Jaws (1975)

Typisch zo'n film waarvan het sfeertje zo wereldberoemd is dat ik niet eens meer wist of ik 'm vroeger wel of niet gezien had. Dat bleek dus van niet.

En hoewel ik er zelf ook een beetje van stond te kijken vond ik deze film heel erg leuk. Ontzettend geraffineerde film dit. De karakters van de mensen op het schip zijn alleen als zo slim tegensgesteld aan elkaar dat dat al voor extra spanning zorgt. Cliché en karikaturen natuurlijk. Maar in de context werkt het, met dank aan de acteurs, uitstekend. Williams muziek is terecht klassiek geworden.

Veel hedendaagse makers van dit soort vermakelijke onzin kunnen van Jaws leren.

4.0*

vandaag nog eens bekeken en hij blijft nog altijd fantastisch !!
Scheider, Dreyfuss en Shaw acteren briljant en die haai was nog best geloofwaardig(alleen mar op het einde wanneer die op de boot springt )
vooral de muziek maakt de film meesterlijk!
sommigen vinden de film blijkbaar niet spannend genoeg omdat de haai er bijna nooit echt helemaal in beeld komt: op het bonusmateriaal dat op mijn dvd staat blijkt dat de haai vaak niet kon gebruikt worden omdat hij stuk ging door het zeewater en daarom moesten ze bijna altijd de illusie creeren alsof hij der wel was en daaruit onstond het deuntje tatatatatata....
zwaar ondergewardeert hier

Vond Jaws vroeger altijd geweldig en heel erg eng.

Nu is het wel anders, maar toch blijf het een echte klassieker onder de haaienfilms.

Met natuurlijk het beroemde muziekje erbij blijft het naar mijn mening vermakelijk.

Zeker een film die ik nog in mijn collectie wil hebben.

3*

Superieure actiethriller die je als kijker geen ogenblik rust gunt. De openingsscène is ondertussen klassiek geworden. De dreigende muziek van John Williams en de spetterende regie van de toen amper 27-jarige Steven Spielberg camoufleren de onvolmaaktheden in het scenario. Goed voor drie verdiende Oscars...

Hehe, ondanks men 5 voor deze film die nog steeds zo blijft, moet ik wat Spielberg betreft maxcomthrilla gelijk geven. Ik vind het een fascinerende film, maar kom jongens, dit is een haaienfilm die wat mij betreft goed ineensteekt. Een film als dit hoef je niet verder analyseren. Het draait niet om de achtergrond van de personages, of de motieven van de haai, of de camerabeweging bij Jaws aanval... Maar wel om het feit dat deze film wat mij betreft in het thrillergenre tot de beste hoort en doet waar hij goed in is: een spanning opbouwen en je aan het scherm gekluisterd houden van begin tot einde. De acteurs zijn zeker niet slecht en hun slechte verstandhouding in het echte leven weerspiegelt zich natuurgewijs af in het acteerwerk. Er zijn uiteraard betere acteerprestaties te zien, maar voor deze film is dit het ideale. Tenslotte draait de om de haai.

Wat mij betreft mag hij zeker op 5 sterren staan, met alle respect (blijkbaar in tegenstelling tot sommige gebruikers hier...) voor wie de film maar niets vind. Misschien omdat het qua genre in de buurt komt van mijn nummer 1: Alien. Een monster dan amper in beeld komt, een kleine groep acteurs op een beperte locatie (boot/ruimteschip), de nodige suggestie met muziek, .... Jaws en Alien hebben blijkbaar wel wat gemeen. Alleen is Alien daarin nog veel perfecter.

Was erg lang geleden dat ik deze gezien heb.

Nooit echt een haaienfilmfan geweest. Vond deze vroeger ook al niet al te spannend. Met enkele jaren eroverheen is dat allerminst verbeterd.

Ben het op zich wel eens met Doom, film heeft weinig te bieden behalve een wel erg levensechte haai. Kan eigenlijk niet zomaar zeggen wat nu fake en echt was (los van even logisch nadenken).

