Blue Velvet (1986)

7 januari 2002:

Die tweede keer is er nu pas gekomen. En daar heb ik geen spijt van. Ik was toen nog niet zo 'gewend' aan Lynch films denk ik. Het was vermoedelijk een van de eerste Lynch films die ik zag, ik had Mulholland Drive in ieder geval nog niet gezien.
Enfin, Blue Velvet is een geweldige ontdekkingsreis met bizarre karakters en duistere sferen.
Dennis Hopper is zo'n beetje het meest extreme karakter dat ik ooit in een film zag. Eng en hilarisch tegelijk.
Het verhaal van de film is voor Lynch begrippen vrij rechttoe rechtaan, maar het mysterieuze en duistere is volop aanwezig. Om niet te spreken van de surrealistische beelden van de brandweer, de bloemen voor het hek en de man die de tuin aan het sproeien is die een hartaanval krijgt.
De muziek van Badalamenti is weer fenomenaal, hoewel ik de score van Mulholland Drive nog net iets beter vind.
Laura Dern en Kyle MacLachlan zijn zo'n beetje de enige twee onbedorven karakters in deze film, waar MacLachlan gretig de duistere kanten verkent en volop risico's neemt.
De scene(s) met die 2 lijken in het appartement zijn geniaal. Zo onwerkelijk, luguber en vervreemdend.
Je schrikt je te pletter als er geluid uit de megafoon komt.
Ik ben blij dat Isabella Rossellini deze gewaagde rol heeft aangenomen. Ze had amper filmervaring en had vooral werkervaring als model. In een enkele scene merkte ik dat ze nog wat ervaring miste, maar voor het overige maakt ze een verpletterende indruk.
Ik ga van 3 naar 4 sterren, kan nog hoger worden.

Was Rossellini niet Lynch's verloofde tijdens Blue Velvet.

erg eens met Kappeuter, mooie recensie. blijft toch wel een van de beste films ooit, dit...

Ook eens

Ik vond deze film niet erg vermakelijk

Oh..

Jij houd niet van goede films?

Ik heb deze film voor het eerst gezien toen hij net uit was en ik weet dat hij toen veel indruk heeft gemaakt.

Bijna 20 jaar later de film weer eens bekeken en het bleek een heel andere film te zijn dan ik in mijn hoofd had

Op zich wel een bijzondere film maar lang niet zo bijzonder als ik hem "toen"vond

Dennis Hopper wel in een sterke rol........!

Maar zo ook Rosselinni!!

Kyle MacLachlan heb ik nog nooit in een film echt leuk gevonden.....snap niet wat die man zou hebben om een leuke acteur te zijn...

Wat is een leuke acteur? En wat heeft een leuke acteur in een Lynch-movie te zoeken?

Kyle MacLachlan is de stereotype 'Boy next door' voor Lynch. Als zodanig is hij ook getypcast.

Wederom een uitstekende film van Dhr. Lynch waarin het donkere surealistische universum van de beste man prachtig verbeeld word. Toch was deze film (voor mij iig) niet echt zo'n puzzeltocht als bijvoorbeeld Lost Highway of Mulholland dr. dat waren. Volgens mij is het verhaal toch echt vrij eenvoudig en in die zin ook meer "What you see is what you get" ik geloof niet dat David Lynch in het verhaal allerlei complexe droomtheoriën verweven heeft.
Wat Lynch natuurlijk wel doet is door zijn veelal surrealistische beelden en thema's de donkere kant van de menselijke ziel doorzoeken.
Jeffrey en Sandy zijn hierin de lichte kant van het verhaal, ze komen uit een onschuldig vriendelijk stadje maar zijn o, zo aangetrokken door die andere wereld, de duistere kanten van het leven. Perfect verbeeld door Dennis Hopper als Frank natuurlijk. Is het toeval dat de zangeres Dorothy "Toto, I do't think were in Kansas anymore" Vallens heet? De film zit vol met thematiek die de tegenstelling van de donkere en de lichte wereld keer op keer aanhaalt.
En dan het einde is het een happy end??? Das toch een moeilijke vraag. Je ziet alles weer ogenschijnlijk gelukkig, rustig en het roodborstje (het licht, liefde) heeft de zwarte kever in z'n bek als prooi. Maar is dat roodborstje niet overdreven ontzettend nep? Liefde en licht is slechts schijn, een illusie lijkt Lynch hier mee te willen zeggen, duisternis blijft altijd onder de oppervlakte aanwezig. Maar goed dat is mijn interpretatie, het mooie van een film als deze is dat iemand anders z'n theorie net zoveel waarheid kan bevatten. 4* mede door de prachtige vorm waarin het gegoten is.

