Adieu au Langage (2014)

Dat betwijfel ik dus een beetje, dat al die serieuze filmcritici het gezien hebben. Er is immers zo verschrikkelijk veel om te kijken en dit trekt simpelweg niet iedereen aan. Mensen uit het personeel van de arthouse theaters van Jos Stelling in Utrecht (Springhaver en Louis Hartlooper Complex) die ik sprak gaven aan dat er vrij veel 'weglopers' waren. En misschien frappanter, dat ze de film zelf ook niet hoefden te zien.

Nu kan ik die persoonlijk ervaring natuurlijk niet afdoen als kenmerkend voor de houding van de complete groep mensen uit en de kunst- en filmwereld die jij noemt, maar bij de kwalificatie revolutionair meesterwerk dat alle serieuze mensen inmiddels gezien hebben, plaats ik een serieuze kanttekening.

Daar kan ik het dan wel weer mee eens zijn. Ik heb ook niets tegen avant-garde. Ik heb mijn fair share van Brakhage, Maya Deren, Kenneth Anger, Léger, de 'klassieke Russen' en vele anderen gezien, met name van de kortere avant-garde films. Van Anger is bijvoorbeeld het gebruik van popmuziek doorgedrongen (via Scorsese). Dus die invloed van dat kleine groepje avant-gardisten onderken ik wel. Godards gebruik van cutting was ook revolutionair en vond daarna inderdaad gretig aftrek bij de mainstream.

Nogmaals ik heb hem nog niet gezien, dus ik kan maar maar meepraten over wat je zegt, met name over de narratieve innovaties. Als ik The One Ring echter zo hoor, is het op dat vlak meer hetzelfde trucje dat Godard al decennia uitvoert (I wouldn't know). En ik hoor daar ook weinig anderen over, om eerlijk te zijn.

Wat die ondertiteling betreft, dat is voor mij een dealbreaker, zoals hij het schetst, ik vind het normaal al heel vervelend. Had jij daar geen last van? Ik zou daardoor bijna wachten tot hij uit is voor de thuisbios, dat ik het desnoods uit kan zetten.

Even voor de goede orde: ik heb deze film in 2D gezien en weet niets af van 3D technieken (al waren de ondertitels ook in mijn versie wel een beetje 'wazig'), maar zou het niet kunnen dat, zoals MR al aanhaalde, dit weer één of ander 'grapje' was van Godard? Een dikke 'fuck you' (of beter gezegd: een dikke 'va t'faire foutre') naar de niet-Franssprekenden? Laten we vooral de Navajo ondertitels uit Film Socialisme niet vergeten..

Godards 'tedere Skullfuck' (zijn woorden), verscheen net in mijn nieuwsfeed

Een interessant experiment, wat helaas iets te ver doorschiet.

Leuk dat er een keer een regisseur experimenteert met 3D, maar ik vond het op momenten behoorlijk irritant. Veel beelden waarbij je gewoon niet kan focussen, net zoals gebeurt als je je vinger heel dicht bij je ogen houdt. Wat interessanter waren de overlays in verschillende 3D-kanalen. Het voelde af en toe aan alsof mijn ogen gedwongen werden om onafhankelijk van elkaar als de ogen van een bidsprinkhaan te werken. Wel is duidelijk dat dit geen "3D-fouten" zijn, maar duidelijke artistieke keuzes. Maar ik was echt blij dat het maar 70 minuten duurde, anders had ik er wellicht barstende koppijn van gekregen.

Wat wel gezegd moet worden is dat de wat normalere 3D beelden er beter uitzagen dan bij bijvoorbeeld Life of Pi, en dat komt met name door de deep focus. Het is onnatuurlijk als 3D-achtergronden onscherp zijn, en daar heeft deze film op een enkel shot met een spiegelbeeld wat niet helemaal scherp is na helemaal geen last van. Niettemin ben ik ook bij deze beelden niet overtuigd van de meerwaarde van 3D. Het voelt soms toch aan alsof ik vrij dichtbij mijn gezicht moet focussen terwijl hetgene waarop ik focus in de film juist verder lijkt te zijn of andersom. Verder leek het soms ook alsof de gezichten onnatuurlijk veel diepte kregen gezien hun "afstand". Met één oog dicht leek het meteen veel natuurlijker.

