Wild (2014)

Deze film over de memoires van Cheryl Strayed is een zeer geslaagde film die je als kijker behoorlijk mee het avontuur inzuigt. De Pacific Crest Trail kent een schitterend decor voor de film met Oregon en Californië als locaties met indrukwekkende nationale bossen, parken en wildernisgebieden. Het verhaal weet van het begin tot het einde te boeien voor de gekozen non-lineaire opbouw met flashbacks uit haar leven. Haar scheiding en de dood van haar moeder bracht haar tot een verdelgende levensstijl en deze trip is een soort van retraite waarbij we haar zien stilstaan bij belangrijke gebeurtenissen uit haar leven als kind, tiener en jongvolwassene. Knappe en zeer volwassen prestatie van Reese Witherspoon en Laura Dern schitterde ook als de moeder.

Dit is nou echt zo'n film waar ik na een dag of wat anders over denk dan meteen na afloop.

Tijdens de eerste keer (want ja, meteen nog maar een keer gezien) irriteerde ik me af en toe wat aan de constante flashbacks. Zit je net mooi midden in de natuur, komt er weer een stukje van het leven van Cheryl voorbij. Maar die irritatie was de tweede keer eigenlijk vergeten - de structuur is wel erg onsamenhangend en af en toe licht psychedelisch, maar werkt wel.

Laura Dern is geweldig. Wellicht wordt haar deel van het verhaal wat gekleurd door de afstand van de herinnering en het idealiseren van wat er niet meer is, maar de manier waarop Bobbi wordt neergezet is evengoed wel erg sterk. En Reese Witherspoon zelf als Cheryl, die gaandeweg steeds meer verwildert qua uiterlijk, maar innerlijk steeds meer tot rust komt. Ook erg sterk.

Wel veel negatieve berichten op imdb. Misschien deels wel van mensen die gehoopt hadden op meer nadruk op de natuur, en minder over de innerlijke reis van Cheryl Strayed. Wat ik dan wel weer wat jammer vond was het gedoe met de vos - een beetje overbodig qua symboliek, en te drammerig. En het einde is net een tikkeltje te abrubt, te makkelijk.

Ohja, het verhaal is natuurlijk gebaseerd op een autobiografisch boek. Maar eens lezen.

Prima rauw en eerlijk drama over een vrouw die met zichzelf in het reine probeert te komen tijdens een loodzware trektocht van ruim 1600 kilometer. Een indrukwekkende, atypische hoofdrol voor Reese Witherspoon, hier ook producente. Fijn dat je als kijker direct in de gebeurtenissen wordt gegooid, waarbij plotdetails op kunstige wijze worden geïntroduceerd door fragmentarische, inventief gemonteerde flashbacks. Overigens niet te verwarren met het (nog) betere Into The Wild.

Wat een aangename verrassing. Ik heb een zwak voor dergelijke films, een protagonist die solo er op uit trekt, graag met een overtuigende reden en een personage die boeit. Nog belangrijker is een oogstrelende environment en het liefst met weinig 'hard' narratief. Jean-Marc Vallée weet dat allemaal te bewerkstelligen. Wild is lichtvoetig en weet haar existentiële thema's oprecht en zonder pretentie te behandelen.

Jean-Marc Vallée gooit ons gelijk in het diepe, waar we Cheryl ontmoeten waar ze duidelijk fysiek en mentaal al te kampen heeft met haar tocht. Het hoe en waarom komen we te weten door inventief ingezette flashbacks. Ik ben hier niet zo'n liefhebber van omdat ze vaak de pacing vernielen en mij vaak uit de film halen maar dat is bij Wild helemaal niet het geval, integendeel. Tuurlijk zijn veel van haar beweegredenen clichematig, maar cliche's zijn cliche's omdat ze uit het leven gegrepen zijn. Ook is haar backstory aangrijpend.

Cheryl Strayed, vertolkt op een magnifieke wijze door Reese Witherspoon, is imperfect maar oprecht en de goudeerlijke performance van Witherspoon als Strayed geeft de prachtige setting ook nog eens een aura van pure schoonheid. Witherspoon weet vooral in haar facial expressions zoveel eerlijke emotie te leggen en dat raakte me diep. Allemaal versterkt door de schitterende intieme cinematografie van Yves Bélanger. Zoals hij zelf al aangaf, "we want to treat the landscape like a human face, and the human face as a landscape". Dat is wat precies wat ie deed.

