Lucy (2014)

Knullig, maar wel fijn.

Het is zeker jammer dat er geen bevredigende oplossing wordt gevonden voor het gebrek aan dreiging waarmee het steeds machtiger wordende wezen wordt geconfronteerd. Hierdoor ontbreekt het de film aan de nodige spanning en – vanwege de vrijblijvendheid – tevens aan de nodige scherpte en focus. Hierdoor wordt de film op het eind een beetje een losse, onsamenhangende brei, in plaats van de dappere geest-verruimende tour de force die het had moeten wezen. Een gemiste kans dus.

Toch heb ik me absoluut vermaakt met deze film. De poging om een gelaagde film te maken die zowel als actiefilm en als meer eigenzinnige film kijkbaar is waardeer ik zeer. Het lange stilstaan bij het evoluerende karakter, de nieuwe mogelijkheden, de verschillen in perceptie en de manier waarop dit alles wordt gevisualiseerd, geeft de film een zeer quircky uitstraling, die het midden houdt tussen knulligheid en eigenzinnigheid. Maar ook in al z’n knulligheid is de film best leuk. En het is fijn om je zo nu en dan eens in te leven in wezens die over andere vormen van perceptie beschikken. Dat verruimt de geest en prikkelt de fantasie en de film trekt daar meer dan voldoende tijd voor uit. 3,5*

Je kan deze film niet ongeloofwaardig noemen omdat mensen niet weten wat er gebeurt als je je hersens beter leert gebruiken (hoewel 10% natuurlijk niet klopt), of sowieso wat er mogelijk is binnen de evolutie van de mens. Er is zoveel wat de mens gewoon niet kan bevatten, en deze film moet je eerder zien als een visie daarop van de maker van de film, en dan moet je daar niet te veilig mee blijven imo.

En zelfs als het wel ongeloofwaardig is, soms moet je gewoon wat overdrijven om een punt te maken, dat doet hij ook in Léon, en ik zie niet wat daar mis mee is. Als ik een realistische film wil, kijk ik wel naar een natuurdocumentaire. Sowieso is het zo over-the-top (de muziek etc), dat het daardoor juist wel goed wordt. Het is over-the-top met een knipoog, en niet over-the-top omdat de film anders niks zou voorstellen.

Mijn derde film van Luc Besson na The Fifth Element en Léon, die allebei heel goed bevielen. Volgens mij zijn zijn films nogal hit or miss, maar deze film viel me in ieder geval heel erg mee. Sowieso visueel zit het wel snor bij zijn films, in deze film maakt hij veel gebruik van natuurbeelden (het deed me af en toe denken aan een minder serieuze versie van The Tree of Life) en dat werkt goed. De film heeft een leuk en origineel thema: iemand die niet 10% van zijn hersencapaciteit gebruikt, maar uiteindelijk 100 (is natuurlijk een fabeltje verder) dankzij bepaalde drugs. Dit levert Matrix achtige taferelen op. De film is verder ook niet heel realistisch, maar dat was Léon ook niet, en het kijkt allemaal heel erg lekker weg. Naast de vermakelijke actie heeft de film ook een diepgaander/filosofisch kantje en vereist het ook van de kijker wat meer van je hersencapaciteit te gebruiken, en speelt het met thema's als oneindigheid, tijd, energie vs materie en de dood.

Enige nadeel aan de film is, dat er weinig spanning is omdat Lucy nauwelijks echte tegenstand krijgt..

Begon veelbelovend met de Taiwanese maffia en de gedwongen smokkel van de nieuwe drugs in het lichaam van Lucy en de uitwerking die het op haar heeft als het misgaat.

Halverwege kakt de film echter enorm in en wordt het me teveel een broodje aap scifi verhaaltje.

Vermakelijk tot halverwege de film.

Zhero, de mens gebruikt weldegelijk maar ongeveer 10% van zijn hersencapaciteit.

En onze wetenschappelijke kennis staat nog maar in zijn kinderschoenen.

