Horns (2013)

Verrassend boeiend en grappige film, bevat hilarische scenes en een interessante verhaallijn.

Prima film

Ondanks dat het iets heel anders is geworden dan dat ik had verwacht, vind ik het een erg amusante film. Veel genres (romantiek, mysterie, horror, drama, fantasy) worden bij elkaar gesmeten en dat levert een (meer dan half) geslaagde en bovendien erg originele film op.

Losjes zie ik dit ergens als een hedendaagse The Green Mile (zal te wijten zijn aan het hoofdpersonage dat over een gave beschikt en onterecht wordt beschuldigt op verkrachting en moord). De andere waar deze me aan deed denken was Kaboom (2010). Er zit namelijk dezelfde soort humor in, maar natuurlijk is er ook Juno Temple.

Daarnaast nog een soundtrack (o.a. Bowie,Pixies) die wel een beetje onevenwichtig is maar uiteindelijk toch een kleine meerwaarde geeft aan de film.

Geen slechte film, maar ik denk denk dat hier meer in zat. Was vooral geen fan van het einde met die engelenvleugels etc.
Ik hoop de dat er meer van Hills werk verfilmd wordt. Met name NOS4A2 was een pareltje van een boek waar ik weldegelijk filmpotentieel in zie, maar mss zelfs eerder een miniserie aangezien het nogal een kanjer van een boek is.
Nog fans van Joe Hill hier?

Een normale "lovestory" in een modern fantasy jasje, uit de oude doos

Begin was goed,daarna wordt het een beetje langdradig...Einde is een totale misslukking...Jammer zat er meer in!

1 Ster voor het begin..

Ja Ik

Mij bevalt de occulte thematiek die tegenwoordig zo aanwezig is in films niet. Het is duidelijk dat Daniel satan moet voorstellen. Ik noem maar wat andere films: Oujia, Noah, Lucy, City Of Bones, Occult, Annabelle, Paranormal Activity: The Marked Ones en de populariteit van Halloween. Niet alleen in films maar ook in muziekvideo's en videogames wordt het occulte steeds meer verheelijkt wat mij zorgen baart. Iemand anders hiermee eens? Of ben ik nu zo'n 'heilig boontje/moraalridder'?

Mij enigszins ook wel. Harry Potter films en boeken hebben ook nogal wat kritiek te verduren gekregen van religieuze verenigingen die vonden dat het occulte en satan werd verheerlijkt. Zover zou ik nu niet gaan. Ik vind het vooral jammerlijk dat horror, fantasy en sprookjesfilms allemaal diezelfde richting lijken uit gaan en dat vooral een tienerpubliek lijkt aan te spreken. Niets tegen Daniel Radcliffe maar het is nogal moeilijk om hem los te koppelen van zijn Harry Potter karakter. Hij ziet er nog steeds erg uit als een tieneridool. Verheerlijking is ergens wel zorgwekkend maar het wordt vooral vervelend en saai wat mij betreft. Ik zie het als een soort rage, het is hip en cool altans bij de jongere generatie. Nuja 40+ mannen die nog steeds kinderlijk blij doen over Star Wars alsof het de beste films ooit zijn baart me soms ook wel zorgen

Daar heb je wel gelijk. Elke generatie heeft zo zijn goede en slechte kanten. Ik verander gewoon met de tijd mee maar ik kan aan sommige dingen moeilijk wennen zoals de verheerlijking van het slechte of kwade in de cultuur. Als je zelf spiritueel ontwikkeld dan worden de slechte dingen steeds duidelijk snap je? Maar ja, wat slecht voor iemand is bepaalt iedereen personelijk.

Begrijp me niet verkeerd, fantasy films kunnen geweldig zijn, en in de meeste films is een duidelijke goed versus kwaad moraliteit/thematiek aanwezig. En het goede overwint dan vaak. Maar in de films als deze, of die ik heb opgenoemd, ligt de nadruk toch net iets meer op het kwade, en daar blijf ik gewoon weg van omdat het hoe je het ook keert toch invloed op mijn brein heeft en kleine kinderen hun denken heeft. Zelfs in bijbelverhalen als de film Noah wordt occultisme werwerkt. En ik ben een groot fan van die redelijk onschudlige fantasie films van de jaren '80 en '90, vooral waarin nog niet zoveel effecten in voor kwamen. Zoals: The Neverending Story, The Princess Bride, The Storyteller, Dark Crystal, Conan The Barbarian, Dragonslayer, Shrek. Disney films, en zelfs Lord Of The Rings en Big Fish.

Super adaptatie van het boek, Daniel Radcliffe was weer super!

