Vrije filmchallenge

Ah nee, inderdaad zwart/wit. Was het vergeten aan te passen van de vorige toevoeging. Ik heb de rariteit aangepast!

Helaas... Tuurlijk kijk ik ook wel horror zo nu en dan, maar niets kan bij mij tippen aan de actiefilms. De horrorfilms die jij in het algemeen goed vind, daar vind ik dan meestal niks aan. Die ouderwetse 'spookhuisfilms' zijn echt totaal niet aan mij besteed en in de meeste gevallen beoordeel ik die met een onvoldoende terwijl de films geregeld redelijk tot goed scoren. De horror welke ik zo nu en dan best vermakelijk vind, zijn films als The Thing, Insidious, Saw, Evil Dead en Aziatische horrorfilms. Vooral juist het tegenovergestelde van jouw favoriete soort horrorfilms.

Als je graag tips zou willen, kan ik best wel een keer een lijst voor je maken hoor.

#18 Logan (2017)

137 minuten

FTW

Land: V.S.

>250 stemmen (935)

http://images4.static-bluray.com/reviews/15193_1.jpg

Weer een Wolverine film...

Er zitten best leuke elementen in Logan. Jammer dat er met veel dan weer weinig gedaan wordt. Jackman voegt dit keer iets meer toe aan het personage wat hij nu al zo lang speelt. De oude, gebroken en zieke man die zorgt voor een nog oudere, gebroken en zieke man in de vorm van Charles Xavier. Zowel Jackman als P-Stew doen iets compleet anders met hun personage. En dat is ook wel eens fijn om te zien. Al is er lang niet zoveel diepgang in de personages te vinden als sommigen je willen laten geloven. Al met al blijven ze ook hier wat oppervlakkig. Het desolate Texas landschap en de wereld zoals Mangold en zijn team die hebben gecreëerd ziet er prima uit en de muziek verdient ook credits. De actie is wat rauwer en bloederiger. Leuk, maar buiten dat het er af en toe cool uit ziet voegt het niet veel toe. Verder is het verhaal niet heel hoogstaand en zijn de nieuwe personages totaal niet interessant.

Verder vooral weer een onnodige vervolg rondom het personage die in bijna alle X-Men films al centraal staat. Veel voegt deze film niet toe aan de reeks, maar vermakelijk is het wel.

2.5*

#84 Person to Person (2017)

84 min

FTV

<250 stemmen

Verenigde Staten

Algemeen klassement

10036 + 84 + 10 + 5 = 10135

Periode klassement

43

Landen klassement

131 + 1 = 132

Rariteiten klassement

8

Matige film met een aantal verhaallijntjes die zich allemaal op één dag in New York afspelen. Een niet bepaald origineel concept en alhoewel de verschillende verhaaltjes niet vervelend of slecht zijn, heeft het geheel te weinig om het lijf om ook maar ergens indruk te maken. De korte speelduur werkt daarom in dit geval in het voordeel hier.

Aziatisch is natuurlijk nogal breed je hebt daar van die supertrage maar ook nogal extreem gewelddadige tussen. Het is inderdaad wel zo dat ik een voorkeur heb voor de oudere horror nu goed voor de een is alles van voor 2000 al oud en een ander zeg pre 1980 of pre 1970. In elke periode zitten er pareltjes en ook veel bagger. Maar de nieuwe generatie aan horrorfilms boeit me minder. Het zijn ook de verhalen die me minder aanspreken daar. Toch is er af en toe wel eentje die me kan boeien zoals een Let The Right one in, Maggie, Orphan.