Daarnaast valt er jammer genoeg barweinig te beleven. Deze film zonder ondertitels gekeken en dan valt op hoe in het eerste deel continue mensen door elkaar liggen kwekkelen. Erg irritant, hoewel tijdens het tweede deel ook erg duidelijk blijkt dat ze verder toch niks interessants te melden hebben. Het dieptepunt is wel die monoloog over die WWII missie.

Film duurt erg lang maar was echt nergens spannend. Daarmee lopen er een aantal serieus domme personages in rond waardoor de haat voor de haai uiteindelijk ook niet al te groot is.

Vond dit een uiterst tamme horror "klassieker". Vooral weinig horror en een gebrek aan suspens. Wel een mooie haai.

1* daarvoor.

Vond dit destijds een geweldige spannende film. Vooral het gedeeltje waar ze met zijn drieën op het bootje zitten om Jaws te vangen vond ik geweldig. Ze hadden het wat mij betreft wel echter bij dit deel mogen laten want de vervolg delen kunnen allemaal niet tippen aan dit deel.

Naar mijn mening de beste haaien film ooit gemaakt.

Spannende thriller, die ik helaas net wat te voorspelbaar vond. Het muziekje van Williams is ongekend spannend en de hele sfeer is geweldig.

Alles wordt verteld op de echte Spielberg-manier, die er als geen ander een spannend verhaal van weet te maken.

Twee keer erg geschrokken, en dat vind ik horen bij een horrorfilm!

3.5*, omdat de climax me toch wat tegenviel en ik het verhaal te voorspelbaar vond.

Eindelijk maar eens begonnen aan mijn Jaws-inhaalslag.

Vind vooral het begin van de film erg sterk, Spielberg weet hier goed spanning op te bouwen en het gedrag van de haai is nog erg onvoorspelbaar. Vanaf het moment dat ze op die boot op jacht gaan naar de haai wordt de film een stuk minder. De film wordt al gauw voorspelbaar en echt spannend wil het niet meer worden. Vond die dialogen ook redelijk saai eigenlijk.

De Spielberg-Williams combinatie doet gelukkig wel weer zijn werk. Het goede camerawerk en knappe special effects gecombineerd met de muziek van Williams zorgt voor genoeg sfeer. De cast doet het best aardig, vooral Robert Shaw vond ik erbovenuit steken.

3.5*

Briljante eerste Spielberg-blockbuster, gebaseerd op feitelijk pulpverhaaltje van Peter Benchley, maar het is de manier WAAROP hij dit naar het grote doek gebracht heeft dat het hem doet (Zo werden alle soapachtige momenten er voor de film uitgegooid)!

De spanning wordt in het eerste gedeelte steeds meer opgevoerd terwijl je de haai nauwelijks of niet ziet. Spannendste moment is zelfs niet een scene rond de haai maar wanneer ze plotseling onderwater het hoofd van een verdronken schipper zien.

Scheider, Dreyfuss en vooral Shaw zijn goed op dreef en de scene's samen aan boord van het scheepje zijn dan ook de beste van de hele film.
De haai ziet er misschien niet altijd even overtuigend uit, maar is altijd nog stukken beter als de compleet uit de computer getoverde beesten uit Deep Blue Sea.
De spanning is er in ieder geval niet minder om!

Briljante soundtrack van John Williams!

5 sterren!

Spielberg's grote doorbraak en een monument van de cinema dat spanningsopbouw naar geheel nieuwe hoogtes bracht. Zelfs in 2009 is dit één van de weinige films waar ik echt volledig meeleef met de spanning, zo'n lekker oprecht buikgevoel. Door de steeds tegenwerkende robot-haai moest Spielberg oplossingen vinden om de haai niet te tonen en dat is de grote kracht van de film geworden. Het eerste uur (ofzo) waarin de haai enkel en alleen gesuggereerd wordt is zoveel krachtiger dan eender welke haai die ze in die tijd op het grote scherm konden toveren. Getuige daarvan is de laatste scène waarin de haai er behoorlijk fake uitziet (het kon makkelijk erger, maar goed is het zeker niet), maar ondanks deze overduidelijke poging-tot-haai werkt de scène. Spielberg heeft de hele film zo opgebouwd dat ze zelfs simpelweg een blik sardienen hadden kunnen opentrekken en het zou tot op een zekere hoogte nog altijd indruk wekken. Klasse film.