De mensheid beschouwd zichzelf vaak als een überwezen, maar we stellen eigenlijk helemaal niks voor. Macht, geld, carrière, status, dat lijkt in onze maatschappij nog het enige wat belangrijk is. Hoe oppervlakkig en onnozel. Dan lijkt 10% zelfs wel erg veel.

De mens gebruikt gemiddeld op elk moment 10% van z'n brein. Het gros is op een of ander moment op de dag, in de week, in de maand, wel even actief. Het is een beetje een 'urban myth' maar wel een leuke mythe voor een film als dit. Kijken of ik er volgende week geld en tijd voor heb.

Ten percent of brain myth - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Begint veelbelovend, leuk uitgangspunt en actiescenes zoals alleen Besson ze kan schieten, met als hoogtepunt het autoritje door Parijs. Helaas gaat het fout op het moment dat Besson besluit z'n eigen filosofische ideeën te ventileren. De film verandert van een prima actie film naar pretentieuze sci-fi, waarin hij ff bepaalt dat alle wetenschappelijke wetten die we kennen onzin zijn en regelrecht de prullenbak in kunnen.

Ongekend hoe een film zo uit de bocht kan vliegen, 1,5* voor het eerste uur

Geweldig, meest creatieve blockbuster van het jaar.

Ziet er nog een fijne film uit. Zal hem in de gaten houden en wel eens bekijken binnen een paar maand ofzo.

Nee, mensen gebruik gewoon al hun hersenen. Ze gebruiken echter maar 10% tegelijkertijd, dat is wat anders.

he is trying to make a point there..

Aantal mooie special effects, totaal andere film dan verwacht, geen tien in dozijn.

Schietscenes zeer overdreven

The Matrix meets gangsterfilm.

Vette film. Heb er van genoten. Je moet bij dit soort films niet gaan nadenken of het scifi gebeuren en het wetenschappelijke wel realistisch met elkaar rijmen.. Lekker boeiend.

De stem van Morgan Freeman over het evolutiegedeelte/natuurdocu doet het ook goed.

Wel erg rauw en in your face. De 16 plus grens snap ik wel.

zeer vermaakt, inderdaad een beetje the matrix en ook wel limitless

de achtervolging scene was wel een beetje te overdreven, maar verder erg top, zet je wel een beetje aan tot nadenken het hele onderwerp over hersencapaciteit.

cgi vond ik soms een beetje slecht overkomen (met de aapmens en de het prehistorische landschap later in de film)

verder erg goede montage met alle found footage (zag wat dingen uit barakka/samsara) voorbij komen.

zeker een film om nog een keer te kijken

Transcendence 2

En het begon allemaal zo slecht nog niet..Lucy verraste mij in zijn eerste helft namelijk vrij aardig. Er wordt hier geswitcht tussen een lezing van Professor Norman (gespeeld door Morgan Freeman) en de benarde situatie waar het hoofdpersonage van Johansson al gauw in beland. Norman spreekt over de theorie dat wij als mensen slechts 10% van onze hersencapaciteit zouden benutten en wat er zou gebeuren als we deze 10% zouden overstijgen. Tijdens deze lezing en de eerste benaderde momenten waar Lucy in beland, wordt je als kijker gebombardeerd met de meest uiteenlopende fragmentarische videobeelden die op de lachspieren kunnen gaan werken, maar tegelijkertijd heel goed aansluiten bij de sfeer die de film uitstraalt.

Tot zover mijn enthousiasme, want zodra de lezing stopt, en de twee personages van Johansson en Freeman met elkaar in contact komen te staan, verzandt het geheel in een warrig, ongeïnspireerd zooitje, die mij enorm aan Transcendence (2,5*) deed terugdenken. Zelfs de rol van Morgan Freeman (die ook in Transcendence speelt) is hier dan nagenoeg gelijk en iedere vorm van inspiratie lijkt hier vanaf dit punt te ontbreken. Er zit geen spanning meer in het verhaal omdat Johansson een soort onoverwinnelijke super computer wordt, die ook soortgelijke trucjes uithaalt als Depp al in Transcendence deed. Vijanden vormen geen enkele bedreiging en worden zonder pardon uit de weg geruimd. Het dieptepunt diende zich aan toen er zwarte draden uit het lichaam van Johansson begonnen te groeien, en er een reis werd gemaakt door de tijd. Een korte scene met een dinosauriër wiens animatie leek te zijn voltooid door een B-studio uit het jaar 2004, maakte het er allemaal niet beter op. Het filosofische geneuzel wekt bij het begin nog wel je interesse, maar richting de finale boeit het je geen ene sikkepit meer en is het veel te vergezocht en zweverig geworden.

