Horns (2013)

Onlangs dat het een lange film is geworden, was het wel een goeie film. Een toch wel mysterieus verhaal, waar je toch wel wil weten hoe de vork in de steel zit.

De cast deed het prima en kwam wel overtuigend over. Ook visueel zat het wel snor.

Het is zeker geen zuivere horrorfilm geworden, er zit wel voor iedereen iets in.

Toch wel aangenaam verrast door deze film en vond het wel een aanrader.

Sluit me aan bij bovenstaande. Aardige mix van horror en fantasy. Uitvoering vond ik minder.

2*

Toch wel redelijk goede fantasy film met een goede Daniel Radcliffe.

De eerste maal dat ik Radcliffe goed bezig zie na zijn Harry Potter avonturen, de vorige films die ik met ham had gezien speelde hij 'volwassenen' en was het moeilijk om de figuur van Potter van hem af te zetten. Ook hier speelt hij een volwassen personage (logisch ook hij heeft er nu eenmaal de leeftijd voor), maar omdat het hier om een fantasy verhaal gaat lijkt deze rol hem zeer goed te liggen.

Maar het verhaal zelf is ook wel goed, soms wat gruwel erin verwerkt, maar ook humor.

Ik verwachtte weinig van deze film en ben dus wel blij verrast met het resultaat.

Leuke film met (soms grove) humor. Vanaf de eerste minuut zit je meteen in het verhaal. Sommige dialogen zijn wat langdradig, wat de vaart uit de film haalt. De flashbacks geven het hele verhaal mooi weer. Niet eng voor een horrorfilm. Daniel Radcliffe heeft zich met Woman In Black en Thorns bewezen een prima acteur te zijn.

Best leuke film , maar einde enorme afknapper.. Wel mooie film om naar kijken los van het verhaal..

Heel erg matig, Zowel het acteerniveau als het verhaal zijn echt slecht. Nooit spannend en het enige hoogtepunt van de film was dat deze op een gegeven moment was afgelopen.

Verloren in onbalans

Afgelopen nacht eindelijk gezien, want wat was ik hier eigenlijk nieuwsgierig naar. Ik had echter geen idee wat ik ervan moest verwachten omdat de beelden die ik gezien had mij niet direct wisten te imponeren, maar het idee van het hele gebeuren wél. Uiteindelijk bleef het echter toch bij waar ik op voorhand al bang voor was: een sterke premisse, maar helaas een uitvoering die mij teleurstelde.

Dit kwam omdat de hele film een beetje onevenwichtig aanvoelde. Met name het eerste deel van de film kende heel veel zwarte humor maar eveneens ook een aantal flashback scene's die opeens veel serieuzer waren. Het voelde voor mij op dit moment dan ook of ik twee films door elkaar aan het kijken was, en dit ervoer ik niet als positief. Ik vond de scene's in het verleden dan wel een stuk sterker, omdat de scene's in het heden een beetje herhalend werden en in mijn ogen ook te overdreven waren.

Naarmate de speelduur vorderde werd het hele verhaal in zijn geheel wel wat serieuzer, maar ook steeds meer bizar. Met name de finale en het krijgen van de engelenvleugels bij Ig kwam echt totaal niet over en zag er goedkoop en belachelijk uit. Wat ik dan wel weer erg sterk vond was de reden waarom de vriendin van Ig bij hem weg ging maar wat ik dan bijvoorbeeld weer een stuk minder sterk vond was de ontknoping die betrekking had op wie haar nu eigenlijk vermoord had. dit deel voelde dan weer een beetje cliché aan en hoe ver de jaloerse vriend met name in de finale ging was heel ongeloofwaardig en eveneens ook te overdreven

De film was daarnaast voor mij ook minder goed omdat de hoorns zelf te minimaal verklaard werden. Het waarom Ig Perrish de hoorns heeft gekregen wordt dan wel beantwoord maar het beantwoord nog steeds niet de vraag hoe dit nu precies mogelijk was. want wat voor een connectie had zijn vriendin bijvoorbeeld met het krijgen van de hoorns? (Dan doel ik op haar rol in het hoe gebeuren)

Uiteindelijk is Horns voor mij dus een tegenvaller gebleken. Daniel Radcliffe die nu niet bepaald tot mijn favoriete acteurs behoort wist mij dan wel totaal niet te storen hier, de onevenwichtigheid in het script deed dit echter wel. Toch nog een hele kleine voldoende voor met name de interessante flashback scene's in de eerste helft, maar als geheel stelt Horns hoofdzakelijk toch echt teleur.