Erg verrast dus door Wild en ik kan wel stellen dat ik verliefd op Wild ben geworden. Zo eerlijk en adembenemend, en ook nog een zo goed tegen alle verwachtingen in. Geen ramp als Tracks en mijn inziens beter dan Into The Wild. Ik wou voorlopig voor 4* gaan en wachten tot de herzieningen in de bios en thuis maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen.

Lijkt me heerlijk, gewoon een rugzak (hallo symboliek!) pakken en een paar maand gaan lopen. Allicht eens naar Santiago, niet voor de religie maar gewoon voor de fun. Om tot rust te komen, of wat dan ook. Verder dan een fietstocht met tentje achterop door het heuvelachtige Tasmanië kom ik niet, al was dat al een prachtervaring. Toch, als ik eens de kans heb.

Hele fijn film dus, die niet alleen lekker prettig wegkeek, met de mooie natuurbeelden en fijne muziek, maar die ook daarna mij nog wel even bezig hield. Tijdens de film zelf dacht ik nog: echt lijden doet ze niet. Maar zo een film is het ook niet. Dat merk je ook in die éne scène dat ze geen water heeft en die ook vrij snel is afgelopen. Dit is geen Passie, dit is een pelgrimage om tot bezinning te komen. En eigenlijk past dat ook wel. Zo kan je mooi de flash-backs invoegen (die je tijdens het lopen zelf ook zal hebben), maar kan je ook gewoon het plezier van het hiken tonen met mensen die je onderweg tegenkomt. En je kan, met Witherspoon, genieten van de natuur. Witherspoon speelt sowieso een fijne rol en weet haar emoties oprecht te brengen, al wordt ze wel gesteund door de regie die precies toont wat nu nodig is.

Verder is het allemaal aardig gefilmd met soms wel scènes die eruit springen, als Witherspoon aan de drugs gaat of met de muziek van Portishead op de achtergrond. Wel is het jammer dat de flash-backs soms net te snel kwamen en had ik graag wat meer natuur gezien en net wat meer rust, maar dat ik me, na al twee films gezien te hebben, mij niet heb verveeld zegt genoeg: 4,0*.

I don't know when I became such a piece of shit

Ik had wel eens iets over deze mevrouw gelezen bedacht ik me toen ik het plot hier las, blij dat er een film van is gemaakt want dit is precies mijn kopje thee. Een vrouw raakt de weg van het leven kwijt en besluit om min of meer halsoverkop een larger than life onderneming te starten die haar al lopende (de enige juiste manier om je voort te bewegen) van de Mexicaanse naar de Canadese grens moet brengen.

Onderwijl mijmert ze over haar mislukte huwelijk en destructieve leventje, maar bovenal over haar overleden moeder die ze als het ware wil eren met haar monstertocht en gedaanteverwisseling. Een erg mooie (en dankbare) rol is dat trouwens voor Dern. Hoewel Vallée inderdaad iets meer de nadruk op natuurschoon had kunnen leggen is de afwisseling met de flashbacks nooit echt storend en is Wild uiteindelijk een prachtige film geworden. En sentimenteel? You bet!

Vorig jaar leverde Jean-Marc Vallée met Dallas Buyers Club een rauw en inspirerende film af over een man die zichzelf herontdekt in een situatie waarin hij nooit verwacht had terecht te komen. Wild doet eigenlijk hetzelfde, het verteld het verhaal van een vrouw die zichzelf opnieuw moet ontdekken om verder te kunnen in het leven. Dankzij een zeer sterke rol van Reese Witherspoon, terecht beloond met een Oscarnominatie, is Wild een inspirerende en overtuigende film geworden.