Het concept van Lucy vond ik alleraardigst, en pakweg het eerste half uur vond ik zelfs goed, maar vanaf dit moment gaat de kwaliteit in zo'n sneltreinvaart naar beneden dat je je af vraagt hoe het kan dat regisseur Luc Besson ooit zo'n topper als Taken heeft voortgebracht. Transcendence vond ik al geen al te beste titel, maar Lucy, die hier verdacht veel op lijkt vind ik zelfs nog een tikkeltje slechter. Zonde van je tijd, en geld.


2,0*

Lucy

Scarlet Johansson in een film is natuurlijk altijd leuk. Morgan Freeman in een film is ook altijd leuk. Deze twee bij elkaar moet dan toch een alleraardigst concept opleveren zou je denken. Lucy is zeker een zeer vermakelijke film, die jammer genoeg nooit echt boven een hoog gemiddelde uitkomt.

Het verhaal steekt natuurlijk wetenschappelijk gezien interessant in elkaar. Stel we zouden maar 10% gebruiken, wat had er dan gebeurt als we meer konden dan nu? Helaas is dit een prachtig broodje aap verhaal. Met die gedachte gaat het in de film dan ook niet meer om het concept, een fictief gegeven, maar om de uitwerking daarvan. Ik denk dat dat hier lichtelijk chaotisch, maar toch zeker niet slecht uitgewerkt is. Naarmate de film vordert wordt je benieuwd wat die 100% nou eigenlijk zal inhouden. Helaas treffen we dan een klein beetje een anticlimax. Een iets reëlere afsluiting had gevonden mogen worden.

Tussen de verhaallijn van Lucy door is er voor het vertier nog wat actie ingepropt. Totaal overbodig wat mij betreft. Diep focussen op het brein en er een Drama/SF van maken had mij beter geleken.

Zoals ik al aangaf zijn Scarlet en Morgan niet de ergste acteurs om naar te kijken. Johansson speelt een degelijke rol. Als Lucy zit ze lekker in haar vel. Dat het bijgevolg van haar aandoening volledige apathie is vergemakkelijkt haar taak misschien ook wel. Zeer uitbundige emoties hadden misschien wat meer druk op haar rol gelegd.

Morgan Freeman is Morgan Freeman. Ik hoop dat ik daarmee genoeg zeg. Voor mij persoonlijk altijd een genot.

Verder wordt de film opgevuld door een paar leuke bijrollen als die van Min-sik Choi en Amr Waked, die echter niets memorabels neerzetten.

Lucy weet zich cinematografisch wel positief te onderscheiden. Er zitten een paar interessante en mooie beelden tussen. Zo is de jacht van de luipaarden op het hoefdier een interessante invulling die er een aparte - positieve - sfeer aan geeft. Tevens zijn de beelden van de ruimte en het verleden erg mooi.

Lucy is zeker vermakelijk. De film duurt zeker niet lang en is het bekijken waard.

3*

Toffe film!

Hier en daar rommelige verhaallijnen, maar heb me uitstekend vermaakt in de bios!

"She Has The Power." ... " !!!

Heerlijk genoten !!! 'Lucy' is een visueel genot van Luc Besson

met Scarlett Johansson en Morgan Freeman.

Visueel echt apart te noemen, met veel veranderingen bij Lucy zelf en uiteraard

de landschappen die passeren met allerlei dieren !

Lucy heeft een ietwat apart verhaal waarin ze 10 procent meer van van

brein kan gebruiken met allerlei 'sciencefiction' gevolgen van dien.