Veel klassieke muziek, maar ook hier wordt flink gesneden, gepauseerd en/of herhaald waardoor het ook erg fragmentarisch aanvoelt. Erg passend bij zowel de beelden en het plot, maar ik vond het wel eens jammer wanneer een stuk weer werd afgekapt. Maar ja, het is duidelijk dat Godard erop mikt dat de toeschouwer zich zo oncomfortabel mogelijk voelt.

Dat blijkt ook uit het plot, wat flink verknipt wordt en wat daardoor uiterst vaag is. Ik moet bekennen dat ik er maar weinig van begrijp. Qua narratief moest ik in ieder geval erg denken aan Zerkalo denken, ook zo'n verknipte onbegrijpelijke film. Ook veel filosofische quotes waardoor het op mij behoorlijk pretentieus overkomt. Sommige vond ik overigens wel interessant, maar misschien vooral vanwege het (onbedoeld?) humoristische effect dat ze soms op me hadden. Een kleine bloemlezing voor zover ik ze kan reconstrueren:

- Naaktheid bestaat niet in de natuur. Een dier is niet naakt, omdat hij naakt is.

- Ik verafschuw al jullie geluk. Leven waarvan je koste wat kost moet houden. Ik ben hier voor iets anders. Ik ben hier om nee te zeggen, en te sterven.

- Alleen vrije mensen kunnen onbekenden voor elkaar zijn. Zij delen de vrijheid, en precies dat scheidt ze.

Interessant om eens gezien te hebben, vooral om de beelden - want met het plot kon ik echt niets - maar ik hoef niet nog eens zo'n film te zien. Het doet toch een beetje denken aan een 3D versie van de filmpjes van vroeger waarbij ze alle mogelijkheden van een gewone camera op een rijtje zetten. Aardig om een keer te zien, maar het levert niet noodzakelijk een goede film op. Voor dit experiment in ieder geval 2*.

Naschrift: die Nederlandse ondertiteling was inderdaad verschrikkelijk. Bij andere 3D films die ik heb gezien stond deze inderdaad zoveel mogelijk op de voorgrond. Wat een amateurisme dat dat hier niet het geval was!

John Milton antwoordde namens mij al correct dat ik vooral bedoelde dat ik vermoed dat de vernieuwingen op 3D hier weinig navolging zouden krijgen, buiten wellicht de avant-garde cinema om. Het heeft weinig met mijn verdere beoordeling te maken; het is slechts een vermoeden. Ook beschrijf ik al hoe sommige sequenties tegelijk getoond worden, of bedoel je niet dat effect waarin één oog iets totaal anders ziet dan het andere? Dat is ook alleen mogelijk met 3D, overigens.

Niettemin, ik weet niet of dit zo vernieuwend is buiten het 3D om. Dit is toch vooral een continuatie van de route die Godard inmiddels al sinds minstens de vroege jaren '80 heeft ingezet? Het is een tijdje geleden dat ik er voor het laatst een zag en een uitgebreide analyse heb ik er niet van gemaakt, maar zien zogenaamde "late" films benaderen narratief, montage en beeldrijm toch min of meer op dezelfde manier. Op welke manier doet hij echt iets dat hij niet eerder deed, buiten het 3D om? De meeste dingen die jij noemt doen me ook sterk denken aan zijn voorgaande werk.

Ik zou het niet weten (heb Film Socialisme niet gezien en wist niets van die ondertitels), maar was ook de oorspronkelijke, Franse versie dan al ondertiteld? Het kwam op mij over als technische onkunde. Al is dat ook weer iets wat Godard graag zou nadoen, toegegeven.

"Wat een pretentieuze bagger," was mijn eerste respons tegen een vriendin die als serveerster in het LHC te Utrecht werkt. Later nuanceerde ik mijn mening door te stellen dat ik niet wist of de film nu verschrikkelijk kut of ongelooflijk intrigerend was. Inmiddels is het een week later en Adieu au Langage blijft nog steeds door mijn hoofd spoken. Zou een herziening verdomme nog tot een voldoende kunnen gaan leiden ook?