Ik vind Saw wel heel goed hoor, de eerste dan, eigenlijk de enige van Wan die nog overeind blijft. De rest van hem bwah, maar ook Del Torro kan me op Pan's Labyrinth na niet bekoren. Ik noem het mainstream horror. Uiteraard is het moeilijk om bij horror nog origineel te zijn. Maar dat hoeft niet ik heb nog veel te ontdekken en te kijken bij de oudere boel. Bij de recentere stuff kan ik altijd later nog wel proberen als de hele hype voorbij is. Vraag maar aan joolstein die heeft al veel gezien maar is nog een hoop aan het ontdekken. Hij is over het algemeen wel milder in zijn oordeel dan ik maar het is zelden dat als ik er eentje goed vond hij er niets aan vond. Omgekeerd dan weer wel dat hij films geweldig vond waar ik dan niks aan vond.

Als ik jouw lijstje bekijk dan hou je vooral van actievolle horror, het moet al voldoende andere dingen hebben die me aanspreken om mij te bekoren dan. Er zijn uitzonderingen zoals Braindead die vind ik super. Ik vind zombies (pre jaren 90) over het algemeen ook wel tof. Films van HG Lewis, godfather of gore ik ben er gek op. Ik ben geen gorehound, maar die concepten ik vind ze gewoon geniaal. Oude creature features, love them niet zo actievol als nu maar in de wetenschap dat zij de basics hebben gelegd voor wat we nu hebben. Ik denk ook aan William Castle. Zijn The Tingler is bijvoorbeeld een schitterende, wie bedenkt zoiets als een beestje dat in elk van ons in de ruggengraat leeft? Ik houd inderdaad van sfeer maar style over substance neen bedankt. Een Argento zal me niet snel bekoren. En spookhuisfilms er zijn ook veel oude die ik niet goed vind. Ik vond niets aan The Old Dark House (1932 denk ik) een pionier in dat soort films.

Nu goed om een lang verhaal kort te maken, ik hou wel van alles een beetje binnen horror maar het is moeilijk om te zeggen ach ja dat zal alex wel goed vinden. Van de andere horrorliefhebbers is het dus meestal joolstein en baspls waar ik me het meeste kan vinden in de appreciatie. Ik zal ook wellicht gaan passen als zij de film niks vinden. Boeikens zag ik altijd zo een beetje als de gorehound en ik heb dan films gekeken van wat hij dan goed vind. Uiteindelijk bleek dat gore gedeelte nog er mee te vallen, vrij tam zelfs in vergelijking met bepaalde films van HG Lewis. Uiteindelijk is het meer torture, kat- en muisspel, psychologisch en actie waar hij van houdt. Dat is meer 'realistische' horror in de zin van het zou inderdaad in het echt kunnen gebeuren (of zoals hij omschreef het is beangstigend omdat het mijzelf kan overkomen) als blijft de kans vrij klein dat je zo een sadistische gek tegen het lijf loopt. Ik ben dus meer van het onmogelijke de fantasy. Clichés hebben die wel maar ook de realistische horror zit er vol van, misschien zelfs meer en ook teveel toevalligheden. Bij Eden Lake ergerde ik me er bijvoorbeeld blauw aan.

Hopelijk is het iets duidelijker en zoniet sorry dat ik moeilijk te vatten ben

Oef gelukkig, want denk dat deze in kleur veel van zijn sfeer zou verliezen. Staat The Tingler op je lijst trouwens? Die vind ik echt schitterend, zelfs zonder Price maar zijn aanwezigheid is altijd een dikke bonus.

#44 The Thinning (2016)

Verenigde Staten

Thriller

90 minuten

(FTV)

< 250

90 + 10 + 5 = 105 punten (totaal 5550)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1111000/1111354.300.jpg?cb=1483089105

#32 Hidden Figures (2016)

Verenigde Staten

127 minuten

FTV

Algemeen Klassement: 127+10=137

(Totaal: 3625)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/469000/469956.300.jpg?cb=1501167190

Bij een feelgood van Amerikaanse makelij die gebaseerd is op een waargebeurd verhaal is de uitkomst vaak al bekend. Die is bijna altijd goed. En zo niet, dan huurt men een scenarioschrijver in, die met wat schaafwerk de uitkomsten goed maakt. Het moet immers wel verkopen. Selling is our business! Misschien een wat cynische kijk op het waargebeurde feelgoodgenre, maar de verhalen in de films uit het genre verlopen over het algemeen nogal onnatuurlijk gladjes. Natuurlijk is er hier en daar wel eens een setbackje, maar dat duurt nooit lang. Al snel gebeurt er gelukkig weer iets leuks of spannends en kunnen we het minder leuke hoofdstukje weer vergeten. En zo gaat het dan tot het einde.

