Foxcatcher (2014)

Uitstekend gespeeld door de hele cast, maar dit waargebeurde verhaal wordt nogal traag en over de hele linie genomen niet echt boeiend verteld. De personages blijven daarnaast ook wat abstract. Vooral de moeite waard door de maffe, vervreemdende rol van Steve Carell, hier bijna onherkenbaar als eccentrieke en schatrijke worstelcoach John Du Pont.

Waarom iedereen zo'n fan is van die Carell begrijp ik niet. Deze film is saai, duurt lang. Toen het eenmaal richting het einde ging, kwam er wat meer spanning bij, echter had ik toen allang op internet gezocht naar wat ik kon verwachten, na 1,5 uur niet veel boeiends had ik niet verwacht dat er nog wat zou komen.

Uitmuntende Dramafilm. Sterke regie, en bovendien met zeer overtuigend acteerwerk. Tatum en Ruffalo spelen subliem. Ook de rol van Carell kwam goed uit de verf, en het duurde even voor ik hem herkende hier in deze film. Het meeslepende waargebeurde verhaal is sterk uitgevoerd. 4 Sterren.

Mooi gemaakt drama, dat misschien niet voor iedereen even toegankelijk is. Het tempo is wat laag, maar verre van storend. Boeiend zelfs door het knappe regie werk van Miller. De film wordt daarnaast mede gedragen door het uitstekende acteerwerk van met name Carell en Ruffalo. Hun acteren is van hoog niveau. Carell zet de rol van de vage Du Pont perfect neer. Verder is er een leuke bijrol van Redgrave. De minimalistische soundtrack is perfect gekozen. Topper. 4.0

Best een redelijke film. Wel veel te lang. Daardoor soms war saai. Muziek was prachtig.

Half punt verlaagd. Bij herziening heb ik mij toch meer gestoord aan de veel te lange speelduur. Lange films zijn helemaal niet erg, en trage films ook niet als er maar een goed verhaal wordt verteld. Foxcather had echter makkelijk een half uur korter gekund, want er waren genoeg scenes die geschrapt hadden kunnen worden.

Ook het personage van Steve Carell en zijn maniertjes waren toch wel te veel van het goede. Je zit op een gegeven moment niet meer naar een mens van vlees en bloed te kijken, maar naar een typetje die vanuit werkelijk het niets een gruwelijke daad verricht.

In tegenstelling tot veel voorgangers vond ik het einde - dus de moord van du Pont op Dave helemaal niet verrassend. Als kijker wordt je meegesleurd in het psychisch verwarde wereldje van Du Pont, waar-ie constant met wapens bezig is. Wat dat betreft vond ik het verloop van deze prent redelijk voorspelbaar.

Bennett Miller heeft de touwtjes goed in handen. Qua regie zit het goed. 'Foxcatcher' is een degelijk geheel, met het Du Pont landgoed als bijzondere setting. Echter zat ik regelmatig met de vraag waarom hier een film over gemaakt is. Echt interessant vond ik het niet en aan het einde van de rit beklijft het gevoel je dat het nét even wat te lang duurde allemaal. Weinig mis met de cast verder, de rare loopjes, opplakneuzen, oren, etc. storen niet. Leuk om Carrell in zo'n rol te zien, als zielige, gestoorde rijkaard.

Echt bijzonder of diepgaand wordt 'Foxcatcher' niet mijns inziens. De nadruk wordt constant gelegd op de gedachtegang van du Pont. Wat gaat er in zijn hoofd rond? Waardoor je als kijker al snel veel dingen duidelijk hebt. Al met al, best een prima film om eens gezien te hebben. Maar nergens echt hoogstaand.

Een lange zit.

Alles was wel mooi gefilmd, maar toch werd het mij te eentonig,langdradig.

Het drama op het eind was dan weer wel mooi, maar toen was de film ook al bijna afgelopen.

waardeloos

''David Schultz: You are not alone in this. I am your brother and I love you.''

Na vele weken weer een hoop pif paf poef films te hebben gezien, is het ook wel eens lekker

om een goede drama / thriller te kijken waarbij het verhaal rustig tot kalm gebracht wordt.

Foxcatcher (2014) beschikt over een steengoede cast die de kijker weet te trakteren op zeer

intens geacteerde scenes die recht toe recht aan getoond worden, zelf vind ik dat zo nu en

dan heerlijk wegkijken.

Naar mijn mening hebben we hier dan ook te maken met een geslaagde filmproductie, die

in ieder geval bij mij een uitermate bevredigend gevoel heeft achtergelaten.

4 sterren van mijn kant voor F (2014).