Tja, wat is het punt van het gebruik van 3D-techniek?. Bij de enige andere film in 3D die ik zag, Gravity, was het kennelijk de bedoeling het gevoel te versterken ‘dat je er zelf bij bent’, dan wel de gewaarwording van daadwerkelijke fysieke aanwezigheid te simuleren. Maar een goede film heeft daarvoor niet per se 3D nodig, althans, niet om te bewerkstelligen dat je ‘in’ de film verzeild raakt. Net zoals een goede animator met enkele simpele lijnen een wereld kan oproepen, en een live radioverslag van een sportwedstrijd enerverender kan zijn dan live tv-beelden daarvan.

Het gebruik van 3D simpelweg als ‘verbetering’ van de ervaring van realisme zal ongetwijfeld de toekomst hebben, maar is op die manier niet meer dan een techniekje extra om dat te bewerkstelligen.

Volgens mij voegt de 3D techniek zoals gebruikt in Gravity niets essentieels toe aan de beleving van die film qua film, en daarmee is het gezegde van de aap en de ring onverkort van toepassing op Gravity: conventie en middelmatigheid blijven troef, en dat verhelp je niet met 3D.

Bovendien is het de vraag of 3D de realiteitsbeleving niet net zo goed verstoort als verbetert; ik heb toch sterk de indruk dat de menselijke blik in 'werkelijkheid' op een andere manier focust, en selectief is; dat 3D zaken benadrukt die die blik in 'werkelijkheid' juist min of meer negeert.

Wat Godard met 3D doet, is echter van een heel andere orde. Het is voor hem echt een werktuig, niet om de realiteit van de zichtbare wereld te benadrukken, maar de meerdimensionaliteit van de perceptie van de werkelijkheid, de werkelijkheid als bestaand uit meerdere lagen, en de gelijktijdigheid daarvan.

Natuurlijk is 3D daartoe voor hem niet het enige middel, maar hij lijkt 3D tegelijkertijd te gebruiken als metafoor én als techniek om zich metaforisch uit te drukken. Met Adieu au Langage gloort de mogelijkheid – voor zover die met deze film al niet gerealiseerd wordt – om een meerdimensionale, poëtische, filosofische etc. werkelijkheid veel eh... letterlijker dan tot nu toe mogelijk was in beelden uit te drukken.

Adieu au Langage laat nieuwe mogelijkheden zien voor artistieke expressie, en formeel gezien, qua ‘verteltechniek' zeg maar, is dit inderdaad al revolutionair. En anders dan The One Ring vermoed ik dat dit best wel eens het prille begin zou kunnen zijn van een nieuw tijdperk in de cinema.

Ik heb óók geen glazen bol, maar ik denk dat 3D zoals gebruikt in Gravity uiteindelijk artistiek gezien een doodlopende weg is, en afstompend zal werken. Wat is de volgende stap? Dat we de beroemde actrice daadwerkelijk in de tieten kunnen knijpen? De ultieme realiteitsbeleving...

Het grappige is dat Godard inhoudelijk (voor zover dat te volgen is) eigenlijk niets anders doet dan hij altijd al gedaan heeft, en de door xgogax ergens hierboven aangehaalde opmerking: Jean-Luc Godard doesn't stop being modern betekent voor mij: een modernist in een postmodern tijdperk, ideologisch geïnspireerd in een tijd dat ideologieën hebben afgedaan...

Maar Godards werkelijke waarde heeft misschien wel altijd gelegen in zijn niet aflatende zoeken naar nieuwe vormen om de werkelijkheid zoals hij die ziet, tot uitdrukking te brengen. En Adieu au Langage is in die zin niet meer dan een voortzetting van Godards doorlopende cursus ‘Leren kijken’.

Krijgen we hier hoofdpijn van? Misschien een kwestie van wennen... in de jaren vijftig zouden ze waarschijnlijk ook gestoord geraakt zijn van jaren tachtig-videoclips...