Soms heb ik met dit type film een klik. Soms niet.

Dan over deze film. Het verhaal is interessant. Over de begintijd van de ruimtevaart en over de pioniers in het veld. Deels geromantiseerd natuurlijk. Niet erg hoor, maar ik vraag me altijd af welke onderdelen van het verhaal geromantiseerd zijn. Het zit me wat in de weg. Niet heel storend, maar 't is er wel.

In deze film wordt de segregatie niet bepaald verzwegen. Dat kan ook niet anders als het issue een belangrijke rol in het verhaal speelt. Minder ok, is het dat het item in de loop van de film een steeds minder belangrijke plek in het verhaal inneemt. Alsof er een soort breekpunt is aangebroken waarop dat vervelende issue nu wel genoeg is besproken. Hè, hè, dat was dat, nu gaan we weer iets leuks of spannends doen. Even de zinnen verzetten.

Feelgood en de Verenigde Staten is een ijzersterke combinatie. Ongeacht de tijd waarin het verhaal zich afspeelt of ongeacht het onderwerp dat wordt behandeld, de grootsheid van de natie flonkert altijd door het verhaal heen en meestal is de flonkering niet erg subtiel. Zo ook hier. Het gebrek aan relativering met betrekking tot de grootsheid van de natie, levert wel wat ergernis op.

Ondanks de ergernissen, vond ik de film eigenlijk best leuk. De score was ok. De personages waren ok. Het acteerwerk was ok. Het verhaal was ok. Ik leefde me zelfs even in. Ik had een klikje met de film, zogezegd.

Eigenlijk een wat vreemde conclusie aan het einde van dit lichtelijk tendentieuze berichtje.

Deadly Friend (1986)

Verenigde Staten

Horror

91 minuten

RW (Kon me er maar weinig meer van herinneren)

<250

Algemeen Klassement: 91+5=96

(Totaal: 3721)

Periodeklassement: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/4000/4247.300.jpg?cb=1383516327

Ondanks dat de tand des tijds zichtbaar is in techniek en sfx, presenteert Craven hier een heel aangenaam werkje. D'r zit eigenlijk alles in dat horror zo plezierig maakt. Jumpscare, gore, grafische effecten, suspense en creepy sfeer. Het één wat meer geslaagd dan het ander, maar toch.

Het verhaal bevalt als moderne variant van Shelley's Frankenstein. De vinger geheven naar de gevaren van computerisering maar vooral dankbaar gebruik makend van de verhalende mogelijkheden van het thema.

Dat alles levert een sfeervolle film op met duistere inslag en een portie passende zwarte humor.

Het acteerwerk dat nog wel eens wil verzaken in werkjes van deze aard, is gelukkig goed.

Fijne kijkbeurt.

Grappig feitje: Deze film is door Wes Craven als een sfeervol jeugddrama gemaakt, maar omdat zijn naam met Horror/Slashers werd geassocieerd werden er achteraf onder druk van producers allemaal schokeffecten en bloederige stukjes in gestopt.

#56 Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008)
USA
FTV
122 minuten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/44000/44611.300.jpg?cb=1363083029

Blijft inderdaad vermakelijk, al haalt het niveau bij lange na niet die van de drie voorgaande films van de reeks. Zelf heb ik wel wat problemen met sommige acteurs. Vooral LeBeouf en Blanchett vind ik volslagen misgecast en irritant.

#57 Passengers (2016)
USA
FTV
116 minuten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/450000/450098.300.jpg?cb=1495436700

Het is dat ik gewoon een zwak voor dit soort science fiction heb...

