Horns (2013)

Laat voorop staan dat je in den beginne enige affiniteit moet hebben met Joe Hill als auteur en Alexandre Aja als regisseur. Joe Hill de pseudoniem voor King wist mij als schrijver nog niet te raken en Alexandre Aja als regisseur op het witte doek nog niet te overtuigen. Deze combinatie maakt het voor mij al praktisch onmogelijk om deze film serieus te nemen. Toch begint deze bovennatuurlijke zwarte komedie verrassend genoeg best fraai en is het zelfs satirisch en energiek. Je zit als het ware in de film en bent gewoon benieuwt naar wat er allemaal gaat komen. Wat al gauw volgt zijn dan toch de tekortkomingen van de regisseur om het boek succesvol te vertalen naar het witte doek. De film kent om te beginnen een te lange speelduur en na de eerste helft is de rek er dan ook aardig uit. De karakterloze invulling van de personages begint dan te vervelen, de tienerachtige benadering maakt dan zijn publiek onderhand wel kenbaar en kent met de goedkope afrafeling van misplaatste special effects een tranen trekkend einde. De conclusie wordt gewekt dat de regisseur aan dit bloederige einde meer plezier ervaart dan de moeizame weg ernaartoe.

Dat is een understatement.

Een gotisch fabelachtig (in de letterlijke betekenis van het woord) horrormysterie, dat licht van toon begon, maar naarmate het verhaal vorderde, duisterder en duisterder werd. Je zou deze productie ook een zwarte komedie kunnen noemen. De film was duivels onderhoudend, magisch op een gevoelige wijze en voorzien van zowel romantiek als galgenhumor. Via verschillende flashbacks werd dieper op de personages ingegaan en kreeg je als kijker de benodigde informatie. Daniel Radcliffe was meer dan uitstekend als de vrijmoedige mistroostige held en tussen hem en Juno Temple was sprake van chemie. Trouwens over de gehele linie werd bijzonder goed geacteerd.

Bijzonder mooie en originele thriller. Doe er nog een saus licht absurdistische humor bij en je krijgt Horns. Er wordt geweldig in geacteerd en je verveelt je geen seconde.

nou, nou

dat zijn we niet van U gewend ,meneer Gauke.

Vanwaar al deze euforie plotsklaps ?

Ik ben het er toch niet helemaal me eens, maar laat aub zich niemand storen aan mijn

bescheiden mening.

Deze film heeft me vanaf de eerste minuut geenszins kunnen boeien.

kinderachtig kalverliefde drama met een voltallig aantal amerikaanse cliche-scenes, die

de pret al helemaal verderven.

Radcliffe loopt erbij als die jongen van "back to the future" met overmatig borsthaar, maar

bij elke (semi) actie gaat zijn hartje weer te keer als harrie potter.

2,5 voor de special effects en voor de filmmuziek.

Serieus?

Verbazingwekkend goede film met goede SFX, Ik heb me geen minuut verveeld.

Ook zat er soms humor in, en een paar verrassende plotwendingen.

Blijkbaar heb ik het een en ander gemist!

tegenvaller, maar meer omdat ik andere verwachtingen ervan had.

Had zelf meer een horror verwacht, maar de (zwarte) komedie er doorheen verpeste de film een beetje.

Het duurde even eer ik door had welk kind welk volwassenen was ( en hun namen) wat ik dan door elkaar haalde.

Wel was het een goede keus om ook telkens een voorgeschiedenis te laten zien wat er vroeger gebeurt was.

Ondanks de stukjes komedie was de film wel aardig om naar te kijken.

Duurde mij iets te lang, maar omdat ook voor mij lang onduidelijk was wie er idd schuldig was aan de moord bleef ik de film volgen.

Aardige horror/fantasy film met de nodige humor. De film begint sterk en houdt dat lang vol. De opbouw is goed en de combinatie van fantasy en humor is best goed. Richting het einde verdwijnt de humor en wordt de film donkerder en krijgt de horror de overhand. Dat is precies het moment waar het misgaat. De nodige gore op het einde is misplaatst. Radcliffe zet verder een redelijk sterke rol neer. Prima film, alleen jammer van het eind. 3.5.

