Wild (2014)

Kan toch echt bij lange na niet tippen aan Into The Wild. Die vergelijking slaat trouwens ook nergens op, maar is wel gemakkelijk gemaakt. Meer vergelijkbaar met The Way, die ik overigens ook heel wat leuker vond. Hier is het acteerwerk te matig, zijn de conversaties die Witherspoon met zichzelf heeft te irritant en gekunsteld en hebben de flashbacks, die het verhaal moeten dragen, ook weinig om het lijf. Af en toe vond ik het allemaal meer lachwekkend dan dramatisch. En dat kan toch nooit de bedoeling zijn...

Ik had gehoopt op een soort into the wild jammer viel daarom tegen toch 2,5 omdat het niet helemaal kansloos was.

Misschien zitten er wel heliumballonnen in, weet jij veel.

Vorig jaar leverde Jean-Marc Vallée met Dallas Buyers Club een rauw en inspirerende film af over een man die zichzelf herontdekt in een situatie waarin hij nooit verwacht had terecht te komen. Wild doet eigenlijk hetzelfde, het verteld het verhaal van een vrouw die zichzelf opnieuw moet ontdekken om verder te kunnen in het leven. Dankzij een zeer sterke rol van Reese Witherspoon, terecht beloond met een Oscarnominatie, is Wild een inspirerende en overtuigende film geworden.

'Wild' Recensie - Filmtakers

Opzich een hele aardige film, maar ook zeker niet meer dan dat. En, in hoeverre de vergelijking überhaupt opgaat, toch een pak minder dan bijvoorbeeld Into the Wild. Zo, dan is dat maar vast gezegd.

Reese doet het goed in Wild en de film kabbelt lekker voort. Wat voor mij niet altijd even goed werkte waren de flashbacks en sowieso het hele achtergrondverhaal. Ik had liever wat meer vanuit het 'nu' gezien, want hierdoor kwam de impact van zo'n trip wat minder intensief over. Daarbij pakte de flashbacks/ haar voorgeschiedenis me simpelweg te weinig. Waar dat 'm in zit weet ik nog niet precies. Dat het niet chronologisch verliep, was verder niet storend.

Nee ik kom al met al toch niet verder dan 3*.

Sterk drama dat gedragen wordt door de goeie acteerprestatie van Witherspoon. Ondanks het eentonige verhaal, heeft de film voldoende vaart en door de flashbacks is er voldoende afwisseling. Vallee weet op deze manier mooi de reden van de slopende tocht te verweven in het verhaal. De muziekkeuze is eveneens erg sterk en siert het drama op mooie wijze. 3.5/4.0

Aardige film, maar wel wat aan de saaie kant. Overal zag ik de aankondigingen in kranten staan, op posters... Dus had wel wat verwacht. Maar dat bleef uit. Het bleef bij een hobbelige wandeling met wat ondersteunende flashbacks voor uitleg. En geen van dit kwam binnen.

Acteerwerk was redelijk prima, sfeer aardig en sommige shots van de natuur mooi. Maar dat maakt het geen goede film. De flashbacks hadden moeten zorgen voor impact, maar dit bleef uit. En vertelde wel genoeg, maar meer ook niet. Twee uur is dan best lang. Tien minuten voor het einde had ik het idee dat er nog van alles moest gebeuren, maar het einde kwam eerder... Met vanuit mij een ' huh?' Moment. Blij dat hij afgelopen was, teleurgesteld over de afraffeling van het einde.

2.5

Wij vonden het een bijzondere film. Door het flashbacken naar het verleden met de mooie beelden een mooi integer verhaal.

Goed verwoord. Een mooie film met prima acteerwerk! 4 sterren.

Prima film, zeer goeie rol van Reese. Totaal niet te vergelijken idd met into the wild, maar gewoon een film met een verhaal en mooie beelden.

Dit is het zoveelste bewijs dat de Belg Nico Leunen één van de belangrijkste en invloedrijkste editors is van deze tijd. En dan denk ik vooral aan de associatieve montage. Vol met crosscutting. Van bijvoorbeeld het verleden / heden en dromen / nachtmerries. Of van bepaalde thema's. Hij monteert meer op gevoel dan verstand. Op intuïtie. Wat hier dus ook aan de hand is. Te gekke film trouwens.

