Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance) (2014)

Zelfs het drumwerk zelf in deze film is beter dan het drumwerk in Whiplash.? Al vind ik Whiplash ook een uitstekende film.

Birdman - - muziekweb.nl

Betoverende, bevreemdende film! Een film waar een toneelstuk en een wanhopige acteur centraal staat (Michael Keaton). Op zoek naar erkenning voor zijn acteertalent op Broadway en daar alles voor over heeft. Er zijn zo veel goede kanten aan deze film, moeilijk om op te noemen allemaal. Het imponerende samenspel tussen verwaande artsy acteur Edward Norton en Michael Keaton, hoe Micheal Keaton uiteindelijk zijn eigen grootheidswaanzin omarmt en ineens een stuk beter gaat acteren, met allerlei lange shots door gangen, toenemende druk rondom de premiere die een rol speelt (!) op alle acteurs en uiteindelijk uitmondt in een even zo bizarre finale (waarin blijkt dat dochter Emma Stone net zo geneigd is tot waanbeelden wanneer ze geconfronteerd wordt met traumatische ervaringen).

Echt een film die je nog een keer kunt zien, en nog een keer en verrast kunt worden door alle lagen in de film. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de fantastische soundtrack met prikkelende jazzy drum intermezzo's die de film perfect ondersteunen.

Interessante vergelijking die je maakt met Le Mépris (The Bad and the Beautiful heb ik niet gezien).

Ik vermoed dat je o.m. doelt op de tegenstelling ‘Art versus entertainment’, zoals je dat formuleert in een eerder bericht? Zelf heb ik de indruk dat Inarritu’s ‘Mépris’, méér dan die van Godard, zich uitstrekt over beide polen van die tegenstelling... Inarritu lijkt high en low culture hier te zien als beiden doortrokken van een ijdel, sensatie zoekend narcisme; dat het onderscheid tussen de twee aan het vervagen is...

Of doel je op iets anders?

Goede film, maar niet zo ontzettend bijzonder of origineel als velen hem doen geloven.

Die hele one-take is natuurlijk best gaaf, maar hoe graag Inarritu het ook zou willen, echt heel bijzonder of zo is het nou ook weer niet. Is weleens vaker gedaan, en ook wel wat beter wat mij betreft, zoals in Irréversible. Beetje hetzelfde verhaal over het camerawerk; goed, dat zeker, maar het wordt nergens écht indrukwekkend.

Gelukkig is Birdman bij vlagen wel erg grappig, en is het acteerwerk vaak geweldig. Wel wat jammer dat Norton's personages op het gegeven moment wat losgelaten wordt en het vrijwel alleen nog maar over Keaton gaat, maargoed, aan de andere kant zet ook hij een erg sterke rol neer. Daarnaast kent de film vrij sterke dialogen, leuke thematiek, en een aantal zeer komische insteken, waardoor verveling nooit optreed. Één van de leukste details vond ik het moment waarop je die drummer de soundtrack van de film zag spelen.

Had stiekem op iets aparters gehoopt, maar toch is Birdman een best sterke film, en zeker één van de betere oscar-genomineerde. 3,5*.

Wat een ongelooflijke boutfilm, tegenvaller van het jaar. De hoge scores zijn waarschijnlijk gegeven door mensen die van zogenaamd artistiek geneuzel houden. Het verhaal was waardeloos, het acteren van Emma Stone ontzettend overdreven en ronduit irritant, dat zenuwachtige jazzy getrommel door de hele film was een slap excuus voor een soundtrack. De anderhalve punt is puur door het goede acteerwerk van Norton en Keaton, maar zelfs zij konden niks van dit slappe verhaaltje maken. De personages zijn oninteressant, de dialogen zijn saai....anyway, ik heb mijn punt wel gemaakt.

Met een half punt verhoogd. Na de film een tweede keer gezien te hebben zijn me meer dingen opgevallen (eerste keer was 's-nachts ). De dialogen en acteerprestaties (vooral Norton bij herziening) ben ik nog meer gaan waarderen en de regie was al indrukwekkend.

De hele one-take benadering is erg goed gedaan en hierdoor stijgen ook de acteurs boven zichzelf uit. Het is niet verwonderlijk dat Keaton, Norton en Stone genomineerd zijn voor een Oscar want het is en echte acteursfilm. Er zitten verschillende lagen en 'Easter eggs' in het verhaal, waardoor ik denk dat bij een derde of vierde herziening er me nog steeds nieuwe dingen gaan opvallen.

4.5/5.0

Nice bird, man

Heerlijk om weer eens ouderwets te genieten van Ed Norton.

Fraai filmpje verder. Cool die 1 take flow, goed ritme ook door de drumscore.

Heerlijke indrukwekkende film!

Tja wat zal ik ervan zeggen.. Door de reviewers hier heb ik hem toch maar afgekeken, want ik dacht

misschien komt het nog, anders wilde ik hem al na 20 minuten uitzetten.