Haha, ik kan de film enkel maar aan een waterdichte verklaring onderwerpen door er juist wél een droomtheorie bij te sleuren (zie vroegere posts).

Blue velvet zag ik voor het eerst in 1988. Indrukwekkende beelden, een duistere soms beklemmende sfeer. David Lynch houd zijn kijkers een spiegel voor en confronteert hen met hun duistere kant, de duistere kant van de mens. Een gruwelverhaal met een klassiek sprookjeseinde. Van mij 4,5 roodborstje

surrealistische, weirdo film, die bij mij nog maanden is blijven hangen toen ik 'm voor het eerst zag. Prachtig beeld van de duistere kant van de mens. Perfect wordt aangetoond hoe dun de scheidslijn is tussen goed en kwaad.

Ik vond Rosselini echt ongelofelijk goed acteren, maar misschien kwam dat omdat ik er niks van had verwacht. Voor mij is dit nog steeds de beste film van Lynch. Met afstand.

5*

Sterke film, of zoals Frank het zou zeggen: very smood, man, maar niet zo smood als Mulholland drive of Lost Highway.

3.5 sterren

Deze film viel me toch wat tegen ondanks de goede sfeer, die er alleen was alles Dennis Hopper&Isabella Rossellini in de scene zatten. De Hoofdrolspeler vond ik maar matig.

zag 'm toen ie uitkwam en ik meen dat ik 'm toen goed vond.

zag 'm pas terug....wow ,daar bleef niet veel van over.

vond 't nu een zwakke overdreven film.

en ,ik leef nu.dat telt !

Goed camerawerk of niet, ik vind er echt geen ruk aan!! Ik snap niet waar al die ophef voor nodig is, hij heeft echt een veel te hoge notering en hij krijgt van mij dan ook niet meer dan 2.5 sterren! als je je tijd wilt verdoen en 2 uur wilt verspelen moet je deze film zeker kijken!

Wat heeft deze film in godsnaam met goed camerawerk te maken. het is een heerlijke moody thriller/Mystery waar het camerawerk welliswaar mooi is maar zeker niet het sterkste punt van dit meeserwerk. Maar 2,5* voor tijdcerspilling is best o.k.

Eindelijk eens Bleu Velvet gezien.

Deed me erg denken aan Twin peaks met af en toe een vleugje van een andere Lynch film. Mooie sfeer, goede muziek.

4*

Hoewel ik niet echt een Lynch-fan ben (ik heb het niet zo met té vage films) wou ik deze film persé zien. Ik heb er geen moment spijt van, dit is echt een must-see!

Wat me vooral beviel aan deze film was de goede belichting en het efficïente gebruik van rood en blauw die deze film een bizarre, donkere sfeer gaven. Blue Velvet zit vol adembenemend mooie decors die je zintuigen ten allen tijde weten te prikkelen. Ook de muziek is werkelijk subliem, zoals velen al zeiden. Sommige deuntjes klinken buiten deze film enorm vrolijk maar krijgen vergezeld van de bizarre beelden een angstaanjagende dimensie, schitterend!

