Lucy (2014)

Prachtige film, nonstop heeft het me geboeid.

Op zich is Lucy een prima onderhoudende film met veel actie en een interessant thema. Echter vind ik dat het verhaal op veel fronten nogal uit de bocht schiet. Er zitten zulke ongeloofwaardige dingen in terwijl de film zichzelf wel wil neerzetten als iets diepzinnigs. Dat werkt niet helemaal. Maar het acteerwerk is prima en dus uiteraard wel een kleine voldoende voor Lucy.

3*

6/10 (IMDB)

Interessant verhaal die volledig uit de bocht vliegt. Onbegrijpelijk dat deze regisseur leon heeft gemaakt.

Ignorance brings chaos, not knowledge.

Lucy is een interessante film van Luc Besson. Scarjo is één van me favoriete actrices en ook hier is ze steengoed als wraakengel met een hersenfunctionaliteit die oploopt to 100%. De theorie waarmee hier wordt gespeeld is dat de mens maar 10% van zijn hersencapaciteit gebruikt. Wat gebeurd er als dat percentage oploopt? Interessante vraag die door Besson met wisselend succes wordt beantwoord.

Het begin is goed en Scarlett moet de film dragen met soms het legendarische stemgeluid van Morgan Freeman erdoorheen. Wanneer Lucy het CPH4 spul in haar lichaam krijgt wordt het interessant. Besson kiest voor de actie en Lucy zint op wraak. Tegelijkertijd neemt ze contact op met Professor Norman (Morgan Freeman) om hem in kennis te stellen van haar oplopende hersenfunctionaliteit. De actiescènes zien er prachtig uit en ook de autoachtervolgingen in Parijs zijn goed geschoten. Het laatste gedeelte is een visueel spektakel maar mist spanning. Dat is sowieso wel een probleem. Lucy is zo machtig dat er van echte spanning geen sprake is. Het einde met de USB-stick vond ik wel briljant in zijn eenvoud.

Lucy is een film met een intrigerend uitgangspunt, sterke acteerprestaties en is een visueel pareltje. Het is jammer dat Besson geen spanningsboog heeft weten te creëren. Het is allemaal iets te vrijblijvend. Dat houdt deze film van een echte topscore af.

weer een onbegrepen meesterwerk van Besson!

Ik was echt stomverbaasd. "Leon" en "Fifth Element" vond ik meesterlijk en hier hoopte ik op een soortgelijke ervaring. Maar wat was dit slecht zeg. Geen enkele logica (ik weet het, SF en zo).

Maar waarom knal je een taxichauffeur neer omdat ie je niet wil vervoeren, en laat je vervolgens de Top Baddie (die het je allemaal heeft aangedaan) in leven? En je kunt in de 1e scene alle boeven laten zweven en in de andere scene accepteer je dat alles en iedereen neergeknald wordt zonder een vinger uit te steken ...

Nee, een totale misser dit.

Geen topfilm. Het eerste deel weet de film niet echt te boeien. Uiteindelijk schiet de film door. Rondvliegende politieauto's..... Het was net of ik naar een film met Louis de Funes keek. Verder een redelijk schouwspel. Een film die je snel vergeet.

Sterk uitgangspunt dat ook nog eens vrij goed wordt uitgewerkt.Luc Besson maakt hier toch weer een sterke film van en weet veel van de plat getreden paden in dit genre toch knap te ontwijken.Hij wordt daarbij wel geholpen door de prima hoofdrol van Scarlet Johanson.Wat meer moeite had ik met de acties van de Taiwanese bende die wel erg ver gaan om de drugs terug te krijgen terwijl ze naar mijn idee dat spul ook gewoon hadden kunnen bijmaken,niet het sterkste punt van Lucy.Choi Min‑sik

maakte wel indruk als bendeleider.Verder een origineel verhaal en film die als je hem met een korreltje zout neemt gewoon erg vermakelijk is.Goed.