'Wild' Recensie - Filmtakers

Sterk drama dat gedragen wordt door de goeie acteerprestatie van Witherspoon. Ondanks het eentonige verhaal, heeft de film voldoende vaart en door de flashbacks is er voldoende afwisseling. Vallee weet op deze manier mooi de reden van de slopende tocht te verweven in het verhaal. De muziekkeuze is eveneens erg sterk en siert het drama op mooie wijze. 3.5/4.0

Dit was drie keer niks. Ik vond die meid sowieso helemaal geen figuur om zo'n avontuurlijke backpack reis af te leggen en ze leek er niet veel kaas van te hebben gegeten. Aangezien ze vaak te voet op pad ging had ze veel te veel spullen bij zich (ze moest nota bene op de grond liggen om die tas op te kunnen tillen). Bij aankomst krijgt ze haar vuur niet aan omdat ze de verkeerde tools bij zich heeft, blijkt ze een nogal lastige tent meegenomen te hebben (inmiddels zijn er van die zelf-uitklapbare exemplaren) en laat ze zomaar een schoen van de berg afvallen. Verder nogal raar dat ze zomaar in een besneeuwt landschap rondloopt waar ze enkele decimeters in wegzakt; zoek een gemakkelijker pad op? Ik irriteerde me aan haar onhandige manier van doen en ze leek overal van alles en iedereen onder de indruk omdat ze nergens ervaring mee had. Dit laatste (gebrek aan ervaring) staat ook in het plot vermeld, maar ik vond het niet spannend of grappig en kon er maar weinig sympathie voor opbrengen. Het had allemaal veel beter afgewerkt moeten worden en de regisseur is erg nonchalant te werk gegaan. Daarbij doen die flashbacks zoals met haar voormalige vriend enkel afbreuk aan het 'avontuur' en had Laura Dern geen enkele toegevoegde waarde. Beetje vreemd ook dat Cheryl met ''fuck you, bitch'' reageerde bij haar moeders sterven (precies hetzelfde als toen ze haar schoen verloor... blijkbaar hebben beide evenveel waarde). Mislukt project.

Ik moest natuurlijk gelijk aan die tijd denken toen ik de Camino naar Santiago de Compostella liep. Het grote verschil met Cheryl (Reese Witherspoon) is dat ik i.t.t. haar wel goed op mijn trektocht heb voorbereid. Het belangrijkste is dat je eerst goed advies inwint, vervolgens kijken wat je allemaal niét nodig hebt zodat je rugzak het juiste gewicht heeft, zorg ook voor een duidelijke kaart van de route en een kompas en ga vooral eerst flink trainen alvorens je op trektocht gaat. Niets van dat alles bij onze Cheryl en dat was in het begin ook duidelijk te zien. Een hoop nodeloos geklungel, hoewel ik het allemaal best wel grappig vond. Dat laatste kan echter niet gezegd worden van die flash-backs met die vreselijk irritante moeder (Laura Dern) met dat vreselijke accent. Ik had dus duidelijk meer verwacht van deze achteraf enigszins teleurstellende film.

3,0*

"I'm lonelier in my real life than I am out here."

Hier verwachtte ik op voorhand niet veel van, maar uiteindelijk toch een aangename verrassing geworden.

Als kijker krijg je te maken met een klungelige, onervaren backpacker die ogenschijnlijk voor het eerst een grootse wandeling gaat maken zonder enige voorbereiding vooraf. Dit roept uiteraard veel vragen op en in eerste instantie lijkt het hele gebeuren nog grappig te zijn, ware het niet dat er een diepere laag onder ligt.

Via - talloze - flashbacks krijg je namelijk meer informatie over hoe de vork in de steel zit. Door juist geen chronologische volgorde te hanteren blijft het redelijk mysterieus, hoewel het niet al te lastig is om de puzzel op te lossen. Deze momenten worden slim verweven in het geheel en werken bovendien beklijvend, wat het des te aangrijpender maakt.

De wandeling zelf wordt mooi in beeld gebracht, ondanks dat de ontberingen vrijwel geen roet in het eten gooien. Het levert fraaie natuurbeelden op en laat je genieten van de kleine dingen in het leven. Hierbij helpt het dat Reese Witherspoon een oprecht sterke rol neerzet; knap hoe ze een keur aan emoties toont.

Al met al is 'Wild' een fijn drama geworden waar je even tot jezelf kunt komen.

Dikke 3,5 sterren.

Aardig drama met ook aardig wat fraaie natuurbeelden en een goede rol van Reese Witherspoon, die zelfs topless is te bewonderen.

