The Hunger Games: Catching Fire (2013)

Misschien had ik het boek toch maar niet moeten lezen, want als je al weet wat er gaat gebeuren dan biedt deze film wel erg weinig meerwaarde.

De hoofdlijnen uit het boek worden keurig (bijna slaafs) gevolgd, maar ondanks de lange speeltijd van de film vind ik dat het allemaal maar matig uitgewerkt wordt. De dialogen zijn saai, de bijrollen zijn flinterdun, en het wil maar niet echt spannend of meeslepend worden. Daarvoor voelt het allemaal veel te afgeraffeld aan.

Jennifer Lawrence doet goet haar best, maar als je met een dweil als Josh Hutcherson moet samenwerken dan houdt het een keer op, en overtuigen doet hun "romance" in ieder geval geen moment.

Al met al heb ik me er nog wel mee vermaakt, maar met wat meer vaart, wat beter acteerwerken wat beter uitgewerkte dialogen en bijrollen had hier volgens mij veel meer ingezeten

De arena is wel schitterend gemaakt en er zitten een paar nette actiescenes in, maar hoe spannend is het nou echt om allemaal karakters waarvan je soms nog niet eens de naam kent dood te zien gaan? De eerste film deed het wat dat betreft een stuk beter.

Wat vreemd dat uitgerekend Catching Fire van alle blockbusters zo'n enorm goede kritieken kreeg. Ik vond het vooral een deceptie. Niet eens zozeer tijdens een lang deel van het kijken. Aanvankelijk vond ik het wel fijn dat het allemaal wat rustig aan verteld werd, waardoor de wereld die nogal schetsmatig was in deel 1 hier nu wat meer tot leven kwam. Ik kreeg wat meer voeling met de politieke spelletjes die zo belangrijk zijn voor deze vertelling. Meer schermtijd voor Donald Sutherland is dan ook essentieel; het was bizar hoe weinig schermtijd hij kreeg in deel 1.

Geniaal was het misschien niet, maar ik kreeg toch wel snel zin in meer en was benieuwd hoe het zich zou ontwikkelen. De sterke rol van Lawrence is absoluut het geheime wapen van deze serie is, zeker omdat dit voor een blockbuster een visueel matig spektakel blijft. Ik zat toch wel in dit revolutie die Katniss tegen wil en dank op gang zet. Gave bijrol ook van Jena Malone, die bijna met de hele film wegloopt. Naderhand zei iemand tegen mij dat hij liever gezien had dat zij de hoofdpersoon was en ik had hem bijna gelijk gegeven. Dit is een blockbusterreeks waarin de vrouwelijke personages eigenlijk oneindig veel boeiender zijn dan de mannen, die op wat schurken na toch vooral knappe koppen blijven. Hoe minder we moeten zeggen over Hutcherson en vooral Hemsworth hoe beter. Geen idee ook waarom Hemsworth's personage in deze films zit. Hij staat steeds als derde in de credits, vóór acteurs met grotere namen en grotere rollen. Die hele driehoeksverhouding voegt echt niets toe hier.

Maar goed, ik zat er toch wel in een het concept om de Hunger Games te spelen met allemaal vorige winnaars klonk als een garantie voor een geweldig spektakel. Die vervolgens uitbleef. Om het maar bot te zeggen: wat een flutactiefilm is dit. Al die tegenstanders worden als bijzonder gevaarlijk geïntroduceerd, maar er komt geen één fatsoenlijke confrontatie met hen. Ja, af en toe schieten er wat bad guys voorbij het beeld in onduidelijke shots, maar dat is het dan ook. Alle andere actie moet komen van CGI-apen en een mist. Elke keer denk je dat het gaat los komen, maar nee, steeds niet. En ineens is het afgelopen. Ja, er is een heel district uitgeroeid, maar dat gebeurt uiteraard buiten beeld en ieder personage dat we daar hebben leren kennen overleefd het doodleuk. Een beetje het probleem om een kinderverhaal te maken met een veel te volwassen onderwerp. The Hunger Games weten voor mij die balans niet te slaan, waar een Harry Potter dat wel deed.