Deze film keek ik vanwege Freeman, maar zijn rol is dermate bescheiden dat ik het daarvoor niet echt had hoeven doen. Desondanks vond ik het geen tegenvaller; er zit een stevig tempo in en het uitgangspunt wordt visueel spectaculair gebracht.

Ik betwijfel of geloofwaardigheid een sterk punt is om over te beginnen bij een film als deze, maar er zaten een aantal zaken in die wat mij betreft wat realistischer hadden gemogen. Mijn bereidheid om mee te gaan in (technische) onmogelijkheden is vrij groot op filmgebied, maar door zaken zoals het prompt van kleur en lengte wisselende kapsel of het monsterlijke geval op het einde vliegt het verhaal me iets te veel uit de bocht. Met name door dit soort dingen komt deze film over ongelimiteerde hersencapaciteit bij momenten juist wat dom op me over en dat is zonde van het verder zeer fascinerende uitgangspunt.

Als actiefilm leuk geslaagd, wat het thema betreft zie ik liever nog eens een serieuzere aanpak.

Ik vond het een zeer fascinerende film, maar vanwege mijn concentratiestoornis vanwege mijn anorexia kon ik het toch moeilijk volgen en mijn aandacht erbij houden. Desondanks heb ik genoten van het begin tot het einde, maar helaas kan ik nu al niet meer vertellen waar hij precies over ging. Prima acteurs! Zeer overtuigend allemaal! Het begon ook meteen lekker vol spanning. Daar houd ik wel van. Jammer dat het niet zo lekker was uitgewerkt en heel snel voorbij was. Had van mij wel wat langer mogen duren.

Een oké actiefilm. Leuk dat Min-sik Choi erin zat, verhaal was wel oké voor een actiefilm alleen nogal ver gezocht. CGI zag er af en toe ook niet goed uit. Scarlett maakte er van de film nog enigszins wat van.

Gemiste kans. Met zo'n cast, zo'n regisseur, budget, en zo'n verhaalidee zou er toch een briljante film in moeten zitten. Dat is Lucy niet. Het begin is nog aardig, maar het vervalt al snel in een doorsnee actie/sf-film, die meer gericht op het prikkelen van de sensatiezucht van de kijker dan op het prikkelen van zijn intellect.

Nu heb ik wel een zwak voor het popcornvermaak van Besson, maar waar die benadering wel werkt bij The Fifth Element, werkt het hier niet. Dit verhaal vraagt een vrijere vertelmethode, zoals bij Fight Club of Amelie.

Berust je je er in dat het popcornvermaak is, en sta je niet te lang stil bij wat had kunnen zijn (of bij de plotgaten) dan is 'ie best amusant. Drie sterren.

Lucy . is een draak van een film van Luc Bensson .

Het begin lijkt nog op een natuurdocumantaire Je ziet een aapmens die van water aan het drinken is .

Dan spring je ineens naar over een naiieve studente die Lucy heet .

Dan probeert haar vriend haar binnen te lokken in een Hotel in Tapei

met een geheim zinnig koffertje .Dat ter zijde . Maakt de vriend van Lucy een grap . Hij zegt : de laatste keer dat ik iemand anders met de naam Lucy heb gezien stond die in het museum . Dan spring je over naar de mensaap van het begin ( toeval ? ) . En zo' n chaos is het de hele film door . En als je denkt dat het nog niet erg genoeg is komt er nog een dinosaurus rex in .( Zouden ze dino " s van Jurassic Park Hebben gebruikt? ) Ja Lucy heeft alles om er een zooitje van te maken.

ik vind deze film interessant zo als

the average person uses 10% of treir brain capacity

maar voor dit soort dingen om te weten en een plaats te geven had de film naar mijn idee langer mogen duren in plaats van 1:33,30 uur luc besson heeft Scarlett Johansson en Morgan Freeman behoorlijk snel er door heen gejast en is jammer

Ik vnd het wel een boeiende film, interessant gegeven.....tot ongeveer de helft vd film waarna het lange halen gauw thuis is, met een draak van een finale. Ook nogal lelijk vormgegeven.

