetje een doorsnee psychologisch drama. De initiele opzet vond ik wel interessant genoeg. Spijtig genoeg zaten er veel flauwe dialogen in en soms ook wel onwaarschijnlijke situaties. Naar het schijnt noemde Bacall het zelf een werkelijk smakeloze film. Als de ontknoping niet zo ongeloofwaardig was en afgehaspeld (alsof men er snel een einde aan wilde breien), zou het een hogere waardering krijgen. Nu blijft het toch wel een beetje op een gemiddeld niveau steken.

PS. Ook een unicum voor mij. Hier op MM kreeg deze film nog geen enkele stem. Ben ik ook eens de eerste

105. Rat Pfink a Boo Boo (1966)

72 minuten (YouTube)

FTV (144 punten)

Puntentotaal: 17330

Eigen rating: 1.5*

https://images.mubicdn.net/images/film/66664/cache-86775-1663164051/image-w1280.jpg?size=800x

Een soortement low-budget "Kick-ass" uit de oude doos. Vreselijk goedkoop en op momenten ronduit belachelijk. Schijnbaar is Ron Haydock nogal een cult-figuur uit die tijd. Hier speelt hij zowel zijn alter ego rock-ster Lonnie

Ford die als de nood hoog is zijn superheld kostuumpje aantrekt en als Rat Pfink zijn vriendin tracht te redden uit de handen van een bende. En dat met de hulp van de tuinier die als Boo boo meehelpt. Ongelofelijk bizar en lachwekkend dit duo. Vriendin Cee Bee Beaumont is het meest positieve in de film en dat vanwege haar looks. Ook weer lachen geblazen als ze op het uiteinde nog door een gorilla wordt ontvoerd. Ik dacht eventjes dat Ed Wood de regisseur was van deze idiote film

106. Naked Youth (1961)

73 minuten (YouTube)

FTV (146 punten)

Puntentotaal: 17476

Eigen rating: 2.5*

https://i.ytimg.com/vi/Fp7ODr0V2Ds/maxresdefault.jpg

Nog zo'n low-budget jaren 60 film. Ditmaal een film over drugs en jonge delinquenten. De originele titel was "Naked youth" en werd toen vervangen door "Wild youth". Maar veel wilds of naakt is er niet te zien in deze film. Het is eigenlijk letterlijk en figuurlijk een bloedeloos geval.

24. The Palm Beach Story (Film, 1942)

88 minuten x2 (FTV) = 176

Puntentotaal: 4.109 punten

Eigen rating : 3,5*

https://static1.srcdn.com/wordpress/wp-content/uploads/2020/09/the-palm-beach-story-Cropped.jpg?q=50&fit=contain&w=1140&h=&dpr=1.5

In het Jaar des Heren 1942 : Op 28/11/42 stond het immens populaire restaurant/nightclub Cocoanut Grove in brand. Het gebouw werd gebouwd in 1928 in Boston. De club was in 1942 'the place to be' en had een gelijkvloers met bar (Melody lounge) met achteraan de keuken, koelruimte en voorraadkamers. Op het eerste verdiep was het restaurant, een ballroom met orkestband. Het restaurant had een dak dat open en toe kon gaan zodat men bij mooi weer de maan en de sterren zag.

In de film The Palm Beach story richt regisseur Preston Sturges zijn pijlen op de high society en hun waarden en normen. Het koppel McCrea/Colbert valt uit elkaar wegens te weinig geld om elkaars geluk te kunnen verzekeren. Ze eindigen in Florida waarin ze beiden het hof gemaakt worden door miljonairs. De rijken worden afgeschilderd als naïeve sullen, verwende en arrogante mensen die zich vervelen tussen al hun luxe. Liefde kan worden gekocht, sociale status is de sleutel tot een goed huwelijk.

Bij momenten hilarisch (die treinreis ! ) en de dialogen vatten zeker vuurwerk. Leuke bijrollen van Mary Astor en Rudy Vallee. Mc Crea en Colbert make er een luchtige screw ball comedy van, de ironische benadering van de rijke klasse gaat wat verloren en het einde heeft een sentimenteel happy end waardoor alle plooien glad gestreken worden.