Deze film is een kers op de taart, wat een perfomance van Steve Carell. Ik las net wat tweets van de echte Mark schultz, die schreef dat Du pont zn ballen was kwijtgeraakt tijdens paardrijden (komt niet in de film voor) . Ik ben echt flabegasterd van de film!

Wat een waanzinnig goede rol van Steve Carell als de zonderlinge John Du Pont. Ik had hem nauwelijks herkend! Na anderhalf uur moest ik wel enige moeite doen om de aandacht er bij te houden omdat het beeld van de excentrieke John Du Pont dan wel zo'n beetje compleet is. De lengte van deze film is misschien het enige minpuntje. De film is niet alleen als drama getypeerd maar heeft tevens het lable 'thriller' gekregen. Hoewel er zeker sprake is van spanning tussen de hoofdpersonen zat ik niet op het puntje van m'n stoel. De kwalificatie 'thriller' vind ik dan ook misplaatst. Wel is het een bijzonder verhaal van twee broers met een bijzondere ontknoping.

Geweldige in alle opzichten, uiterst boeiend en tragisch verhaal, fabelachtig gespeeld, de toch niet makkelijke personages zo knap tot leven gebracht, een prachtig uitgewogen tempo tot en met het dramatische, bizarre en diep trieste einde.

Het aanbieden van cocaïne vond ik wat abrupt en schijnt in werkelijkheid andersom te zijn gegaan. Paste m.i. ook niet in het fijne tempo.

Over onvoorwaardelijke passie voor sport. Over broederliefde. Over een waanzinnige ziel. Over een getraumatiseerde jeugd, over onderdrukte seksualiteit, over de schone schijn van het grote geld, over verkrampt patriotisme, over ontgoocheling, over dromen.

Een subtiel portret waarin Bennett Miller laag na laag aanbrengt, tot ‘Foxcatcher’ niet alleen een spannende film wordt, maar vooral een tedere analyse van drie personages - wie ze zijn, wat ze doen en wat ze voelen.

(Misschien te Amerikaans, maar tegelijk wordt dat Amerikanisme ook doorprikt.)

Wat mij betreft vakkundig geregisseerd (zelden zoveel suspense ervaren zonder aanvankelijk de oorzaak van m’n niet-pluis-gevoel te kunnen thuisbrengen), uitstekend geacteerd en ideaal qua tempo.

3,5*

deze film is het best samen te vatten met een paar krachtige termen : saai, gaap, boring en worstelen waar deze film over gaat is me te veel mannelijk fysiek.

Kijk Hollywood kan het wel, interessante verhalen vertellen, mits ze het tempo maar niet onnodig opschroeven. Hier wordt keurig de tijd genomen met het verhaal over John du Pont, miljardair die uit bepaalde overwegingen (patriottisme, verveling, om indruk te maken op zijn moeder) besluit het VS-worstelteam voor de Olympische spelen van 1988 (Seoul) te gaan trainen.
Verhaal was mij niet bekend, ik zou me er ook niet te veel gaan inlezen. Fantastische rol van Steve Carell, geweldig gefilmd en zonder alle irritante cliché's die sportdrama's normaliter zo strontvervelend maken.
Meesterwerkje!

Alhoewel Ik best begrijp dat deze Foxcatcher het bij het meer fijnbesnaarde deel der filmliefhebbers goed zal doen, want; goed geacteerd, rustig kalm tempo en vertelwijze met een eigen sfeer, kon ik er uiteindelijk maar weinig mee.

Karakters blijven vervreemd en afstandelijk, en eigenlijk vond ik het hele verhaal niet zo bijzonder intressant. De grootste pluspunten en wat wel mijn aandacht wist te trekken zijn toch de eigenlijk totaal tegenovergestelde levens van de enigszins gesloten wat autistische Mark Schulz en de excentrieke en getraumatiseerde miljardair DuPont en hoe deze elkaar kruisen en in elkaar verweven raken. Broer Dave is de stem en vertegenwoordiging van de redelijkheid in deze waarvoor hij uiteindelijk tragische genoeg de ultieme prijs moet betalen. Helaas voelt het geheel voor mij te lang uitgesponnen en te afstandelijk aan om echt hierin meegesleurd te worden.

Rest een dappere, en ja ook eigenzinnige, poging van regisseur Miller om eens een ander soort sportdram op de planken te brengen.

2.5* daarvoor.

Puike vertolkingen, van de ganse cast.

Maar vooral, een goed verhaal, waar gebeurd en prima gebracht.

Hoewel het om een sport gaat die me weinig of niet interesseert kon het verhaal me toch wel boeien.

En het einde is al helemaal verbazingwekkend.