Ik had het idee dat iknaar een jaren 70 artfilm aan het kijken was, niet echt wat ik ervan verwacht had.

Het valt mee dat ie niet in zwart/wit opgenomen was, want dat past er wel bij.

En dan de omschrijving Komedie? nou ik heb niet 1 x moeten glimlachen.

Ik heb het idee dat ze dat er maar bijgezet hebben, want dan ging er nog tenminste iemand ongezien naar kijken.

Bij de Oscars zal het wel weer net zo gaan als toen dat "The Hurt Locker" ineens de beste film ooit gemaakt was en "Avatar" maar een B filmpje.

Dit is mijn mening natuurlijk en smaken verschillen (gelukkig).

Ik ben het absoluut met bovenstaande eens dat deze film niet geselecteerd voor Oscars zou moeten zijn. Ik heb me werkelijk geërgerd de afgelopen dagen aan de mediahype die rond 'Birdman' ontstaan is. Een oscar voor Michael Keaton zou ik kunnen slikken maar de film zelf was echt niet bijzonder genoeg in mijn ogen. Het is me ook ontgaan waarom de kwaliteit van een film hoger beoordeelt wordt als het lijkt alsof het een 1-take movie is. Het is knap gedaan dat je de kijker weet vast te houden in de wandelgangen met wat drumgeroffel, maar het valt 75% van de filmkijkers toch niet op en het is als we even eerlijk zijn een vrij nutteloos gegeven. Birdman heeft een uitstekende prestatie geleverd door de massa te hypnotiseren en aan te spreken met een aantal slinkse trucjes, maar wanneer je daar doorheen prikt en hem gaat vergelijken met de toppers, kan hij absoluut niet tippen!

Dat wou ik nog even kwijt.

Niet dat ik de film nou helemaal geweldig vond, maar vergelijken met het gros van de overige oscar-genomineerden is deze film een positieve uitschieter. Zijn die andere wel zo bijzonder en/of minder ge-hyped dan?

Wat een ongelofelijke tegenvaller. Verwachtingen waren hoog gespannen, maar ik heb geen moment me niet geërgerd. De personages om Birdman heen zijn typisch, en cliché. Vooral de dochter is met haar jointjes en hippie-tatoeages veel te dik aangezet. De humor is simpelweg mijn humor niet. Ik heb er nog niet om kunnen glimlachen en was daarin niet de enige. De film is erg traag, het camerawerk irriteerde me, wat vreselijk om naar te kijken zeg. Om nog maar te zwijgen over dat verschrikkelijke geroffel. Voegt niets toe! Het stoort en leidt af. De belangrijkste, cruciale scènes zijn in mijn ogen cliché. Het wipje tussen dochter en onhandelbare acteur bijvoorbeeld. Maar ook de scène dat meneer een rondje vliegt door de studio, met dat monster op het gebouw, wat slecht uitgevoerd. Of de zelfmoordpoging spande helemaal de kroon. In mijn ogen zwaar overschat. Met vlagen zie je de kwaliteit van de regisseur wel terug, vandaar 1.5, maar hij kan niet tippen aan Biutiful. In mijn ogen is deze film in niets geslaagd. Dat vier a vijf mensen in een zaal van veertig ook twintig minuten weglopen onder de film, zegt genoeg.

Zwaar onvoldoende.

De ophef begrijp ik niet het is gewoon een hele saaie film. mooi gefilmd ja, maar verders boring.

Ik moest er net zoals de meesten veronderstel ik even inkomen, in deze Birdman, want dankzij het knip en plakwerk lijkt het alsof de ganse (een zeer groot gedeelte) film in één shot gefilmd werd. Het kan gezien worden als een vervelende stijl die vooral vermoeiend is en het de film die gaat over de wereld van een beroemdheid wat origineler te brengen omdat het concept nu eenmaal niet zo interessant is, maar zo zou ik het gegeven allerminst opvatten. Het is misschien wel druk, maar wat mij betreft krijg je een volledig andere ervaring hierdoor. Een kick dat op een mix tussen Black Swan en Enter The Void in kleine mate lijkt waarin toch een heleboel droge humor gestopt is.

Het is een intense ervaring geworden, een reis die fascinerend blijft tot het einde met een paar echte glansrollen. Michael Keaton speelt gewoon goed en lijkt wel perfect gecast, Norton speelt echt cool, die man bewijst toch andermaal dat hij een favoriet van me is. Zoveel charisma. En dan is er ook nog Emma Stone. De paar scènes waarin Stone en Norton samen zijn beschouw ik als de knapste, de beste. Het thema sterrendom vind ik sowieso een interessant gegeven en als er dan zoiets origineel en doeltreffend wordt gemaakt, dan kan ik het alleen maar toejuichen. Knap.