En wat de hier herhaaldelijk vermaledijde ondertiteling betreft: zie het als een gratis toegevoegde extra dimensie voor niet-Franstaligen

Hoofdpijn weet ik niet, maar als het direct een gevolg is van het fysieke ongemak dat Adieu au Langage voor onze ogen veroorzaakt dan is het vrij zeker geen kwestie van wennen. Film-3D is een misleiding van de ogen en dus niet zozeer een natuurlijke begeleiding ervan. De films verlangen zo van onze ogen dat ze dingen doen waarvoor ze niet zijn gemaakt. Godard zocht, al dan niet bewust, nogal de grenzen op van wat onze ogen betreft 3D aankunnen. Daar valt hooguit aan te wennen door middel van evolutie over een zeer lange tijd als we onze ogen alleen voor film-3D zouden gebruiken. Wel zouden de technieken verbeterd kunnen worden en de ervaring aangenamer kunnen maken, wie weet? Maar dat is wel de hoofdreden waarom ik denk dat deze film weinig navolging krijgt. Jaren '80-clips zouden in de jaren '50 moeilijk te bevatten zijn geweest vanwege esthetiek. Adieu au Langage door het fysiek van onze oog.

Je klinkt als een specialist

Ik weet het niet; persoonlijk had ik er geen problemen mee, maar het viel me op dat in dit topic er meerdere mensen over klagen.

Waar zijn ogen voor 'gemaakt'? Veel lezen schijnt bijziendheid op te leveren... en überhaupt lange tijd naar een lichtbron staren zal óók niet goed zijn...

Volgens The National Society of Film Critics ( NSFC ) ( wikipedia ) is Adieu au langage (2014) de beste film van het jaar 2014 ( variety ) !

Normaal gesproken trekt GODard zich hier niet veel van aan , maar nu heeft hij de NSFC persoonlijk bedankt ! Hij sloot het af met :

" still learning

( aun aprendo ) "

nationalsocietyoffilmcritics.com

Dat is niet mis! Flinke accolades.

Ik heb de 3D blu-ray inmiddels liggen. Erg benieuwd.

De film GOD(ard) heeft met zijn monumentaal meesterwerk de hele filmwereld een 'masterclass ' gegeven over hoe je een goede post-postmoderne film moet samenstellen en dan vooral op het gebied van de abstracte ' hyper-editing ' . Editing is alles , ' CAUSA PRIMA ' ! Michael Mann was er met Blackhat (2015) meteen bij en heeft zijn ' avant-garde ' meesterwerk ook op een dusdanige experimentele manier gemonteerd .

Adieu au langage (2014) is de Bijbel van de post-postmoderne cinema en iedereen die cinema als een religie beschouwt , moet Adieu au langage (2014) als basis van zijn filmbestaan aanvaarden !

[quote]ghostman schreef:

Film is mijn passie, mijn hoogste kunstvorm. Dat wel. Maar het is niet onfeilbaar, en ik ken (gelukkig?) ook geen films of filmmakers die dat zijn, of waarvan ik dat zou willen. Film zien als religie heeft voor mij heel veel onwenselijke connotaties. Maar ik gok dat jouw consistente spelling van de naam Godard in verschillende topics een indicatie is dat je daar geen moeite mee hebt?

Maar zelfs als het de bijbel van post-post moderne cinema zou zijn, dan nog is er een reeële kans dat ik er maar een fractie van onder de indruk ben als jij. Ik moet nog zien of dit mij zo in vervoering brengt als jou. Blackhat zelfde laken een pak. En jouw formulering laat het net iets teveel lijken alsof het boven alle twijfel verheven is, snap je wat ik bedoel?

Er is maar één Godard, en xgogax is zijn profeet

Gisteren zag ik The Birth of a Nation, een stille film, in zwart-wit, plotgedreven en de pretenties bleken vooral uit de schaal van de productie. Deze nieuwste van Godard is zo ongeveer aan de andere kant van het filmspectrum: kleinschalig met amateurcamera's geschoten, in felle kleuren, zonder duidelijke plot maar vooral verzameling beelden en in 3D. En zeer pretentieus, zo op het oog. Overeenkomst zal ongetwijfeld zijn dat beide film door sommigen zal worden uitgezet (ja, er liepen een aantal mensen na een halfuur al naar buiten).