2,5*

Dit is zo'n film waarbij ik eigenlijk voor 75% van de tijd heb genoten van de heerlijke dialogen, het bizarre plot en het prima acteerwerk. Echter ontspoort de film in de laatste 25% van de speelduur zodanig dat het de eerder genoemde 75% wel voor een heel groot deel teniet doet. Erg jammer, want er had qua score echt veel meer in gezeten. Nu is het wat mij betreft niet meer dan een vaag tussendoortje. Heb het boek van Joe Hill overigens niet gelezen dus ik weet niet of het daarin ook zo over the top eindigt.

2,5*

5/10 (IMDB)

Goede sfeer en Radcliff. De slechte invloed die zijn hoorns hebben op de omgeving vond ik ook origineel. Evenals het vinden van de killer.

Alexandre Aja zijn The hills Have Eyes, Mirrors, en Piranha 3D vond ik zeer goed geslaagd dus wou ik deze Horns een kans geven.

Vond de sfeer gepast, en de film kijjkt ook de volle 2 uur lekker weg, en ik geef toe de film is zeker entertainend.

Het verhaal is boeiend, en ik heb toch wel aandachtig blijven zitten want wou toch wel zien, hoe en waarom en wie de dader is dus het bleef zeker boeien.

RadCliffe in een andere rol, en zeker niet zo braaf en roken was even wennen om te zien

De film begon wat aardig braaf, en kalm op gang als een echte thriller/drama film, maar zo de laatste 45 minuten kwamen er zeker redelijke momenten in scenes, zoals de trip hallucinatie scene met zijn broer was heel cool, en hard in beeld gebracht.

De humor vond ik wel geweldig zo droog en lachwekkend. Ik lag meteen plat van het lachen.

Ook bekende gezichten dat voorbij vlogen zoals, Heater Graham, David Morse, en James Remar was ook zeker leuk.

Matig maar heel heel leuke kijkbeurt.

3,0

Redelijk origineel maar met de combinatie van Horror,misdaad en fantasy wilde de film toch iets te veel.Ook vond ik Radcliffe nou niet de meest overtuigende hoofdrolspeler.Met name zijn fysiek stak wat schril af van dat van zijn medespelers.Maar goed dat kan ook aan zijn Harry Potter verleden liggen.Verder was Horns wel een boeiend kijkspel met genoeg interessante invalshoeken en een adequate regie van Alexandre Aja.Toch nog een ruime voldoende.

Horns heeft een plekje gekregen in de Top 25 met de beste Horror films van de jaren '10:

Halloween Horror Top 25 Jaren '10

Erg onderschatte film wat mij betreft. Zat goed in elkaar, erg verrassend en Radcliffe speelde sterk. 4,5

Dat vond ik ook

Boeiende film, met een prima uitgevoerd verhaal. Radcliffe zet een degelijke hoofdrol neer. 3,5 Ster.

Film blijkt slapjes.

Harrie Pjotr acteert wel aardig daarentegen.

Nog even en we moeten hem als acteur niog serieus gaan nemen ook.

Flauw. Harry Potter weet niet te overtuigen en het einde is ook flauw. Verhaal en fantasy gedeelte zijn wel oké.

Wat een prachtige film, echt met de nadruk op prachtig!

Beetje horror, een scheut Fantasy en vooral mooi drama.

Echt zitten genieten van begin tot eind.

Maar laat dat ook maar aan Aja over.

Wat mij betreft een van de beter regisseurs van dit moment.

Lekker vreemde kijk ervaring.

Soms weet de film niet helemaal welke kant op wil,maar dat is nergens afleidend.

Radcliffe doet het goed.

Een 3 en Een half voor de rare manier waarop de film zich manifesteerde.

Een goede drama/fantasie/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Daniel Radcliffe en David Morse...

Super Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Nu zijn er eigenlijk in de jaren '10 niet zo bijzonder veel goede horrorfilm op te noemen.

Mijner inziens is 'Horns' meer zo'n film die van elk vaatje probeert te tappen. Van fantasie tot mysterie naar dolle klucht, richting horror naar detectiveverhaal om dan uiteindelijk te eindigen in een (licht sentimenteel) liefdesdrama.