Volgens mij was hier wel meer uit te halen wat betreft het dilemma van Jim om Aurora wakker te maken en daarna als zij dit te weten is gekomen. Het is toch vooral weer een heel erg oppervlakkige Amerikaanse productie met de actie waarin alles 'moet' eindigen. Vormgeving is wel aardig, maar niet meer dan dat. Evengoed wel mee vermaakt, 3*.

Helaas niet, wel in mijn wachtlijst gezet maar ik had Attack of the Giant Leeches (1959) al klaar staan.

De jaren'50 zijn overigens voltooid.

Jij bracht me pas op het spoor van William Castle nadat je in deze challenge: The Night Walker (1964) had gekeken. Ga zeker op zoek naar zijn films of raadpleeg jou erover

Een leuk weetje. En maar goed ook. Denk niet dat deze film zonder alle smeuïgheid bijzonder kijkenswaardig was geweest.

Met Aziatische horror moet je denken aan films in de stijl van Shutter, The Ring, One Missed Call, The Screen at Kamchanod, The Eye enzovoorts. Dat hele torture gebeuren vind ik maar niks, daar heb ik in het algemeen maar weinig plezier bij om naar te kijken. Maar ook slashers zijn bij mij goed te doen in het algemeen... films als Friday the 13th, A Nightmare on Elm Street en Halloween vind ik ook vermakelijk. Net zoals dat lowbudget soms ook goed bevallen... als goede voorbeeld verwijs ik dan naar Almost Human (2013), een film die onverwachts heel vermakelijk uitviel. In het algemeen ben ik dus niet een groot liefhebber van horrorfilms die om de gore draaien, maar meestal meer zoals jij zegt van de actievolle horrorfilms, de horrorfilms met een goede sfeer/ of horrorfilms die om spanning draaien / schrikmomenten... vooral de slowburners die amper vooruit te branden zijn, zijn niet aan mij besteed.

#19 Scream (1996)

111 minuten

Rewatch

Land: V.S.

>250 stemmen (2716)

http://images3.static-bluray.com/reviews/4056_11.jpg

De beste film uit de reeks.

Nog steeds erg goed en voelt nog erg up to date. Zeker als je je realiseert dat de film meer dan 20 jaar oud is. Het verhaal is erg goed en fantastisch doordacht. Alles valt gewoon op zijn plaats en niets wordt aan het toeval over gelaten. In de derde acte had wel iets meer gesneden moge worden aangezien het soms wat te lang duurt. Al maakt de weergaloze climax wel weer veel goed en laat je dat weer vergeven.

De killer is erg eng omdat het toch wel een killer met motieven is en een duidelijk doel, die echt overkomen. Versterkt door de outfit en het masker die nog steeds een groot deel uitmaakt van onze pop culture. Elk jaar rond Halloween zie je ze nog erg veel voorbij komen en in veel winkels is het masker nog te koop. Net als met Nightmare on Elm Street, heeft Craven met Scream nog een film gemaakt die nooit teleur stelt en fris blijft hoe vaak het horror genre zich evalueert en hoe vaak je de film ook gezien hebt en

Acteerwerk is een enorm genot om naar te kijken. Regie is echt solide en verder is alles op technisch vlak enorm goed. Beltrami's score is geweldig en Nick Cave's Red Right Hand associeer je vrijwel meteen met Scream nadar je de film hebt gezien en het nummer ergens anders hoort.

4.0*

#85 Austin Found (2017)

95 min

FTV

<250 stemmen

Verenigde Staten

Algemeen klassement

10135 + 95 + 10 + 5 = 10245

Periode klassement

43

Landen klassement

132 + 1 = 133

Rariteiten klassement

8

Matige film waarin een moeder met financiële problemen haar dochter laat ontvoeren vanwege de publiciteit. Niet bepaald een origineel verhaal met nogal clichématige personages. Ook is het verloop nogal voorspelbaar en was het geheel gebaat bij wat meer vaart. Tegen het einde wordt de film wel wat beter.