3D blijft iets aparts in cinema. Anders dan geluid, of zelfs maar kleur, heeft 3D niet direct een artistieke toevoeging, net zo min als dat het de realiteit vergoot (zoals kleur kan doen). Sterker, ik blijf 3D nep vinden. In de echte wereld weten je ogen dat er iets bestaat als 3D en daar zijn ze op aangepast. Als je een film op een doek ziet, dan weet je brein ook wel dat dit ooit in 3D was maar nu op een vlak wordt geprojecteerd. Maar films in 3D geven je juist een kijkdooseffect, dat je te bewust naar verschillende lagen laat kijken, en dus nep aanvoelt. Dat is vooral mijn bezwaar. Soms, zoals in Gravity, kan het wel helpen in de beleving, en soms is het, zoals in deze Adieu au Langage, best geinig om te zien. Maar ook dit zit op beleving.

Inhoudelijk ga ik hier niet te veel op in. Ik ken Godard niet goed genoeg om eventuele verwijzingen naar zijn vorig werk te zien en eigenlijk heb ik ook geen idee waar ik naar keek. Ja, het is een verzameling beelden die soms wel wat met elkaar van doen hebben, maar of achter elk shot, achter elke cut, een gedachte zit? Ik waag het te betwijfelen. Ook hierboven zie ik wel theorieën staan, en of daar iets van waar is, zal me eigenlijk een zorg zijn. Anders dan pakweg Mulholland Dr. die ook tijdens de film weet te boeien om zijn inhoud (en je vervolgens nadien los laat gaan wat je nu precies hebt gezien, wist deze film me echt totaal niet te interesseren. Daarvoor was er voor mij te weinig lijn te vinden. Dat de film wel intrigeert is een ander verhaal, en de relatief korte speelduur helpt ook mee dat ik niet van verveling in slaap viel.

En dan het uiterlijk. Ja, soms worden er leuke en knappe dingen met 3D gedaan; de voorbeelden zijn hierboven al genoemd. Maar dat is eerder leuk voor een museum dan voor een film. Ik vond sowieso de film niet prettig kijken. Niet alleen vanwege de vele korte momenten, die alle an sich best mooi waren, waardoor je nooit in de film kon glijden (op een enkel momentje na) maar ook door het vele wegzappen bij mooie muziek van Tsjaikovski en Beethoven. Overigens vond ik dat de Slavenmars net iets te vaak langs kwam.

Al met al is de film wel een bepaalde ervaring die niet per se onmisbaar is, maar waar ik wel blij van ben die gehad te hebben. Maar echt lekker kijken deed die niet. 2,5*.

Een experimentele, hallucinerend bedoelde, maar volstrekt onduidelijke, overdreven en knettergekke film met een verhaal (denk ik) over een getrouwde vrouw en een ongetrouwde man, die elkaar ontmoetten en met elkaar vrijden en ruzieden. Geeuw, geeuw, geeuw (van verveling en ook omdat ik een dergelijke productie geen moment ernstig kon nemen). Een film zonder begin, middenstuk en einde..... o ja, ook nog met een hond. Jammer: een regisseur die enkel nog lijkt te leven ter meerdere eer en glorie van zichzelf en zijn publiek geen moment serieus neemt.

3d in de cinema is onnatuurlijk omdat het brandpunt van wat er te zien is niet veranderd. Bij werkelijk ruimtelijkheid passen je ogen zich aan om het in focus te brengen, kijk bijvoorbeeld maar eens naar het puntje van je neus en vervolgens naar iets op afstand met een spiegel erbij. 3d in de cinema is eigenlijk gewoon 2d, net als games op je computerscherm. Het is een illusie van 3d. Je kijkt naar een plat vlak die op elk moment dezelfde afstand heeft. In 3d cinema worden je ogen dermate misleid dat dat tot onnatuurlijk kijkgedrag leidt. Dat leidt bij sommigen tot hoofdpijn, duizeligheid of zelfs misselijkheid.

Tegenvallend.

Gelukkig vooraf niet teveel over gelezen, of m'n verwachtingen zou een stuk hoger gelegen hebben. Wel spijt dat ik het niet in 3D kunnen zien heb, zal vast wel wat toegevoegd hebben (en dat was nodig ook).