Ik vond de montage vreselijk met die op de zenuwen werkende flashbacks en dromen.

Prachtig, verveelt geen moment. Super acteerprestatie van Reese Witherspoon.

Dit was drie keer niks. Ik vond die meid sowieso helemaal geen figuur om zo'n avontuurlijke backpack reis af te leggen en ze leek er niet veel kaas van te hebben gegeten. Aangezien ze vaak te voet op pad ging had ze veel te veel spullen bij zich (ze moest nota bene op de grond liggen om die tas op te kunnen tillen). Bij aankomst krijgt ze haar vuur niet aan omdat ze de verkeerde tools bij zich heeft, blijkt ze een nogal lastige tent meegenomen te hebben (inmiddels zijn er van die zelf-uitklapbare exemplaren) en laat ze zomaar een schoen van de berg afvallen. Verder nogal raar dat ze zomaar in een besneeuwt landschap rondloopt waar ze enkele decimeters in wegzakt; zoek een gemakkelijker pad op? Ik irriteerde me aan haar onhandige manier van doen en ze leek overal van alles en iedereen onder de indruk omdat ze nergens ervaring mee had. Dit laatste (gebrek aan ervaring) staat ook in het plot vermeld, maar ik vond het niet spannend of grappig en kon er maar weinig sympathie voor opbrengen. Het had allemaal veel beter afgewerkt moeten worden en de regisseur is erg nonchalant te werk gegaan. Daarbij doen die flashbacks zoals met haar voormalige vriend enkel afbreuk aan het 'avontuur' en had Laura Dern geen enkele toegevoegde waarde. Beetje vreemd ook dat Cheryl met ''fuck you, bitch'' reageerde bij haar moeders sterven (precies hetzelfde als toen ze haar schoen verloor... blijkbaar hebben beide evenveel waarde). Mislukt project.

Ik moest natuurlijk gelijk aan die tijd denken toen ik de Camino naar Santiago de Compostella liep. Het grote verschil met Cheryl (Reese Witherspoon) is dat ik i.t.t. haar wel goed op mijn trektocht heb voorbereid. Het belangrijkste is dat je eerst goed advies inwint, vervolgens kijken wat je allemaal niét nodig hebt zodat je rugzak het juiste gewicht heeft, zorg ook voor een duidelijke kaart van de route en een kompas en ga vooral eerst flink trainen alvorens je op trektocht gaat. Niets van dat alles bij onze Cheryl en dat was in het begin ook duidelijk te zien. Een hoop nodeloos geklungel, hoewel ik het allemaal best wel grappig vond. Dat laatste kan echter niet gezegd worden van die flash-backs met die vreselijk irritante moeder (Laura Dern) met dat vreselijke accent. Ik had dus duidelijk meer verwacht van deze achteraf enigszins teleurstellende film.

3,0*

Prachtige, pure en van het begin tot het einde boeiende film. Ja, Into the Wild ging ook over wandelen, was ook een goeie film. En deze ook.

"I'm lonelier in my real life than I am out here."

Hier verwachtte ik op voorhand niet veel van, maar uiteindelijk toch een aangename verrassing geworden.

Als kijker krijg je te maken met een klungelige, onervaren backpacker die ogenschijnlijk voor het eerst een grootse wandeling gaat maken zonder enige voorbereiding vooraf. Dit roept uiteraard veel vragen op en in eerste instantie lijkt het hele gebeuren nog grappig te zijn, ware het niet dat er een diepere laag onder ligt.

Via - talloze - flashbacks krijg je namelijk meer informatie over hoe de vork in de steel zit. Door juist geen chronologische volgorde te hanteren blijft het redelijk mysterieus, hoewel het niet al te lastig is om de puzzel op te lossen. Deze momenten worden slim verweven in het geheel en werken bovendien beklijvend, wat het des te aangrijpender maakt.