De actie (vooral in het eerste gedeelte is werkelijk op zijn Luc Besson's) ,

keiharde over the top actie met de nodige humor.

Naarmate Lucy meer speciale krachten bezit, gaat de film ook meer de andere

kant op wat het verhaal teweeg brengt.

De verbondenheid van Lucy met alles wat leeft wordt heerlijk weergegeven en

haar reflexen wordt prima uitgedaagd en uitgetest !

De opvallende speciale krachten van Lucy zijn op zijn zachts gezegd heel

bizar te noemen ... , zo wordt ze geopereerd zonder verdoving

terwijl ze met iemand aan het bellen is, haar haarkleur kan hemels snel

veranderen van kleur en kanker analyseren is voor haar kinderspel !

De drugsbazen die op haar jagen zullen het geweten hebben dat dit absoluut

geen katje is om zonder handschoenen aan te pakken !

Fantastisch van genoten van deze Luc Besson film, die iets anders wil zijn

dan de grote massa !

Wat een saaie en zwakke film zeg.

Actie / Sciencefiction; dat laatste was er wel maar het kon me helemaal niet boeien en aktie? Je denkt als je de trailer bekijkt dat je heel wat aktie zal te zien krijgen maar dat viel toch tegen. Veel te veel blablabla zeker met Freeman, kon me helemaal niet boeien, veel te veel getetter die me niks deed en ook Lucy kon een serieus stukske bomen zagen. De film zat echt niet goed in elkaar.

Er waren een paar goeie scenes maar meer ook niet. Normaal zie ik freeman en scarlett graag spelen maar alvast niet in deze film.

Aardige blockbuster waarbij het verhaal me niet helemaal kon overtuigen, maar toch goede punten krijgt voor het visuele.

Het kleurgebruik en de effecten zijn mooi weergegeven.

Het filosofische gedeelte in de film kan verwarrend zijn en bij momenten komt het ook geforceerd over.

De finale vond ik niet echt slecht, maar ikzelf zou voor een ander einde gekozen hebben.

3,25* gaat niet, dus de 3,5* sterren zijn dan ook vooral voor de amusementswaarde...

Vet goede film! Vooral de eerste helft, daarna werd het me een beetje te. Wanneer Lucy veranderde in een zwarte mengelmoes en ze haar kennis op een USB stick presenteerde.

90 min goed vermaak!

Scarlett viel me wat tegen. Vond haar vooral in het begin dan, slecht acteren. (de manier waarop ze haar angst uitdrukte vond ik gewoon niet geloofwaardig).Voor de rest vind ik haar meestal wel een goede actrice.

De film vond ik, tja.. mja, om eens te zien, verstand op nul gewoon. Zat iet teveel flauwekul in. Op een bepaald moment voelt ze gewoon alles, en dan rijdt die mafiabaas langs haar door met de auto, hij ziet haar.. en laat haar dan volgen. En dan plots voelt zij dit niet... achja

Jemig, wat een übervette film. In het genre 'actie vs pseudospiri/pseudoscience' is dit wel een hoogvlieger, die wat mij betreft de revelatie van The Matrix evenaart; qua actie, special fx (grandioze cgi) en getheoretiseer. Al zit in dat laatste wel meteen het grote manco:

De basispremisse is dus onjuist: men gebruikt al 100% van de hersenen, maar 10% op elk gegeven moment. Natuurlijk; wat er voor mogelijkheden nog onbenut liggen mag Joost weten en je kunt daar aardig wat ideeën op loslaten. Het is een basismanco die je maar even voor lief moet nemen, maar het is een minpunt.

De theorie van "in gevaar gaat een cel voor onsterfelijkheid, in veiligheid voor voortplanting" vind ik erg discutabel, gezocht maar vooral dus erg twijfelachtig: volgens mij ligt het juist precies andersom?