Het zag er op papier en in te de trailer allemaal zo mooi uit, een schitterende gemaakte film over een interessant waargebeurd verhaal met geweldige acteerprestaties..helaas valt de daadwerkelijke film erg tegen.

Wat betreft het acteren zit het echter inderdaad wel goed, met name Steve Carrell zet een bijna onherkenbaar creepy personage neer. Verder is het allemaal prachtig gefilmd en veer sfeervol.

Helaas weet het verhaal verder maar matig te boeien. In het begin is er nog wel een zekere spanning omdat niet duidelijk is waar de film nu heen gaat, maar gaandeweg wordt duidelijk dat de film eigenlijk nergens heen gaat. Het blijft allemaal een beetje aan de oppervlakte hangen...karakters worden nauwelijks ontwikkeld, het verhaal wordt op een nogal minimalistische wijze verteld, en het blijft allemaal erg steriel en onpersoonlijk.

Sommigen zullen dit ongetwijfeld als "subtiel" beschouwen, ik vroeg me eigenlijk vooral af waarom hier nou een film over gemaakt moest worden, en dan op deze manier. Ik heb hier ruim twee uur naar gekeken en heb uiteindelijk niet het idee dat ik ver veel mee ben opgeschoten.

Sterk. Boeiend van begin tot eind. En dan is dan vooral te danken aan hoe Miller met zijn personages omgaat. Sobere regie, iets dat wel past bij de stemming van z'n film en verder veel ruimte voor z'n cast om er iets moois van te maken. Vanaf het begin. De openingsscène, de training tussen beide broers; de verhoudingen zijn meteen duidelijk. En dan moet du Pont nog zijn entree maken, die die verhoudingen vervolgens constant onder druk zet met zijn in zekere zin ongrijpbare optreden.

Ik heb Carell's komedies meestal links laten liggen, misschien is het dan wat gemakkelijker meegaan in hetgeen hij hier neerzet, maar het is hoe dan ook een glansrol als, ja, wat eigenlijk? Dat er iets grondig mis is met hem, is al snel duidelijk, maar het blijft een moeilijk te vatten mannetje. Iemand wiens hele leven in scène lijkt gezet, een verwend nest en eentje met een houding die doet denken aan een zielig tekenfilmfiguurtje. Een haast onwezenlijke verschijning in dat trainingspakje.

En iemand die nogal wat te doen heeft met zijn moeder. Het zijn geen paarden, die worstelaars. Telkens als hij in beeld is, borrelt het, ik heb die vermeende traagheid dan ook niet als zodanig ervaren. Wellicht rondom de broers, waar Ruffalo bekoort, dat hoort te doen en Tatum het net wat moeilijker krijgt, omdat zijn karakter naarmate de film vordert een beetje wordt afgeschreven. Daar staat dan weer een droog slot tegenover. Carell verrast. Ornithologist, Philatelist, Philanthropist! En nog veel meer..

Ik kende het waargebeurde verhaal niet. Op zich aardig maar niet bijzonder. Het kabbelt maar door, terwijl er wel goed geacteerd wordt. De rol van John Du Ponte wordt goed neergezet. De band tussen beide broers had meer uitgediept kunnen worden. 3.0

Een goede drama/sport/biopic verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Mark Ruffalo en Channing Tatum...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Opzicht was dit wel een redelijk waargebeurt Drama (de betiteling Thriller vind ik persoonlijk nergens opslaan en ook het einde verandert daar niets aan), waarvan het verhaal wist te boeien en waarvan de uitvoering ook wel goed was en zeker wat betreft de cast. Maar het hele verhaal is wel vrij saai en vooral zeer langdradig.

Omdat ik niet wist dat het om een waargebeurd verhaal ging (ik had nog nooit gehoord van John du Pont en de gebroeders Schultz en aan worstelen vind ik ook niets aan, dus wat dat laatste betreft zit ik wel op één lijn met de moeder van John du Pont ), vond ik het einde (wel opeens een tijdsprong van 8 jaar) wel verrassend en heftig en zag ik het ook niet echt aankomen. Dat komt mede omdat de voorgaande twee uren gewoon saai zijn en het verhaal ook traag verloopt. Het verhaal zit wel aardig in elkaar met de nodige dramatiek en en drie hoofdrolspelers, te weten John du Pont, Mark Schultz en David Schultz, worden goed uitgediept en krijgen ook de nodige aandacht.