Hehe, Jaws paste prima in het thema van mijn weekend wat nogal 'nat' was Vrijdag avond baantjes getrokken, zaterdag mijn laatste duikles in het zwembad en zondag mijn eerste open water duik in het buitenwater. En geloof mij dat is pas echt spannend, daar kan Spielberg ondanks zijn bijna perfecte spanningsopbouw met zijn mensenverslindende haai zelfs niet tegenop.

Verder blijft dit toch een verdomd leuke film, had hem al heel lang niet meer gezien maar Jaws is het ultieme bewijs dat traditionele special effects tijdloos zijn en kwalitatief superieur aan de meeste CGI. Kijk een gemiddelde horror van nog geen 5 jaar oud terug en de meeste CGI ziet er spuuglelijk en vreselijk nep uit. Nee dan het ambachtelijke werk van Spielberg en kornuiten, die zorgen ervoor dat er naar 34 jaar nog steeds een geloofwaardig moorddadig beest in de diepte van de oceaan rondwaart.

Het verhaal is verder ook heerlijk, ongecompliceerd maar zeer effectief zonder fratsen en de hele film is perfect gebouwd rond de spanningsopbouw. Gewoon een grote boze vis en 3 mannen die hem gaan proberen te vangen, geen overbodige onzin of verklaringen maar er vol voor gaan! Heerlijk. Acteurs doen het meer dan prima en weten mij als kijker uitstekend te betrekken bij hun zoektocht. In de scènes waarin ze met z'n drieën ronddobberen op die oude schuit geeft Spielberg zelfs nog wat ruimte om de karakters wat meer inhoud te geven en wat meer tot leven te laten komen. Goed, want een film als Jaws heeft behalve visvoer ook geloofwaardige karakters nodig waar de kijker zich enigszins mee kan meevoelen.

O, ja en het muziekje he... Dat is echt iconisch geworden inmiddels en wat een gave filmposter ook.

Goede film, bescheidde meesterwerkje. Een ruime 4*

Ik ben één van die mensen die ruim dertig jaar na dato pas Jaws keek. Soms komt het gewoon zo ver. Ik zag ook pas enkele weken geleden voor het eerst een Rambofilm. Sue me.

Hoe dan ook, Jaws is ronduit fantatisch. De film heeft na het verstrijken der jaren nergens aan kracht hoeven inboeten, wat voornamelijk ligt aan het scenario (met wat uitschieters daargelaten) en de ijzersterke regie. De veelvuldig geparodieerde introductie van Quint bijvoorbeeld is prachtig. Enkel dat stukje op zee waarin Quint een monoloog afsteekt over zijn haaienhaat gaat wat over de top, maar voor de rest is dit op vele fronten genieten geblazen.

Natuurlijk vooral door de haai, die niet altijd even echt lijkt, maar altijd echt genoeg om de scènes spannend te houden. Maar vanzelfsprekend zit de spanning hem vooral onder de zeespiegel, op de momenten waarop we hem juist niet zien. Daar komt een sterk staaltje regie bij kijken, want hoe vaak is een film nou nog écht eng? Geweldig hoe het visserstrio Bruce af en toe nog wel ziet met behulp van de gele boeien die toch vaker onderwater verdwijnen dan de drie heren lief is... Maar ook de onbenullige vissers op de steiger beleven een alle-kleuren-van-de-regenboog-momentje, als het hout onder hun voeten vandaan wordt getrokken en hun dobber ineens 180 graden draait...

Spanning alom dus, ondersteund door een evenzo herkenbare, als simpele, áls functionele soundtrack van John Williams. Ook de wat avontuurlijke insteek van zijn muziek (buiten de tudum geluidjes om) raakt doel, waardoor Jaws soms leugenachtig optimistisch wordt. Tenslotte nog uitstekende rollen van Schneider en Dreyfuss, waardoor ze samen met Shaw een memorabel trio vormen, in een memorabele haaienfilm, met memorabele regie en muziek.

