The Disappearance of Eleanor Rigby: Her (2013)

Apart. 2 films met hetzelfde verhaal alleen vanuit een ander perspectief. En ook dezelfde poster alleen staat de andere op zijn kop.

Deze films worden niet langer meer apart uitgebracht. IMDb heeft beide Rigby's inmiddels ook samengevoegd in een enkele pagina (speelduur 190 minuten). Als ik 't schaarse aantal reacties (van TIFF '13) mag geloven is 't idee ambitieus maar was de uitwerking nogal tegenvallend, of in ieder geval tegenvallend genoeg dat 't niet tweemaal een marketingbudget benodigd.

Titel is ook ingekort naar simpelweg Eleanor Rigby.

De plannen lijken toch weer gewijzigd, er komt nu zelfs een derde film:

Jessica Chastain Network » The Disappearance of Eleanor Rigby - jessica-chastain.com

Wellicht dat tzt de IMDb weergave ook weer zal wijzigen, maar verwarrend is het wel.

We laten de weergave op MM nog maar even zo, tot de definitieve release(s) er zijn.

THE DISAPPEARANCE OF ELEANOR RIGBY (2014) Official HD Trailer - YouTube

Zeer geslaagd tweeluik. Erg mooi liefdesverhaal, waar de grootste beproeving die je in een relatie tegen kan komen centraal staat. De twee perspectieven hebben ook een ontegenzeggenlijke esthetische functie. Waar ik bij Him toch een bepaalde gedachte had over Eleanor, was ze in Her toch totaal anders, wat vooral sterk in uiting komt in de scenes die de twee films delen en identiek zijn maar slechts een andere 'angle' hebben. Ook erg blij met de keuzes dat er dialogen zijn die in beiden versies 'switchen', dingen die Chastain zegt in Her worden in Him weer gezegd door McAvoy. Prachtige muziek, heerlijke chemie tussen Chastain en McAvoy en film 'raakt' de juiste snaar.

Ik weet niet hoe de film uitgebracht wordt, maar als de films ook apart te zien zijn en niet als double bill, zie deze dan na 'Him'.

Waar kan ik deze vinden?

Vanaf komende donderdag in filmtheaters in het hele land.

Een relatie tussen een man en vrouw is vaak gecompliceerd. Wanneer je een partnerschap hebt met iemand, kom je er vaak genoeg achter dat je niet altijd dezelfde mening hebt of situaties compleet anders interpreteerde dan de ander. In The Disappearance of Eleanor Rigby: Him & Her, wordt door de ogen van zowel de man als de vrouw hetzelfde verhaal verteld, opgesplitst in twee eigen films die samen de film vormen. Je ziet dat veel details anders worden weergegeven in beide films, hoewel de situatie dezelfde is. Het resultaat is een boeiend en geslaagd filmexperiment wat gedragen wordt door erg sterk acteerwerk van Chastain & McAvoy. (Ik zag beide delen direct achter elkaar)

'The Disappearance of Eleanor Rigby: Him & Her' Recensie - Filmtakers

beide delen nu te zien in De Filmhallen - zaal Parisien - great !!

Interessant filmexperiment waarin voor mijn gevoel het 2e gedeelte (her) korter duurde dan het 1e gedeelte waarin het verhaal werd verteld door de man. Na het zien van dat 1e gedeelte (him) vroeg ik mij trouwens af of het nog zin had het 2e gedeelte te bekijken. Hoe Conor zijn verhaal vertelde heb ik namelijk al tig keer gezien en gehoord. Niet alleen in een film maar vooral ook in de praktijk. Voor mij oh zo herkenbaar maar verder totaal oninteressant dus. Daarom duurde dat 1e gedeelte voor mijn gevoel ook zo lang. Wat de beweegredenen van de vrouw zijn, daar gaat het mij om. Daarom vond ik het 2e gedeelte (Her) veel interessanter. Wil je namelijk na een mislukte relatie ooit weer een nieuwe relatie beginnen dan is het volgens mij toch veel interessanter om te weten hoe de vrouw de oorzaak van een mislukte relatie interpreteert dan de man. De verschillen ontstaan volgens mij alleen maar omdat de vrouw zich veel meer laat leiden door haar gevoel en niet zoals de man door het "gezonde" verstand. Die verschillen maken de liefde vaak tot een slagveld. "Love is a Battlefield" zong Pat Benatar ooit.