Eigenlijk verbaasd het me dat zoveel mensen hiermee weglopen. Catching Fire is een film met een geweldige opbouw en geen pay-off. Dat komt in de latere delen wellicht, maar dat maakt dit deel waarschijnlijk degene met de minste herkijkwaarde en ze hadden op zijn minst voor een grootse actiescène in dit deel kunnen zorgen, want de basis lag er toch. De drie sterren die ik geef zijn eigenlijk misschien te mild.

Mooi vormgegeven kinderfilm, maar sfeerloos en veel te langdradig. Als dan uiteindelijk - na lang wachten - The Hunger Games beginnen, kom ik achteraf van een koude kermis thuis. Te sloom, te soft en totaal niet boeiend verfilmd. Het interesseert me geen moer wie nu eigenlijk het loodje legt. Jammer

Onderhoudende film. Het einde had toch wat beter kunnen zijn dan deze knip in de film.

3 delen lijken mij genoeg.

Beter dan het eerste deel. Niet dat het fantastische cinema is, maar je ziet wel dat men geprobeerd heeft er iets van te maken, en met redelijk succes dus.

Wat vooral opvalt voor een actiefilm is de weinige actie (die ook nooit echt opwindend wordt) en vooral de heel lange trage opbouw. Traag is in dit geval geen negatieve klank, want hier houd ik wel van. Een lange set-up waarin iedereen zijn plekje krijgt, waarin de hele wereld van Collins tot leven komt en waarin soms best sterke momenten zitten. Het is alleen zo jammer dat het tweede deel dan wel begint te slepen en er nooit een echte pay-off komt.

Want de actie zelf is dan wel zorgvuldig in beeld gebracht (zonder schokkerige camera en twintig cuts per seconde) maar opwindend wordt het ook nooit. Het blijft allemaal wat vlakjes en braafjes. En verder is er veel meer politiek in de film, en meer sociale thema's die worden behandeld. Goed, in beginsel, alleen weer jammer dat het soms allemaal zo letterlijk wordt gezegd - dialoog is echt van een bedroevend niveau trouwens. Dat helpt het acteerwerk ook niet, want zelfs Lawrence zie je weleens moeite hebben met die maffe teksten. Enkel Jena Malone maakt echt iets van haar rol met een bepaalde pit, heerlijk, en dat is een goed teken voor Inherent Vice natuurlijk.

Al met al best vermaakt en het is zeker niet slecht, maar had ook absoluut beter gekund. 3,0*

Echt een ouderwets goede blockbuster dit met een fijne cast. Jennifer Lawrence is geweldig als hoofdpersoon en ook Gerard Joling doet het weer overtuigend als presentator van de show.

De aanloop naar de Game is wel wat lang naar mijn smaak en als het spel eenmaal begonnen is lijkt het ook zo weer voorbij. Dat vind ik echt jammer want het was interessant en de special effects zien er overtuigend uit.

Ik kijk erg uit naar het laatste deel en ben benieuwd hoe ze de laatste sleutelscène die nog opgenomen moet worden zonder de heer Hoffman gaan aanpakken.

Eerste deel was prima, goed zelfs. Dit deel is aardig puur alleen, omdat het een mooie film is om naar te kijken. Na ruim een uur soapdrama komt dan eindelijk het moment waar iedereen op wacht: het gevecht!

Helaas vrij pover met weinig gevechten en vooral weer veel geneuzel en... soapdrama. Met veel tranentrekkers en een archetypisch Hollywood-script. Waarom Peeta niet gewoon dood laten gaan? Dat zou de film pas leuk maken! De gast met z'n oma op zijn rug. De getrainde vechters die van 2 meter nog missen. De nerds die voor wat brute kills kunnen zorgen, maar die eigenlijk nauwelijks aan bod komen.

