menu

Japón (2002)

mijn stem
3,04 (101)
101 stemmen

Mexico / Duitsland / Nederland / Spanje
Drama
124 minuten

geregisseerd door Carlos Reygadas
met Alejandro Ferretis, Magdalena Flores en Yolanda Villa

Een man gaat op zoek naar de ideale plaats om een eind te maken aan zijn leven. Hij verlaat de stad en komt terecht in een verafgelegen majestueuze vallei. Daar trekt hij in bij een weduwe die door de rest van het dorp genegeerd wordt. Al na een paar dagen komt hij echter op zijn besluit terug. Reden daartoe is de neef van de vrouw die het huis wil afbreken. Bovendien ontstaat er een vriendschap tussen de man en de vrouw, die al snel uitgroeit tot een passionele liefdesrelatie.

zoeken in:
avatar van Redlop
2,0
Axel Kouderdijk schreef:


Ik las trouwens onlangs in de Filmkrant dat de hoofdrolspeler onlangs vermoord is....



Wat???? Vermoord nog wel.


Goeie hemel zeg.

avatar van U-96
Redlop schreef:

Wat???? Vermoord nog wel.


Goeie hemel zeg.

Inderdaad.

avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
Ik moest in het begin vooral erg aan de beelden wennen. Alles lijkt overbelicht verfilmd en weidse landschappen en dan een camera die het hoofdpersonage volgt. Het gaat niet echt samen.

Maar daar wende ik vrij snel aan en toen begon het me toch te boeien. Prachtige sfeer, muziek die heel mooi was (al vond ik het eigenlijk niet aansluiten op de film, behalve in de eindscene). Nadeel was dat alles me net te bedacht overkwam. daardoor blijft het hangen bij fascinerend en maakt alleen de eindscene echt indruk.

Ik vind het trouwens erg rare kritiek dat iemand bij een film in deze sfeer en einde dat overduidelijk druipt van de symboliek gaat praten over dat zoiets niet realistisch zou zijn. Maar goed, zal wel aan de ergernissen ervoor hebben gelegen.

3.5*

FisherKing
starbright boy schreef:
INadeel was dat alles me net te bedacht overkwam.
De gehele film voor mij. Helaas.

NanneB
de camera-shots en zon/schaduw e.d. vond ik erg fraai, echter de film kon me totaal niet boeien, werd er erg moe van. mischien moet ik hem nog maar eens kijken dat scheelt wel eens. voor nu 2,5 van de 5 sterren

Reinbo
Deze film kom me in tegenstelling tot Carlos Reygadas tweede film (Battelo en Cielo) niet echt bekoren. Ik ben blijkbaar meer een stads- dan een plattelandsmens.
Er gebeurd weinig en de personages zijn wel echt, maar weten zich niet voor mij te winnen. Fotografie is soms mooi, maar meestal viel er visueel niet veel te genieten. Het eindshot is wel fenominaal. 2,5*

avatar van Koekebakker
3,5
Batalla en el Cielo vond ik een verpletterende film. Zo'n impact had Japon niet op mij, maar het was wel weer een belevenis.

Ook uit deze film blijkt dat Reygadas een bijzonder eigenzinnige en compromisloze filmer is. Hij is niet iemand van antwoorden, maar iemand die door beeld en geluid vragen en emoties wil oproepen, in geheel eigen stijl. Je moet zijn films ondergaan en niet (direct) proberen te begrijpen. Maar waar ik bij Batalla... als vanzelf van de ene verwondering in de andere werd gegooid, moest ik hier meer moeite doen. Ik ervoer ook niet de opluchting of ontspanning die het hoofdpersonage toch gevoeld moet hebben.