Zolang je zelf na kon denken over het idee in de film was he leuk, zodra dat allemaal ingevuld werd ging de lol er wel vanaf.

Voor een film in de bus was ik allang blij.

Luc Besson, Scarlett Johansson en Morgan Freeman... Nooit gedacht dat een dergelijke combinatie er zou in slagen om een onderhoudende film te maken die dan ook nog een aantal onder ons (de meer serieuze, laat ons zeggen) laat nadenken over dingen waar we absoluut geen vat op hebben, namelijk de evolutie op zich. Het gaat hier niet over wie eerst was, de kip of het ei, maar hoe ver een ontwikkeling kan gaan, zodat deze nog verstaanbaar is voor ons, de gewone mens die maar 10% van zijn hersencapaciteit gebruikt. Want dat is het uitgangspunt : wat doet een evolutiestoot met ons als je weet dat onze evolutie al miljarden jaren aan de gang is, maar dat deze input van 10% naar 90% gebeurt op 48 uur tijd ? Kunnen we dat aan ?
Om dit gegeven dan in een onderhoudende actiefilm te vertalen kies je niet eender wie. Besson was de beste keuze in dit geval. Je krijgt visueel een hoop informatie te verwerken op korte tijd, dus hebben de makers van deze film gekozen voor een "narrator" om ons door de theorie van de op hol geslagen evolutie (bij Lucy dan toch) te leiden. Dit gebeurt niet door een ordinaire "voice over", maar door de "narrator" gewoon een rol te geven in de film zelf, niemand minder dan Morgan Freeman. Hij heeft geen bepalende rol, maar hij ondergaat, als evolutieprofessor van beroep die lezingen geeft, de informatie en probeert haar zo eenvoudig mogelijk uit te leggen door middel van het stellen van nogal slimme vragen aan Lucy. Zo blijven we bij wat de theorie betreft.
Om het geheel van de nogal saaie evolutieleer aanschouwelijker te maken, wordt gebruik gemaakt van drugssmokkelaars die het goedje (C.P.H.4) inbrengen in de buik van zogenaamde "drugmules" teneinde ze o de plaats van bestemming te krijgen. De drugsbaron wordt gespeeld door Choi Min‑sik, die, niettegenstaande de vreemde tegenslagen die zijn bende krijgt te verwerken, er toch een zeker serieus op na houdt. Het filmverloop gaat snel; je wordt van de ene geografische plaats naar de andere meegenomen aan een rotvaart, maar toch zijn er genoeg rustpunten om onderweg even alles te evalueren. En Besson zou Besson niet zijn als er geen gelikte actie- en achtervolgingsscènes te zien waren. Deze scènes zijn spectaculair, zonder zich in het overdadige te verliezen. Je moet de bovennatuurlijk truukjes die Lucy toepast om zich van haar belagers te ontdoen er wel voor lief bijnemen. Wat dit doet met de geloofwaardigheid van het verhaal moet je zelf beslissen. Je gaat er in mee of niet. Een gang vol personen binnen één seconde in slaap laten vallen is geen kattenpis.
Johansson speelt haar rol uitstekend en op momenten is de verwarring op haar gezicht gewoon af te lezen. Evenwel lijkt ze zich wel erg snel te verzoenen met het feit dat ze letterlijk "alles kan" en alhoewel één van haar eerste daden is om de evolutieprofessor te contacteren, laat ze zich in bepaalde scènes toch buitenissig gaan aan geweld (bv een taxichauffeur neerschieten omdat hij geen Engels zou spreken).
De finale op zich is buiten alle proporties, maar hoe film je zo een gegeven ? Lucy weet dat ze zal sterven, dus ze moet een middel vinden om degenen die achterblijven (de 10%-ers) op een herkenbare manier in te wijden in de evolutieontwikkeling die ze zelf heeft meegemaakt. Ziedaar het enige item dat daarvoor in aanmerking kan komen : de USB stick met alle antwoorden...
Is het een aanrader : voor mij, volmondig ja en tevens herbekijkbaar.

