Rivelazioni di un Maniaco Sessuale al Capo della Squadra Mobile (1972)

Redelijk standaard giallo. Weinig onderscheidend, maar ook niet slecht.

Aardige muziek.

Overigens schijnt destijds de Amerikaanse versie genaamd Penetration gelardeerd te zijn met porno...

Ok, ga ik tsjekken . Serieus: weinig onderscheidend is een understatement voor misschien wel de meest standaard giallo die ik ooit heb gezien. Werkelijk ieder genre cliché zit erin verwerkt, wat dan als voordeel heeft dat je je er toch mee vermaakt. Je kunt zonder overdrijven stellen dat wie nog nooit een andere giallo heeft gezien en deze kut vindt, de rest mag overslaan. Terwijl het voor een echte giallo tifoso onmogelijk is om deze film volstrekt kut te vinden.

Enfin, de plot is niet overdreven idioot, het red herring procédé wordt niet te zeer uitgerekt, het acteren is met Visconti,Ray en Hitchcock acteur Granger op peil en de wijven zijn lekker, waarbij zowel regisseur Bianchi als Navarro/Nell/Scott reeds even een voorschotje nemen op hun latere porno carrière.

De score was imho nogal matig en weinig gevarieerd.

Overigens: film speelt in Noord-Italië terwijl Capuana zoals de naam reeds suggereert een zuiderling moet voorstellen.

Voor community members zeg ik nog even dat er een heeeeerlijk politiek incorrect weeergegeven gay in voorkomt.

- What motives are there for these murdurs?

- Maybe it's the work of a homosexual

Helaas de Amerikaanse versie niet gezien Het schijnt dat daarin niet alleen het mes penetreert.

Wanneer mooie maar verveelde huisvrouwen vreemdgaan zal een tuchtmaatregel op haar plaats zijn. Je weet wat ze zeggen: een man met veel vrouwen is stoer! Maar een vrouw met veel mannen verdient de zoete Italiaanse dood als represaille. Dat is het antwoord op de optelsom van Katholicisme plus Dodencultuur, waar de dood tot esthetiek is verheven. Zelfs de Grim Reaper als zwarte schim ziet er prachtig uit. De slomo scene van zijn aanval op het strand is werkelijk verbluffend.

Er zitten wel meer te gekke shots in deze sleazefest: die trein die van spoor wisselt! Of de editing in de lift, een onderonsje in de lift tussen de bella ragazza en een enge Duitser in moordenaars kledij. De Palma's scene in Dressed to Kill is natuurlijk wel beter. Het geheel oogt überhaupt sjiek. De mooiste kleertjes, rococo interieurtjes. De prachtigste dames die allen een soort van leeglopend roddelclubje vormen en saampjes erotische massages ondergaan, of bridgen.

Het verhaal is zo saai mogelijk verteld. Na een uur ben je nog geen stap verder, de inspecteur is misschien rouwig om wat er gebeurt maar hij doet helemaal niets. Hij heeft wel een coole Lee van Cleef achtige tronie. Dus diegene die zin heeft in een detective verhaal: sla dit gerust over. Van actie is al helemaal geen sprake, op wat geflikflooi in bosjes na dan. Personages worden gewoonweg vergeten.

Gestileerde maar zwakzinnige giallo die alleen uit is op stijl en zoveel mogelijk topless milfs. Alleen toegankelijk voor de Italosleaze/70's fanaat.

Ik ga me aansluiten bij de review van mikey je moet maar de pech hebben om een vrouw te zijn die vreemd gaat terwijl de mannen blijkbaar ongestoord ontrouw kunnen zijn. De moorden zijn niet slecht maar vrij snel uitgevoerd. Zoals wel vaker bij een echte giallo veel vrouwelijk naakt. De inspecteur lijkt inderdaad nogal incompetent want hij heeft totaal geen idee hoe de moordenaar te vatten. Je ziet hem ook maar weinig progressie maken. Ik vond het wel aardig, krijgt een voldoende.

Rivelazioni Di Uno Psichiatra Sul Mondo Perverso Del Sesso | Gianfranco Reverberi and Romolo Forlai.

Giallo’s kenden als genre hun piek begin jaren ‘70. Ook in die tijd was er wel al eens kritiek op het vrouwonvriendelijke karakter van een genre waarin vrouwen aan de lopende band slachtvee zijn ter entertainment van het publiek. Deze film past zeker in het rijtje en doet er eigenlijk nog een schepje bovenop aangezien de moordenaar het ditmaal gemunt heeft op vrouwen die scheve schaatsen rijden. Het zijn zogenaamd moorden met een ‘moreel’ motief hoewel ook wel weer discriminerend omdat de vreemdgaande mannen nergens geviseerd worden. Soit het is en blijft fictie. Het motief van moord om (niet legitieme) seks te bestraffen, is misschien wel vaste hap in de latere Amerikaanse slasher maar hier hebben we het dan over een Italiaanse film van begin jaren ‘70, en waarschijnlijk beïnvloed door de katholieke Italiaanse maatschappij van toen.

Al die overwegingen ten spijt is het een goeie giallo met een sleazy aanpak en een memorabele plot. Fijn om Farley Granger - die we nog kennen uit Rope en Strangers on a Train van Hitchcock - aan het werk te zien in een latere fase van zijn carrière. En hij doet het goed. Het einde vind ik redelijk onvergetelijk. Voor mij een bovengemiddelde giallo.