Maar er waren genoeg bijzondere en indringende momenten om dit tot een interessante film te maken.

avatar van Ithildin
4,5
Jesus wat wordt deze film zwaar ondergewaardeerd, en zeker ten opzichte van batalla en el cielo. Buiten het feit dat er magistrale stukjes camerawerk in de film verweven zitten en ik de overbelichting persoonlijk geniaal vind, is het verhaal dat wordt verteld ook nog eens perfect neergezet. De hele stijl van de film; de norse, gesloten karakters, de ongekend subtiele hints waaruit je moet opmaken dat mensen iets voor elkaar voelen, iets van elkaar weten of iets van plan zijn te doen, afgewisseld met een vleug Mexicaanse lompheid, doet me sterk denken aan het werk van F. Bordewijk.
Terwijl ik vind dat Batalla en el Cielo shoqueert om het shoqueren, zijn in deze film de masturbatie- en sexscene zinvol en smaakvol neergezet.
Er schreef eerder iemand dat zij vond dat de vrouwen respectloos behandeld werden... heb jij uberhaupt iets van de film begrepen?
De weduwe pikt het op het einde niet meer en vermoord het hele zooitje, waarna ze wel zelfmoord moet plegen. Een zelfopoffering voor een grote groep vrouwen, ongeveer zoals haar grote voorbeeld; Jesus.
4,5*

avatar van danuz
Eindelijk Japón dan ook gezien, na het erg mooie Batalla en el Cielo.

Had er veel van verwacht, en moet zeggen dat hij me op verschillende punten mee- en tegenviel. Het is een film die vooral draait om zijn ingetogen, soms documentaireachtige manier van vertellen. Hij volgt het hoofdpersonage over bergpaadjes, laat ravijnen zien, staat stil bij een paadjes waar kinderen langzaam passeren wat me overigens in de verte deed denken aan Xich Lo, degene die beiden gezien hebben weten wel wat ik bedoel.

Dit is dan ook gelijk wat de film echt heel erg mooi maakt. “Tranquil” is misschen nog wel het beste om de essentie van de film voor mij te omschrijven. Het geeft aan hoe de protagnonist op zoek is naar een rust in zijn leven. En hoe hij die min of meer kan vinden in het dorp daar hoog in de bergen.

Hoe de omgeving wordt weergegeven maar vooral ook hoe geluiden de hoofdrol spelen: zo hoor je vaak de regen vallen, of geknisper van muisjes, of het gezang van een dronken man. Dit maakt de film voor mij verschrikkelijk mooi.
Associatief, door al de lange shots kreeg ik langzaam het gevoel in de omgeving te worden geplaatst. Je gaat meevoelen met de bewoners.
Daarom had ik dan ook wel moeite met het grootste Erbarme dich-shot en het eindshot. Beiden voelde eigenlijk te groots voor de film, of onderbraken de sluimer waarin de film zich verkeerde. Aan de andere kant is het een ontlading en past het daardoor weer binnen de film. Maar het viel bij mij net niet goed. Het maakte de film soms iets te gemaakt, het liet de sfeer niet voor zichzelf spreken.

Hierdoor vond ik het een erg mooie film, die briljant had kunnen zijn. Soms een sluimerfilm die zich langzaam onder je huid nestelt, met prachtige shots, vreemde bewerking van licht (of het nou lelijk of juist erg mooi was weet ik nog niet) en een geweldige rol voor de oude Magdalena. Op andere momenten weer een iets te gemaakte film, die zwaarder wilt zijn dan ik goed voor hem vond.

Dan nog even over de sexscene: begrijp niet waarom er zo ontzachlijk moeilijk over gedaan wordt. Iets als dat kan toch gewoon, en behoort toch in de film? Er is verder niks obsceens aan, is ook niet illegaal. Ik begrijp de kritiek niet helemaal. Misschien dat het eshetisch gezien niet bevalt.

Bijzondere film, die ik zeker eens wil herzien want hij greep me niet genoeg aan deze eerste keer. Ik heb Reygadas' oeuvre in omgekeerde volgorde gezien. Op die manier vormde deze film een kleine teleurstelling, dat is mijn fout. De visuele stijl verschilt nogal van de latere twee films. De belichting is echt sterk wennen, een waardeoordeel kan ik niet vellen. Misschien komt het door het natuurlijke licht van die omgeving, het lijkt echter vooral een keuze. Verder is dit wel het soort film waar ik van houd. Niet te vertellerig, maar ruimte voor contemplatie door het tempo en de cameravoering.