Wat deze film verder betreft is het raadzaam denk ik de delen gewoon achter elkaar te zien wat ik ook heb gedaan. Ten slotte is het één film. Het acteerwerk van Chastain en McAvoy is zonder meer prima hoewel ik mij aan dat gestalk van die McAvoy mij soms behoorlijk zat te ergeren. Zodoende kon ik mij veel beter inleven in Eleanor dan in die irritante Conor.

'Her' is het zoveelste bewijs waarom ik Jessica Chastain tot mijn favoriete actrices reken.

Zware tegenvaller. Het komt allemaal nogal gekunsteld over. Zeker de dialogen. Tegeltjes wijsheden vliegen om je oren en ja de muziek is ook beneden maat. (Enia liefhebbers zullen er wellicht anders over denken) Lichtpuntje is Jessica Chastain.

Komt deze in Vlaanderen nog in de zalen of is ie onder mijn radar gepasseerd? DVD-release?

I could use google but i love the conversations.

De keuze om twee films te maken van The Disappearance of Eleanor Rigby, waarbij na een breuk in een relatie het verhaal verteld wordt vanuit beide perspectieven is vrij uniek. Echter, van mij had achteraf "Her" niet eens gehoeven. "Him" is heel sterk en steunt op het idee dat we niet weten waarom het vrouwelijke personage de man verliet en geen contact meer met hem wil. "Her" is niet meer dan een verklaring en daarmee de makkelijkere en ook wat drogere film.

Dat is misschien een wat hard oordeel. Slecht is dit niet. Het goede oog en oor van Benson voor personages is intact en Chastain is zo sterk als altijd. Ook hier wordt de film enorm geholpen door een bijrol, in dit geval van Viola Davis. Wat me vooral aansprak daaraan was dat de hulp die de professor gaf niet te concreet is. Het wordt geen Good Will Hunting of zo. De scènes tussen Chastain en Davis zijn gewoon twee vrouwen met een moeilijk leven achter de rug die met elkaar praten, zonder elkaar advies te geven. Dat heeft iets en is wat mij betreft de hoofdreden om deze versie toch te zien.

Niettemin vond ik het allemaal minder meeslepend of boeiend. Nou kan "Her" per definitie al niet steunen op een gevoel van mysterie, aangezien we in "Him" al zagen wat de man deed. Daarbij speelt de vraag wat Conor doet hier ook maar een beperkte rol. Logisch aangezien zij hem verliet en niet andersom. Het beïnvloed echter de sfeer. Het enigmatische van het eerste segment ontbreekt en juist die was zo belangrijk voor het toch vrij unieke gevoel ervan. Zelfs de koele sfeer lijkt hier wat te missen. Het meest jammer is nog wel dat het einde, zo perfect in "Him", toch wat aan kracht verliest door Eleanor naar Conor te laten roepen.

Ik las overigens dat Ned Benson oorspronkelijk ook alleen "Him" in gedachten had en pas op het idee kwam voor "Her" toen Chastain vroeg of hij voor had de rol van Eleanor Rigby kon uitbreiden. In zekere zin voel ik er bijna doorheen dat alle oorspronkelijke inspiratie in "Him" zit. "Her" is gewoon een aardig drama, maar niet veel meer.
3*

Volgens mij heeft Ned Benson ook gezegd dat de volgorde van zien niet belangrijk is. Dat gezegd hebbende zag ik ze in dezelfde volgorde maar vond 'Her' beduidend sterker omdat Jessica Chastain het rouwproces invoelend maakt. Ze maakt het persoonlijk. Hoe nu verder? Samen of alleen? Iets wat 'Him' nauwelijks echt doet. Het probleem van 'Him' is dat het teveel over 'Her' gaat waardoor er een soort van mysterie ontstaat wat niet de bedoeling is. De grote vragen des levens verdwijnen en wordt het een ietwat simpel drama. En wat ik ook heel opvallend vond aan 'Her' is dat ze een aantal keer iets gevraagd wordt waarop zij dan min of meer zegt: ''I don't know''. Dat vond ik heel krachtig. Ze weet het gewoon niet meer.