Spielberg heeft een ongekend talent om films (vooral zijn oudere) een bepaalde grandeur mee te geven, waardoor die echte attracties worden. Geen film kijken, maar film meemaken. Meeslepend, spannend en toegankelijk, zonder dat we teveel van alles voorgeschoteld krijgen. Zo geldt überhaupt voor Jaws. Topfilm, topvermaak, top Spielberg. Een verdiende status van horrorklassieker.

Ik vond dit een hele goede film door de schrikeffecten. Echter ik geef geen 5 omdat ik toch iets meer van had verwacht en meer aanvallen door de haai.

Ik vind dit wel een van de beste films van Steven Spielberg.

Het is een goede klassieker maar ik vind het meer een thriller dan een hooror. Zo gruwelijk vond ik 'm nou ook weer niet.

Verder was het een spannend, leuk verhaal en best geacteerd.

Was erg lang geleden dat ik deze zag, en vond hem vroeger best wel angstaanjagend.

Vond het nu eigenlijk wel meevallen, paar korte schrikmomentjes en een knappe spanning maakt het prima weg te kijken, maar het is toch weinig bijzonders (meer). Soundtrack vond ik ook niet zo gek veel bijzonders meer, op het herkenbare deuntje na dan, wat tegenwoordig haast synoniem is geworden voor naderend onheil.

Verder weet Jaws ook niet alle cliché's te vermijden, maar dat was ook niet te verwachten. Feit is dat het een aardige nagelbijter is, maar misschien net iets te gedateerd om nog écht te imponeren. Wel een heel mooi gemaakte en overtuigende haai, vergelijk dat eens met Deep Blue See van dik 20 jaar later..

3*

Jaws

Zeer spannende thriller over een monsterlijk grote haai die de kust van een klein stadje terroriseert. Het stadje leeft van de zomer en de grootste inkomsten worden gemaakt wanneer veel mensen ernaartoe reizen om lekker op het strand te gaan liggen en van het weer genieten. Natuurlijk komt de haai tijdens de warme maanden een lekker hapje uitzoeken, zijn eerste slachtoffer is een meisje dat op het eerste oog door iets anders aangevallen lijkt te zijn. Men wil het liefste negeren dat ze ook door een haai aangevallen zou kunnen zijn, maar de nieuwe Chief of Police Martin Brody heeft een vermoeden. Probleem is dat de burgemeester niet wil luisteren naar Brody en al te veel dollars heeft gezien. Hij wil niet het zekere voor het onzekere nemen, vooral niet op The Fourth of July.

Uiteraard hoeft men niet lang op een tweede aanval te wachten, de dood van een klein jongetje is het gevolg. Vervolgens komen ontzettend veel lieden naar het kleine stadje omdat moeder een beloning uitreikt aan degene die de haai weet te vermoorden. Een zeer emotionele scène zit hier ook tussen wanneer de moeder in volle verdriet Brody laat weten dat ze erg teleurgesteld in hem is, hij had de dood van haar zoontje kunnen voorkomen want er was al iemand dood gevonden een aantal dagen terug. De haai die gevonden wordt is allicht niet de juiste en Brody gaat samen met bioloog Matt Hooper en haai- jager Quint, een geweldig trio, de zee op om het monster te verslaan.

Vrijwel alles klopt aan deze uiterst serieuze maar bij vlagen ook humoristische film. Spielberg's prachtige camerawerk en de eenvoudige maar perfect passende tonen van Williams stonden garant voor het ontstaan van de grondlegger van de zomerblockbuster. Wanneer je uitgepraat bent over de shots die vanuit het water zijn genomen en wanneer de boot op de tonnen jaagt die aan de haai vastzitten en de zinderende soundtrack van Williams heb je een als extraatje een charismatisch drietal als hoofdpersonen. Robert Shaw kende ik alleen uit de Newman/Redford-komedie The Sting en Dreyfuss had ik niets van gezien, net als van Roy Scheider (inmiddels wel het meesterlijke The French Connection). Vermaken doen ze zeker, vooral de koppige Quint en Dreyfuss, die naar horen zeggen ook op de set niet overweg konden, wat duidelijk terug te zien is in de film. Daarnaast weet 'Bruce', het model dat de haai moet voorstellen, de show te stelen. Een angstaanjagende verschijning die zeker niet onwerkelijk lijkt of iets dergelijks, juist haaien die uit de computer getoverd zijn in andere films geven vaak een onrealistische indruk. Daarom zal ik ook Jurassic Park zo snel mogelijk zien, ben er erg benieuwd naar of de dinosauriërs ook zo goed uitzien.

