Curse of Chucky (2013)

Mwa.

Eerste Chucky ervaring, hij is me niet zo slecht bevallen voor een deel 6 van een horrorreeks. Ook is deze versie van 2013 en moet ik (als ik eraan begin) waarschijnlijk even wennen aan de 1990 versies. Maar zo slecht was dit deel niet.

Acteerwerk is niet erg sterk, stem van Chucky is dan wel weer leuk. Jammer is dat de schrikeffecten niet zo effectief zijn omdat zijn gezicht compleet veranderd wanneer hij het moordlustige karakter aanneemt. Opbouw had ook iets korter gemogen.

Redelijke gore, had iets meer gemogen. Maar geen superslecht deel.

Bijna weer de oude

Dit is al een stuk beter dan 4 en 5 heb hier wel van kunnen genieten.

Ook wetende dat hier een vervolg op zou komen,aangezien de hint op het einde

Het is spannend en Chuckie ziet er af en toe bizar kwaadaardig uit zoals het hoort.

Al met al ben ik blij dat die kleine rotzak weer op niveau is

Chucky gaat terug richting horror en trekt de reeks weer wat recht. We zitten al aan een 6e deel van een horrorfranchise dat zelfs de bioscopen niet haalde, dus de verwachtingen waren niet zo hoog. De cast en het script is navenant het budget waarschijnlijk, maar de sfeer zit wel goed. Origineel met het hoofdpersonage in een rolstoel. De film is een house of horror geworden. Sfeer zit wel goed, maar eng is het al lang niet meer natuurlijk. Deze film zoekt nog naar de evenwicht tussen horror en humor, maar neemt zich soms weer iets te serieus. Brad Dourif in de rol van Chucky maakt gelukkig weer veel goed.

Een duidelijke en terechte mening. Nu voor de eerste maal herbekeken. Ook mijn cijfer blijft op de 3,0 staan. De film weet netjes terug te keren naar de roots van de eerste en tweede film, wat zeer vermakelijke en verlichtend is na die derde, vierde en vijfde film. Ik blijf nu al enkele jaren optimistisch met deze Franshise omdat de reis van Chucky gewoon te interessant is om links te laten liggen. Ik heb wel mijn zware kritieken op deze film, die ik natuurlijk niet vergeet.

1. Het acteerwerk blijft bij de bijrollen nog achter, wat het grootste probleem was in de film.

2. De setting is nogal een zwaar cliché [komop, een groot eng huis met een storm op de achtergrond? Dat mag wat creatiever Don]

3. De film voelde nogal wat gerushed. Het verhaal moet in 90-100 minuten verteld worden, wat al lastig is. Zelfs al zou hij maar vijf minuten extra duren, het zou veel verschil maken.

4. De karakters en Nika's onderzoek... Naar mijn mening had de film zich over een langere tijdsperiode mogen voortzetten, zo krijg je meer achtergrond informatie over de nieuwe karakters en hun huidige situatie. Het langer uitspreiden van Nika's onderzoek had ook veel bijgedragen aan de opbouwende spanning. Ook hadden ze de situaties meer buiten het huis mogen betrekken, op deze manier is het namelijk best eentonig.

5. Het plot had bij deze film de meeste aandacht moeten krijgen. Dit was een geweldig plot met een geweldige hint naar de gebeurtenissen in Cult of Chucky. Charles zijn motieven waren een totale plottwist. Helaas kwam het door een gehaast plot niet tot zijn recht, alhoewel ik me er na deel 3, 4 en 5, wel ontzettend veel mee heb kunnen vermaken.

6. En als laatste, en zeker niet te veel. Het zwaar overtollige bloedspuiten wat totaal niet de realistische werkelijkheid is. Dat hoefde in de oude films toch ook niet om impact te hebben.

Toch wil ik ook enige lof brengen aan deze film.

1. Chappo voor Dourif. Hoewel Brad Dourif weinig tekst heeft, is de dialoog die hij in deze film heeft zeer sterk - en zeer intens - wat ik gemist heb bij Chucky. Een enkel grapje, en voor de rest serieuze zaken. Geweldig. De onthulling van Charles zijn verleden was zowaar dramatisch en interessant.

2. Het plot, hoe gehaast het nu toch mag zijn. Het was origineel, sterk [buiten de gehaaste uitwerking] en nieuw, met een goeie plottwist. Een duistere en nare sfeer, die me bij mijn eerste kijkbeurt echt liet schrikken soms. De kills waren misschien wat slap uitgewerkt, maar ook wel nieuw.

3. En dan als laatste, de cameos. Mijn begrip voor de irritatie rondom Tilly. Naar mijn mening waren de 4e en 5e film ronduit zo slecht dat ze in een nare Vibe zat. Deze keer, hoe kort haar opkomst ook was, het was ook wel beter geacteerd dan de vorige twee bij elkaar. Een ondergewaardeerd karakter als je het mij vraagt, die nog veel kan vrijgeven/vertellen over het verleden van Charles. De aansluiting met de eerste film was mooi en naadloos, netjes genoeg om het zo te zeggen. En dan de aftercredit scène met Andy, die was me de eerste keer zelfs ontglipt.

