+1 (2013)

Hmm.

Vond het beginstuk vrij fijn, party-sfeer zit er goed in. Daarna wordt het wat twijfelachtig, niet direct slecht, maar wel wat kanttekeningen. Probeert soms wat meer te zijn dan het is en besteedt teveel aandacht aan het liefdesplot waar ik het liever op de fun of het fenomeen gericht zag. Ze mochten van mij bijv. wel wat verder gaan in -door dingen opnieuw te laten gebeuren- andere dingen die op de party gebeurd waren laten zien.

Herpakt zich op het eindstuk wat, maar wordt soms een beetje warrig (tja dat plot he) en de love-story blijft een te belangrijk onderdeel. Leek ook alsof hij de film op het einde wat symbolisch probeerde mee te geven met 2 van de vrienden die er niet zo goed vanaf kwamen en de love-story die weer opbloeide, maar dat kwam niet helemaal aan. Uiteindelijk een film met redelijke potentie, maar toch ook de nodige flaws.

3*

"Dude, you are always in the wrong place at the wrong time."

Een soort milde combinatie tussen Triangle (2009) en Project X (2012), alleen dan tammer.

Het feestgedeelte komt goed over met alle gevolgen van dien. Alleen is het jammer dat er iets te veel tijd wordt besteed aan de verbroken relatie van David en Jill en hoe David haar probeert terug te winnen. Zoals DonOswaldo al aangaf, mochten ze van mij ook wel iets verder gaan in het opnieuw laten gebeuren van dingen.

Desondanks zit het wat betreft de sfeer wel goed, er hangt de hele tijd een mysterie om het hele gebeuren heen en als kijker ben je zelf ook geneigd om af te tasten hoe de vork in de steel steekt. Daarnaast zitten er een paar opvallende shots in, ik vraag me met name af hoe ze dat gedaan hebben met Allison die zichzelf aanraakte.

Al met al een erg intrigerende film met een interessant gegeven, alleen jammer dat het niet helemaal goed uit de verf komt. Wel kijkt het aardig weg, omdat je als het ware ondergedompeld wordt in +1.

3,0 Sterren.

Deze film wist mij maar niet te boeien. Van die dance-party en die dingen die telkens opnieuw gebeurden kreeg ik op een moment schoon genoeg. Zelfs van die meiden raakte ik maar niet van onder de indruk. Origineel vond ik het verhaal trouwens ook niet. Die herhalingen van dingen had ik al eens eerder gezien in de film Triangle die ik bovendien veel beter vond dan dit chaotische dance party filmpje. Ook het mooie kleurengebruik kon deze film voor mij niet redden. Helaas, het zij zo. Meer heb ik er niet over te zeggen.

2,0*

Angad tegen David : You're all right man! Not like Teddy! He's a dick juicer!

Na een goed uur hoopte ik ook dat thuis de lichten begonnen te flikkeren en mijn alter ego zou verschijnen om de film af te zetten. Wat een uitermate vervelende en immens saaie bedoening was dit uiteindelijk. Meer dan een uur kijken naar een waarschijnlijk wel blitse houseparty met dreunende bassen en een zichzelf te pletter zuipende jeugd, waar de ene zich waarschijnlijk nog goddelijker vind dan de andere, werd voor mij na een tijdje wel een beetje te veel. Het leek wel "Groundhog Day" behalve dat de terugkeer in de tijd voor een dubbelganger zorgde. En het ook totaal nietszeggends was en helemaal niet boeiend om te volgen.

Een onschuldig stupide kus is het begin van de hele ellende. Het volgende moment is er één of andere inslag waarvan ik eerst vermoedde dat het een komeet zou kunnen zijn, maar uiteindelijk zal het wel één of ander buitenaardse levensvorm zijn zeker ! Ook zoiets waarin deze film schittert. Je hebt geen flauw idee wat er aan de hand is of wat de oorzaak is van het fenomeen. En op het uiteinde weet je nog evenveel.
Voor je het weet zitten de hoofdrolspelers op een houseparty waar je alleen rondhossende en vreselijk irrirant doende blitse tieners over elkaar ziet rondstruikelen. Rhys Wakefield is de sukkel die eigenlijk de hele party achter zijn vriendin Jill loopt te zoeken om zijn fout die hij gemaakt heeft goed te maken. En dat de hele film lang !

Ik vind trouwens dat hij soms erg naargeestig uitziet. Op het ene moment heeft hij die verdwaasde blik, dan een blijkbaar innemende glimlach , om dan over te gaan in een gestoorde kwade blik. In "The Purge" was dit wel van toepassing als redelijk psychisch labiel personage. Als iet of wat naakt een reden is om een film hoog te waarderen, dan zal deze +1 wel enorm gewaardeerd worden, want die Melanie is een lust voor het oog. En al zeker als haar dubbel er ook nog eens bij komt staan.