Ten slotte weet de film vanaf het begin te intrigeren en zeker bij het einde je met een brok in je keel achter te laten. Al loopt het goed af heeft het genoeg indruk gemaakt om er even bij stil te staan. Misschien vind ik de film ook enorm goed omdat haaien me altijd gefascineerd hebben, net als dinosauriërs. Zelfs kijkbeurt drie was nog even aangrijpend en spannend als de eerste en daarom lijkt het me juist om de maximale score te geven.

Net als de lompe bril van Martin Brody is deze film ook gedateerd. Desalniettemin is het best genietbaar en de scenes op het eind zijn toch nog een beetje spannend. Een klassieker, die je toch wel gezien moet hebben naar mijn bescheiden mening.

Fantastische spanningsopbouw en muziek. Een van de weinige films die ik beter vind dan het boek. Sprak me vroeger al erg aan en de film heeft nog steeds iets magisch met die realistisch ogende haai, met recht een klassieker inderdaad.

Jaws is inderdaad op te sommen met de fantastische qoute

"We're gonna need a bigger boat."

1 Van de beste onliners ooit! Mr Brody kan zo een saloon in een van Sergio Leone's spaghetti-westerns inlopen en met die oneliner zichzelf meten met Eastwoods of Bronsons snappy comebacks. Zo zal heel de wereld Scheider blijven herinneren! Één zinnetje!

Anyway...

Jaws, gisteren na lange tijd weer eens gezien. Wat een klassieker!

Spielberg zet hier de ultieme monster-movie neer. Jaws, de haai, staat nog steeds, na al die jaren, boven aan mijn lijstje van ultieme monsters! En dat ik natuurlijk voor een groot deel te danken aan die oude rot John Williams die een fenomenale soundtrack heeft geschreven voor Jaws. Naar mijn mening één van de best ondersteunende soundtracks ooit.

Het grappige is, dat we het immense beest zo weinig en pas laat te zien krijgen, terwijl de onheilspellende muziek de kijker kippenvel bezorgd. En dan zijn er ook nog die truucjes om de kijker te laten schrikken door de haai te laten verschijnen wanneer de muziek niet speelt. Superbalans tussen schrik- en spanning momenten.

Het acteerwerk is goed en slecht. Goddank kies Brody samen met de 2 andere fantastische acteurs het ruime sop halverwege de film, want de acteerprestaties aan wal vond ik niet echt fantastisch.

Ik vind die 3, Mr. Brody, Hooper en Quint, uiterst leuke personage's die genoeg persoonlijkheid en karakter hebben voor een Hollywood-kraker als deze. Vooral natuurlijk Martin Brody gespeeld door Roy Scheider, is een waar icoon in deze film! Bijna net zoveel als de haai zelf... Sterker nog, als iemand zegt 'Jaws'. denk ik eerst aan Brody en daarna aan Jaws zelf.

Sinds ik mij een jaartje of 2 écht in films verdiep, en je ook de arthouse leert waarderen, krijg je algauw een natuurlijke afschuw voor Hollywood-directors. Zoals Spielberg, niet geheel terecht.

Cinematografisch gezien heeft Spielberg Jaws namelijk heel fraai in elkaar geknutseld! Deze man weet wel wat hij doet. Zo past hij leuk het Vertigo-shot toe dat is uitgegroeid tot het Jaws Shot (0:07sec)

Spielberg heeft een voorliefde voor technische hoogstandjes en stopt die maar al te graag in zijn films. Toch vind ik zijn eerdere films beter, waar die technologie een minder grote rol opeist. Jaws en Duel (zijn eerste, 1971) vind ik zijn beste.