De sterke eerste helft wordt volledig teniet gedaan, doordat de film in toon een draai van 180 graden maakt. De 2de helft is niets meer dan dood serieuze romatische, drama, thriller. En jammer genoeg ook met alle cliche's en verplichtingen van het genre.

Daniel Radcliffe laat zien dat hij kan acteren, alleen heeft hij af en toe te lijden onder zijn personage.

Opvallend ook dat de laatste kwartiertje niet meer is dan een pure opvulling en er eigenlijk net zo goed uitgeknipt had kunnen worden.

Zonde 2,5* voor de eerste fijne helft.

Voor de 2e keer gekeken en ik vind 'm steeds beter. In het begin toen ik de film keek moest ik door Daniel Radcliffe telkens aan Harry Potter denken, maar eigenlijk onzin want je moet dat gewoon negeren en dan is het toch best een goeie film. Een vreemde film ook wel, en zo nu en dan komisch. Maar ik zou het geen horror film noemen. Maar na 2 keer kijken vind ik toch wel dat de film, meer dan aardig is.

Dus als je niet aan Harry Potter denkt, is het best een goeie film? Ik heb geen seconde aan Harry Potter gedacht en toch vond ik het geen goede film!

Je zit er wel mee hé.

Jij bent gewoon een zuurpruim die op elk bericht van Horns even moet laten weten dat je het een kutfilm vind. Ja jongen, we weten het nu inmiddels wel dat jij hem niks vind. Ga wat doen zou ik zeggen ipv dit topic in de gaten houden.

In het begin dacht ik wat een flutfilm. Maar de film ontwikkelde zich tot een soms huiveringwekkend, humoristisch, erotische, gewelddadig, romantisch, fantasierijk verhaal. Vooral hoe de geheimen, de begeerten en de gedachten van personen zonder remmingen opgebiecht worden, vond ik leuk. Radcliffe doet het prima. Met zijn Engelse smoel past hij trouwens beter in een Britse film.

De andere acteurs en actrices doen het eveneens goed.

Een onderhoudende film.

Gelukkig ben je het met mij eens dat jouw laatste bericht(met dat geneuzel over Harry Potter) te stom voor woorden is. Anders zou je zo niet uit de hoek komen.

Verrassend leuke fantasy film. Had meer horror verwacht, maar de meer lichtvoetige en humorvolle insteek werkte verfrissend. Fijne originele film die zich niet in één genre laat vangen.

4,5

Top film! Ben er zonder verwachtingen ingestapt. Nou ja, ik wist dat het verhaal van Joe Hill was, de zoon van horror meester Stephen King. Maar ook zijn vader staat juist bekend om de bizarre benadering van het horror genre. Het is de slimmere horror. Niet gemakkelijk met schrik effecten, zombies en gore. Maar vaak juist met humor. En dan van een soort waar je eerst niet van weet wat je er mee aan moet.

En die gave heeft Joe Hill overduidelijk van zijn vader meegekregen! Alexandre Aja heeft dit schitterend vertaalt naar de bijna 2 uur durende misdaad/thriller. Denk dat dat het genre is dat er het meeste bij past. En doe er dan een vleugje horror en humor bij en je hebt Horns. Ik ga hier verder niets vertellen over het verhaal, dat zou alleen maar zonde zijn.

Oh ja... Tevens even dikke kudo's voor Daniel die voor mij nu echt zijn toverstokje kwijt is. Wat een goede rol zet hij hier neer zeg!

Kortom, een film die je eigenlijk zonder verwachtingen en zonder vooraf ook maar iets gelezen te hebben moet kijken. En ben je fan van King, dan zul je zeker een top avond hebben!

4,5 *

Ik heb ook het boek gelezen en sinds ik hoorde dat er een film van kwam keek ik uit naar deze film. En het is zeker een sterke film, maar niet de TOPPER waar ik op gehoopt had.. daarvoor had het net wat meer spanning in mogen zitten.