Veel gemisten kansen, veel voorspelbare scènes en bovenal veel te veel gelul. Was ik trouwens de enige die zich stoorde aan het verschrikkelijke overacting van Jennifer Lawrence? Dat gejank om de haverklap... Bovendien rent ze als iemand met kramp.

Catching Fire is erg vermakelijk en qua niveau wel ongeveer vergelijkbaar met het eerste deel. Het hele politieke gebeuren krijgt hier meer aandacht en daardoor is de eerste helft hier ook wat meer uitgesponnen. Het komt zo misschien wat langdradiger over, maar het geeft dit deel wel de diepgang, die de reeks zo hard nodig heeft.

De film mag dan misschien een kleine tweeënhalf uur duren, maar vervelend doet het geen seconde. Jennifer Lawrence is in een paar jaar uitgegroeid tot een grote dame en hier laat ze maar weer eens zien waarom. Ze draagt ook dit deel met gemak en maakt van Katniss wederom een boeiend en meeslepend personage. Josh Hutcherson verbleekt daarbij in elk opzicht en valt sowieso wat tegen. Hetzelfde geldt voor Liam Hemsworth. Hij heeft maar weinig screentijd, maar het is vooral zijn rol die erg overbodig aanvoelt en waar ook maar erg weinig mee gedaan wordt.

In de tweede helft breekt dan eindelijk het moment aan, waar ik toch wel op zat te wachten. Het idee om nogmaals de Hunger Games te spelen, maar dan met oud-winnaars, is best wel een gaaf idee. Maar dat viel uiteindelijk toch een klein beetje tegen. Er is nauwelijks een confrontatie met de slechteriken enqua actie en de manier waarop het allemaal in beeld werd gebracht, had het ook stukken beter gekund. Wel vond ik de Arena waarin het zich afspeelt mooi gemaakt en het gevaar dat de Arena zelf met zich meebrengt, was dan weer wel een pluspunt.

Het was in ieder geval weer behoorlijk vermakelijk en de manier waarop men eindigt, doet toch wel een beetje uitkijken naar het derde deel, dat in feite alleen maar beter kan zijn. Dit deel heeft namelijk best wat minpunten, maar dan nog is het allemaal bijzonder vermakelijk. De toekomst zal het uitwijzen…

3,0*

slecht zeg, de films van tegenwoordige tijd wordt steeds minder, de fantasy van de filmmakers zijn uitgedroogd.

The Hunger Games: Catching Fire is het tweede deel in de saga over Katniss Everdeen en haar onderdrukte volkje die tegen wil en dank moeten deelnemen aan een gewelddadig toernooi. Het eerste deel was verrassend goed en commercieel zeer succesvol. Dit vervolg heeft dus best grote schoenen om te vullen.

De boeken van The Hunger Games zou ik nooit lezen. Al is het alleen al vanwege de weergaloze wijze waarop de filmmakers de 'nabije toekomst', waarin de cyclus zich afspeelt, hebben vormgegeven. Dat kun je in een boek niet tot leven brengen. De kleding, de kapsels, de technologie. De vele parallellen met het oude Rome vallen op. Het onderdrukken van onderworpen volkeren en het te buiten gaan aan decadentie. Expres kotsen om daarna weer verder te kunnen eten deden de Romeinen bijvoorbeeld ook. Tegelijkertijd bevat de wereld rond "The Capitol" veel elementen van het fascisme. Wat mij eigenlijk tot het inzicht brengt dat Romeinen ook enorm fascistisch waren.

Kortom: het wordt allemaal erg fantasievol neergezet, beter dan papier en inkt dat kunnen. Ik vind sci-fi en fantasy daarom ook helemaal niet leuk om te lezen, in tegenstelling tot meer realistische boeken. Maar goed, de Hunger Games-boeken hebben fans. En veel.