De zwart wit fotografie van Victor Milner is weinig opvallend en levert een wat typisch klassiek produkt van de beginjaren '40 waar verhaal alles is. The Palm Beach story heb ik graag gezien maar het mocht wat meer venijn inzitten.

107. Three Bad Sisters (1956)

76 minuten (YouTube)

FTV (152 punten)

Puntentotaal: 17628

Eigen rating: 2*

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjth3aCmJNVrid50SO8iL3sGKXoDvj534JWKx50E5YH3RgNqF2rIZebcg5qy-ohxrLfjFWhF9X922k_ss29OHba3CCTFGRU8ugDsDdslP0iKZMBT-XuBfvQ4j6JXiDqkShHguWLWHlsyaKo/s1600/12.jpg

Melodramatische pulp over hoe één van drie zussen er alles aan doet om het vermogen van haar recent overleden vader volledig in handen te krijgen. Het voelt allemaal een beetje te overdreven en te gemaakt aan. En vooral de inwonende tante begint aardig op de zenuwen te werken na een tijd. Het zijn wel drie moordgrieten, die zussen

25. Boy Meets Girl (Film, 1984)

100 minuten (RW)

Puntentotaal: 4.209 punten

Eigen rating : 3,5*

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBK6WHCdrTvt9VjhQw44gpK0Bix3umkrVYC_bjEAtfoUntiY-dtXYTL5Vk5lgQSc1o_5G-0T1t12UWhl84UfT11Jbc42wFiU1Vt4f-U07QTKq56gXqdd-JeYnMccegugOsb9e37y_XcbxG/s1600/BoyMeetsGirl1.jpg

In het Jaar des Heren 1984 : op 14/4/84 stopt de Nederlandse band Doe Maar. De band opgericht in 1978 kreeg zijn grote doorbraak in 1982 met de single 'Doris Day' en werd ongelooflijk populair. De band had echter grote moeite om met het succes om te gaan en voelde een steeds grotere afstand tot hun steeds jongere publiek. Regelmatig vielen er meisjes flauw bij hun concerten. Vlotte popsongs over meisjes, liefde en generatieconflicten maar ook sociaal engagement en maatschappelijke bezorgdheden. In de jaren 2000 gaf Doe Maar nog regelmatig concerten. De laatste was in Stekene (Belgie) op Crammerock in 2021 alhoewel niemand dit toen wist. Kort daarna overleed de zanger Henny Vrienten aan een slepende ziekte.

In Boy meets girl toont Carax in poëtische toetsen de valkuilen van de liefde. Gebroken harten, eerste verliefdheid, troost, communicatieproblemen. De titel geeft het al aan nl het eeuwenoude begin van 'boy meets girl' en daarmee is het plot verteld. Ik ben wel fan van het werk van cineast Carax. Holy motors is één van de fascinerendste films die ik het laatste decennia heb gezien. Boy meets girl is zijn debuut en het is duidelijk dat hij nog zijn weg zoekt. In zijn volgende Mauvais sang zal hij zijn stijl vaste vorm geven maar zijn films zullen steeds onevenwichtig zijn. Boy meets girl heeft een wat studentikoze set up, knipoogjes en one liners. Op de soundtrack horen we een wat onbekender nummer van David Bowie in een fantastische beeldende scene.

De fabuleuze zwart wit fotografie van Jean Yves Escoffier is een ode aan de lichtstad Parijs maar ook de interieurs zijn knap belicht. In een eigenzinnige vertelling dat af en toe wat aan Nouvelle vague en Godard doet denken doolt Alex rond in een Parijs dat een hittegolf over zich heen krijgt. Passie laait op voor zijn bewoners waarin geliefden kwistig met ruzies en overspel strooien. Het is vooral het poëtisch-realisme van de jaren '30 dat zijn inspiratiebron is.