Qua verhaal en uitvoering vond ik het eerlijk gezegd niet zoveel voorstellen (beetje cliché) m.u.v. het gedeelte waar ze haar moeder dood aantreft in het ziekenhuis en waarbij haar ogen al verwijdert zijn (i.v.m. hoornvlies donatie). Die scene vond ik wel aangrijpend. De muziek is verder ook wel mooi (zeker het nummer "El Condor Pasa (If I Could)" van Simon & Garfunkel) en het was ook leuk om te zien de verschillende personages (de meeste goedaardig) die ze treft tijdens tijdens haar 1600 kilometer lange wandeling over de "Pacific Crest Trail". Echt boeiend zijn die personages overigens wel niet. De vele flashbacks vond ik persoonlijk minder (hoorden er wel bij en dienden mede ook voor de reden, met name haar moeder, waarom ze de wandeling maakte) en hier en daar is de film ook wat langdradig. Het einde vond ik overigens wel mooi.

Al met al leuk om eens gezien te hebben. Er komen de laatste tijd best redelijk wat films uit m.b.t. wandelingen zoals "The Way (2010)" en "Tracks (2013)".

Een hike-roadmovie met filosofische beschouwingen over het leven.

Fraaie beelden van de Pacific Crest Trail werden afgewisseld met flashbacks naar het verleden Van de hoofdpersoon.

Deze film in het genre op zoek naar jezelf was op momenten traag en langdradig en heeft mij toch niet geraakt zoals ik wel had verwacht.

Niet altijd even geloofwaardig. Zo vond ik het begin waarbij Witherspoon om de weg en eten moet vragen bij een lokale boer, terwijl ze een overvolle rugzak meedraagt echt helemaal nergens op slaan. Wat zit er dan in hemelsnaam in die rugzak? Maar goed...
Witherspoon zet wel op een overtuigende wijze het personage neer, maar ik had wel meer willen zien van haar situatie in het nu. We worden namelijk wel erg vaak getrakteerd op een droom of een flashback en helaas mist bij een aantal de effectiviteit die het zou moeten hebben (of zoals men het in ieder geval leek te doelen).
Jammer, want men had wat mij betreft beter nog wat mooie shots van de Pacific Crest Trail mogen maken. Goed, het zorgt wel voor veel diepgang in het personage.
De soundtrack is over het algemeen wel effectief gekozen. Daar heb ik eigenlijk enkel maar een positieve mening over.
Een film waar helaas niet de volle potentie uitkomt als je het mij vraagt, maar slecht is hij ook niet.

We are never prepared for what we expect.

wild.

het word weer eens duidelijk dat reese witherspoon in haar mars heeft.

de laatste keer voor mij was dat :walk the line.

Het verhaal is zeer helder.geen diepe psychologisch analyze voor nodig.goed te volgen,en de flashbacks zijn zeer efficient.

het is een bittere toch,met hier en daar een een vleugje rauwe romatiek in de vorm van de beelden.de stilte en de ontmoetingen.

de titel is (wat ik hier op MM ook lees) een misser.door dat je wel heel snel de vergelijking maakt met : into the wild..dat is wel een beetje logisch en de keuze voor "wild' als titel is niet erg ruimdenkend.

redeemed lijkt me een alternatief.ik noem maar wat.

wat ik ook erg prettig vind bij dit wat populaire ,arthouse films.is het zo goed als weg laten van film muziek. de beelden spreken voor zich en hoeven niet dikker worden aan gezet.

dat is prettig,werkt beter,want de film komt authentieker over.

wel weer wat anders als het pieterpad.

ook mooi.!

Een vrouw gaat op bezinningstocht om in het reine te komen met de teleurstellingen van haar vervlogen levensjaren. Klinkt bekend zoiets, klinkt als hippie gedoe, alleen al het Simon&Garfunkel allen-gelukkig-rond-het-kampvuur-liedje doet er op dat vlak nog een schepje bovenop. De film gaat voor de helft terug in Cheryls voorbije jaren via talrijke flashbacks die de hike onderbreken. Het iets lichtere The Way vond ik iets beter maar hoe meer de film vordert, hoe meer je begint te begrijpen hoe Cheryl zich moet voelen om al die ellende even uit de weg te gaan. De personages die ze onderweg ontmoet zijn niet interessant. Hoewel dit geen verkeerde film is brengt het toch weinig nieuws en kon het me amper raken. Doorsnee.