Heel interessant om alles nu uit zo'n ander perspectief te zien. Al blijkt het nogal mee te vallen met de oude scènes vanuit een nieuw perspectief. De film is niet helemaal de puzzel die ik dacht dat hij misschien zou worden. Sowieso zijn er niet veel "oude" scènes te zien. Pas na 20 minuten in de collegezaal zien we de eerste geloof ik. Hier en daar is een detail wat anders, maar ik zie alleen niet echt een duidelijke betekenis in de verschillen. Ik kom niet veel verder dan de boodschap dat er een verschil in perceptie en interpretatie is voor iedereen. Of dat iets goeds of slechts is weet ik eigenlijk niet. Wel duidelijk is dat de existentialistische toon er hier nog veel duidelijker bovenop ligt. Had wel wat minder gekund wat mij betreft, ook wat betreft die dialogen. Eigenlijk bekruipt je nu ook een beetje het gevoel dat de acteurs de film boven zichzelf uit doet stijgen.

Uiteraard is Chastain weer geweldig. En net als McAvoy krijgt ook zij goed tegenspel van wat andere acteurs, vooral van Viola Davis. Weixler kende ik nog niet geloof ik, en die verraste me wel aangenaam. Het einde vond ik wel erg mooi. Bleek Eleanor uiteindelijk dus toch bij Conor langs te komen in hun appartement. Dat had ik eigenlijk niet verwacht. En het is een nog mooiere scène dan in "Him". Deze scène en de slotscène werken beter als je eerst "Him" kijkt en dan pas deze. Blij dat ik hier en daar gehoorde advies heb opgevolgd. Vond "Him" uiteindelijk denk ik de betere film. Wat mystieker en met een minder dik er bovenop liggende boodschap. Een subtieler einde ook. Vooruit, een krappe 3.5*.

Over zowel Him als Her zijn een aantal dingen hetzelfde te zeggen. Grootse minpunt: het boeide me nauwelijks en geraakt werd ik ook niet. Deels door de weinige chemie tussen de beide hoofdpersonen, maar ook door het moment in de relatie waarin beide elk hun verhaal krijgen, maar dat nergens bijzonder wordt en ook wat onbegrijpelijk allemaal blijft. Daarnaast is het allemaal vrij saai in beeld gebracht. Wel kennen beide films een aantal sterke losse scènes, vooral kleine momenten tussen twee mensen (meestal niet de scènes tussen Chastain en McAvoy overigens). Ook de sfeerscènes overdag op straat rond de duurdere en wat hippere buurten van voornamelijk Brooklyn zijn fraai, met een lekker zomers gevoel en fijn gebruik van omgevingsgeluiden. En de parallellen tussen beide films zijn soms erg aardig gedaan, bijvoorbeeld dat gevechtje halverwege of dat beide een goede gesprekspartner hebben (zij de docent, hij zijn vader).

Her is verder warm gefilmd met diepe zwarte schaduwen en met een aantal aardige trackingshots en één sterk hypnotiserend shot met de muziek die de achtergrondgeluiden doet vervagen, maar de film mist karakter. Verder is zeker het eerste deel best aardig omdat je daar ook nog niks verwacht, maar de film bleef maar duren en zeker het tweede deel had mijn interesse niet meer. Ik heb me dus behoorlijk verveeld met enkele scènes tussendoor die het aanzien waard zijn. 2,0*.

Film die je als ouder wel aangrijpt, alleen was het wel een slow film waar je voor in de stemming moet komen. Duurde wel lang voordat het beetje ontrafelt werd. Toch vond ik het nog erg onduidelijk op het einde en niet alles goed in zijn verband gebracht. Het kon een beetje alle kanten op. Wel vond ik haar zelf boeiend genoeg om tot het einde te blijven, maar ze bleef mij te mysterieus.

Toch 3 sterren.

Is er nog een volgorde welke je het eerst moet bekijken?