#13 - Walkabout (1971)

Australië

100 minuten

FTV

+250 stemmen

Vreemd geheel, met sporen van surrealisme; vaak beklemmend; traag, maar zeer meeslepend.

Walkabout is een heel bijzonder drama, waar de zoektocht naar de bewoonde wereld niet meer is dan een omkadering van het thema: de verschillen tussen twee culturen; verschillen die in werkelijkheid niet veel meer zijn dan een ander jasje met dezelfde inhoud.

Visueel verbluffend, met het bijzondere Australische outland, met de fauna die als rode draad door de film heen gaat, maar zeker ook met de manier waarop de camera de uitstraling van Jenny Agutter in beeld brengt. de erotische ondertoon verdwijnt geen moment. Het roept me enerzijds de vraag op of vrouwen hier op dezelfde manier naar kijken - Gulpilil misschien ? - en anderzijds leidde het me tot de ongemakkelijke vraag of ik misschien licht pedofiele trekjes in me heb. Enige opluchting toch om te lezen dat Agutter op dat moment toch al 19 was...

Walkabout verliest een beetje van z'n bijzondere sfeer wanneer de bewoonde wereld in de nabijheid komt; anders was hij misschien wel in m'n top 10 terechtgekomen.

#14 - Heremakono (2002)

Frankrijk

95 minuten

FTV

<250 stemmen (47)

Ik bleef maar wachten; wanneer gaat er iets gebeuren, waar zit ik nu eigenlijk naar te kijken. En dan was het voorbij, en wist ik het nog niet.

Nu zie ik de ondertitel, Waiting For Happiness, en veronderstel ik dat dat meteen ook is waar Heremakono om draait: de leegte, de sleur, nihilisme. Wachten op wat het belangrijkste doel is in ons leven. Het wachten op wat niet voor iedereen komt: gelukkig zijn.

Wat ik hier vooral uit meeneem, dat is dat ik ook naar Europa zou proberen geraken wanneer ik op zo'n plaats m'n leven zou moeten slijten; in elk geval vanuit mijn hier-en-nu blik op die twee andere werelden.

Voor mij zoiets als een kennismaking met - maar een half uurtje had wel volstaan. Alleen de twee jonge acteurs brachten een klein beetje leven. In de realiteit zal dat waarschijnlijk ook wel afnemen naarmate ze ouder worden...

Extra tegenvaller: ik dacht dat dit een Afrikaanse film was, uit Djibouti of Mozambique of zo, en dat me dat pakweg 850 punten extra zou opleveren. Ja, hallo, Frankrijk/Mauretanië lees ik. Zou 't misschien kunnen dat dat vertaald is uit het Arabisch, en er eigenlijk van rechts naar links moet gelezen worden...?

#45 Motel Hell (1980)

Verenigde Staten

102 minuten

FTV

< 250 (72 stemmen)

Rariteiten: Geen

Puntenberekening : 5253 + 102 +10 +5 = 5370 punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/11000/11870.300.jpg?cb=1383001258

Film die manoeuvreert tussen komedie en horror en er wonderlijk in slaagt om ook redelijk leuk te zijn. Een van de eerste dingen die mij opviel was hoe goed het was gefilmd. Rory Calhoun (een zeer bekend gezicht) speelt de hoofdrol als boer Vincent. Een vrolijke vreemde godvrezende man die het motel Hell(o) runt. De man maakt overheerlijk gerookt vlees en zie de ideale omstandigheden voor een horrorfilm. Helaas geen volbloed want de meeste gore is buitenbeeld gebracht. Wat is dat toch met horror-komedies en bloed? Er gebeurd genoeg in het verhaal zodat de film lekker vlot wegkijkt. Een groot pluspunt voor de film. Een ander pluspunt zijn een paar memorabele scenes. Met als meest iconische beeld: boer Vincent met varkenskop en kettingzaag. Waardoor het meteen duidelijk wordt (als het dat nog niet was) dat de film een redelijk eerbetoon toont aan de The Texas Chainsaw Massacre.