Nu is het een bvoengemiddelde spannende film.

verhaal gaat over dat een man.. Zn vriendin gaat dood en hij word als schuldige/moordenaar aangewezen.. NIemand geloofd in zijn onschuld.

Dan word hij plots wakker met hoorns en een speciale gave...

FIlm is goed gecast, en ook de sfeer is goed neergezet..

3.5*

Niet mijn film. Had makkelijk een half uurtje af gekund; vond het soms langdradig. Horror film voor tieners/liefhebber.

Aardig.

De film begint sterk - erg sterk eigenlijk. Radcliffe speelt goed, Temple is prima, en voor beiden zijn ook nog eens goed spelende en goed lijkende jongere versies gevonden. Het geheel speelt op mooi duistere locaties die goed bij de sfeer passen - de duisterheid druipt er vanaf.

Jammer dat zo ongeveer halverwege het allemaal te langdradig begint te worden, en er wat overbodige dingetjes in het plot sluipen. Wat meer beheersing had de sterke eerste helft in de tweede over laten lopen, en een halfuur kortere film opgeleverd.

Wat in ieder geval een positieve vermelding verdient is de originele manier om met journalisten om te gaan

Die Radcliffe gaat het ook zonder Harry Potter wel redden, zo te zien. Hij is hier prima als van moord beschuldigde man die opeens duivelshoorntjes uit zijn hoofd ziet groeien. Het onderwerp doet een komedie vermoeden en dat is de film ten dele ook, maar tegelijkertijd is dit een spannende thriller, een bloederige horrorfilm en een meeslepend liefdesverhaal. Regisseur Alexandre Aja balanceert alle elementen kunstig en levert een zeer onderhoudende en originele film af. Gebaseerd op het gelijknamige boek van Joe Hill, de zoon van ene Stephen King.

Ik had het niet beter kunnen omschrijven......

3.5*

Jammer. Aja kan bij mij een potje breken, met Horns wil dat niet echt lukken. Eentje met vele gezichten. Van geflipt sprookje tot lubby dubby drama, een in duistere fantasy gedrenkte thriller op zoek naar de dader en wie tijdens de flashbacks terugdenkt aan Rob Reiners Stand By Me of een vergelijkbare film, zal ik niet voor gek durven verklaren. Alsof dat niet genoeg is, mag je er ook nog om lachen.

Zoals rondom de twee agenten, maar op deze wijze komt het er niet helemaal van. Dat soort momenten pakken toch wat onhandig uit, de drugsscène had dan weer iets flamboyanter gemogen. Aan Radcliffe ligt het niet, ik heb nauwelijks last van zijn imago. Het aparte koppie van Temple past hier ook perfect, maar het blijft bij een stamppotje dat hardnekkig weigert om aan de kook te komen.

De wapperende toon van de film ligt me niet en wanneer je niet mee bent in Iggy's gehoornde reilen en zeilen, ontstaat de indruk dat het na anderhalf uur zo goed als op is, terwijl het toch nog wel wat onder de pet heeft. De SFX zijn ook wat aan de povere kant, maar als het briefje niet aankomt, is dat een veel groter bezwaar. Het voornaamste teken dat Aja hier onvoldoende een brug weet te slaan.

Film moet het hebben van de soms best aardige zeer grove teksten , verder vond ik het allemaal maar niks een film om snel te vergeten...

Niet eens zo heel slecht!!! Een echte B-film ook qua hoe de film oogde. Duidelijk gericht op tiener- jongentjes. Een beetje horror en een paar blote borsten doet het natuurlijk goed. ( verder niets mis mee hoor!) en mocht vriendin lief meekijken stoppen we er ook nog wat romantiek in. Lees hieronder dat het verhaal van zoon van Stephan King is. Tja, zeg dus eigenlijk wel genoeg.....

.......zoon van. Mijn advies is om het schrijven maar aan papa over te laten en zelf te gaan genieten van papa`s erfenis

Ondanks het ratjetoe aan stijlen en genres vond ik Horns zeer onderhoudend.

Vleugje fantasy, snufje comedy, likje horror, en een flinke dosis liefdesdrama, het zat er allemaal in. Radcliffe deed het overigens prima en volgens mij zaten er een hoop verwijzingen in naar Bijbelse symbolen en teksten. Ik heb er geen verstand van maar de nummerborden met Luke en Genesis vielen mij naast de slangen op.