Goeie film over een jonge vrouw die vanwege een ongeluk haar hersenen beter weet te gebruiken. Een boeiend gegeven dat wellicht niet echt de diepte in gaat, maar wel een onderhoudende sci-fi/actiefilm oplevert. Een vlot tempo, genoeg prima scenes en een uitstekend gecaste Scarlet Johansson in de titelrol.

Ik heb weinig films gezien met zo'n goede acteurs (en mooie koppies, zie Scarlett) en, toegeven, met degelijk filmwerk die tegenlijk zo lachwekkend zijn als Lucy. Het liedje is alom bekend en stamt af van ver voor de in 2006 zo geprezen TV-serie Heroes: de mens gebruikt in zijn huidige conditie tien procent van zijn breinmassa. Wat gebeurt er als we 15% gebruiken? 60? 100? Dat theorietje werd overigens ooit echt serieus genomen. Niettemin is het idee al een aantal decennia geleden weerlegd door wetenschappers. Immers, als onze hersenen zich niet verder krijgen ontwikkeld dan in de huidige conditie, betekent dat dan misschien niet dat we al op onze 100% zitten? Het feit dat we nu computers hebben en vroeger spinwielen, is dat niet gewoonweg een gevolg van de historische situatie? Als onze hersenen zodanig evalueren dat we meer capiciteit hebben dan nu - dan zijn het toch niet meer dezelfde hersenen? Dan is het toch niet een kwestie van 10 en 15 procent maar eerder van twee totaal andere organen? Waar is die 10% op gebasseerd? Hoe weet men dat we nog negentig procent te gaan hebben?

Genoeg gefilosofeerd. Het zal ons natuurlijk een worst wezen hoe zo'n theorie in elkaar steekt, we willen actie! Goed, Matrix bewees eerder dat een goede theorie en harde actie heel goed samen gaan maar laten we vooral niet appels met peren vergelijken. Het belangrijkste is natuurlijk: hoe is Lucy boven die 10 procent geklommen? Professoren (dr. Morgan Freeman kan niet missen in een pseudo-intellectuele actiefilm) hebben zich de kop gebroken bij het uitvinden hoe wij die 11% kunnen bereiken maar het antwoord lag gewoon voor onze voeten: drugs! Nee, geen grapje - een goede snuif brengt jou zo in een ander universum. De absurditeit houdt hier niet op en, toegeven, Luc Besson heeft het niet makkelijk kunnen hebben gehad om zoveel stommiteiten in één film te kunnen raggen.

Natuurlijk moet de grootschalige gekkigheid niet vergeten worden (Lucy veroorzaakt tientallen hersenletsels en onschuldige doden wanneer ze met haar auto de ene na de andere auto een Parijs terras in laat kneuren, waarna haar Franse medepassagier - een politieofficier nota bene - mompelt: "Ik kom liever te laat dan dat ik dood ga") maar het meest tenenkrommende zijn misschien wel de stupide "details" (daarmee bedoel ik dus alles behalve de explosies). Zo vraagt meneer de agent zich af of hij zich misschien zorgen moet gaan maken om Lucy nadat zij een stuk of tien Koreanen tegen het plafond laat vliegen als magneetjes. Vergeet niet professor Barabas, die na een paar Hollywood-versjes opgedreund te hebben, verklaart dat zijn baanbrekende college ten einde is gekomen en de studenten vraagt of er nog vragen zijn. Ja. Eentje vraagt zich af of het überhaupt wetenschappelijk bewezen is. Niet dus. Dat werd blijkbaar niet erbij verteld. Maar, zo voegt Freeman er aan toe, laten we niet vergeten dat Darwin ook voor gek werd gezet met zijn evolutietheorie. Ja, zo kan ik het ook. Morgen organiseer ik een college waarin ik zal stellen dat eierleggende apen bestaan om er vervolgens bij te zeggen: "Je mag misschien denken dat ik gek ben. En ik mag misschien geen enkel bewijs hebben. Maar Darwin werd ook door iedereen als gek verklaard en had nergens bewijs voor (al had hij natuurlijk wel bewijs)". Hier met dat diplomaatje.