#46 The Prowler (1981)

Verenigde Staten

87 minuten

FTV

< 250 (113 stemmen)

Rariteiten: Geen

Puntenberekening : 5370 + 87 +10 +5 = 5472 punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/7000/7420.300.jpg?cb=1426516671

The Prowler is voor een groot gedeelte niet heel veel nieuws onder de zon. Alle clichés zijn aanwezig. De film heeft verder geen bijzonder goed plot, het acteerwerk is niet overdreven goed en heel eng is het ook allemaal niet. Toch zijn er drie of nee...vier dingen waardoor deze film meer dan goed te kijken is. Ten eerste: het begin. Wat iets anders is dan doorgaans. Het start met een liefdes-afscheidsbrief aan een soldaat in de tweede wereldoorlog. Bij terugkeer vermoord hij zijn ex-geliefde en haar vriendje. Direct heerlijk bloederig in beeld gebracht. En wekt ook enige sympathie op voor de killer. Ten tweede is daar Vicky Dawson zij is de final girl en komt heel geloofwaardig over. Zij bezit voor die tijd toch al wat girlpower. Ten derde is de killer erg gaaf om te zien. Zijn kostuum is meesterlijk bedacht. En als vierde is er dan nog iemand die eigenlijk niet in beeld is maar wel de grootste bijdrage aan de film levert! Tom Savini! Zijn special effects maken deze film. Hij begrijp als geen ander dat je een slasher kijk voor maar één ding en dat is bloed. En die krijg je dan ook ruimschoots in beeld te zien. Slasher-films kende in de jaren'80 zijn hoogtijdagen en deze hoorde zeker bij de betere uit zijn tijd!

#46. Sonatine (1993)
Japan
FTV, 94 minuten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/3000/3394.300.jpg?cb=1499786893

Mijn tweede Kitano, na de speelse road trip Kikujiro is dit zeker in het begin toch andere koek. Sonatine begint als een soort Japanse Goodfellas, waarbij de yakuza Murakawa getoond wordt als stoicijnse, keiharde bikkel, net als zijn collega's trouwens die met stalen gezicht tot de grootste gruwelijkheden in staat zijn. Maar na een tijdje als Murakawa en collega's onder moeten duiken na een serie moord(poging)en zien we ook een andere kant van de yakuza's, die zich na enige tijd proberen te vermaken met allerlei spelletjes en onnozelheden, al is het geweld en sadisme nooit ver weg. Maar als je even die scherpe randjes wegdenkt lijkt het bijna een beetje op de speelsheid uit Kikujiro. Het contrast tussen het snoeiharde geweld en de grappige, soms bijna kinderlijke bezigheden op het strand is aan de ene kant wel intrigerend, maar in het middenstuk raakt Sonatine ook een beetje de focus kwijt. Of in ieder geval, mijn interesse ebde wat weg. De film eindigt dan wel weer op onvermijdelijk gewelddadige wijze. Interessant om eens gezien te hebben en zeker niet slecht, maar ondanks de eigen stijl en voldoende originele scenes vond ik het verder visueel, acteertechnisch of spanningsgewijs niet echt bijzonder. Toch ben ik zeker benieuwd naar wat Kitano nog meer in elkaar geklust heeft. 3.5*

#58 Tinker, Tailor, Soldier, Spy (1979)

FTV

315 minuten (mijn dvd zegt 318?)

Groot-Brittannië

< 250 stemmen (25)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/31000/31285.300.jpg?cb=1426529828

Leuk, maar wel wat te traag. Wel een heerlijke Koude Oorlogsfeer, die ik toch minder terugvond bij de remake. Alec Guinness is wel geweldig als Smiley, de droge, afstandelijke analyticus. Muziek werkte bij mij ook. Ik ben het met Hendrick99 eens dat zodra je in het verhaal zit, je hongerig blijft naar het verdere verloop en de afloop!