Na de teleurstellende 3de, 4de en 5de film, wist deze me over te halen om de Franshise te vorderen. Mijn mening over Cult of Chucky zul je zeker nog wel horen. Al zal die anders zijn dan die van jouw denk ik, als je die al gezien hebt trouwens. Ik hou mij hoop op een daadwerkelijk goede uitwerking van de aankomende tv serie en de mogelijke films die vorderen. Naar mijn mening had dit geen DVD film mogen zijn, het was goed genoeg voor een low budget horror bioscoop bezoekje.

You know, you remind me a lot of Andy Barclay. He was a whiney little bitch just like you

Ik begin in herhaling te vallen met mijn "ik begin in herhaling te vallen" maar zelfs in mijn stoutste dromen had ik niet verwacht dat de Child's Play reeks zo'n stabiele reeks ging zijn. Ik heb indertijd wel eens een los deel gezien (zeker Bride en Seed zijn in mijn videotheekdagen wel is gepasseerd) maar ik wist totaal niet dat dit een horrorfranchise was die zo goed met elkaar verbonden was. Veelal via kleine verwijzingen maar dat zijn dan ook dingen die ik altijd wel weet te appreciëren.

En daardoor leek deze Curse of Chucky in het begin wat tegen te vallen. Het is nog altijd Don Mancini die verantwoordelijk is voor het script en de regie maar het leek wel alsof we opeens met een reboot te maken hadden. Mondjesmaat komt er wat meer detail in het plot en lijkt dit een sequel op het eerste deel te zijn maar gelukkig weet Mancini goed genoeg wat zijn fans verwachten. Wat volgt is een film met twee heerlijke cameo's (Andy Barclay! Jeniffer Tilly!) en vind ik het gewoon erg fijn hoe de film alle voorgande films netjes met elkaar verbindt. Niet dat alles even goed werkt, zo is het toch wel lastig om in de Brad Dourif van 2013 nog dezelfde Brad Dourif van 1988 te zien (al geef ik toe dat de Metalfist van 2046 waarschijnlijk ook niet meer zal kunnen doorgaan voor die van 2021) en is het wel jammer dat de film de nogal digitale kant is opgegaan. Dat Chucky nog altijd een echte pop was, was juist voor een groot stuk de charme aan heel het personage. Niet dat geloofwaardigheid een grote rol speelt in dit soort films - we hebben het over een moordende pop die maar niet kan sterven - maar deze digitale Chucky komt toch wat faker over dan de versie die we in de vorige films hebben leren kennen.

Brad Dourif is er dus al van het prille begin bij en mag sinds de eerste Child's Play eens wat meer doen dan enkel stemmenwerk. Het idee is geweldig maar de uitvoering is dus wat minder, al weet Mancini het nog wel redelijk stijlvol op te lossen door die zwartwit filter en de gele bloemen. Twee cameo's dus waar ik als fan erg blij van werd (al is het wel een beetje jammer dat het eindigt dat Barclay Chucky neerschiet, had het misschien nog wel leuker gevonden als dat wat in het ongewisse was gebleven) maar ook een flinke dosis nieuwkomers waarvan eentje met een achternaam die een belletje doet rinkelen: Fiona Dourif. Dochterlief van Brad en hoewel je dan gemakkelijk kunt denken dat dat de reden is dat ze in de film is terecht gekomen, mag het wel gezegd worden dat La Dourif het degelijk doet. Een stuk beter dan de overige bijrollen alleszins. Danielle Bisutti is wel erg tenenkrommend als Barbie (what's in a name) en Brennan Elliott is als Ian ook niet veel waard.

Het leek er een tijd op dat deze Curse of Chucky de minste in de reeks ging zijn maar halverwege herpakt de film zich en hoe. De film komt niet in mijn top 3 van de Child's Play films maar het is in ieder geval een betere zit dan deel 3. Met Cult of Chucky lijkt de reeks aan zijn einde te komen (al is dat helemaal niet zeker aangezien er wel vaker flink wat jaren tussen de delen zit) maar aangezien er ondertussen ook een soort van reboot/remake is uitgebracht, lijkt het me te stoppen bij deel 7. Hopelijk een afsluiter in schoonheid maar eigenlijk twijfel ik daar bijna niet meer aan.

3.5*

Deze zesde Chucky film is weer een stuk beter als de voorgaande film.

De cast speelt prima en het verhaal is beter en spannend en de film heeft griezelige momenten.

Wat wel een creepy sfeertje geeft met het landhuis wat zeker een verbetering is in deze film.

Een prima film.