Al die fans verwachten natuurlijk veel van dit tweede deel en de film stelt niet teleur. Het is een lichte tegenvaller dat de film, na lang aarzelen, toch hetzelfde pad volgt als het eerste deel. Daardoor voelt het nogal als een herhalingsoefening. Als de credits voorbijrollen kijk je echt op de film terug als een tussendoortje, een opmaat naar het derde deel, dat net als bij de laatste Harry Potter-deel over twee films wordt uitgesmeerd. Toch is het niet vervelend om naar te kijken en laat het enige noodzakelijke karakterontwikkeling zien die noodzakelijk is voor het goed neerzetten van de climax.

Jennifer Lawrence is weer leuk om naar te kijken, ook al loopt ze weer een groot deel van de film rond met betraande ogen. Er zijn weer flink wat uien aan te pas gekomen voor de nodige traantjes over haar bolle hamsterwangetjes. Die wangetjes om in te knijpen geven haar veel charme en ze is een prettige actrice om naar te kijken. De rest van de cast voelt een beetje aan alsof er ergens een modellenbureau is leeggetrokken. Peeta blijf ik een zwak personage vinden en Gale is eveneens een lapzwans. Net als dat nieuwe personage. Het zijn allemaal van die Justinbieberkoppen. Lenny Kravitz doet het leuk maar heeft niet een heel moeilijk rol. Jeffrey Wright is de andere excuusneger en zet een mooi, mysterieus personage neer.

Opvallend is de verschijning van de onlangs overleden Philip Seymour Hoffman. Ik lees dat hij op 1 scène na klaar was met de opnames van de vervolgdelen en dat de producers de laatste scène nog wel kunnen redden met wat kunst- en vliegwerk. Zijn rol is, net als die van Donald Autopilot Sutherland, niet erg moeilijk dus valt daar weinig over te zeggen.

Ondanks de nodige herhaling weet je nooit wat je kunt verwachten in een battle-arena uit de toekomst en er gebeuren zeker de nodige onverwachte dingen. Dat element brengt de nodige spanning met zich mee. Die spanning is, samen met de mooie aankleding, toch wel het grootste pluspunt van de film.

4 sterren. Benieuwd naar het volgende deel.

Lekkere wegkijker over een meisje dat symbool wordt van het verzet tegen een autoritaire dictatuur. Vind het best een aardige filmreeks. Zeker de metaforen achter het verhaal vind ik interessant. In de eerste film was die diepgang nog niet zo sterk aanwezig, hier wordt het allemaal wat duidelijker in een sterk eerste uur. De games zelf waren heel anders : waar in de eerste film de spelers elkaar afmaakten komt dit hier niet aan bod en is de game eerder een survival game in een tropische setting . Dat had ik niet verwacht en achteraf bekeken vond ik het dan nog zo slecht niet dat een botte herhaling van de eerste film wordt vermeden. Er zitten ook flauwe momenten in : de driehoeksrelatie Katniss - Peeta - Gale werkt voor geen meter, dat containertje water dat uit de lucht komt vallen met water is onlogisch : hoe is dit door het krachtveld gekomen? .

Tot slot : van de eerste film herinner ik me bitter weinig en het is dus niet makkelijk om een vergelijking te maken. Ik heb het gevoel dat de films qua niveau evenwaardig zijn dus laat ik maar opnieuw een 3,5* geven

Bij verfilmingen van een boek is het vaak zo dat het boek uiteindelijk toch beter is. Door de uitgebreidere achtergrondinformatie, maar vooral door de uitdaging een boek in 2 uur film te vangen - kijk maar naar de soms gemankeerde Harry Potter-films.

Bij The Hunger Games vind ik het andersom, de films zijn beter. Of laat het ik het zo zeggen: het komt allemaal veel beter tot zijn recht als film, zeker dit deel.