Maar goed, die dingetjes zijn een dubieuze aspecten van een verder geweldig spectaculaire film. De actie en fx zijn perfect gedoseerd en moddervet. Het tempo in de film is erg goed gedaan; rustig in het begin met afwisseling tussen theorie en plot, waarin door het dierlijke aan te stippen een duidelijke vertrekpunt gecreërd wordt, steeds verder exponentieel oplopend zodat dat in de ontwikkeling van Lucy's hersenen ook gaat. Er zitten een paar emotionele elementen in die niet al te vergezocht en ongeloofwaardig zijn, en ook niet te veel worden uitgemolken of te dik worden aangezet, maar wel heel efficiënt zijn (zeker in het eindplot).

Ik vond Scarlett Johansson erg sterk. Juist dat stuk van angst in het begin was overtuigend; zó is angst in het echt! Bijzonder om te lezen (zoals hierboven, en wat ik tijdens het kijken al vermoedde) dat mensen door de verkeerd uitgedrukte (veel te onderkoelde) vertolkingen van angst in de gemiddelde blockbuster vergeten zijn hoe dat gaat als je écht in zo'n situatie zit. Scarlett vertolkt dat heel goed, en laat daarna zien ook koel en beheerst erg goed te kunnen spelen waarbij ze soms heel mooi gecontroleerd emotie laat doorschemeren. Man, wat is zij gegroeid sinds Ghost World. Zij is de nieuwe killerbabe, weg met Jolie, deze vrouw heeft echte tieten

Ondanks de theoretische manco's heb ik zitten genieten zoals ik al heel lang niet meer heb gedaan bij een Pathé/Hollywood-blockbuster. Klassieke crime met originele pseudospiri/science invulling, prachtig uitgevoerd met spetterende effecten en toffe actie, een goede cast en het enthousiasme van de makers spát er vanaf.. Dit was wat ik hoopte/verwachtte van Transcendence, maar Johansson verslaat Depp hier met gemak (onze betrouwbare wetenschapper Freeman is altijd ok...) en ik vind dit dus een zelfde impact hebben als The Matrix in het begin...

Twijfel ik toch tussen een emotionele 5* omdat ik op en top heb genoten, of een rationele 4.5* vanwege de theoretische manco's en wat andere dubieuze aspecten...

Ach komaan, ze ademende wat snel, iets dat leek op hyperventileren. Maar het kon geen hyperventileren zijn, want seconden daarna was ze weer rustig en helemaal bij verstand.

Ofwel verstijft je van de angst, ofwel hyperventileer je. Maar niet op de fake manier zoals zij dat deed.

Hier keek ik écht naar uit, maar god, wat een draak van een film! Hij is nog niet eens leuk-slecht; heb me bij vlagen kapot lopen ergeren vanwege het domme script, de slechte, nietszeggende effecten en al die te gemaakte natuurbeelden tussendoor. Vanwege het sterke begin krijgt hij nog 2,5*, op basis van het laatste halfuur verdient hij maximaal 1,5*. Jammer.

Net terug uit de bioscoop en positief verrast. Mooie symbolische weergaven tussendoor om bepaalde stellingen kracht mee te geven.

Korte film,maar zeer krachtig en absoluut de moeite waard.

Ik ben zelden zo enthousiast geweest tijdens het kijken van een film in de bioscoop!! Het zweet brak me uit van de adrenaline en het enthousiasme! Ik moest mezelf tegenhouden om niet te gaan klappen en juichen in de zaal! Echt super vet!

Als ik perce iets negatiefs zou moeten zeggen, dan zou ik zeggen dat er soms iets te duidelijk gemaakt wordt wat ze bedoelen en waar ze naartoe willen met de film. Heel jammer is wel dat de film veel te kort duurt! Ik wil meer van dit! Meer meer meer....

Had langer gemogen. Lekkere film van Besson, met een mooie rol van Johansson, vol mooie beelden, en spetterende actie. Moet er wel even over nadenken toen hij voorbij was om alles op zijn plek te laten vallen.

Dus voor de iets pientere mensen onder is, is het ok om opeens eens ravage met dodelijke gevolgen aan te richten op de openbare weg. Of iedereen die in de weg loopt af te knallen. Beetje raar toch?

Verder natuurlijk dikke pret dat je over een film die over pienterheid gaat, beter niet al te lang na moet denken