Precies mijn gedachtes en acties.

Vreemd? Mijn Nederlandse DFW-dvd bevat ook maar 6 episodes, maar duurt wel de volle 318 minuten (hierboven staat 315?)?

#45 A Better Place (2016)

Verenigde Staten

Drama / Mystery

90 minuten

(FTV)

< 250

(Turkey)

90 + 10 + 5 = 105 punten (totaal 5655)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1112000/1112811.300.jpg?cb=1500648608

Wil er niet teveel woorden aan vuil maken, dit was gewoon...slecht!

#46 The Elephant Man (1980)

Verenigde Staten

Drama / Biografie

124 minuten

(FTV)

(ZW)

124 + 10 = 134 punten (totaal 5789)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/2000/2132.300.jpg?cb=1486248190

Eindelijk eens deze goed beoordeelde Elephant Man gekeken, en ik zou liegen als ik zou zeggen dat het geen goede film was. Over het algemeen ben ik niet zo'n grote fan van Lynch met zijn vage onbegrijpelijke films, maar dit is een goede film.

#47 Mil Gritos Tiene la Noche (1982)

Spanje

90 minuten

FTV

< 250 (74 stemmen)

Rariteiten: Geen

Puntenberekening : 5472 + 90 +10 +5 = 5577 punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/24000/24401.300.jpg?cb=1384111598

De Spaanse MIL GRITOS TIENE LA NOCHE ('Duizend schreeuwen heeft de nacht') is simpelweg een onnozele slasher die onbedoeld komische momenten afwisselt met bijzonder bloederige moord-scènes. Als ziet er supergoedkoop uit en de beroerde nasynchronisatie helpt ook niet echt. Toch beleefde ik er beslist veel plezier aan. Direct al bij de openingsscène, weet je dit gaat een heerlijke bloederige pulpfilm worden. En inderdaad! Voor de rest hoef je het niet te doen want het is simpele slasher kost: moorden, menig meisje gaat uit de kleren, veel onlogische handelingen en als uiteindelijk de ontmaskering plaatsvindt is de dader precies degene die de kijker verwachtte. Daarnaast moet een goedkope Madrileense studio doorgaan voor een Amerikaanse hogeschool. Maar in de tussenliggende scenes zien we de voorgeschotelde gruweldaden en die zijn dan wel heerlijk wansmakelijk weergegeven, hetgeen zeker de horror-fan zal bekoren. Ook het achtergrondverhaaltje van de maniak is wel geinig: Van lichaamsdelen van verscheidene vrouwen is deze zieke geest bezig een puzzel in elkaar te zetten. Aan het einde van de film is er nog een laatste ´geintje´ dat bijzonder aardig is.

Ook leuk is het om de trivia van de film te bekijken:

Jack Taylor (Professor Brown) speelde al eerder in tientallen Euro-horrorfilms

Edmund Purdom (de directeur) was vijftig jaar lang actief als B-acteur (erg homofoob, ook in deze film)

Christopher George (inspecteur Bracken) speelt zelfs samen met zijn vrouw Linda Day, de blonde tennisster annex undercoveragente Mary Riggs.

Nadat regisseur Juan Piquer Simon mij ook al verraste met Slugs, Muerte Viscosa (1988) ben ik wel benieuwd geworden naar zijn andere werk!

#39 John Wick (2014)
VS
101 minuten
FTV

101+10+0= 111 (Totaal: 4785 punten)
Periode:
1 (Totaal: 27 punten)
Rariteiten:
0 (Totaal: 2 punten)
Landen:
1 (Totaal: 69 punten)

Aardig wraakfilmpje. Maar niets dat we niet eerder hebben gezien. Leuk geschoten, maar dat schieten gaat vervelen. Nadat de moordenaar van de hond buiten spel was had ik alle interesse in het plot verloren.