Boy meets girl krijgt van mij een (te gulle, dat geef ik toe) 3,5 ster omdat het wondermooi om naar te kijken is en af en toe wondermooi om liefde in al zijn gedaanten te zien. Maar de film zit ook beladen onder dialoog en het ritme zit niet juist (bv de keukenscene op het einde is veel te lang en haalt de interesse naar de personages weg). Maar dit is mijn tweede visie en alweer bij de eerste sequentie waarin we frontaal een vrouw in de auto zien zitten met een hand aan het stuur, de andere arm houdt ze een baby vast terwijl de ski's door de vooruit steken, blijf ik geamuseerd kijken naar al die ondeugdelijkheden.

108. Secret of the Blue Room (1933)

66 minuten (Plex)

FTV (132 punten)

Puntentotaal: 17760

Eigen rating: 3*

https://www.cinefania.com/pics/1b/posters[9...]/9144.jpg

Simpel moord-mysterie met een voorspelbare ontknoping. Zo'n typische jaren 30 thriller waar het label horror aan geplakt werd. Maar echt horror kan je het niet noemen. Hou je van zo'n films met een oud, gotisch huis met een spookgeschiedenis, dan zal deze je zeker bekoren. Ik vond het in ieder geval veel beter dan "Murder in the Blue Room" uit 1944 waar het ook over een blauwe kamer ging en er iemand daar een nacht in bleef slapen om vervolgens mysterieus te verdwijnen. Veel kan ik me er echter niet meer van herinneren

26. ?

https://www.slsclassic.nl/wp-content/uploads/2019/06/zwart-vlak.jpg

Deze voormiddag zag ik een film waarvan ik na afloop dacht : 'tja, een film om snel te vergeten'. Maar dat het zo snel zou gaan, had ik niet verwacht.

109. The Desert Trail (1935)

54 minuten (Plex)

FTV (108 punten)

Puntentotaal: 17868

Eigen rating: 2.5*

https://images.mubicdn.net/images/film/75913/cache-87607-1445943711/image-w1280.jpg

Nogal een simplistisch cowboy-verhaaltje met John Wayne, zonder veel franjes. Zeker niet Wayne's beste cowboyfilm en hij had hier eerder een duister kantje, vond ik. Hij dwingt het uitbetaalkantoor om hem zijn prijzengeld uit te betalen en schiet zelfs enkele keren op de sheriff. Gelukkig was het maar een hele korte film.

92. Muggsy's First Sweetheart (Short 1910) - IMDb

12 minuten

93. Muggsy Becomes a Hero (Short 1910) - IMDb

12 minuten

94. Wilful Peggy (Short 1910) - IMDb

14 minuten

FTV silent

Punten: 38 x 2 = 76

Totaal: 6761 + 76 = 6837

De laatste 3 uit 1910 met Mary Pickford. In de films van Muggsy wordt de titulaire rol gespeeld door Billy Quirk. Mary Pickford is hoe kan het anders zijn aanstaande (Mabel). De eerste keer dat hij is uitgenodigd bij Mabel thuis, slaat hij een mal figuur waarbij hij letterlijk zijn broek scheurt.Later is hij echter wel de held als hij een stel dieven (die zich voordoen als geestelijken) uit het huis van Mabel gooit. Dit is bijzonder amusant. De andere film mag hij nog eens een held spelen, als 2 oudere dames dreigen te worden beroofd door landlopers. Deze is dan weer erg flauw. Misschien was het idee om een reeks filmpjes rondom Muggsy wilde maken maar dat hebben ze wijselijk maar niet gedaan. Quirk is niet sterk genoeg om een film te dragen. Dit in tegenstelling tot Mary Pickford die Wilful Peggy helemaal op haar eentje naar haar hand zet. Ze speelt een eenvoudig boerenmeisje dat niet met zich laat sollen ook niet als een edelman haar ten huwelijk vraagt en een kasteeldame van haar wil maken. De neef van de edelman heeft ook een oogje gekregen op dat brutaaltje. Als Peggy het moeilijk heeft om te aarden in haar adellijke rol weet hij haar vertrouwen te winnen. Hij overtuigt haar zich als jongen te kleden en mee te gaan naar de herberg om hen te amuseren. Zelfs de barmeiden zijn gecharmeerd door die knappe jongeling. De neef wordt dan net iets te handtastelijk met Peggy en daar krijgt hij al heel snel spijt van... Dit zou een goede langspeelfilm zijn geweest.