Met name de rol van Steve Carell (die zich voornamelijk bezig houdt met flauwe komedies) als de excentrieke, zielige, aandachtsgeile en eenzame schatrijke worstelcoach John Du Pont was goed. Sowieso is hij vrijwel onherkenbaar (je herkent eigenlijk alleen zijn karakteristieke stemgeluid) in deze film, maar hij speelde zijn rol ook gewoon goed en overtuigend. Ook Channing Tatum in de rol van de ietwat onnozele en zielige worstelaar Mark Schultz (goudedenmedaille winnaar op de Olympische Spelen van 1984), die in eerste instantie op handen wordt gedragen door John du Pont en die hem als een soort vriend beschouwd, speelt goed en overtuigend en hetzelfde geldt voor Mark Ruffalo in de rol van de aardige en sympathieke worstelcoach David Schultz die tevens de oudere broer is van Mark Schultz. David Schultz heeft tevens een liefdevol gezinnetje (vrouw en dochtertje), is een warmhartig persoon en is zorgzaam voor Mark Schultz, die juist een eenzaam en saai leven lijdt en verlangt naar aandacht die hij in eerste instantie ook krijgt van John du Pont. De overige cast speelt maar een minimale rol in het verhaal en dat is best jammer met actrices als Vanessa Redgrave (als de moeder van John du Pont) en de fraaie Sienna Miller (als de vrouw van David Schultz).

Dat deze film genomineerd was voor diverse Oscars kan ik me goed voorstellen, maar dat hij geen enkele Oscar heeft gewonnen kan ik me ook goed voorstellen want daarvoor was het allemaal te saai en te langdradig en het verhaal is ook zeer sober en triest en dat laatste is van toepassing op het leven van Mark Schultz en vooral John du Pont. De laatste is een goed voorbeeld van "dat geld niet (altijd) gelukkig maakt". Al met al leuk om eens gezien te hebben dit Drama, maar meer ook niet.

Langzaam uitgebouwde biopic die, op het einde na, amper elementen heeft om het echt boeiend te houden.

Steve Carrell is wel goed als de verwaande miljardair, maar voor de rest is er weinig geslaagde karaktertekening.

Ook amper wat muziek en dat ware misschien wel nuttig geweest om het naar de kijker toe gevoeliger te maken.

Eigenlijk een teleurstelling.

Tis niet omdat je hem niet herkent dat het automatisch goed geacteerd is van Steve Carell. Hij speelt zeker goed, maar wat mij betreft gaat Mark Ruffalo met de film aan de haal. Diens lichaamshouding, manier van bewegen, tics,... je ziet er zo iemand in die helemaal scheefgetrokken is door het jarenlange worstelen. Knap!

wat een trage film zeg. Zelfs als je op dubbele stand doorspoelt is het nog een slome bedoeling. De hele film zit je te wachten op wat meer vaart en actie, maar dat blijft uit. Acteerwerk wel redelijk, maar echt veel te sloom en langdurig. En daardoor voor mij te saai en te teleurstellend.

Ahum.................Ooit deze film van de 30e t/m de 32e seconden bekeken????!!!! Daarin staat zoiets als "Based on a true story".................... Jammer dit

Gaaaap. Wat een trage zooi zeg. Ongelofelijk saaie film.

2*

Uitstekende film waarin een miljonair een worstelkampioen onder zijn hoede neemt. Ondanks dat de film ook over worstelen gaat, staat dit mijlenver weg van een sportfilm. Een wat afwijkende toon door o.a. een traag tempo en nogal ingetogen acteerwerk. De personages en hun onderlinge verhoudingen blijven boeiend. Ook een goeie opbouw waarbij je constant blijft voelen dat er iets niet in de haak is. Channing Tatum en Steve Carell zetten twee sterke rollen neer.

Als je een schieten-en-tieten-blockbuster verwacht, of als jouw criterium van 'goede film' wordt ingegeven met 'kijkt lekker weg', dan kom je met deze film bedrogen uit, en ik zeg dan;... niet kijken!

Als je van een film houdt die niet perse hoeft te voldoen aan de standaard film-ingrediënten, en als je daarbovenop bereid bent je te laten gaan in een ongemakkelijke zit, dan zit je goed.

Mocht je bovendien van formidabel acteerwerk en dito verteltrant houden, dan zeg ik: kijken!

Wat is deze film goed geregisseerd! Iedereen leek de toon te begrijpen, en er helemaal, in alle ingetogenheid voor te gaan. Vooral Steve Carell stal de show.

Eerlijk is eerlijk; het was een lange zit, dat wel. Vooral het fysieke duurde me te lang, en dat kwam ik alleen skippend door.

De onbehaaglijkheid beklijft een dag later nog en dat betekent voor mij dat de film allerminst een niemendalletje is. Dus echte filmliefhebbers: kijken!

Daarom veel kijkplezier... eeeh kijk-narigheid toegewenst : ))

3.5 *