Ja, bewaar de betere misschien best voor de echte horror challenge. Giant Leeches is low budget, leuk concept maar uiteindelijk toch iets te zwak om lang te heugen. Ik heb ook nog een aantal van Castle niet gezien die ik voor oktober bewaar: Macabre (1958), I Saw What You Did (1965), The Spirit Is Willing (1967) en Shanks (1974). Van zijn horror zijn ze wel allemaal de moeite. The Tingler is misschien wel zijn beste verder House on Haunted Hill, Homicidal, Mr. Sardonicus en het verrassende The Night Walker zouden mijn top 5 vormen. Strait-Jacket en Let's Kill Uncle vallen er net buiten. 13 Ghosts en Old Dark House moeten het vooral van setting en sfeer hebben maar het potentieel wordt te weinig gebruik van gemaakt naar mijn mening. En dan is er nog 13 Frightened Girls, wel aardig maar eerder een familievriendelijke thriller. Zotz! is pure comedy, dat vond ik nogal dom. Ik vind Castle geweldig qua sfeer, ideeën en de gimmicks die hij indertijd introduceerde, maar ik had liever gehad dat hij de comedy soms wat meer achterwege liet. Ik wou eigenlijk dat ze een box hadden met al zijn horror maar het zijn altijd combinaties van enkele of van films van iemand anders. Zo werd zijn Mr. Sardonicus gecombineerd met het erg matige Brotherhood of Satan (1971), 2 totaal verschillende films overigens. Verder heb ik ook House on Haunted Hill, The Tingler en Homicidal op DVD/blu ray.

Een aantal van Castle zijn films zijn blijkbaar Hammer producties, wellicht degene die ik niet zo best vond. Met al mijn respect voor Lee en Cushing maar die Hammerfilms zijn 9 op 10 niet mijn ding. Visueel wel mooi maar traag en nogal theatraal, weinig boeiende karakters naar mijn mening dan.

For Your Eyes Only, rewatch, 127 m, 1981 GB

#86 Detour (2016)

90 min
FTV
<250 stemmen
Verenigd Koninkrijk

Algemeen klassement
10245 + 90 + 10 + 5 = 10350
Periode klassement
43
Landen klassement
133 + 2 = 135
Rariteiten klassement
8

Goeie film over een jongeman die zijn stiefvader verantwoordelijk houdt van een auto-ongeluk met zijn moeder. De splitsing van het verhaal lijkt in eerste instantie een gimmick, maar maakt juist deel uit van de twist van deze noir-achtige thriller. Mooi camerawerk en ook zeker onderhoudend. Van de cast valt vooral Emory Cohen positief op. Beste film van Christopher Smith tot nu toe.

#15 - El Crimen del Padre Amaro (2002)

Mexico

120 minuten

FTV

<250 stemmen (62)

Degelijk drama, waarin de regisseur echter teveel hooi op z'n vork neemt om alles degelijk uitgewerkt te krijgen; en dat kost de film punten.

El Crimen is een recht-door-zee aanklacht tegen de rk-kerk en al z'n aanhangers; geen enkele van de personages is vrij van zonden, iedereen maakt zijn/haar fouten of loopt op z'n minst buiten de lijnen. Maar: het uitdiepen van de personages zou daarbij een heel ander beeld geven. Nergens is er een waaromvraag; er zijn geen vragen tout court. Vooral Amaro komt er uit als de slechterik, de leugenaar, de hypocriet. In werkelijkheid zou zo iemand een angstig en zwak personage kunnen zijn, iemand die zich laat meeslepen, iemand die niet capabel en in staat is om zelf keuzes te maken en zijn leven zelf in handen te nemen.

Boeiend thema, maar te simpel en goedkoop, zonder diepgang. Geen idee of dat in het boek wél het geval is, maar in elk geval leent zo'n verhaal zich tot een (mini)serie die de ijsberg ook onder water gaat onderzoeken.

Terwijl ik deze recensie schrijf, zie ik hier op MM reclame voor het beste middel voor prostaat. Wtf heeft dat met de tijger te maken die daar bij afgebeeld wordt...??