The Guest (2014)

wat lijkt die voorkant op Paul Walker

Veel dommer dan dit zal het niet gauw worden. Het is zo stompzinnig dat het weer wat gaat krijgen. Best een kunst om zo iets doms te maken.

Zeker in de derde akte, met al die over-the-topness, merk je wel dat dit gemaakt is met een tongetje in de wang. Weet niet of je dat merkte?

Nou, dit moet wel expres gedaan zijn, elke akte heeft dat wel. Maar dom blijft het. Ik vond overigens het begin al slecht, er zit totaal geen opbouw in, in 20 seconden zoek je als kijker al overal wat achter en is het al over the top. Een puberfilmpje van laag niveau.

degelijke film, met fantastische muziek keuze, zeker de moeite waard al is het niet vanwege muziek.

Ik was verbaasd,zoals dikwijls, door de negatieve kritiek op de film .

Voor mij was hij van zeer aanvaardbaar niveau(goede middelmaat :7/10),met een -te verwachten-

"open" einde.De hoofdacteur presteerde zeer goed,zonder overdrijving,en deed mij (fysisch)

denken aan Casper Van Dien.

Dus:goede opbouw tot de -iets overdreven- climax.

Is niet elke actiefilm behoorlijk dom eigenlijk? Is dat niet een beetje het punt wat de film wil maken?

Dit is een gestileerde satire op actiefilms. Ik vind het wel kunst.

Tja, actiefilms zijn vaak dom. Niet mijn favoriete genre. Ik geloof niet dat deze film een punt wilde maken om de stompzinnigheid eens te bekritiseren, zoveel credit geef ik de film niet, hoewel de film bijna lachwekkend stompzinnig is.

Hier stond ook thriller en daar ben ik gek op. Zou zelf de film hier niet onder scharen. Maar ja, waaronder dan? Voor mij valt deze film onder snel vergeten.

Opzich doorsnee filmpje maar door de leuke opbouw naar het clichematige einde toch beter dan gemiddeld. En de soundtrack helpt ook veel, die is simpelweg geweldig. Stijlvol hoorrrrr

Sterk eerste uur, laatste stuk is veel minder lijkt wel een jeugdfilm. Geen voldoende. 2.5

Heel goede film.

Spannend en boeiend de hele tijd door, zoheb ik ze graag.

Ik vond de soundtrack ook opvallend goed met o.a. muziek van D.A.F. en het Belgische Front 242.

De brutale moorden in de diner op het uber romantische Because I love you van Stevie B was een indrukwekkend moment.

4,5 sterren

Redelijk vermakelijk, vooral het eerste uur. De spanning zit er lekker in met af en toe wat lekkere actie. Jammer dat het in het laatste stuk volledig uit de bocht vliegt en zo de hele film verneukt wordt. Vooral het einde was vrij slecht. Acteerwerk kan ermee door.

Best leuke standaard-actie film. Verhaal begint leuk en had cable guy-potentie, maar draait uit op massaal schieten. Zoals het hoort bij dit soort films enkele onrealistische gegevens (Door een zee van kogels bewegen en slechts één schampschot oplopen; een serveerster die nog nooit geschoten heeft, maar vrijwel recht in het hart schiet) én een onrealistische opening naar een vervolg. Camerawerk is weinig verrassend, maar de score is erg goed. Prima acteerwerk.

aardige thriller, en mysterieus over wie/wat die soldaat precies is/komt doen.
Het lijkt een beetje allemaal braaf over te komen, te gemaakte gevechten zonder teveel bloed waar je dan toch weer vraagtekens bij hebt.
Ik dacht ook wel te weten bij wie er wat zou gaan gebeuren, en een amerikaans " eind goed al goed" en moge het lieve gezinnetje winnen.
dus het lot van de ouders veraste me toch wel enorm

Verder was het " gevecht tussen 1 soldaat en de hele geheime super opgeleide militaire beweging wel erg overdreven, en zeker zonder kleerscheuren.
vervolgens lossen 2 tieners het even op in een leeg schooltje

De finale was dan weer wel erg over de top met symbolische eindscenes lang leve Amerika.
tegen een grafsteen aan, thema halloween blabla..

De geschiedenis van die soldaat had wel wat beter en uitgebreider uitgelicht kunnen worden.