Tot daar aan toe. Het meest tenenkrommende is misschien wel dat Freeman daarna een zogenaamde woordgrap maakt door te zeggen dat we niet in "évolutie" maar in termen van "révolutie" moeten denken. Om vervolgens onthaald te worden door quasi-intellectuele lachjes uit het publiek. Potjandorie, jongens, wie heeft de regisseur verteld dat intellectuelen lachen om alles wat eigenlijk gewoon gebrabbel met dure woordjes is? Het zegt natuurlijk eerder iets over regisseurtje Luc en zijn intellectueel vermogen. Heb ik het punt gemist? Ben ik de enige die dacht dat meneer de professor mij helemaal niets heeft verteld buiten het poëtische idee dat we maar eens meer moeten gaan doen dan dat we al kunnen, nu we al zoveel miljoenen jaren op aarde wonen? Nóg zoiets, waarom laat Lucy die Koreaanse schurk leven? Ze kan de emotie en herinneringen van hem lezen, de warmte van mensen achter een gesloten deur voelen maar niet begrijpen dat het een slecht plan is een hoge Koreaanse maffiabaas levend achter te laten die, aan zijn mimiek te zien, uit is naar wraak? Zonder meer had ons regisseurtje Luc natuurlijk een rede nodig voor de ultieme confrontatie. Maar had hij niet een betere rede kunnen bedenken waarom de Koreaan zou blijven leven tot het einde? Geef mij twee dagen en een paar pennen en ik kom zelf nog met een beter idee. Of überhaupt met een idee. Want Lucy geeft ons geen enkele rede waarom ze zo vroeg de kamer verlaat. En over breincapiciteit gesproken, hoe komt het dat Lucy in een 15 minuten lange taxirit genoeg Mandarijn heeft geleerd om een gezondheidsklacht te schrijven voor haar vriendin maar geen woord Frans kan spreken met de politieman nadat ze al een aantal uur in Parijs rondloopt? En waarom kan ze uitrekenen met het blote oog hoe oud een boom wordt maar kon ze zich niet eens bedenken dat ze wellicht de vliegrit niet zou overleven?

Vragen, vragen, vragen. De hamvraag blijft natuurlijk, zou ons regisseurtje Luc niet eens het nummer kunnen vragen van Lucy? Een snuifje van dat spul had hem echt geen kwaad gedaan. Met wat meer hersencapaciteit had hij vast meer gebakken van deze film. Of, zoals Lucy proostte, "to knowledge" - was Lucy niet zowaar een verlangen van de niet al te pientere Luc (ziet u de naamsovereenkomsten)?

Onzinfilmpje natuurlijk. Maar vermaken doet hij wel.

Meh. Mij niet zo heel erg. En we hebben hetzelfde cijfer

Fantastische film, en niets onzinnigs aan in mijn ogen. Gewoon een tof sci-fi-thema.

kortom, zo'n cijfer zegt ook niet veel

nnjoeaaah, ik vond het ook wel een onzinfilmpje, Scorsese. Dat dan wel weer wél

Nee, hier kon ik ook bijzonder weinig mee, Zwolle. Ehrlich had ik hem ook in zijn jaarlijkse montage van beste films staan, maar het was niets voor mij, ondanks dat ik reikhalzend naar uitgekeken had.

Ik ben bij herziening destijds van een 5 naar een 9 gegaan. Kwartje viel niet direct.