Eerst him bekeken en toen moest ik dus nog her bekijken. Kan niet zeggen dat ik stond te trappelen. Maar her vond ik wel iets beter, wist tenminste wat voor soort drama het was. Goeie cast, zeker niet slecht gespeeld, daar lag het allemaal niet aan. Maar ik vond het heeel lang duren en nergens werd ik echt gegrepen. En dat is natuurlijk bij zo'n soort drama wel een gemis.

Him al een tijd geleden gezien, maar toen geen gelegenheid om Her ook te zien en de onvermijdelijke acht verschillen te becijferen. Nu wel, en eerst Her gekeken en daarna Him in de herhaling.

Valt wat tegen. Him vond ik eerst wel een interessante film, maar nu in de herziening en voorafgegaan door Her kan ik er maar weinig meer van maken dan een wat gezocht idee waarmee een niet al te sterk script wat opgeleukt wordt - een wat te gezochte poging om het iets bijzonders te laten zijn. Elk voor zich zijn de films niet bijster sterk - vind ik nu - en samen is het niet veel meer dan een gimmick.

Waarbij het ontegenzeglijk wel leuk is om de twee perspectieven met elkaar te vergelijken, en daarbij te constateren dat ik van de beweegredenen van McAvoy meer begrijp dan die van Chastain - eerlijk gezegd blijft Her me in dat opzicht nogal duister. Zou wel interessant zijn of een vrouw daar dan net weer andersom tegenaan kijkt - maar ik zie zo even geen recensie of reactie van een vrouw bij een van de films. En wellicht is het verschil er ook wel zo een die alleen kan worden uitgelegd met woorden als 'nou ja, gewoon!'...

Maargoed. Geen bijster leuke films dus, al met al, ondanks de mooie cast wat teleurstellend. Her vond ik dan achteraf nog wat minder eigenlijk.

Prachtige film over een echtpaar dat uit elkaar gaat na het verlies van hun baby. Niet zozeer een film over rouwverwerking, maar een traag en intens liefdesdrama. De splitsing van de twee perspectieven dat ook twee films oplevert is simpel, maar werkt wel. Hier en daar zeker ontroerend zonder ook maar een seconde sentimenteel te worden (mede door het sterke acteerwerk van Jessica Chastain en James McAvoy).

Ik kon kiezen welke film him of her, gekozen voor her mede door Jessica Chastain.

En geen spijt van gekregen, want ze speelt geweldig in deze mooie en integere film.

Voor mij was dit zeker een aanrader.

The Disappearance of Eleanor Rigby

Een interessant experiment. Dat kan je deze films van regisseur Ned Benson wel noemen. De relatie van Eleanor (Jessica Chastain) en Conor (James McAvoy) ligt in duigen na het overlijden van hun zoontje. Hoe beide ermee omgaan wordt in twee films uit de doeken gedaan vanuit het perspectief van Him en Her. Ik zou geen favoriet kunnen noemen want beide films hebben zijn sterke en zwakke punten. Him heeft het voordeel dat je alles voor het eerst ziet en meemaakt en de zoektocht naar Eleanor maakt het wat mysterieus en Her heeft een iets diepere emotionele lading en de sterke Chastain. Beide hebben personen waar ze mee kunnen praten en hun gevoelens mee kunnen delen. Conor heeft zijn vader (Ciarán Hinds) en vriend Stuart (Bill Hader) en Eleanor heeft haar vader (William Hurt) en haar docente (Viola Davis). Beide films hebben ook wat zwakke punten. Met de inventieve verhaalstructuur had wat meer gedaan kunnen worden en de films nemen wel erg hun tijd met veel langgerekte scènes zonder dialoog en het vele staren van personages in het luchtledige. Vooral in Her is het op sommige momenten meer een invuloefening en begint het allemaal een beetje saai te worden. De films zijn wel erg vlak en het is moeilijk om met de personages mee te leven. Iets meer emotie in het acteren en de dialogen had wel gemogen. Het einde is prachtig en wordt ondersteund door sterke muziek. Een ingenieus experiment maar ook een beetje een gemiste kans

Her is beter dan Him !