Ik dacht tijdens het lezen al vaak aan hoe het er in de film uit ging zien, omdat het door middel van geschreven taal af en toe best lastig is om je een voorstelling te maken van bijvoorbeeld de arena. Maar ook los daarvan zijn een hoop dingen als film sterker. De sfeer, de actie, de stijl van de mensen in The Capitol, en vooral de tv-uitzendingen met de superrol van Stanley Tucci. In het boek krijg je zoiets nooit zo vermakelijk en treffend zoals nu in de film.

Maar het belangrijkst is denk ik de hele sfeer in Panem, van nog ingehouden opstand en rebellie, die ik verrassend sterk verfilmd vond. Het is in dat opzicht best een volwassen film, met regelmatig ook best heftige momenten. Fijn dat het allemaal niet te kinderachtig is. De acteerprestaties dragen daar ook aan bij, ze zijn van iedereen erg goed, maar vooral Jennifer Lawrence zet een sterke rol neer.

De eerste anderhalf uur, als de Spelen nog niet eens begonnen zijn, waren eigenlijk het boeiendst. Ik had persoonlijk niet eens meer echt zin in al het spektakel dat nog moest komen. Mensen die deze film gaan kijken om al het battelen komen dus eigenlijk ietwat bedrogen uit, want eigenlijk gaat het vooral om de politieke achtergrond, en de langzame opstand van Panem. Wat mij betreft een stuk boeiender dan de actie, maar ik ben sowieso niet van de actie. Saaiste moment was voor mij dan ook de scène met die lelijke CGI-apen. De scene met de vogels vond ik overigens wel weer top gedaan.

Effecten hadden dus af en toe beter gekund, maar los daarvan ziet heel de film er prima uit. Volwassen, en op zijn eigen grauwe manier best sfeervol met een eigen feel en stijl.

Ben al met al dus best aangenaam verrast. De vorige film was vermakelijk maar niet bijster goed, deze is gewoon goed. Ga het derde boek niet meer lezen, maar wacht gewoon meteen op de films.

4*

Aardig vervolg dat een brug vormt tussen deel 1 en 3. In het begin moet je er weer een beetje inkomen en het einde is abrupt. Teleurstellend? Nee, dat zeker niet. Het begin is wat langdradig, maar bouwt op aan de revolutie. De actie tijdens de battle is aardig, maar niet super. Het acteerwerk is prima, zelfs Hemsworth doet het voor zijn doen aardig. Goed vervolg die je echt als een vervolg moet beschouwen.

3.0/3.5

Deel 1 vond ik persoonlijk redelijk teleurstellend en ik had dan ook voor mezelf besloten om de rest van de serie te laten voor wat het is. Uiteindelijk ben ik toch wel nieuwsgierig geraakt naar dit tweede deel, mede ook omdat catching fire overwegend beter werd ontvangen. En ik heb absoluut geen spijt dat ik toch gekeken heb, want deze is zeker veel beter dan het eerste deel.

Het verhaal vond ik dit keer erg interessant. Waar het mij in deel 1 nergens te pakken kreeg, werd ik hier zowaar meegesleept in het verhaal. Het interessante aan het verhaal was toch wel het begin van de revolutie Dat maakte het al veel interessanter om naar te kijken. Het werd ook wat helderder gebracht en met een beter tempo. De aanloop naar de Spelen duurt naderhand gezien weer lang, maar tijdens het kijken zelf viel me dit niet op, dus daar kan ik niets op aanmerken. De Spelen zelf waren zeer goed in beeld gebracht, een enorme upgrade ten opzichte van deel 1.