Jaws zelf ziet er eigenlijk niet uit, de rubberen plooien in de bootscene zijn al vaak aangeduid. Maar dat is juist de charme van Jaws. De haai is daadwerkelijk daar, de haai is anoloog! Ga toch weg met die digitale effecten, anoloog is toch veel mooier! Een haai van meters lang, gewoon namaken, en echt in het shot donderen.

Een 4,5 voor deze klassieker en absolute topper in het monster-movie genre!

Ik zeg dat hij zeker in de top 250 hoort te staan.

En Mr Brody says, We're gonna need a bigger boat

We're gonna need a bigger boat

Jaws is een puur stukje jeugdsentiment, heb hem net bekeken en blijft nog steeds makkelijk overeind in het visuele geweld van tegenwoordig.
Het belangrijkste in de film is dat alle haaienshots ook echt fysiek zijn, nergens heb je een computeranimatie, dat maakt de film echt heel geloofwaardig. Als je de extra's bekijkt raak je er nog extra van onder indruk omdat ze ook echte witte haaien hebben gebruikt. Een dwerg in een miniatuurkooi om een relatief kleine witte haai extra groot te laten lijken. Briljant!
Dat geeft maar is aan hoe slim Spielberg eigenlijk wel niet is, zo bevat de film nog veel meer van dit soort leuke trucjes.

Het acteerwerk is ook zeer degelijk, nergens heb ik me aan iemand geïrriteerd, wat je nog wel is kan hebben met die oudere films. Nee, deze film overtuigt op veel manieren, de muziek is ook fantastisch onder leiding van Williams, geeft een extra sfeer aan de film. Een aantal scenes zijn goed spannend.
Valt eigenlijk vrij weinig op aan te merken aan de klassieker in het genre dat met de kosten van 7 miljoen dollar ruim 450 miljoen heeft opgeleverd.

Verhoging van 4* naar 4,5*

Voor de derde of vierde keer geboeid gezien en het blijft een meesterwerk op het vlak van suspense. Spielberg is een vlotte verteller en hij weet hoe hij de aandacht moet blijven vasthouden. Er zijn zo goed als geen momenten die nutteloos zijn : als hij ze niet vult met spanning is het met een leuke oneliner hier en daar. Hij weet ook hoe hij spanning moet opbouwen. Wat je niet kan zien onder de waterspiegel is in Jaws veel afschrikwekkender dan de haai zelf. Wat er over de haai verteld en getoond wordt zijn natuurlijk opgeblazen fabeltjes, maar hij heeft er toch een hele generatie de stuipen op het lijf mee gejaagd.

Grotere boot was wel handig geweest ja..

Nooit echt zin gehad om deze te herkijken (ooit vroeger eens gezien) maar nu toch maar eens aangezet en echt zitten genieten.

Tijdloos meesterwerkje, absoluut, de spanning die er gecreeërd word rondom de haai is briljant en ongekend. Ook de look van de haai is (nu ruim 40 jaar later) geweldig! Het oogt als een echte grote haai en niet van dat gepreuts met effecten en andere middelen die meer afstand dan betrokkenheid tot gevolg hebben. Dat er wat schoonheidsfoutjes zijn te spotten wanneer de haai half in de boot hangt maakt me echt niets uit.

Daarnaast mag de soundtrack ook genoemd worden, sluit perfect aan op de film.

Jaws is ongelooflijk spannend, sfeervol en haast perfect werkje en verdient dan ook gewoon 4.5*

Wat een lijdensweg was dat voor mij om deze zogenaamde topper volledig te bekijken...

Voor mij waren er niet genoeg spannende momenten om deze film geslaagd te maken in zijn genre.

Dan heb je vast een andere haaien film gezien.

Deze is spannend zodra het begint en duurt de spanning voort tot de ontknoping.

Erg goed gemaakt en prachtige close ups van de haai.

Goed acteerwerk.

Topper in zijn klasse en dat voor zo'n oude film.