De wandeling zelf wordt mooi in beeld gebracht, ondanks dat de ontberingen vrijwel geen roet in het eten gooien. Het levert fraaie natuurbeelden op en laat je genieten van de kleine dingen in het leven. Hierbij helpt het dat Reese Witherspoon een oprecht sterke rol neerzet; knap hoe ze een keur aan emoties toont.

Al met al is 'Wild' een fijn drama geworden waar je even tot jezelf kunt komen.

Dikke 3,5 sterren.

Aardig drama met ook aardig wat fraaie natuurbeelden en een goede rol van Reese Witherspoon, die zelfs topless is te bewonderen.

Qua verhaal en uitvoering vond ik het eerlijk gezegd niet zoveel voorstellen (beetje cliché) m.u.v. het gedeelte waar ze haar moeder dood aantreft in het ziekenhuis en waarbij haar ogen al verwijdert zijn (i.v.m. hoornvlies donatie). Die scene vond ik wel aangrijpend. De muziek is verder ook wel mooi (zeker het nummer "El Condor Pasa (If I Could)" van Simon & Garfunkel) en het was ook leuk om te zien de verschillende personages (de meeste goedaardig) die ze treft tijdens tijdens haar 1600 kilometer lange wandeling over de "Pacific Crest Trail". Echt boeiend zijn die personages overigens wel niet. De vele flashbacks vond ik persoonlijk minder (hoorden er wel bij en dienden mede ook voor de reden, met name haar moeder, waarom ze de wandeling maakte) en hier en daar is de film ook wat langdradig. Het einde vond ik overigens wel mooi.

Al met al leuk om eens gezien te hebben. Er komen de laatste tijd best redelijk wat films uit m.b.t. wandelingen zoals "The Way (2010)" en "Tracks (2013)".

Een hike-roadmovie met filosofische beschouwingen over het leven.

Fraaie beelden van de Pacific Crest Trail werden afgewisseld met flashbacks naar het verleden Van de hoofdpersoon.

Deze film in het genre op zoek naar jezelf was op momenten traag en langdradig en heeft mij toch niet geraakt zoals ik wel had verwacht.

Niks voor mij.

Saai en langdradig.

Niet altijd even geloofwaardig. Zo vond ik het begin waarbij Witherspoon om de weg en eten moet vragen bij een lokale boer, terwijl ze een overvolle rugzak meedraagt echt helemaal nergens op slaan. Wat zit er dan in hemelsnaam in die rugzak? Maar goed...
Witherspoon zet wel op een overtuigende wijze het personage neer, maar ik had wel meer willen zien van haar situatie in het nu. We worden namelijk wel erg vaak getrakteerd op een droom of een flashback en helaas mist bij een aantal de effectiviteit die het zou moeten hebben (of zoals men het in ieder geval leek te doelen).
Jammer, want men had wat mij betreft beter nog wat mooie shots van de Pacific Crest Trail mogen maken. Goed, het zorgt wel voor veel diepgang in het personage.
De soundtrack is over het algemeen wel effectief gekozen. Daar heb ik eigenlijk enkel maar een positieve mening over.
Een film waar helaas niet de volle potentie uitkomt als je het mij vraagt, maar slecht is hij ook niet.

Voor een serieuze film met een boodschap, vond ik hem weinig om het lijf hebben. Maakte nooit echt indruk en ik werd niet gepakt door het levensverhaal, dat met flarden duidelijk moet worden in (best nare) flashbacks.

Vergelijk de film maar niet met Into the Wild, als je die hebt gezien ben je waarschijnlijk onder de indruk en opgewekt, en dat krijg je niet van deze film.

Brrr...wat is me dat zeg, draak van een film..inspiratieloos, boring. Visueel ook weinig aan, had liever wat meer mooie landschappen gezien ipv die vervelende flashbacks..Neen deze doet het niet, wss vergelijken we teveel met into the wild, alhoewel..

Het is een boekverfilming van een verhaal (verwerkingsproces) wat zich tijdens het wandelen in haar hoofd afspeelt. Ik vond het geen slechte film, omdat de flashbacks hoewel gefragmenteerd een inzicht geven in het verwerkingsproces. Dit is niet makkelijk te verfilmen, toch vond ik de film geslaagd.