De grote kanshebber bij de Oscars en dat is terecht hoor. Birdman is knap gemaakt door de stijl alsof alles in één shot is opgenomen. Het 'truukje' leidt niet af gelukkig, soms heb je het haast niet door. De film staat veel meer in het teken van sterrendom en de vergangelijkheid, een thema wat mits goed uitgevoerd me wel weet te boeien. En dat gebeurt ook met een prima rol van Keaton, waarbij ik telkens zijn voorkomen associeerde met Orson Welles. Edward Norton was ook weer eens leuk om bezig te zien. Anyway, het is mij om het even of deze of die andere grote favoriet Boyhood de Beste Film-award winnen, want ze zijn beide even goed. Vreemd alleen dat twee andere en nog betere toppers (Gone Girl en Interstellar) van vorig jaar niet genomineerd zijn voor Beste Film.

Dat de film in één shot lijkt opgenomen is alles behalve een 'truukje'. Het is een goede regiekeuze, die juist heel mooi accentueerd dat de hoofdrolspeker vast zit op een voortdenderende trein. De laatse dagen voor de premiere is een bewustzijnsvernauwende staat. Er is geen ontsnapping mogelijk. Wat er ook gebeurd, je moet door. De polyritmische soundtrack, versterkt het gevoel van stress en innerlijke twijfel. Een hermetische ervaring.

Juist dat geweldige samenspel tussen vorm en inhoud maakt Birdman, voor mij, een zeldzaam goede film. Bovendien is alles ook nog eens van zeer hoge kwaliteit.

Birdman

of

(De film waar je wel van móét houden, lijkt het)

maar

(Los van het leuke ideetje; was er nu echt zoveel aan?)

want

(Bij vlagen was hij toch echt ronduit saai en vervelend)

en

(Die Michael Keaton? Ik was niet onder de indruk)

hoewel

(Ik moet toegeven dat Edward Norton ronduit briljant was)

maar ja

(Morgen gaat hij met de grote prijs aan de haal)

terwijl

(Jake Gyllenhaal niet eens genominéérd is)

dus

(Ik ga voor de échte hoofdprijs maar duimen voor Boyhood)

hoewel

(Er afgelopen jaar betere films gemaakt zijn)

*padam tsj*

The end.

Geniale cinematografie

Leuke characters, sterk acteerwerk

Film zakt een beetje in op sommige momenten

4

Hoge verwachtingen absoluut niet waargemaakt.

Cinematografie is prima in orde en acteren ook maar verhaal is een hoop geneuzel en geen voldoende omdat het eerste uur niet te pruimen was, daarna toch iets beter.

Oscar nominatie maar gaat hem echt niet winnen.

Smaken verschillen maar voor mij eens en nooit meer!!

Helaas winnen dit soort vage nietszeggende films eigenlijk altijd juist wel de oscar. Dus deze film zal ook wel een aantal oscars winnen. Geheel onterecht want het was echt ronduit boring.

5

Zojuist me wachtwoord gereset! Ik voelde me namelijk gefrustreerd, omdat ik nergens de interpretatie van de film tegen kwam, zoals ik hem interpreteerde.

Hoe ik hem interpreter!
The unexpected virtue of ignorance.

unexpected (onverwacht) is het dat hij zo'n ongelofelijk succes (Virtue) heeft, waar hij altijd al naar opzoek was. Op het moment dat hij wakker word in het bed.

Ignorance lees ik als zijn onkunde of worsteling met de Birdman (zijn innerlijke stem). Waar hij uiteindelijk wel naar luistert en hierdoor ook die rust (Virtue) ervaart! Daarbij refereer ik naar de sene net voordat hij het podium op loopt om zijn neus er af te schieten. Waarbij hij tegen zijn ex-vrouw zegt dat hij nu eindelijk rust ervaart (Virtue) omdat hij naar die stem (Birdman) luistert.

Benieuwd of anderen zich hier in kunnen vinden!

Onverwacht, maar volkomen terechte winnaar van 4 oscars. Had ook best soundtrack mogen winnen van mij.

Geweldig dat eindelijk kunst wordt beloond, en dat met vier gigantische Oscars. Film, regisseur, cinematografie en original screenplay. Chapeau, i'm a happy camper.

Eens! Ben blij verrast dat hij beste film heeft gewonnen en niet Boyhood. Zelfs beste regisseur, terwijl die zelfs wel naar Linklater had mogen gaan van mij, als het dan toch moest.

Zo dat komt voor mij toch wel als een aangename verrassing zeg! Wat een mooi rijtje Oscars en zo terecht...

Vind het verre van terecht. Kunst of niet, Boyhood is in mijn ogen domweg een véle malen betere film dan Birdman.

Maar goed, vorig jaar was ik het ook niet eens met het matige 12 Years A Slave. Het blijven persoonlijke meningen en bij de Oscars gaat er ook nog eens een rare agenda achter schuil. Dat Interstellar, Gone Girl en Nightcrawler niet eens genominéérd waren zegt genoeg.

Aparte film moet ik zeggen.. Zag de Oscar toch liever naar een andere gaan.. Maarja

(En alsjeblieft, geen kauwgom de volgende keer!)