De twee vrouwen die Jeffrey's hoofd dol maken zijn trouwens prachtig om naar te kijken. Twee tegengestelden van uiterlijk en karakter: blond en fris versus zwart en duister, symbool voor de goed-slecht thematiek in deze film. Dit heeft Lynch later in Mulholland Drive ook toegepast, en het heeft echt iets speciaals.

Wat het verhaal betreft was ik aanvankelijk minder tevreden. Zoals ik al zei heb ik het niet zo voor vage verhalen waar je echt niet wijs uit geraakt. Ook Hopper vind ik iets overroepen. OK, hij speelt z'n rol goed en is overtuigend, maar meer toch niet? Na de theorie van "vdc" te hebben gelezen vielen voor mij de puzzelstukjes mooi in mekaar, maar al bij al vind ik het verhaal nog vrij standaard. Dat is voor mij het enige minpuntje aan dit audiovisueel spektakel.

12 uur na het zien van deze film nog steeds in trance... prachtig gewoon!

5 jaar "na het zien van deze film nog steeds in trance... prachtig gewoon!"

Haha, leuk .

Lynch is toch al nooit een favoriet geweest, maar Blue Velvet vond ik toen ik hem keek ronduit vervelend. Sommige films verdienen op basis van positieve reviews een 2e kans, en het zal er ooit wel van komen, maar voorlopig: 1,5* voor het vervelende en langdradige verhaal.

Een echte Lynch-film met de gebruikelijke ingrediënten: duistere sfeer, surrealistische gegevens, banale maar in hun context absurde dialogen, enz. Gelukkig is er bij deze film geen gebruiksaanwijzing nodig (zoals bij Mulholland Drive of Lost Highway) . Het verhaal verloopt zelfs min of meer klassiek, al is de plot en de setting dan irreëel. Als kijker vraag ik mij vaak af hoe Lynch steeds weer weet te komen tot die unieke sfeer in zijn films: het originele scenario speelt uiteraard een rol, de belichting, de karakters, de dialogen, de muziek... Allemaal details die bijdragen om zijn films speciaal en toch heel herkenbaar te maken. Enige kritiek is dat de nodige schwung ontbreekt, alles verloopt wel erg traag en gezapig.

Hopper had in deze film misschien wel de eenvoudigste rol uit zijn hele carrière: zijn karakter in de film is zodanig onwerkelijk dat hij gewoonweg naar hartelust mocht overacten. Maar hij doet dat dan wel geweldig.

Nou de fotograaf uit Apocalypse Now was ook niet ver van hemzelf verwijderd.

Deze dan eindelijk eens bekeken,en het was een dikke tegenvaller.
Ik had er veel meer van verwacht en daarom ben ik dus ook heel teleurgesteld. Ik vind de acteerprestaties over het algemeen zwaar matig(vooral de vrouwen vond ik niet echt goed). Buiten Dennis Hopper vond ik niemand echt goed.
Voor de rest vond ik het verhaal wel iets hebben, maar het mocht wel wat korter verteld worden. Ook de scene in de auto waar Jeffrey begint te filosoferen is zeer slecht:

Why is there so much violence in the world?? of iets in die aard, belachelijk gewoon! echt niet lynch

En dan begint die Sandy nog een verhaal te vertellen over roodborstjes wat ik ook zeker niet Lynchachtig vond.



Voor de rest viel het allemaal wel mee. Alleen was het echt wel spijtig dat ze geen betere actrice hebben gevonden om Sandy te spelen.

Toch nog 3*, voor het vrij boeiende verhaal.

In Wild At Heart komt ze wat beter uit de verf, vind ik.

Maar dit is toch pure Lynch ?
Jeffrey die, figuurlijk dan, ontmaagd wordt.
Enkele scènes verder idem dito voor Sandy (“Where’s my dream ?”)
En dan die muziek van Julee Cruise. Pijnlijk mooi.

Pijnlijk mooi, dat is de juiste omschrijving. Van de versie met de franse hoorn krijg ik nog steeds tranen in de ogen.