Marilyn Mansons cover van Personal Jesus van Depeche Mode was wel aardig om te horen, alhoewel ik de voorkeur geef aan Depeche Mode's versie.

"I think it's because of me and these horns."

Gisteren zonder enige voorkennis meegepakt tijdens de Pathé Unlimited Night en ik moet zeggen dat ik in positieve zin erg verrast ben.

Het gegeven is gewoonweg te absurd voor woorden en wordt met de nodige dosis zwarte humor gebracht. Het heeft iets bevreemdend om personages zich anders te zien gedragen door de invloed van de hoorns wat voor een hoop grappige dialogen en gestoorde situaties zorgt. Hierbij wordt er goed gebruik gemaakt van de heerlijke soundtrack en enkele Bijbelse referenties.

Het dramagedeelte is solide te noemen; er zitten een aantal aangrijpende momenten in die je anders naar het geheel laten kijken. Dat komt ook door de manier waarop je meer informatie krijgt d.m.v. flashbacks en een paar - verrassende - wendingen die ervoor zorgen dat je als kijker blijft gissen naar de moordenaar.

Het tweede deel maakt meer plaats voor horror, met o.a. een over-the-top afrekening. Desondanks is het genieten geblazen om te zien hoe alle remmen losgaan en er zelfs een aardige portie gore in wordt gegooid. Overigens wordt de film nergens echt eng en/of spannend, maar de duistere sfeer is duidelijk voelbaar.

Al met al een verfrissende film die een mix van genres op een inventieve wijze tot één weet te smeden. Alexandre Aja zit weer op de goede weg.

3,5 Sterren.

"You killed that poor girl, and now the devil has claimed you."

Flink verrast. Ik had gelezen dat Shia LaBeouf eigenlijk was gecast ivoor de hoofdrol, maar vervangen werd door Daniel Radcliffe. Daar ben ik wel blij mee, hoewel ik moet bekennen dat ik moeite heb om Daniel los te zien van Harry Potter. Ik heb een tijdje gezocht naar de bril en de toverstaf, maar daarna was hij gelukkig Ig. Het is volledig Daniel zijn film geworden, zijn delivery is vlekkeloos en het is lastig om hem NIET leuk te vinden, je leeft steeds meer met hem mee en je gunt hem niets dan goeds.

Ik was blij verrast toen bleek dat er zoveel originaliteit in deze film zit. Het is een rollercoaster van emoties. Lachen, verbazing, empathie, afkeer (Die ouders..).. het wisselt elkaar flink af. In welk genre je deze film in kunt schalen? Horror, comedy, romantiek, mysterie.. en dan vergeet ik nog wel iets. Ik werd, wel pas na een dik half uur, volledig meegevoerd in het verhaal. Het is aangrijpend, de liefde die Ig voelt voor zijn meisje is onbeschrijfelijk. Vanaf het moment dat we terug gaan naar het verleden en de jonge kids beginnen aan hun kalverliefde, was ik verkocht. Ik was erg onder de indruk van de jonge Ig, wat een leuke knul. De flashbacks waren sterk en zorgden deels voor de sterke sfeer.

Naar het einde toe wordt het ietsje gekker, maar ik stoorde me er totaal niet aan. De special effects waren goed genoeg om mij als kijker tevreden te houden en me niet te storen aan het 'tikkeltje over the top' gebeuren. Je leert steeds beter de personages hun ware aard kennen. En de liefde... oh, wat is de liefde tussen Ig en Merrin mooi. Ik ben een sucker voor dit soort liefde.

Hoewel ik halverwege de film al een belangrijke ontknoping (Dat ze ernstig ziek was)geraden had, bleek aan het einde van de film, bleef ik verrast worden. Enkele goede twists, enkele voorspelbare. Dat laatste hou je helaas toch niet tegen, maar het doet geen afbreuk aan de filmbeleving.

Hele gave, originele film vol (niet opgedrongen) drama en liefde.