Dat is niet mals inderdaad! Nou, wellicht gaat het bij mij ook zo, al kan ik me dat nu niet goed voorstellen met hoe de film is in mijn herinnering...

Ik heb er iets onaardigs over gezegd.

De laatste 20 min waren het beste, toen was de film voorbij, jammer .

Net voor de 2e keer gezien op tv.

Kan deze heel goed hebben. Die korte tussenstukjes à la Lorne Greene's new wilderniss zijn

ff wennen maar verder niet echt storend.

Verder vind ik dat Johansson het uitstekend doet en als je er verder niet al te veel

bij nadenkt is het best onderhoudend.

Ik wil wel nog vermelden dat als Lucy was gespeeld door een vent of een viswijf, dat mijn waardering

2.5 ster was geweest.

Dikke pret, stijlvol gebracht en met een actrice die er niet alleen prachtig uitziet maar ook nog eens uitstekend de badass kan uithangen. Los van die onzinnige 10%-theorie lanceert Besson ook nog een paar aardige ideeën over de mogelijkheid van evolutie, maar met "I am everywhere" geeft hij niet echt een weldoorknede toekomstvisie af. Maar ja, zijn taak is dan ook een meeslepende en visueel spetterende SF-actiefilm te maken, en daar is hij wat mij betreft prima in geslaagd. ('s Nachts droomde ik dat mijn vullingen uit mijn tanden vielen!)

manikaal goed kijkspektakel !!

geweldige actrice scarlet johansson !!

Deze film dus onlangs op tv gezien, Besson maakt er wel een visueel spektakel van, hij probeert het onderwerp ook logisch te brengen en daar schiet hij naar mijn mening zijn doel voorbij. Hij blijft namelijk in de film op twee gedachten hinken, maak ik een film met diepgravende karakters die de mogelijkheden en de effecten van de drug onderzoeken of maak ik een actiefilm. Het is geen van beide.
Daardoor komen de rollen niet helemaal uit de verf en zitten er hiaten in het verhaal. Nadat Lucy de drug heeft gekregen wordt zij meedogenloos, dat wordt zij ten opzicht van zo'n beetje ieder bende lid, behalve de big bos want die blijft leven. beetje raar. Dan de gedwongen drugssmokkelaars, Lucy wordt dus als enige niet op een vliegtuig gezet, wat was dan de zin om haar te opereren en de drugs bij haar te implanteren? De andere gedwongen koeriers landen her en der over Europa, worden direct allemaal vastgezet logisch, wat ik dan niet logisch vind is dat ze allemaal in no time in Parijs verschijnen, normaal gesproken duurt zoiets maanden, waarom worden ze niet direct weer geopereerd als ze weten welk een gevaarlijk goedje ze bij zich dragen. De meest rare scene vond ik die waarin de politie in Parijs komt aanstormen, de Aziatische bende staat zich te bewapenen en schijnbaar is er niemand die dat opvalt, vervolgens gaan ze al schietend het gebouw binnen waar Lucy dan ook al is. Al eerder heeft zij laten zien wat haar krachten zijn, haar hersen capaciteit is sindsdien alleen maar toegenomen, waarom ontwapent zij dan niet dat zooitje ongeregeld.
Nadat zij de professor heeft gesproken verandert Lucy in een, ja wat eigenlijk, een soort boom des levens?? een supercomputer??
De ideeën van deze film boden best wel mogelijkheden, maar niets is goed uitgewerkt waardoor de acteurs ook niet uit de verf komen. Freeman acteert of hij zichzelf voortdurend afvraagt wat doe ik hier en Johansen vond ik op sommige momenten heel veel lijken op Berry in Catwoman.
De film kent ook zijn goede momenten, de race door Parijs, die waarin zij terug gaat in de tijd en de scene's waarin Scarlet transformeert, zijn van een hoog niveau. Dus het is niet allemaal slecht aan deze film, maar ik vind dit een gemiste kans, omdat de film visueel gezien wel een goed niveau heeft scoort deze toch nog een drie