In ieder geval aangrijpender. En dat heeft alles te maken met de rol die Jessica Chastain hier neerzet.

Dankzij haar stijgt deze film naar een hoger niveau.

Onmiddellijk na het “Him”-verhaal deze “Her”-versie bekeken, hoewel ik daar eigenlijk weinig zin in had gelet op de inhoud van de eerste film. Meer van hetzelfde. Daar was ik vooraf al bang voor, terwijl ik hoopte dat deze kant van het verhaal over verdrietverwerking meer diepgang zou bevatten. Maar dat valt dus tegen, ondanks het prima werk van Jessica Chastain.

Deze versie is iets beter dan de 'His' versie, maar toch kon het me helemaal niet boeien.

Jessica Chastain doet het wel prima in deze film, maar daarmee is alles zowat gezegd.

De film trok mijn aandacht door de naam in de titel, elke Beatle fan kent die naam en ik had gehoopt dat de song wat met de film te maken had én er wordt ook naar verwezen in dit deel.

Maar buiten de naam van het personage heeft het nummer van The Beatles niets met deze film te maken, men zou het nummer op z'n minst eens kunnen verwerkt hebben in de film, maar neen dus...

Kortom: beide films gezien en voor mij niet goed bevonden, oftewel.... niet m'n ding !!

Vraag: waarom neemt Ned Benson in de scènes die in ‘Him’ en ‘Her’ overlappen geen letterlijke passages over? Wil hij daarmee de fundamentele onbetrouwbaarheid van de onmiddellijke perceptie zowel als de dubieuze (mal)functie van het geheugen illustreren? Of probeert hij die momenten gewoon perfect in te schalen in zijn films, waardoor hij doelbewust bepaalde verschillen toelaat? Met als gevolg dat de toeschouwer het vervelende gevoel krijgt naar een parallelle werkelijkheid te kijken – waardoor het “him” vs. “her”-gegeven natuurlijk helemaal in het water valt.

Want, euhm…detail: had James McAvoy in zijn versie van de feiten geen wit hemd aan daar in de regen? Jazeker, ’t zit ‘m in de details!

Oké…kritiek: wat mij betreft duidelijk de mindere van de twee films. Oppervlakkige en melodramatische psychologische tekeningen, slepend qua ritme, gekunsteld door de zogenaamd interessante personages (de docente, sjonge-jonge), volstrekt niet herkenbaar in de levenskeuzes waar Chastain voor staat, of nog (je hoort het al): pffff, zucht, zzzz.

En...eerlijk: mooie vrouwen, dat wel. Maar die gedragen zich nogal vrouwelijk, dat ook. Geef mij dus maar ‘Him’ – een film die ook zijn fouten had, maar tenminste een zekere schwung had en een levendig portret schetste van dertigers die hartverscheurende beslissingen (moeten) nemen.

1,75*

Deze Drama film zou je snel vergeten zijn, als regisseur Ned Benson er niet een leuke gimmick van had gemaakt. Hij maakte er namelijk een tweeluik van, waarin in de ene film de vrouw, oftewel "Her", wordt gevolgd en in de andere film de man, oftewel "Him ". Dit is dus de vrouwelijke variant.

En in deze "Her" variant zien we hoe de depressieve Eleanor Rigby (Jessica Chastain) haar man Conor Ludlow (James McAvoy) verlaat en wanhopig probeert haar verdriet te vergeten en haar jeugd opnieuw te beleven. Waarbij met name haar zus Katy Rigby (Jess Weixler) en de cynische filosofieprofessor Lillian Friedman (Viola Davis) haar over deze tragische gebeurtenis proberen heen te helpen.

Deze aanpak laat zien dat er altijd twee kanten van een verhaal zijn, maar dat maakt het meeste indruk als je beide films achter elkaar ziet. De mooie Jessica Chastain trekt de aandacht met haar sterke spel en dat is ook nodig in deze film.

Al met al een volwassen Drama film, welke me zelfs een beetje benieuwd maakt naar "Him", welke volgende week zaterdag e zien is op de televisie (ook op CANVAS).

Theunissen

Er is ook nog een 'Them'-versie: The Disappearance of Eleanor Rigby: Them (2014)