We are never prepared for what we expect.

wild.

het word weer eens duidelijk dat reese witherspoon in haar mars heeft.

de laatste keer voor mij was dat :walk the line.

Het verhaal is zeer helder.geen diepe psychologisch analyze voor nodig.goed te volgen,en de flashbacks zijn zeer efficient.

het is een bittere toch,met hier en daar een een vleugje rauwe romatiek in de vorm van de beelden.de stilte en de ontmoetingen.

de titel is (wat ik hier op MM ook lees) een misser.door dat je wel heel snel de vergelijking maakt met : into the wild..dat is wel een beetje logisch en de keuze voor "wild' als titel is niet erg ruimdenkend.

redeemed lijkt me een alternatief.ik noem maar wat.

wat ik ook erg prettig vind bij dit wat populaire ,arthouse films.is het zo goed als weg laten van film muziek. de beelden spreken voor zich en hoeven niet dikker worden aan gezet.

dat is prettig,werkt beter,want de film komt authentieker over.

wel weer wat anders als het pieterpad.

ook mooi.!

Heel veel mense op Moviemeter vergelijken deze film met "Into the Wild".

Ik zie eerder een vergelijking met het ook zeer mooi gefilmde en boeiende verhaal "Tracks".

Het verhaal over het rond trekkende kamelen vrouwtje Robyn Davidson.

Maar terug nu naar deze "Wild"

Whiterspoon zet een uitstekende rol neer als tenger meisje met een traumatisch verleden.

De weg kwijtgeraakt en nu zelf terug vinden komt prima over.

Mede dankzij de flashbacks die nodig zijn om het verhaal te vertellen.

En wat is die Michiel Huisman een mazzelpik maar dit terzijde

3.5*

Een vrouw gaat op bezinningstocht om in het reine te komen met de teleurstellingen van haar vervlogen levensjaren. Klinkt bekend zoiets, klinkt als hippie gedoe, alleen al het Simon&Garfunkel allen-gelukkig-rond-het-kampvuur-liedje doet er op dat vlak nog een schepje bovenop. De film gaat voor de helft terug in Cheryls voorbije jaren via talrijke flashbacks die de hike onderbreken. Het iets lichtere The Way vond ik iets beter maar hoe meer de film vordert, hoe meer je begint te begrijpen hoe Cheryl zich moet voelen om al die ellende even uit de weg te gaan. De personages die ze onderweg ontmoet zijn niet interessant. Hoewel dit geen verkeerde film is brengt het toch weinig nieuws en kon het me amper raken. Doorsnee.

Uitstekende film met een mooie afwisseling tussen de realiteit van de natuur en de dramatische beelden uit het turbulente verleden van Cheryl. Wat mij betreft had de film veel desolater gemogen, er ligt nu veel nadruk op de mensen die Cheryl onderweg ontmoet. Maar verder weinig kritiek. Boeiend allemaal en met een goede Reese Witherspoon, die zich hier laat filmen als een mens van vlees en bloed.

Het boek was schitterend, de film niet slecht.

Tegen de mooie landschappen vond ik het een knappe vertaling van de memoires van mevrouw Strayed.

De film, die -gok ik- gemiddeld genomen het best in smaak valt bij de dames, heeft een aardige soundtrack die heel aardig aansluit bij de generaties die aan bod komen. Van een echte clash tussen de generaties komt het niet, daarvoor is het verhaal te veel gefocust op de wandeling en de gedachten van de hoofdpersoon. Het deed me denken aan het m.i. heel aardige stukje over het wilde wijf in de Volkskrant. Deze link is helaas alleen voor leden geheel toegankelijk, vandaar nog eens deze ter info. Het is de aanloop -het al eerder bekritiseerde begin van de film- die de film iets minder maakt. Hoe dan ook een aardige beleving, met een aardig toetje na; voor als je toch twijfelt aan de authenticiteit: kijk de film incl. de aftiteling!