Het einde lijkt mij een treinongeluk. De uitleg van Ithildin klinkt me echter vele malen schoner toe. Het karakter Ascen(eigenlijk de hele film) krijgt hierdoor ook een totaal andere lading. Hoe blijkt dit echter uit de film?

Verder snap ik de kritiek niet zo van sommige mensen over bijvoorbeeld de seks. Dat komt een beetje over als kleinburgerlijke bekrompenheid. Ik twijfel niet aan de artistieke integriteit van Reygadas in dit soort scenes. Het heeft alles duidelijk functie en daarenboven ook zeker esthetiek.

(verwijderd)
Met zo min mogelijke woorden een verhaal (of meerdere) willen en kunnen vertellen is een kunst. Deze film trekt aan je oog en oor voorbij en de tijd lijkt stil te staan. Mijn Spaans is zo'n beetje nada, waardoor de titel van de film betekenisloos werd, en ... had ik geweten dat dit gewoon Japan betekent, dan had het mysterie waarin ik als toeschouwer meegesleurd werd een meer waarde gehad. Jammer dat de hoofdpersoon niet zo in het verhaal gezet is, dat je je met hem kan identificeren, wat in Stellet Licht zeker wel het geval was.
Prachtig en toch zeer verrassend einde.

avatar van flipsyde
4,0
2 Jaar later maar om terug te komen op het bericht van ''ik doe moeilijk''. Hoe het einde te interpreteren?
Is het een ongeluk? lijkt me overigens stug omdat de lichamen zo ver verspreid liggen. Of is het zo als eerder gezegd, de oude vrouw Ascen die de mannen vermoord heeft?
Of nog anders?

Hoop dat iemand het een beetje kan verduidelijken.

robertus65
De film is weer vol van onderscheidingen, en dan weet ik eigenlijk al genoeg.
Ruim twee uur kon de film mij geen moment boeien, echt weer zo'n typische juryfilm.

avatar van Zeriel
3,0
Ik zeg het maar weer eens, rare jongens die Mexicanen. Je kunt er donder op zeggen dat er vreemde dingen gebeuren als er Mexicanen in het spel zijn.
Subliem camera-werk, (doet wel degelijk denken aan Tarkovsky), waardoor de film blijft boeien. Het is wel moeilijk om met zo'n hoofdpersoon mee te leven. Oké hij wil zelfmoord plegen, maar waarom gaat ie in godsnaam bij een oud vrouwtje samenwonen in lutjegat Mexico...? Dat ie met haar naar bed wil en dat ook daadwerkelijk doet, vond ik wat moeilijk te verteren. Een nogal perverse actie. Want het gebeurd niet uit liefde of genegenheid, maar omdat hij te beroerd is elders zijn vertier te zoeken.
Ithildin schreef:
De weduwe pikt het op het einde niet meer en vermoord het hele zooitje, waarna ze wel zelfmoord moet plegen. Een zelfopoffering voor een grote groep vrouwen, ongeveer zoals haar grote voorbeeld; Jesus.4,5*


Tsja dat had ik zelf nog niet bedacht, maar als je erover nadenkt, is het toch wat onwaarschijnlijk. Misschien heeft ze er de hand in gehad, maar het kan evengoed zo zijn dat het noodlot heeft toegeslagen in de vorm van een trein, en een overbeladen kar. Misschien was haar aanwezigheid voldoende en was het meer een occult iets. Ik vond het iig wel mooi, hoe de camera als een zelfstandige entiteit op zoek gaat over het spoor.

P.S. Kan iemand mij de titel verklaren? Ik weet dat Japon; Japan is, maar waar slaat het op?

avatar van Jessen0wnt
4,0
Japón.