Tegen de mooie landschappen vond ik het een knappe vertaling van de memoires van mevrouw Strayed.

De film, die -gok ik- gemiddeld genomen het best in smaak valt bij de dames, heeft een aardige soundtrack die heel aardig aansluit bij de generaties die aan bod komen. Van een echte clash tussen de generaties komt het niet, daarvoor is het verhaal te veel gefocust op de wandeling en de gedachten van de hoofdpersoon. Het deed me denken aan het m.i. heel aardige stukje over het wilde wijf in de Volkskrant. Deze link is helaas alleen voor leden geheel toegankelijk, vandaar nog eens deze ter info. Het is de aanloop -het al eerder bekritiseerde begin van de film- die de film iets minder maakt. Hoe dan ook een aardige beleving, met een aardig toetje na; voor als je toch twijfelt aan de authenticiteit: kijk de film incl. de aftiteling!

Mooie film. Reese Witherspoon speelt prachtig. Onze Michiel Huisman heeft ook een rolletje. De muziek is goed en de landschappen zijn mooi gefilmd.

Wild

Helaas heb ik deze niet in de bioscoop kunnen aanschouwen. Gelukkig heb ik hem wel ergens van het internet kunnen plukken. In plaats van op groot scherm heb ik hem dus in een huiselijke sfeer bekeken. Misschien sloeg dat wel een juiste toon aan bij Wild, want het kon mij zeker bekoren.

Het verhaal is zowel simpel al ingenieus. De hoofdlijn is doodeenvoudig; een vrouw die gaat de Pacific Crest Trail lopen zonder ook maar enige voorbereiding. Het moet van wanhoop of moed getuigen, of je bent totaal geschift. Met een, in het begin ietwat complex aanvoelende flash-back structuur zit je telkens in een andere tijd. Dit houdt de vaart in de film. Helaas weet de film zich niet verder te ontwikkelen dan dat. De tocht op de Trail is niet ten volste benut. Die blijft behoorlijk oppervlakkig. Je weet dus ook niet of Strayed de moed der wanhoop nabij is, of dat ze eigenlijk compleet geschift is. Het is jammer dat de diepgang in de persoon van Strayed, waar de film immers om draait, prominenter aanwezig is in de flash-backs dan in de huidige tijd.

Reese Witherspoon speelt een aardige rol. In de lijn met het verhaal weet zij beter in haar eigen flash-backs te presteren dan op de Trail. Daar mist ze overtuiging, frustratie en de clash als je jezelf daar tegen komt. Het blijft helaas wat oppervlakkig allemaal.

Laura Dern speelt haar rol met meer verve. Helaas weet zij het af en toe naar het andere uiterste te trekken en soms te geforceerd over te komen. De natuurlijke balans lijkt te ontbreken. Een balans die ze soms wel heeft (denk aan de conversatie met Reese in de auto). Helaas is ze te vaak uit balans om een gemiddeld echt goed te presteren.

De Pacific Trail is duidelijk het visuele paradepaardje van de film. Vallée probeert je met een overdosis aan mooie beelden te doen wegzwijmelen. Soms lukt het. De diversiteit is een luchtige afwisseling op een vrij monotoon gedeelte van het verhaal. Toch voelt het vrij kunstmatig aan allemaal. Een geforceerde schoonheid. Ook hier ontbreekt de balans weer een beetje. Die wordt deels gecompenseerd door de flash-backs, maar niet afdoende.

Wild is een vermakelijke film geworden die net op een paar punten te kort schiet. Er zit meer potentie in het verhaal dan benut wordt. Toch is het niet heel slecht allemaal. Vermakelijk voor een doordeweekse avond als er niets op tv is.

2.5*

Ik vond het een erg matige film. Het raakt me nergens. Misschien kan een actrice die in haar persoonlijke leven niet voldoende heeft hoeven af te zien, niet op een geloofwaardige/invoelbare wijze een personage neerzetten die dit wel moest. De verkeerde kleur gordijnen geleverd krijgen of niet helemaal de echtgenoot hebben die tot de top 10 (of 100... 1000...?) acteurs van zijn generatie behoort, is óok vervelend, maar ach...