5 sterren

Erg vermakelijk filmpje. Er zitten echter heel wat onrealistische elementen in, maar dit zorgt voor een licht komische inslag die ik wel wist te appreciëren. Voor die tijd, bovendien, erg knap gemaakt. 3.5*

Geweldige film!

Goed geacteerd, goede spanning (mede dankzij de bekende, briljante soundtrack) en mooi camerawerk (wat ik eigenlijk altijd wel vind bij Steven Spielberg). Een beetje hollywood maar daar wordt de film niet minder door.

Hele mooie film. Omdat deze film bekend staat als een klassieker vond ik dat ik deze wel eens mocht gaan kijken. Nou, daar heb ik geen moment spijt van gehad. De film is goed geacteerd en het verhaal blijft de hele tijd interressant, maar wat ik vooral heel goed vond, is de muziek. Echt een geweldige prestatie van John Williams.

4.5*

Do you like fish? Well, he likes you too...

Ik had Jaws al eens een poging gegeven toen de film vroeger op televisie kwam maar ik was toen heel moe en ik kon mijn ogen dan ook niet openhouden. Van wat ik toen had gezien, was echt niet veel trouwens, leek het me best wel een leuke film dus ik nam me voor hem toch nog eens een tweede kans te geven. Gisteren kwam hij terug op televisie dus heb ik hem nog eens gezien, deze keer in vol ornaat.

Het viel me al van in het begin op hoe effectief de muziek van John Williams wel is. Het deuntje kent iedereen maar er zijn voor mij maar een aantal nummers die zo'n effect op mij hebben tijdens het filmkijken, Halloween heeft dit ook. De muziek van Williams zorgt voor een sterk gevoel van spanning elke keer als de haai in beeld komt. De haai zelf ziet er trouwens ook uitstekend uit. In mijn vroegere jaren heb ik een aantal ontzettend crappy haaienfilms gezien, ik zou alleen niet meer deftig weten welke, maar geen enkele film had zo'n uitstekende effecten zoals Spielberg ze hier uit zijn mouw weet te schudden. De openingsscène is dan ook terecht klassiek geworden samen met alle andere aanvallen in de film. Het is dan ook jammer dat Spielberg zijn creatie bij het laatste stuk wat om zeep helpt maar daar heb ik het straks wel over.

Qua verhaal stelt Jaws me jammer genoeg wat teleur. Het is allemaal zeer realistisch opgesteld, vooral het eerste deel van de film en ook de personages zijn netjes op elkaar ingespeeld maar halverwege de film zakt de film toch wel wat als een pudding in elkaar. Het verval begint wanneer Brody, Quint en Hooper op de boot zitten. In het begin is het nog allemaal wel leuk, het liedje dat ze liggen te zingen was nog een leuke afwisseling, maar op den duur begint het allemaal serieus te vervelen. De monoloog van Quint was trouwens tenenkrommend. Even leek de film zichzelf terug uit te vinden met de laatste strike van de haai maar daar gaat Spielberg, zoals ik hierboven al aanhaalde, over zijn kop. Ik vond het sterk dat hoewel we de haai helemaal niet veel zagen dat er toch een sterke spanningsopbouw was maar naar het einde toe, wanneer Quint sterft, gaat het allemaal over de top en dat komt tot een triest hoogtepunt wanneer Brody de haai opblaast met de "coole" quote: Smile you son of a bitch... Komaan, dit is gewoon nefast voor heel de film en Jaws verliest hier dan ook wel een half punt mee.

Net zoals het verhaal alleen sterk was in het eerste deel van de film geldt dit jammer genoeg ook voor de acteerprestaties. Roy Scheider zette een sterke Brody neer. Hij komt gewoon erg realistisch over en het is dan ook jammer dat hij zich naar het einde toe in zijn rol begint te verliezen. Vooral wanneer hij zo maniakaal begint te lachen na zijn one-liner die ik hierboven al aanhaalde. Hetzelfde geldt voor Richard Dreyfuss. In Oliver's Twist zet hij een uitstekende rol neer maar ook hij verliest zich in zijn rol. De ruzie met Quint past gewoonweg niet bij hem en de manier waarop hij aan de haai ontsnapt in de sterke onderwaterkooi scène is teleurstellend. Gelukkig hebben we Robert Shaw nog die een uitermate coole Quint neerzet. Dit soort personages zie ik wel graag en hij weet zijn rol lang vol te houden maar gaat de mist in met de saaie monoloog over Hiroshima.