Het verhaal stelt niet veel voor natuurlijk. Maar het is wel zéér stijlvol gefilmd. Een soort van mix tussen The Terminator, Halloween, Michael Mann en Nicolas Winding Refn, overgoten in een 80s sausje.

Zéér intertainend. 4 sterren.

Hoe je dat daarin kunt zien is me een volledig raadsel

Ferm genoten van deze film, was op alle vlakken meer dan geslaagd. Goede muziek ook trouwens. Dan Stevens was voortreffelijk in zijn rol. 8/10

Ik zie het zeker ook wel.

Te doorsnee.

Nu ben ik sowieso niet zo idolaat van Wingard, maar dit is voor zijn doen wel érg standaard. You're Next had hier ook al een beetje mee te kampen, alleen viel die film nog enigszins op door zijn ietwat aparte humoristische insteken. The Guest is wel een redelijk in elkaar gezette crowd pleaser, maar verbleekt volkomen bij een film als A Horrible Way to Die, wat ik tot dusver met uitstek Wingard's beste film vind.

Stevens doet het zeker niet verkeerd, al is zijn personage an sich nogal een voor de hand liggende keuze. Maar goed, eigenlijk is alles in deze film dat zo'n beetje, want aan voorspelbaarheid geen gebrek. Van een film als Pop Skull (Wingard's debuut) werd ik nou ook niet bepaald euforisch, maar je kunt moeilijk ontkennen dat Wingard daar in ieder geval durf toont. Hier leek het woordje ''durf'' opeens een waar taboe te zijn voor de beste man. Het hele gedoe met het opkomen voor het gepeste zoontje, de argwaan bij dochterlief, het uiteindelijke eindgevecht waarin Stevens, die eerst als een one-man army een compleet leger uitmoordde, te grazen genomen wordt door twee kinderen. Flauw, flauw, flauw.

Ondanks dat dit zeer negatief is allemaal, is het dan ook weer niet één en al ellende. Zowel visueel als qua soundtrack is het (opnieuw) een tikkeltje braaf, maar bij vlagen toch wel stijlvol. Voornamelijk het Halloween feestje mag er zijn, evenals de scene met die spiegelkamer. Niks om de loftrompetten over af te steken, maar wel in orde dus. Dat tilt de film nog iets omhoog voor mij.

2,5*.

Verklaar u nader, want ik sidder al bij de vergelijking van dit met voornoemde betere films en regisseurs. Ik vond dit eerder op alle vlak een ondermaatse B-film.

How Adam Wingard and Simon Barrett Distilled ‘Re-Animator,’ ‘The Stepfather,’ John Woo, and More Into ‘The Guest’ « - grantland.com

Pas op, hiermee wil ik zeker niet zeggen dat deze film het niveau van aangehaalde films bereikt. In de verste verte niet uiteraard. Maar ik vind de knipoogjes naar deze films wel leuk gebracht. Dit is geen serieuze film en mag ook niet zo bekeken worden.

Ik denk dat de regisseur ging voor een stijlvolle B-film en in dat opzicht is hij, naar mijn mening, geslaagd.

Over Refn is hij duidelijk en Mann wil ik nog wel geloven door de stijlvolle vormgeving, maar die vergelijking met Terminator en Halloween slaat nergens op. Hij zegt toch in dat artikel dat The Guest zelfs volledig het tegengestelde is van Halloween, omdat hij de killer een gezicht heeft gegeven. Hoe kun je hier dan Halloween in zien?? Ok, hij heeft Halloween geanalyseerd en aan de succesformule gesleuteld maar dat is het dan ook. Over de Terminator zegt hij niks maar vermoed ik dat hij het heeft op de specifieke low budget look uit de jaren 80. Hij heeft zich laten inspireren door, maar ik heb het moeilijk om The Guest op de manier te definiëren zoals jij doet

lekkere pulp film met 80s feel. Vind de muziek meer dan geslaagd. De shots bij vlagen ook. Prima film

Tot aan de scene in de bar niets dan lof, dan lijkt het of het script is overgenomen door een onder invloed zijnde vreemde vogel, en gaat het echt helemaal nergens meer over.

het is een zeer goede film. Deze hoofdacteur nog niet eerder gezien maar na deze film wel een paar films opgezocht waar hij is speelt. en toen had k hem blijkbaar al moeten herkennen in 1 film. verder goede muziek keuze past erg goed. er kan wat meer mistery in waardoor alles iets onvoorspelbaar word. er zitten veel leuke elementen in en elk familie lid heeft een eigen verhaal die goed k.rt wordt laten zien. zeker de moeite waard om te kijken!