Altijd moeilijk dit soort poëzie te beoordelen, maar dit werkje wist me wel te boeien en te blijven vast houden. Ondanks de vele stiltes, was het echt een beleving wat ik maar weinig heb mee gemaakt. Je volgt als het ware niet de personages (die verdomd echt lijken) maar meer de beelden die het verhaal vormen. Je kijkt naar waar de hoofdrolspelers heen kijken en je ervaart de situaties zoals ze bedoeld zijn. Ik kan me goed voorstellen dat mensen dit bestempelen als rauw, maar ik vond het juist erg subtiel, afgezien van de bizarre situaties die zich voortdoen, vond ik het allemaal erg aandoenlijk en mooi. Bv. die dialogen (van het ene naar het andere onderwerp) is erg goed gedaan, en Magdalena is prachtig in beeld gebracht. Erg mooie troost-scène. Bijzonder mooie filters en kleurcontrasten, de handheld beelden werden nergens irritant en werden gewoon geleidelijk aan gebruikt. Muziek werd gedoseerd gebracht en bracht misschien een klein beetje een geforceerde situatie op. Alsof alles maar met opera goed te praten is... Qua beleving een prachtige aanrader, weet alleen niet of dit heel lang blijft hangen...

4 sterretjes!

avatar van wendyvortex
5,0
In de herziening.
Aantal fijn afgeprijsde klasse-films gekocht afgelopen weekend bij de lokale platenboer en meteen maar vanmorgen Japón maar weer eens in de DVD-speler gedaan.
Debuutfilm van Carlos Reygadas heeft een prachtig overbelicht vervreemdende eerste helft en een wat meer aards tweede deel.
En vanaf de eerste seconde zit ik weer in deze rurale en ietwat vijandige versie van Mexico.
Prachtige beelden en lokaties en man die naar hier is gekomen om een eind aan zijn leven te maken en dan terecht komt als gast bij de oude weduwe Flores.
Meesterwerkje.

4,5
Beter dan dit wordt cinema haast niet!!!

avatar van Ferdydurke
4,5
Doorgaans overbelicht, de vaak met de protagonist mee sjokkende camera gericht op de grond, niet heel scherpe, onopgesmukte beelden van een ruige, desolate omgeving, personages die eerder zichzelf zijn dan acteren (dat gaat zelfs zover dat één der werkers, uitrustend na de sloop van de schuur, het heeft over drank ‘van de mensen van de film’), en een herhaaldelijk getoonde onverschillige, haast terloopse wreedheid ten opzichte van dieren.

Al die elementen geven Japón iets rauws en rafeligs, iets alledaags en laagbijdegronds; maar tegelijkertijd tilt Reygadas zijn film op van die grond, door de camera herhaaldelijk richting het uitspansel te draaien, en door met eigenwijze, tegendraadse rotaties van die camera een aantal magnifieke shots te realiseren.

Het is een filmische verbinding tussen aarde en hemel die hij in wezen ook in zijn volgende films legde, en net als daar is ook hier het narratief met overduidelijk ‘christelijke’ referenties daarbij eerder ondersteunend dan cruciaal. Of, laten we zeggen, die referenties vormen óók gewoon een integraal onderdeel van de Mexicaanse aarde en hemel.

Ascen is een indrukwekkende, alledaagse heilige die – zo interpreteer ik er even op los - wél weet wanneer haar tijd gekomen is, een ware imitatio christi realiseert door haar ‘vervolgers’ meer dan ten dienste te zijn, en – ook metaforisch uitgedrukt met het ‘lenen’ van zijn jas – met een soort plaatsvervangend zelf-offer de kennelijk ondraaglijke existentiële last van de schouders van de protagonist als het ware overneemt.

El Hombre’s teruggekeerde verlangen naar het leven kan zich blijkbaar niet anders uiten dan door ‘seksuele gemeenschap’ (‘Je wilt ontucht met me plegen? Vooruit dan maar’) te hebben met de fysiek wel door het leven getekende, maar mentaal ongebroken, vrome vrouw; een ‘hemels’ verlangen zoals dat van Ascen’s neef, die zich in de gevangenis aftrok bij plaatjes van de heilige maagd...

En intussen heeft Reygadas zich geschaard in het rijtje cineasten waarvan ik eigenlijk alles goed blijk te vinden.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:49 uur

geplaatst: vandaag om 04:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.