'Horns' heeft het allemaal, blinkt helaas nergens in uit.

Redelijke film, niet altijd even spannend maar 2 uur waren toch vlot voorbij.

Hier hou ik dus echt niet van. Gewoon teveel fantasy voor mij. Tja je moet er van houden!

Wat een tegenvallende film was dit. Het verhaal begon behoorlijk mysterieus en barstte van potentie. Na de eerste twintig minuten was dit al compleet verdwenen en zit je een goed uur te kijken naar mensen die stomme dingen zeggen. Laatste halfuur slaat de film om naar een absurd verhaal waar totaal geen uitleg bij wordt gegeven, terwijl je tussendoor wel zit te kijken naar tergend saaie flashbacks. Sommige mensen vinden het mysterieus; ik vind het eerder afgeraffeld overkomen. Ik denk dat het de film goed had gedaan wanneer er een betere balans werd gevonden tussen de flashbacks en uitleg van 'the horns'. Special effects deden ook een beetje pijn aan mijn ogen. Vond de slangen nog wel te doen, maar tegen het einde aan kreeg ik er wel behoorlijk wat jeuk van.

Ik vind echter wel dat Radcliffe zijn rol erg goed speelt. We moeten niet vergeten dat de knul een Engelsman is, maar zijn Amerikaanse accent erg overtuigend is. Hij weet zich goed af te scheiden van het Harry Potter beeld.

2*

Helemaal met je eens. Ik vond het een zeer matige film. Ik snap niet dat deze gemiddeld zo positief wordt beoordeeld. Qua verhaal had het heel wat kunnen worden. Maar nee was een enorme tegenvaller.

Het moment dat de slang die via de mond in zijn geheel bij .... hoe heet die ook al weer naar binnen drong vond ik wel geweldig knap gemaakt. Enige lichtpuntje in de film. Anders was het een 2 geweest.

Deze film heeft me echt positief verrast. Ik verwachtte ook niet veel door de titel, radcliff en dat de film als horror bestempeld werd.

De film is een aparte bijeenkomstigheid van meerdere genres en thema's, tot het bizarre toe. Echt heel vet en deze rol is radcliff op het lijf geschreven, mijns inziens.

4*

Prachtig.... en ondergewaardeerd op Moviemeter... erg jammer.

En een reden om de boeken van Joe Hill op te gaan speuren. Deze boekverfilming ligt in handen van niemand minder dan Alexandre Aja... wat misschien nog wel eens een mooie redding was geweest door deze film niet te Amerikaans over te laten komen. (Lees, dat de zoetsappigheid en de geforceerdheid ervan af straalt.) Ook hier weet hij er een mooi mindfuck projectje van te maken.

Daniel Radcliff maakte na zijn Harry Potter periode een doorbraak met The Woman in Black en dat doet hij vervolgens weer met Horns. Aan het plot te zien had ik een erg rauwe en depressieve film verwacht, maar dat valt behoorlijk mee. Sterker nog... de genres gaan alle kanten op en weet de boel verrassend uit te pakken.

Radcliff speelt Ig, een jongeman die is beschuldigt voor het vermoorden en verkrachten van zijn vriendin en het inmiddels wel is gewend om gehaat te worden en om belaagd te worden met protesterende buurtbewoners en sensatiegeile journalisten. Terwijl hij buiten door een grote groep protestanten de hel in word gewenst zet hij nog even relaxt Heroes van David Bowie op op de platenspeler en wanneer hij gevolgd word door de pers steekt hij, zonder zich er echt wat van aan te trekken, een sigaret op. Maar hoe het ook went of keert... de nasleep van de onterechte beschuldiging zit hem wel diep... zo diep dat hij op een avond zijn ellende wegzuipt... en vervolgens wakker wordt met... jawel... groeiende hoorns op zijn hoofd... waarbij hij nu een andere reden heeft om zich druk te maken.

En dan de omslagen in de film, of het moet zo zijn dat de hoorns van Ig bepaalde krachten bezitten, of de Joe Hill/Aja hadden om de zoveel tijd zin om heerlijke absurde humor in het verhaal toe te passen. Waarbij de zwaarmoedigheid echt lijkt verdwenen te zijn. Met als hoogdepunten De rellende journalisten, die wachtkamerscene, die seksgefrustreerde dokter en al helemaal die scene met die twee agenten die voor hun homoseksuele gevoelens uitkomen... geweldig! Alsof Herman Brusselmans even was langsgekomen.