Ongeloofwaardig, voorspelbaar (door de vele clichés) en dit alles overgoten met een omiskenbaar Drive sausje. Als ze er nou nog in geslaagd waren om Ryan Gosling te strikken voor de hoofdrol dan zou de film misschien net iets beter hebben gewerkt. Ik kreeg constant het gevoel dat de makers van The Guest grote fanboys zijn van Nicolas Winding Refn maar dat ze zelf maar weinig talent hebben om ook goeie cinema te creëren.

Vermaakt met deze The Guest, een doorsnee filmpje met de nodige actie en degelijke spanning.. naarmate het einde iets minder..... Zoals eerder gezegd beetje tiener achtig gemaakt. Vond het eerste uur wel goed en mij niet verveelt. Toch een 6/10 voor deze film.

Zeer positieve meevaller. Een van mijn favoriete actrices - misschien wel mijn favorietje - gecombineerd in een film die veel kenmerken heeft van andere goede films van een goede regisseur - Nicolas Winding Refn - en nog andere invloeden. Daarnaast soms heerlijk fout, en vooral een heerlijk sfeertje die ik niet kan beschrijven. 8,8/10

Vermakelijk.

Behoorlijk voorspelbaar, zwartkomisch bij momenten maar vooral erg fout. Zeker dat einde draaft daar heerlijk in door. Met een speelduur die onnodig opvulsel onmogelijk maakt slaagt de film erin een amusante tussendoor te zijn.

Dan Stevens is ook wel oké in z'n rolletje. Het ligt er allemaal behoorlijk dik op, maar hij kan het nog net hebben. Benieuwd of dat getormenteerde hoofd me in serieuzere films niet gaan tegensteken.

Audiovisueel ook allemaal degelijk, zeker de finale waarin alle registers opengetrokken worden. Tijdens die finale kreeg ik ook een beetje een Cape Fear-gevoel, maar dan zonder enige pretenties.

3

Adam Wingard is met The Guest lekker creatief geweest, en het is al bijna overduidelijk dat hij hier eerst het concept heeft verzonnen dat moest lonken naar actie/thrillers van de jaren 80, en pas later het verhaal, dat toch wel weer erg sterk is als je er diep over nadenkt.

Het plot is echter wel een stukje dunner en minder subtiel dan wat ik van hem gewend ben, maar toch is The Guest nog wel prima te verhapstukken. De cast is voor mij vooralsnog onbekend, maar Dan Stevens zet hier toch wel een erg sterke rol neer van "David", een soldaat op verlof die aanbeld bij de familie van zijn gesneuvelde vriend. Je zou ook haast kunnen zeggen dat hij de uitstraling heeft van Gosling in de films van Refn. Helaas weet je wel al erg snel dat deze David echter andere plannen heeft dan aardig te blijven en de uitkomst had nog wel ietsje subtieler gemogen, al is de dikke middelvinger naar de overheid/geheime dienst hierin wel erg mooi geplaatst. En dan de creativiteit van de film, nogmaals; misschien had Wingard erg enthiousiast de oude videobanden met jaren 80-meuk uit de kast getrokken en besloot hij daar maar eens wat mee te gaan doen en dat is hem prima gelukt. De soundtracks zijn al het hoogdepunt (Onze eigen Clan of Xymox, Front 242, DAF en vele andere New Wave, Post-punk stuff) en ook de actiescenes doen lekker aan alsof ik naar een oude Schwarzennegger (of andere jaren 80 actieheld) zit te kijken. Ook wel grappig dat het lijkt alsof er in deze setting geen andere muziek lijkt te bestaan dan jaren 80 muziek, en ondertussen zijn de iPhones en iPads wel her en der te bekennen.

Adam Wingard heeft het zeker weer prima gedaan. Op naar zijn volgende.

4,0*