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BYmIzNTgyZDMtNjUxYS00ZTgyLWJmOGQtMzc1NTI3YTdhYTliXkEyXkFqcGdeQXVyMjcxNjI4NTk@._V1_.jpg

110. Dark Command (1940)

94 minuten (Plex)

FTV (188 punten)

Puntentotaal: 18056

Eigen rating: 3*

https://4.bp.blogspot.com/-VGF7DFEZwdA/VbfZbfq-wRI/AAAAAAAABuI/ODNweZ7Dj-s/w1200-h630-p-k-no-nu/dark1.jpeg

Genoeg actie te beleven in deze film. Wayne die marshall wordt in Lawrence, Kansas. En zijn rivaal die het beu is om als onderwijzer langs de zijlijn te staan en tijdens de burgeroorlog het duistere pad kiest en een bende opricht om over heel het land plunderingen uit te voeren. Blijkbaar is het gebaseerd op de figuur Quantrell (hier dus Cantrell genaamd) die tijdens de Amerikaanse burgeroorlog met goedkeuring van de Zuiderse legeraanvoering een guerrilla-legertje oprichtte. Meer voor eigen gewin dan wel ipv uit patriottisme. Spijtig genoeg vond ik het romantische verhaal een beetje te overheersend.

29. Chase a Crooked Shadow (1958)

FTV - 176

Puntentotaal: 5488 + 176 = 5664

Mijn waardering: 3*

http://www.dvdbeaver.com/film2/DVDReviews33/a%20chase%20a%20crooked%20shadow/chase%20a%20crooked%20shadow%20PDVD_003.jpg

Anne Baxter speelt een rijke jongedame in het bezit van een erfenis en een prachtige villa aan de Costa Brava. Op een dag duikt een man op die beweert haar broer te zijn die een jaar daarvoor bij een auto-ongeval is omgekomen en wiens lijk door Baxter werd geïdentificeerd. De film is een bescheiden productie die zich voornamelijk in en rondom de landelijk gelegen villa afspeelt. Het contrast tussen het mooie landschap en de snijdende atmosfeer binnenshuis weet de film goed uit te spelen. Het plot heeft een bepaalde merkwaardige logica die overtuigt en gevoelens van onzekerheid en spanning genereert. Mooi geënsceneerd en voorzien van goed acteerwerk en suggestief en contrastrijk camerawerk ontstaat een geslaagde thriller. Stijlvol, behoorlijk rechttoe-rechtaan en met een onverwachte apotheose. Enigszins onwaarschijnlijk is het verhaal zeker maar desondanks vermaakt het prima.

30. Boomerang! (1947)

FTV - 176

Puntentotaal: 5664 + 176 = 5840

Mijn waardering: 3.5*

https://www.rockshockpop.com/screencaps/Boomerang/07-1.jpg

In Boomerang! gebruikt Elia Kazan het thema van het rechtschapen individu dat tegen alle uiterlijke schijn in kiest voor zijn persoonlijke overtuiging en daaraan onwrikbaar vasthoudt. Boomerang! is een vermakelijke film die soms wat teveel moraliseert en de onderlinge verhoudingen tussen de personages soms iets te gemakkelijk zwart-wit wegzet, maar over het algemeen wel spanning weet op te wekken en de juiste gevoelige snaar van verontwaardiging weet te raken.

111. Kongo (1932)

86 minuten (Plex)

FTV (172 punten)

Puntentotaal: 18228

Eigen rating: 2.5*

https://www.programme-tv.net/imgre/fit/~2~program~c3bedc075378d343.jpg/630x355/quality/80/kongo.jpg

Dit kwam me zo bekend voor. Blijkt dit de geluidsfilm-versie is van "West of Zanzibar" uit 1928 met Lon Chaney. Alleen hebben ze hier wel een serieus stuk van het verhaal weggelaten. Het begint al onmiddelijk met de wraakzuchtige en geschifte Flint in een rolstoel die dankzij goocheltrucjes de inboorlingen in een deel van Kongo in zijn greep heeft. Als ik de originele silent uit 1928 niet had gezien, had ik niet direct begrepen waar het over ging. Het acteren van Walter Huston is wel van hoog niveau.