Toch wel een aangename verassing, want de titel leek me vooraf niet echt veelbelovend. Het draait in principe allemaal om zijn hoorns, en om dan je productie ook 'Horns' te noemen vond ik een beetje too much. Maar toen bleek dat hij een merkwaardig effect op iedereen had, en er op een akelige manier achterkwam hoe zijn voormalige vriendin aan haar einde was gekomen, kon ik er toch wel wat waarde in ontdekken. Het viel me ook wel op dat er net een wat andere regisseur achter de knoppen zat dan doorgaans, in dit geval meneer Aja. Bijvoorbeeld die scène waarin er een half gezicht werd afgeschoten en Lee begon te lachen... zoiets noem ik spontaan. Ook bijvoorbeeld de overdosis aan allerlei verschillende drugs... de slangen op de grond en het winkelwagentje over een schans alvorens te verdrinken onder een rij boomstammen zijn dingen die je niet zo vaak tegenkomt. De vele flashbacks daarentegen hadden van mij trouwens niet gehoeven.
Men moet zich trouwens wel beseffen dat de duivel slecht is; tegenwoordig wordt dit door de corrupte regering gepromoot als cool. Infowars.com

Beetje een onevenwichtige, te langdradige film van Aja. Had zich vooral op de ontwikkeling van het personage moeten richten in plaats van een hoop aangedikt gedoe over zijn vriendin. De leukste scenes zijn keer op keer de biechten aan Ig, maar op een gegeven moment sijpelt daar de sjeu ook wel tussendoor. Dat maakte het uiteindelijk gewoon een te standaard film binnen het genre, die ook nog te lang duurt en daarom in het middenstuk nogal sleept. En dat had niet gehoeven denk ik.

Wel goed was de soundtrack, althans, de muziek zelf. Grappig om Sunset Rubdown op het eind te horen, maar echt passen deed het allemaal niet als je het mij vraagt. Veel bekende hits, die ik persoonlijk ook wel erg goed vind hoor (daar niet van), maar we stuk voor stuk al in zo'n 100 andere films hebben gezien.

Visueel ook iets te cheesy naar mijn zaak. Verder over het algemeen wel vermakelijk maar gezien het potentieel wordt er te weinig mee gedaan. 3.0*

Saai. Heeft niets met horror of fantasy te maken. Het is meer een langdradig drama.

Aangename verrassing !

De film snijdt verschillende genres aan die wonderwel op ieder niveau geslaagd is. Zo is de romantiek puur, het dramatische aspect effectief, de fantasie gedurfd en leuk, een paar geslaagde bloederige - en komische situaties en niet te vergeten een origineel, mysterieus verhaal. Na een tijdje verdwijnt het mysterie wel en worden wat geheimen langzaam onthuld wat de voorspelbaarheid in de hand werkt. Maar een struikelblok is dit evenwel niet. De cast is prima : vooral Daniel Radcliffe en Juno Temple zetten een overtuigende rol neer. Ook de soundtrack is leuk : Manson, Bowie en Pixies. Speciaal filmpje die van mij een dikke 8/10 krijgt.

Opvallend: na twee weken draait de film nog maar op 4 plekken in Nederland... het lijkt wat bezoekersaantallen betreft geen succes te zijn.

Erg onderhoudend ondanks zijn grote gebreken. En daar zijn er veel van. De meest in het oog springende is nog wel hoe de film zoveel verschillende genres betreedt zonder een duidelijke keuze te maken. Dat maakt het nogal rommelig en de toon erg vreemd. Dan heb je een tijdje drama en lijken daarna het geweld en de grofheid weer onnodig expliciet. Wat dat betreft is het einde wel typerend. En ook typisch voor de film is dat iedereen zich zo onnatuurlijk gedraagt. Je zult het niet vaker zo erg zien als in dit verhaal. Als op het einde in een oversentimentele scène blijkt dat Merrin kanker had en zou sterven is dat verre van een logische verklaring voor haar geheimzinnige gedrag en het dumpen van Ig. Alsof die vervolgens volledig uit haar leven zou verdwijnen, niet meer van haar zou houden en haar niet als vriend gesteund zou hebben. Echt te dom voor woorden.

En zo heeft iedereen wel zijn irrationele gedrag. Vaak alleen bedoeld om flauwe dwaalsporen uit te zetten. Sowieso ook hoe de uiteindelijke dader de "minst onwaarschijnlijke" kandidaat is. Ook is het wel een erg mooi klein wereldje met de ene vriend als advocaat van Ig, de ander als de agent die hem op mag pakken. Dat is gewoon beroerd schrijfwerk allemaal. Erg jammer, want het uitgangspunt leek me nu juist zo interessant. Ik had zoiets absurds als iemand die met hoorns op zijn kop wakker wordt ook wel willen zien in een realistische setting.