En daar blijft het niet bij... de film heeft ook genoeg tijd om er een wonderschone coming of age van te maken wanneer de flashbacks aan bod komen. Vooral bij het feit hoe Ig en Merrin verliefd op elkaar werden zou je het haast ook niet kunnen geloven dat Ig daadwerkelijk Merrin heeft vermoord. Je zou hier wel een beetje kunnen denken aan dezelfde opzet van The Green Mile. Maar al snel besefte ik dat ik naar een film zat te kijken die op een buitengewone manier veelzijdig blijft... op een fraaie manier. Ook de kilheid is niet te vermijden die scene met Ig's gek geworden moeder... en die gestoorde serveerster. Pijnlijk!

En nee, daar blijft het nog steeds niet bij. Het verhaal wordt steeds ingewikkelder en de vraag wie nou daadwerkelijk de dader is word ook steeds vager... Ohja... nog even een mooie tripscene erin verwerken. Ja hoor, gooi der maar bij. En de hoorns groeien nog altijd door op Ig's kop, en dan kan je een mythische climax ook niet vermijden. Oh wacht even... nog even een headshot ertussen in met de shotgun... ja, ga maar verder!

Conclusie: deze film is gewoon een pareltje vol verrassingen waarbij ik het nog steeds jammer vind dat deze hier word ondergewaardeerd. Dit is gewoon eigenlijk hoe een film voor mij hoort te zijn en Aja is totaal niet onverschillig geweest. De uiteindelijke uitkomst van Merrin is ook een klap in het gezicht. Ja, ik wil er nog meer over zeggen omdat hij zo goed is... maar... nouja gewoon goed! Niet meer en niet minder. Ik ga achter het boek aan.

5,0*

WAUW!

Ik sluit mij aan bij sinterklaas. De variëteit aan genres, in combinatie met de soms intense scènes en dialogen, plotwendingen en het betere acteerwerk, doen je van de ene verrassing in de andere vallen.

Om eerlijk te zijn is het geen film die mij onmiddellijk aansprak. Een man met hoorns op zijn hoofd, laat het dan nog Harry Potter zijn, ziet er bizar uit. Daarnaast is de trailer slapjes en geeft dit het vermoeden van een slechte B-film te zijn. Sommigen gaan misschien met bepaalde verwachtingen kijken, zijnde als volbloed horror of fantasy maar dat is het dus niet. Het is moeilijk hier een sticker op te plakken want de flashbacks bv. hebben een totaal andere insteek. Ook wordt niet alles even goed uitgelegd en is er ruimte voor vrije interpretatie. De geïnteresseerden zou ik dan toch aanraden om het boek eens te lezen.

Een thema dat gaandeweg belangrijker wordt is religie. Nochtans kan je de film niet echt christelijk noemen. De schunnige praat vliegt je om de oren en de personages laten zich van hun slechtste kant zien. De scènes waarin moeder en vader hun onderliggende gevoelens uitspreken voor hun zoon, zijn pakkend. Allerlei zondes worden opgebiecht en men is niet vies van wat naakt of gore. Toch opvallend hoe films die vaak refereren naar de Bijbel of te maken hebben met... vaak zo expliciet zijn.

De film greep me van bij het begin al beet, niet het minst door Bowie zijn Heroes. Is toch wel een meeslepend nummer. Zo passeren er nog een paar aardige nummers en hoewel ze op het eerste zicht niet passen bij de film, doen ze dat in die scènes juist wel.

Daniel Radcliffe: ik noemde hem daarnet nog Harry Potter maar de jongen heeft allang afscheid genomen van dat personage. Het is gewoon een goede acteur die zijn ervaring gebruikt en wat mij betreft nog even mag doorgaan.

Dat ‘Horns’ verschillende stijlen draagt, maakt alles boeiender om te volgen. Van alle invloeden vind ik het detective verhaal misschien nog het meest voorspelbaar. Feit dat Lee de enige was die Ig zijn hoorns niet kon zien, deed al een belletje rinkelen. Ondanks blijft het toch spannend en alsof de film niet opmerkelijk genoeg is, krijgen we nog een gestoorde finale met een opvallende mix van fantasy en expliciete horror.

Een pareltje!

Heel leuk