PS. Dit is dan ook ineens de laatste film die ik nog moest zien van mijn Letterboxd lijstje . Die heb ik dan toch al schoon afgewerkt

112. The Neanderthal Man (1953)

78 minuten (YouTube)

FTV (156 punten)

Puntentotaal: 18384

Eigen rating: 1.5*

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BNTgxYTIyY2QtZTg3NC00YjExLThlODYtNzk5ODBiZmM3OTYxXkEyXkFqcGdeQXVyODkxNjQyNzY@._V1_.jpg

Een redelijk saaie en niet echt geslaagde B-SF-film dat duidelijk zijn inspiratie heeft gezocht in het "Dr. Jekyll and Mr. Hyde" verhaal. Alleen gaat het hier over een geschifte wetenschapper die een serum heeft gevonden om in eerste instantie een doorsnee huiskat te transformeren in een sabeltandtijger. En vervolgens het goedje aan zichzelf toedient om dan te veranderen in een holbewoner die amok begint te maken in een natuurpark. Niet echt iets om enthousiast over te worden. De filmposter is indrukwekkender dan de film zelf.

Gisteren ook maar de Mary Pickford films uit 1911 afgewerkt, dat waren er immers niet veel

95. When a Man Loves (Short 1911) - IMDb

14 minuten

96. The Italian Barber (Short 1911) - IMDb

10 minuten

97. The Dream (Short 1911) - IMDb

10 minuten

98. Artful Kate (Short 1911) - IMDb

12 minuten

99. In Old Madrid (Short 1911) - IMDb

11 minuten

100. Sweet Memories (Short 1911) - IMDb

10 minuten

101. As a Boy Dreams (Short 1911) - IMDb

12 minuten

FTV silent

Punten: 79 x 2 = 158

Totaal: 6837 + 158 = 6995

De eerste 2 zijn nog van Griffith maar voor de overige stond een zekere Thomas H. Ince aan het roer. Hij heeft duidelijk een andere stijl, dat iets verfrissender overkomt maar de verhaaltjes stellen niet veel voor. Er zijn wel enkele dingen die bijzonder zijn te noemen die de films toch de moeite waard maken om (toch minstens 1 keer) te kijken.

In Old Madrid heeft een spannende scène waarin Mary Pickford door haar geliefde wordt gedragen door een toch sterk stromende rivier. Sweet Memories is fragmentarisch met daarin de geliefde van Mary Pickford die op een bepaald moment wordt uitgedaagd door een liefdesrivaal tot een ouderwets schermduel. As a Boy Dreams is zeker een van de avontuurlijkste films waarbij een jongetje Jack (met name Jack Pickford de jongere broer van Mary) droomt dat hij samen met zijn vriendinnetje Mary (zijn zus dus in het echte leven) op zoek gaat naar een verborgen schat. Ze krijgen hulp van matrozen maar er zijn ook muiters die zelf op de schat uit zijn alsook piraten. Moet het vooral van de setting hebben op een eiland, een scène met roeiboten op het woeste water was voor die tijd zeker wel bijzonder. Het scenario van Artful Kate is te dom voor woorden waar Mary de trouw van haar man (een soldaat) wil testen of hij haar wel trouw is als hij op expeditie is. Ze verkleedt zich als Spaanse en poogt hem te verleiden, terwijl het erg duidelijk is dat zij het is en ongeloofwaardig dat hij zijn eigen vrouw niet herkent. Mary doet haar best om nog wat van te maken. Leukste vond ik dan nog The Dream waarbij Mary's echtgenoot (Owen Moore met wie ze ook in het echt zou trouwen) dronken terug komt van een feestje terwijl vrouwlief braaf op hem wacht op het eten. Hij gedraagt zich echter als een zwijn, gooit met eten en huisraad, rookt en drink. Tot slot valt hij in slaap op de bank. In zijn droom ziet hij dan zijn vrouw die als een sjieke dame is opgekleed, klaar voor naar een feestje te gaan. Ze gedraagt zich vervolgens net als haar man. Vond die scène geweldig. De films van Griffith gaan over romances, flauwtjes wil ik geen inkt aan verspillen.