Ik vind dit uiteindelijk vooral helemaal géén moderne film. Godard komt mij over als een oude man die wat verdwaasd de moderne tijd aanschouwt en vanuit dat onbegrip zijn oude cinema een likje nieuwe verf probeert te geven. Dat levert zeker iets unieks op (beetje zoals Suzuki's post-2000 films), maar modern is het niet.

Daarvoor doet het mij ook teveel denken aan zaken waarmee Godard al jaren bezig is. Steeds maar weer dat spelen met taal, maar toch ook steeds teruggrijpend naar de klassieke meesters. Klassieke filosofie, filmklassiekers op de achtergrond, klassieke muziek ... moderne ideetjes (het onderbroken geluid of de editing) worden daarbij zo belabberd en harkerig uitgevoerd dat je moeilijk anders kan concluderen dat Godard dit soort technieken de laatste 20 jaar gewoon gemist heeft en hier zelf het warm water weer probeert uit te vinden. Zo ook die vortlelijke kleurfiltertjes. Ik heb ergens een warm plekje in m'n hart voor die kitscherige 90s ravefiltertjes en kleurencombinaties, maar de 90s zijn voorbij en al potsierlijke rotzooi ligt goed in het verleden.

Visueel vond ik het één grote tegenvaller, al kan ik dus niet oordelen over het 3D effect. Verder vond ik de film ook niet zo geweldig veel afwijken van wat de avant-garde cinema doorgaans voortbrengt. Het is een redelijk doorsnee visueel gedicht dat jammer genoeg teveel gebruik maakt van lelijke beeldtaal en technische onkunde. Ongetwijfeld deels bedoeld, maar de lijn tussen beiden was vaak erg onscherp.

Oude cinema met een nieuw likje verf. Daar is voor een opa als Godard ook helemaal niks mis mee, maar we moeten er verder ook niet meer van maken dan wat het is.

1.5*

Dat nieuwe likje verf kun je ook betwijfelen, zoals je zelf ook schrijft zijn de jaren '90 voorbij.

Digitale look + 3D ... Op dat gebied is het wel een film van deze tijd natuurlijk.

Het is mij echt een raadsel hoe iemand dit een meesterwerk kan vinden.

Het komt mij over alsof de maker zwaar onder de drugs was, toen hij dit maakte.

Blijkbaar moet je een echte 'filmkenner' zijn om dit te waarderen, maar ik vond het echt 3 keer niks en niet voor herhaling vatbaar. Wat een bagger.

Lees dit stukje op wiki ( heel simpel geschreven , niet echt academisch ) eens , misschien helpt het om iemands geest en referentiekader te verruimen . en.wikipedia.org

Ik ben van mening dat dit meesterwerk nog vernieuwender is dan À bout de souffle (1960) , ook van Godard , die toentertijd de cinema flink door elkaar heeft geschud en grenzen verlegd .

Wat ik o.a. ook geniaal vind en wat ik nog niet heb genoemd , is het experiment met bewegingsparallax in 3D !!!

Sommige vernieuwingen bij dit meesterwerk zijn zo origineel dat er zelfs nog geen benaming voor is :

" He compares his experiments with 3D to early films by Auguste and Louis Lumière and D. W. Griffith, who made films before there were "rules" about technique, stating "when technique is at its very beginnings, just like a child it knows no rules." "

De geschiedenis van cinema kent heel veel goede films , maar er is slechts een handjevol zeer revolutionaire onvergankelijke menselijke prestaties die de evolutie van de mensheid een stapje vooruit heeft weten te helpen .

Jarenlang heb ik op deze film gewacht en wat mij betreft is Adieu au langage (2014) de eerste film sinds À bout de souffle die het effect en de originaliteit weer eens weet te bereiken van geniale revolutionaire films van Barnet , Vertov , Vigo , Rossellini en Rouch . Al wordt dit meesterwerk vergeleken met Lumière en D. W. Griffith ( wat een mythische namen ) . Miami Vice (2006) & Public Enemies (2009) ( + digitale revolutie ) van Michael Mann zijn ook zeer belangrijk , maar niet zo significant als de revolutionaire vernieuwingen in dit meesterwerk !

GODard forever !