Een 2,5 voor het leuke koppie

Wild

Erg mooie film die doormiddel van de reis het leven van Cheryl verteld.

Op de eerste plaats gaat het er om dat Cheryl haar wandeling doet om vervelende en pijnlijke momenten in haar leven te vergeten. Als kijker krijg je dus tijdens de reis telkens flasbacks. Voor de slimme kijkers onder ons, is het opgevallen dat aan elke flasback moment een thema gekoppeld zit? Voorbeeld, op een gegeven moment zegt zei 'come back' wat gelijk gekoppeld word aan het sterfdebed van haar moeder. Erg mooi gedaan.

Het prachtige natuurgebied is zeker een pluspunt waard gecombineerd met het fantastische Acteerwerk van de mooie dame.

Klein puntje van kritiek, het kopje DRAMA had wel wat meer naar voren gemogen in de film. Dat zijn maar een beperkt aantal momenten.

Met al een leuke film om eens gezien te hebben 3,5*

Tijdje terug gezien deze film en omdat ik de soundtrack die mij zeer bevalt nog weleens luister toch even een berichtje.

De beelden op de Pacific Trail van een mens in strijd met de elementen vind ik het sterkste onderdeel van de film maar de flashbacks halen de kijker zeker niet uit het ritme en zijn een welkome aanvulling.

Toch wel één van de betere films die ik de laatste tijd heb gezien al zegt dat ook wat over die andere films.

Prima film om al bankhangend en chipsgrazend te kijken, terwijl je blij bent dat jij het niet bent die die hike moet maken. Wat dat betreft zijn de ontberingen wel goed verbeeld. Frappant ook dat de grootste bedreiging niet eens altijd de natuur is maar de mannen die ze als vrouw alleen tegenkomt. De spanning is soms echt om te snijden, en ik vond dat eigenlijk stuk voor stuk de beste scènes.

Ook de flashbacks zijn wel oke. Daar ontkom je sowieso niet aan bij dit soort verhalen, en gelukkig was het allemaal een stuk minder pretentieus dan het vergelijkbare Into the Wild.

Hier en daar spannend, emotioneel, maar soms ook gewoon ontspannend en mooi. Dikke 4*

Mooie film met een prima hoofdrol van Reese Witherspoon.
Natuurlijk is de vergelijking met Into the Wild snel gemaakt, maar behalve twee mensen moederziel alleen in de natuur, houdt de overeenkomst snel op. Waar Into the Wild een verslag is van hoe iemand in de natuur probeert te overleven met tragische gevolgen, is Wild een verhaal van iemand die een lange hike onderneemt in een poging tot zichzelf te komen en uiteindelijk haar woede en verdriet leert accepteren. Ander thema, andere insteek.

De flashbacks naar haar verleden (soms korte scenes, soms alleen geluid) geven haar personage wat meer achtergrond en een goede indruk van waarom ze de tocht onderneemt. Het werkt sowieso stukken beter dan wat gemijmer via een voice-over, maar het zorgt er wel voor dat het heden (de trailtocht zelf) nogal als losse flarden aanvoelt. Daardoor werden de eenzame momenten minder sterk benadrukt.
Flauw vond ik dat bij bijna elke ontmoeting met een man een soort (seksuele) dreiging werd gecreëerd. Alsof ze bij elke ontmoeting ten prooi kan vallen aan grote, boze, seksbeluste mannen, die erop uit zijn om haar te verkrachten. Geen wilde dieren, maar wilde mannen zijn het grote gevaar! Iets zegt me dat de feministische schrijfster dat beeld in haar boek maar wat te graag heeft benadrukt. Gelukkig wordt dat beeld ook vaak genoeg ontkracht in de film en komt het hooguit tot een gevalletje seksuele intimidatie.

Verder een prima film met een fijne sfeer en zonder noemenswaardige minpunten. Alleen wel irritant dat El Condor Pasa én What's Going On nu inderdaad in mijn hoofd zitten.