https://live.staticflickr.com/4845/45707361901_a1582fc482_z.jpg

14. Jules et Jim (Film, 1962)

100 min (x2 FTV) = 200 punten

2276+200= totaal 2476 punten

Deze challenge is beetje ingezakt bij mij, toch weer andere paden ingeslagen, maar blij dat ik deze toch op het lijstje had gezet. Wat een heerlijke driehoeksverhouding die verschillende decennia overbrugt. film wordt steeds beter met vele leuke visuele vondsten.

https://lwlies.com/wp-content/uploads/2019/01/jules-et-jim-bridge-1108x0-c-default.jpg

15. Persepolis (Film, 2007)

95 min (x2 FTV) = 190

2476+190= totaal 2666 punten

Zag gisteren de animatieklassieker persepolis, blijkt die film voor 99% in zwart-wit. Wist ik helemaal niet. Bijzondere animatiestijl, erg origineel, maar het drama bleef juist door die stijl ook iets op afstand. 3.5*

https://i.guim.co.uk/img/static/sys-images/Film/Pix/pictures/2008/04/24/persepolis372.jpg?width=465&dpr=1&s=none

113. Amanti d'Oltretomba (1965)

101 minuten (YouTube)

FTV (202 punten)

Puntentotaal: 18586

Eigen rating: 2.5*

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/eml/b/b5/Amanti_d%27oltretomba.png

Het zou een prachtige gothic spookverhaal kunnen zijn geweest maar eigenlijk was het een enorm flauw en langdradig verhaal. Ik vind die Barbara Steele ook geen aantrekkelijke dame. Maar ik moet wel zeggen dat "La Maschera del Demonio" een prachtfilm was met haar. Deze "Amanti d'Oltretomba" was zeker niet van hetzelfde niveau. Verre van. En somtijds waren er echt wel idiote dialogen. Zoals het moment dat Jenny haar man een snee bezorgt met een scalpel waarop die vent met een verontwaardigde stem zegt "She must have been completely out of control". Echt?

114. The Mortal Storm (1940)

100 minuten (Plex)

FTV (200 punten)

Puntentotaal: 18786

Eigen rating: 3.5*

https://trailersfromhell.com/wp-content/uploads/2020/11/6386topMort.jpg

Een film die uitkwam aan het begin van WWII en een duidelijk beeld geeft hoe men het opkomen van het Nazisme onderging. Overduidelijk dat diegenen die niet dweepten met het gedachtengoed van het nieuwe Duitse Rijk onmiddellijk werd gezien als een staatsvijand. En ook de familie Roth wordt verscheurd doordat daar de hardcore aanhangers van Hitler zich kanten tegen de familieleden die niet zo hoog opliepen met de nieuwe orde. Toch een frappant detail dat me opviel. Op het einde van deze wereldoorlog bleek niemand iets te weten van concentratiekampen. En toch wordt hier al een opmerking gemaakt tegen Freya dat het beter was dat ze niet in zo'n concentratiekamp terechtkomt. Redelijk bizar.

31. Man in the Shadow (1957)

FTV - 160

Puntentotaal: 5840 + 160 = 6000

Mijn waardering: 3*

https://www.dvdfr.com/images/anecdotic/_news/2022/02/salaire_du_diable_1.jpg

Het verhaaltje is niet per se slecht, maar nogal standaard. Een rechtschapen man stelt zich teweer tegen een corrupt systeem. Eromheen weinig franje. Jack Arnold houdt het simpel. De invulling van de personages is eveneens tamelijk simpel. Al na enkele seconden is duidelijk of een personage goed of slecht is. Ondanks de aanwezigheid van zwaargewicht Orson Welles wordt de film amper nog genoemd en bekeken. En misschien is dat wel terecht. Het is niet slecht, maar het houdt allemaal niet over. Simpel, vlot, kort en toch wel vermakelijk. Daarmee zijn de kwalificaties wel genoemd.