Naar Radcliffes spel was ik ook wel benieuwd. Je ziet hem af en toe wel teveel zijn best doen en wat uit de bocht vliegen, maar over het algemeen vond ik helemaal zo slecht nog niet. Al dacht ik wel meermaals tijdens de film dat de rol wel heel duidelijk door hem is uitgekozen om zo ver mogelijk van zijn rol als Harry Potter te blijven. Hier is hij zo'n beetje het tegenovergestelde van Harry Potter. Wat is dat trouwens met steeds die diep uitgesneden shirts etc? Het ziet er ook niet uit met zijn bleke huidskleur en zijn wat rare lichaamsbouw.

Die flashbacks vond ik dan wel weer goed geschreven en uitgevoerd. Het hele sfeertje en de in tegenstelling tot de volwassenen echt leuk acterende kinderen deden me echt wat denken aan Stand By Me. Het is ook wel duidelijk dat de schrijver van het boek dat de basis van deze film vormt nogal veel heeft afgekeken en overgenomen van zijn vader Stephen King. De goed en de slechte dingen. 2.5*.

hou normaal wel van fantasy horror maar deze vond ik wat aan de saaie kant

Redelijke film, jammer dat hij soms saai was. Ik had meer actie verwacht.

Romantische fantasy horror met iets teveel trage momenten.

Verhaal is best ok en onderhoudend maar wat meer actie en tempo had een grote stap vooruit betekend.

2,5*

“How about you guys beat the shit out of each other and the winner gets an exclusive interview with me?”

Ik moet toegeven dat ik bewondering kan opbrengen voor Daniel Radcliffe op dit moment. Hij doet enorm zijn best om de stempel van “Harry Potter” van zich af te schudden. Na jaren als tovenaarsleerling met een toverstokje rond te zwaaien, richtte hij zijn pijlen op heel andere projecten die toch duchtig afwijken van datgene wat we van hem gewend zijn. “The woman in black” was een voltreffer maar lag nog een beetje in de lijn van het voorgaande : donker,macaber en zich afspelend in een eng,oud herenhuis (Een soort Zweinstein in het klein). “Kill your darlings” is dan weer van een heel andere categorie. Een filosofische getinte film over poëten en revolutionaire schrijvers waarbij Radcliffe waarschijnlijk intensief de handleiding over homoseksualiteit heeft moeten doorbladeren. En dan is er ook nog “Horns”. Een religieus getinte horror met een fikse dosis humor als toevoegsel. Dit alles kan echter niet verhullen dat de basis van de film gevormd wordt door een puur romantisch verhaal over allesomvattende liefde en de overtuigingskracht om dit te ondermijnen doordat het lot er anders over beslist heeft.

Recensie Horns

Lange tijd geleden dat ik zo'n slechte film heb gezien! Vooral het einde was veel te voorspelbaar. Het eerste uur van de film vond ik wel goed, vooral het stukje dat mensen hun slechte gedachten loslieten bij het zien van de hoorns.

Aja

Was weer lang geleden. Hij omschreef Hollywood ooit eens als een snoepwinkel, waar die lekker elk snoepje ging proeven voor die terug naar huis zou gaan. Hier lijkt hij indd weer wat anders te proeven in het horror genre. Het is ook niet eens puur horror meer een whodunnit met wat fantasy. Weer geen slechte film van de fransman. Verhaaltje is grappig. Vaart zit er ook wel goed in. Dat ze hem alles vertelde was erg leuk. Maar daar zit ook het addertje (pun!) onder het gras. Sinds Aja naar Hollywood is gegaan is hij ook wel naar een wat mat land gegaan. Dit is voor US begrippen al op het randje. Maar stiekem had het nog veeeeel verder moeten gaan bij het moment dat de mensen alles moet vertellen. Je ziet dat hij/Aja wel meer wil. De man die graag ze piemeltje wou laten zien was hilarisch. Maar je ziet ook dat er ook teveel mensen meekijken over zijn schouder.

Het is wat jammer want ergens had dit wellicht geniaal kunnen zijn. Dat is het nu bij lange na niet. Aja is kundig genoeg om hier een prima film van te maken die makkelijk te gehele speelduur leuk is. Maar hij is tot meer in staat.

3.5 sterren.