De tijdsprongen naderen steeds meer de realiteit, maar het feestje gaat onbezonnen verder. Er wordt een spelletje fireball-tennis gespeeld waardoor een paar gordijnen in brand vliegen. Geen nood want de sprinkler-installatie komt te hulp. De brandende tennisbal was trouwens een akelig slechte SE.

De apotheose is het moment waarop iedereen een beetje staat te drummen met zijn alter ego in een tuinhuisje. Ik vroeg me trouwens af hoe die hele meute die eerst voor dat podium stond, samen met hun dubbelganger in dat kleine tuinhuisje konden. Dat was eventjes proppen.
Enfin, de bende beslist om de evenbeelden te vermoorden en wat volgt is een bizar moment van haren trekkende trienen en rondstekende en beukende would-be moordenaars. De finale is dat uiteindelijk alles weer normaal blijkt te zijn en dat David weer Jill heeft kunnen veroveren. Vreselijk en belachelijk simpel verhaal. Goed voor tieners die de woorden kwaliteit en zinvol nog niet hoog in hun vaandel dragen.

Uiteindelijk hoop ik dat ik nooit een tijdsprong zal meemaken dat me terugbrengt naar het moment dat ik deze film begon te kijken.

0.5* (en dat voor het bekoorlijke lichaam van Natalie Hall)

+1

Intrigerend plot. Dat was vooral de grote aantrekkingskracht voor mij om deze film te gaan kijken. De menselijke kant gemixt met mystiek kan een heel aardig werkje opleveren. Gecombineerd met een goed zuipfeest kan je toch wel de juiste snaar bij me raken. Helaas is het allemaal net niet goed genoeg. Geinig, maar het kan beter.

Het begin gaat lekker vlot en is zeker niet slecht. Het verhaal komt op een rustig tempo tot de juiste ontwikkeling. Helaas begint de film wel met een ietwat vreemde openigsscène (de kus) die ik niet helemaal in het plaatje van de rest van de film vind passen. A la, de rest was zeker niet slecht. Vervolgens is de verdere ontwikkeling van het plot redelijk. De zogenaamde hapering in de tijd is geen slecht gevonden mysterie. De uiteindelijke uitwerking en vooral de inconsequentie daarvan stoort mij echter. Het verschil in duur van de sprongen in tijd vond ik ongepast, helemaal omdat het totaal niet verklaard wordt. Het einde is dus matig en cliché.

Rhys Wakefield en Logan Miller zijn op zeg een aardig duo, met Miller die er voor mij uitspringt. Wakefield moet een door liefde verscheurde tiener voorstellen en daar slaagt hij ten dele in. Met vlagen weet hij te overtuigen, met vlagen glijdt hij ongelooflijk uit. Miller steekt vooral de draak met zichzelf en de film. Een lekkere gestoorde afwisseling op het liefdevolle gezwijmel tussen Wakefield en Ashley Hinshaw. Hij kan het echter niet zonder Natalie Hall. Met zijn tweeën zijn de ridicule scène tot hun letterlijke climax vermakelijk.

+1 had in mijn ogen ook visueel uitbundiger gekund. Juist zo'n feest had uitbundig gemoeten qua kleuren. Zo als de poster had de film moeten zijn. Het is echter allemaal wat timide. Helemaal de mystieke gebeurtenissen zijn wat simpel in beeld gebracht. Daarnaast is de muziek dik op orde, wat wil je op een feest. Toch creëert het wel sfeer.

+1 was geinig, maar niet goed genoeg. Het had uitbundiger en uitgebreider en qua verhaal wat complexer gemogen.

2*

De film begint inderdaad vrij aardig en weet de verwachtingen wel degelijk aan te wakkeren maar kent een dermate slap - zeg maar stupide - einde dat dit een volledige ster kost bij de eindbeoordeling. Nipt 3 sterren

Een redelijke onderhoudende film die ook wel bekend staat onder "Shadow Walkers." Een leuk detail is dat de kloon van Allison werd vertolkt door Colleen's tweelingzus Suzzane Dengel. De film heeft een laag budget met een relatief onbekende cast. Het begin van de film ontpopt zich in de stijl van American Pie, maar neemt vervolgens bizarre vormen aan in de stijl van Groundhog Day. Dit concept lijkt verrassend goed uit te pakken, maar halverwege de rit merk je dat de schrijvers niet zo goed wisten welke kant ze uit moesten gaan. Grotendeels weggelegd voor de liefhebbers van sci-fi B-films.

2,5 *