Nu ik mijn recensie nalees heb ik de indruk dat ik vrij negatief ben over de film in vergelijking met mijn score maar ik heb me gisteravond wel degelijk geamuseerd. Het eerste deel van de film is ontzettend sterk en het deuntje van Williams is goud waard.

3.5*

Ik was 7 toen de film in de bios kwam. Waarschijnlijk voor 16 en ouder, maar ik mocht gewoon naar binnen. Nadien durfde ik zelfs niet in een overdekt zwembad te zwemmen.... Had ik ook geen tijd voor, want ik bleef naar de bioscoop gaan. Ik moet de film zeker 100 keer hebben gezien. Ook vanwege dit jeugdsentiment is dit mijn #1 film aller tijden.

Na gisteren op het strand te zijn geweest, ben ik achteraf wel blij dat ik Jaws niet eerder heb bekeken. Hij lag tenslotte al een paar dagen klaar om gekeken te worden. Als ik dan lekker huppelend en springend door de zee had gerend, had ik vast hele andere gedachten gekregen.

Jaws is één van de eerste horrorfilms die ik heb gezien. Al die jaren heeft hij een onuitwisbare indruk op me weten te maken. De discussie of het wel/niet horror is ga ik ook niet aan mee doen, voor mij is het wél horror. Genoeg spanning, gore en actie die het beklemmende gevoel wat de film je geeft blijft vasthouden. Jaws is daarom ook absoluut geen film die je ''zomaar'' even tussendoor moet kijken op klaarlichte dag. Hij komt het meest tot zijn recht op een donkere avond waar je lekker knus met je liefste vanuit bed of de bank kijkt, en zelfs al kijk je hem alleen dan laat de film een aparte sfeer achter. Kan me dan ook voorstellen dat veel mensen toen de film net uitkwam, 30 jaar geleden alweer, stikbenauwd waren om weer de zee in te gaan.

Pluspunt van de film is dat de haai het eerste uur (eigenlijk nog wel langer dan een uur zelfs) amper in beeld komt. Het blijft hierdoor spannend en mysterieus. De beelden waar je de spartelende benen ziet, en de zwemmende mensen.. ja, dat is toch wel heel mooi. We zien wat het beest allemaal aanricht, maar niet hoe hij dat doet. Dat wordt aan de verbeelding van de kijker overgelaten, wat in mijn ogen zeer goed is, want ik hou niet zo van dat voorgekauwde werk waar je alles direct op je bordje geschoteld krijgt en er niks overblijft om over na te denken. Zeker met de geweldige ondersteuning van de muziek, die bij bepaalde scènes angstaanjagender is dan wat er gebeurd, is het een effectieve manier om de kijker op het puntje van zijn stoel te krijgen. Het dreigende is meer dan genoeg om het gevaar goed over te brengen. Spielberg heeft de spanning goed op weten te bouwen, tot het laatste moment. Maar laten we eerlijk zijn: De haai zelf is een lachertje. Voor die tijd natuurlijk niet, maar tegenwoordig zijn we het al bijna niet meer gewend om zoiets te zien.

Hoewel de film natuurlijk draait om de jacht op de haai, krijg je toch erg goed de uitgediepte karakters te zien, die echt een aanwinst zijn voor de film. Genoeg verschillende persoonlijkheden die zeer overtuigend en geloofwaardig neer zijn gezet. Omdat ze allen zo interessant zijn begin je zelfs begrip en empathie voor ze te krijgen.

Bij horrorfilms kan het je vaak niks schelen of er slachtoffers vallen of welke irritante tiener er nu weer afgeslacht wordt, bij deze leef je mee met iedereen die gegrepen wordt en je voelt bijna hun pijn.

Schitterend.

Van een 3.5* naar een 4.0*, al zit ik nog sterk te twijfelen of ik er niet gewoon nog een halfje bovenop gooi..