Horns

Een film die alles in 1 brengt. Seks, drugs, alcohol. Gevechten, demonen, 'crime-scene investigation', veel bloed .... Een film wat soms wat moeilijk te begrijpen was, maar toch wel vermakelijk was om naar te kijken. Ik had niet zoveel van Horns verwacht, al heeft hij wel een tijdje op zich laten wachten, we zijn inmiddels alweer twee jaar verder.. (2013 - 2015). Al moet ik zeggen dat ik het demonen stukje soms te gek vond worden, ook iets van drie seks scenes achter mekaar. Het is wat dat betreft wel een vlot lopende film die je eigenlijk continu wel weet te vermaken. Op het eind vond ik hem ietsjes weg hebben van Maleficent. Alleen dan niet met zo'n brandende lava body als hier bij Horns.

Het is toch telkens wel even wennen om Daniel Radcliffe in andere films dan Harry Potter te zien spelen. Je kan merken dat hij hier heel wat ervaring heeft opgedaan, en dat neemt ie mee in films zoals Horns. Ook Juno Temple kom je vaker tegen in films, en ook zeker niet de kleinere namen. Rest van de acteurs acteerde ook wel goed.

Het verhaal van Horns is soms ingewikkeld maar, leuk om te volgen. Het concept is ook een beetje van een rare kant. Maar ook hier weer leuk om te volgen. Al om al leuk om eens gezien te hebben! By the way, ik haat slangen. Dus die scenes met slangen waren niet echt fijn om naar te kijken, hahaha!

3.0*

zoals hierboven al vermeld: deze film... you hate it or love it en ik moet zeggen: i loved it.

Radcliffe deed me na 5 minuten al meteen z'n hele harry potter-verleden vergeten en zette zijn rol echt met verve neer. de film begint inderdaad lichtvoetig, gaat dan over in een misdaadthriller om er dan steeds meer horror-elementen in te voegen maaar wat ik zo goed vond aan deze film was dat die horror-elementen niet echt gebruikt zijn om constant schrik te krijgen of schrikmomenten op te leveren maar eerder om het verhaal verder te laten vertellen en de spanning hoog te houden. juno temple is dan ook nog eens een heerlijke verschijning en het verhaal behoud een hoog tempo. Maar het is toch vooral voor de heerlijke performance van Radcliffe dat je deze film moet zien en het is dan ook jammer dat de film nergens echt groots heeft gedraaid want deze film verdiende dat zeker en vast. ook een leuke gedachte om eens over eeuwige liefde na te denken bracht deze film bij mezelf teweeg. en tot slot: de eindscène is de beginscène, word zo vaak gebruikt maar vaak nutteloos (gone girl was bijvoorbeeld nog eens een uitzondering) maar bij deze film werkt het echt. waar je bij de eerste zin nog denkt waar gaat dit naartoe, is het op het einde een soort ironie die eigenlijk de hele film dekt.

kort:

Een aangename verrassing met een uitstekend spelende Radcliffe in een bizarre maar heerlijke film.

''D.R gefeliciteerd, het beeld van Harry Potter is nu officieel uit mijn geheugen gewist.''

Goede cast, sterk acteerwerk, zeer overtuigende rollen en een geschreven script die

ik in het dagelijks leven uitermate origineel durf te noemen.

Ik ben een tevreden filmkijker, meer dan.

4 solide sterren van mijn kant voor Horns (2013).

Goeie film waarin bij een jongeman horens uit zijn voorhoofd groeien na de dood van zijn vriendin. Een origineel verhaal uit de pen van de zoon van Stephen King (maar het had net zo goed van zijn vader zelf kunnen zijn). Het verhaal ontvouwt zich mooi door lange flashbacks. Op sommige punten wel wat voorspelbaar. Een wat eigenaardige maar prima mix tussen horror, romantiek en humor.

Cliché van het jaar (maar clichés zijn wel altijd waar): Het boek was beter.

Desondanks wel een aardige verfilming, maar het probleem bij verfilmingen blijft dat je dingen uit het boek mist en dat je het je anders voor had gesteld.

Rare film maar hij had heel goed gespeeld

Vreemd allegaartje van high-concept fantasy ("iemand krijgt hoorntjes waardoor iedereen 'm geheimen vertelt!"), met een whodunnit plot, een romance, een hoop religieuze symboliek, wat horror, een beetje coming-of-age en een beetje donkere comedy. En dan worden er nog thema's als drugsverslaving en kanker opgebracht. Het is duidelijk te veel om in een film van krap twee uur te proppen, maar vermaken deed het wel.
Radcliffe heeft de juiste neerslachtige uitstraling maar maakt nu niet echt indruk met zijn acteerwerk. Juno Temple was weer bijzonder knap. 3*.

verassend aardige mix van thriller en horror met een beetje zwarte humor erbij met een prima rol van Daniel Radcliffe .

ik kocht deze dvd toch wel een beetje op de gok maar werd niet teleurgesteld .