Redelijk. Reese Witherspoon doet het best aardig, maar toch had ik op geen enkel moment de indruk dat ze iets heel heroïsch aan het doen was. Het is geen ontsnappen aan de beschaving zoals Into the Wild, het is een pad volgen en als je problemen hebt dan laat je nieuwe schoenen sturen, of wat lekker eten aanrukken. Het kwam bij mij toch te veel over als iemand die speelt dat ze afziet. Zoals ze zelf ook zei, ze kon elk moment terug.

Enige moment dat het echt heftig werd was toen ze bij de lege watertank kwam. Sowieso niet slim om met weinig water te gaan lopen, maar om dan 100 % te vertrouwen in een watertank getuigt ook niet van al te veel snuggerheid.

Daarmee wil ik niet beweren dat de prestatie niks voorstelt, maar ik vond het verhaal niet zo bijzonder. De flashbacks gaven wat meer context, maar het bleef een beetje leeg.

Kleine tegenvaller. Een vergelijking met 'Into the Wild' is zo gemaakt natuurlijk, misschien '127 Hours' ook. Helaas komt deze 'Wild' - bij lange na - niet in de buurt van die films. Ik kon me, misschien door de fragmentarische ophoping van de voor de hand liggende problemen / flashbacks, niet zo inleven in Witherspoon haar karakter. Steeds werd het avontuur wat onderbroken. En die tas, tja. Gelukkig valt dit, mede dankzij de prima beelden en een paar goede scenes, makkelijk uit te zitten. Qua muziek slaat Jean-Marc Vallée wel een paar plankjes raak. Verder best vermakelijk prent voor een keer.

film reviews in 100 woorden: Wild (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

Wild vertelt het boeiende verhaal van een vrouw die op haar eentje een trektocht van 1750km aflegt. Reese witherspoon geeft wel een fantastische prestatie, maar haar personage heeft een allesbehalve sympathieke achtergrond waardoor we moeite hebben geïnvesteerd te zijn in haar verhaal. De flashbacks gaven de film heel wat extra diepte, maar maakte de film ook enorm zwaar. De focus ligt natuurlijk op de persoonlijke reis van het hoofdpersonage maar ik miste wel wat majestueuze landschappen en een duidelijk verhaal. Uiteindelijk voelde het einde niet aan als een afgerond hoofdstuk voor dit personage … maar eerder een reis zonder eindbestemming.

3.0*

Aardige film. Mooie plaatjes van de onmetelijke en indrukwekkende Noord Amerikaanse natuur en landschap en prettig geacteerd. Niet veel mee aan de hand en dat is denk ik ook meteen het grootste manco. De film mist gewoon de dramatiek en spanning van andere 'survival' films als Into the Wild en 127 Hours.

Ik dacht vooral bij het zien van deze film, wat jammer dat er nu een hele generatie opgroeid die nooit de spanning van een avontuur zal kennen in een wereld zonder wifi en mobiel netwerk

3*

Waardeloze film waarin Witherspoon erg gemaakt acteert en bovendien een bijzonder inconsistent en irritant karakter speelt. De constante Flash backs hebben te veel de overhand, op een gegeven moment weten we wel dat ze het moeilijk heeft gehad. Het moet heeel duidelijk gemaakt worden dat haar acties een duidelijk grondslag hebben ze is niet echt een hoer, ze heeft een slechte jeugd gehad dus laat ze zich graag misbruiken... Met de eerste de beste kerel, onze Michiel, die ze tegenkomt duikt ze het bed in.. Wat willen ze nou? Behalve dat we haar borsten te zien krijgen, wat niets toevoegt behalve overduidelijk de publiciteit voor de film.

Dan hebben we nog domme scenes met de backpack die ze niet op haar rug krijgt, wat nergens op slaat, en dat ze de verkeerde spullen mee heeft, haar schoenen.. noem maar op..

Ten slotte is het visueel gezien saai in beeld gebracht met matige muziek. Wat een verademing is een film als Tracks (2014) dan!

Prachtige film over een vrouw ongetraind begint aan een wandeling van zo'n 1500 kilometer. Een mooi portret over een jonge vrouw die de pijn van haar leven achter zich probeert te laten. Uiteraard genoeg mooie plaatjes van de natuur en het verhaal ontvouwt zich langzaam door middel van korte flashbacks. Een fijne soundtrack en Reese Witherspoon draagt de film met gemak in een fysiek zware rol.