Ik vind Adieu au langage (2014) de meest geëvolueerde ( vooruitstrevende / gerijpte / vergevorderde ) vorm van cinema van dit moment . Met Miami Vice (2006) , Public Enemies (2009) & Blackhat (2015) staat Mann net achter GODard . Desalniettemin heeft GODard een kleine voorsprong op Michael Mann . Adieu au langage ( + 'Je vous salue, Marie' ) en Miami Vice ( + Blackhat ) zijn mijn lievelingsfilms en wat mij betreft de allerbeste ( en meest ' vergevorderde ' ) films ooit gemaakt ! Er zijn momenteel geen films die nog verder gaan dan dit monumentaal meesterwerk en die verwacht ik vooralsnog even niet ...

xgogax

Als je Adieu au langage tot het absolute meesterwerk in de cinema uitroept, snap ik niet goed hoe in jouw beleving een film als Miami Vice op een nipte tweede plek komt? Franse ontoegankelijke Arthouse en gelikte Hollywood glamour.

Miami Vice is allesbehalve gelikte Hollywood glamour.

Miami Vice is een avant-garde arthouse autersfilm tot stand gekomen met Hollywood bigbudget . Crème de la crème van beide werelden ...

Hmmm. ik ben het eens met die geweldige cinematografie en dito fotografie bij Mann (Heat behoort al jaren tot mijn favorieten) maar experimentele avant-garde arthouse zie ik niet bij Mann. Denk ik eerder aan Refn wat het actiegenre aangaat.

Huh , waar heb je het over ? Films van Refn zijn niet echt bigbudget Hollywood producties , ze zijn volgens mij niet eens een deel van Hollywood .

The Neon Demon (2016) heeft max. 7 miljoen dollar gekost , terwijl Miami Vice (2006) TIEN jaar geleden minstens 135 miljoen dollar . Dat is bijna twintig keer zoveel voor een film die inmiddels al tien jaar ouder is !

Alleen mensen zo invloedrijk & machtig als Michael Mann zijn in staat om ' huge bigbudget ' avant-garde meesterwerken te produceren .

Het is werkelijk een droom die uitkomt , een bigbudget avant-garde arthouse auteursfilm die zelfs mainstream Hollywood esthetiek ( production design ) compleet wegvaagt .

Ik ben dol op avant-garde en ik ben van mening dat meer geld een avant-garde-productie beter kan maken .

Veel ( de meeste ) avant-garde meesterwerken zijn met minimale ( schaarse ) middelen gemaakt . Wat als ... ? Wat als die meesterwerken wel met meer middelen en kapitaal zouden zijn geproduceerd . Die vraag wordt beantwoord door Michael ManN . Sergei M. Eisenstein maakte diens avant-garde meesterwerken , zoals Bronenosets Potyomkin of Ivan Groznyy ook voor het mainstream publiek .

Refn probeert intelligent en interessant te doen , maar hij is een bedrieger . Van binnen is hij leeg . Erger dan Tarantino ! Refn ( zijn ideeën ) is ook niet al te snugger en zeker veeeeeel dommer & minder getalenteerd dan Michael Mann . Hij denkt dat hij interessant is , maar hij echt een phony idioot . Achterlijke films van Refn zijn erg fake . Wat hij doet is punten scoren door middel van choqueren . Zijn films zijn te vergelijken met een neppe Ferrari-body van karton op een fietsframe zonder motor . Zijn films zien er extreem pover uit . Inhoudelijk zijn diens films extreem leeg . Platte & ongedetailleerde fotografie ( plat contrast ) , plus goedkope composities zijn verschrikkelijk om aan te zien . Met zijn simplistische , amateuristische en primitieve filmkunstjes poogt hij mensen voor de gek te houden . Sorry , maar mij hou je niet voor de gek ...

Gelukkig kunnen andere regisseurs jou nog wel voor de gek houden, xgogax, anders beleef je helemaal geen plezier meer aan cinema.

Ik heb Suicide Squad (2016) en Ghostbusters (2016) nog niet gezien , maar van de week heb ik , samen met m'n neefje van 11 jaar oud , GENOTEN van Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) , X-Men: Apocalypse (2016) en The Huntsman: Winter's War (2016) . Puur , pretentieloos Hollywood vermaak !

Ben benieuwd naar The Legend of Tarzan (2016) en The Jungle Book (2016) ...