Visueel ziet de film er geweldig uit. De verschillende districten worden prachtig getoond. Tijdens de Spelen zelf, op het tropische eiland, is het visueel een feestje. De landschappen en de hele omgeving is al geweldig mooi, en dan heb je ook nog eens de actie en de vele hindernissen. De apen zagen er erg goed uit, al was het misschien iets te overduidelijk CGI. De andere gevaren, zoals de mist, vond ik origineel en qua special effects prachtig.
In deel 1 viel het me niet zo op, maar dit tweede deel kan in ieder geval rekenen op een sterrencast. Jennifer Lawrence, Woody Harrelson en al de rest doet het geweldig. Vooral Jennifer Lawrence vond ik erg sterk spelen in dit deel. Ook de muziek vond ik zeer goed.

Al met al ben ik erg tevreden over dit vervolg. Het is nog altijd een beetje langdradig, maar veel minder als in deel 1. Alleen de cliffhanger was ik niet zo tevreden over. Een beetje plots, maar zo spannend of schokkend was het niet. Het maakt je wel nieuwsgierig naar deel 3, die ik dan ook zeker ga kijken.

Het eerste deel in The Hunger Games verfilming vond ik niet bijster interessant. Trage opbouw waardoor ik veel moeite had met het verhaal en de interesse te behouden. Bij dit 2e deel gaat dat stukken beter. Nog steeds is de opbouw traag en niet altijd even boeiend maar zodra men zich in de arena bevindt gaat het 'los' en ben ik geboeid blijven kijken.

Met Jennifer Lawrence heeft The Hunger Games natuurlijk een ontzettend goede troef in handen. Zij kan haar personages geweldig neerzetten en dat doet ze ook met Katniss Everdeen.

Al met al een boeiend vervolg en een waardige verfilming.

3,5*

7/10 (IMDB)

Goed vervolg,

Ik was benieuwd hoe deel 2 zou zijn,na afloop van deel 1, maar door een mooie geloofwaardige twist komen de 2 spelers van districk 12 weer op een mooie manier in het spel terecht.

Wederom vond ik het ook weer leuk om het exentrieke volk te zien en Effie,en de kledingmaker.

Mooi verhaal er omheen.

Ik wist wel dat er een 3e deel aan zou komen, maar niet dat dat dus een vervolg zou zijn op dit deel, en het dus ook ineens is afgelopen zonder eind.

Dat was wel een tegenvallertje.

Afwachten maar.

Lang, erg lang, maar daardoor werd ik wel wat meer meegezogen in het verhaal en de personages.

Daardoor heb ik de actie niet echt gemist. Open einde is echt een minpuntje, alsof er willekeurig een knip gemaakt is. Voldoende *3.0

Na het vrij slechte eerste deel, toch dit vervolg een kans gegeven. Het verhaal is een pak volwassener en heeft iets meer drama. Het blijft nog altijd voorspelbaar en gericht op tieners, maar de uitwerking is alvast beter. Dat heeft vooral met de sfeer te maken, de creatievere verhaallijn en de wat meer ervaren cast. Ik kijk nu wel uit naar de tweedelige finale. Niet dat die spectaculair zal zijn, maar na een valse start kan dit toch nog een aangename franchise worden.

Opmerkelijk dat dit tweede deel beter scoort dan het eerste.

Waar ik als niet-lezer van de reeks in het eerste deel nog kon genieten van de platte actie en de bij vlagen aardige vormgeving, blijft daar in dit tweede deel nog minder van over. Wat wel blijft: oeverloos gelul, tenenkrommend acteerwerk en een lachwekkend slecht concept.

Het eerste uur gebeurt er helemaal niets. Katniss moet op tournee door Panem, presenteert zich overal aan het volk en dat herhaalt zich een uur lang. Frustrerend als je weet dat je dan nog bijna anderhalf uur te gaan hebt. Ondertussen is de president nog steeds boos en bedenkt hij Snowde plannetjes (haha) om haar weer de arena in te krijgen.

Wat volgt is een 1 op 1 kopie van de eerste film: weer worden er kandidaten geselecteerd voor de games, weer krijg je een grote presentatie van de deelnemers en weer volgt een langdurige training. Nog een half uur later kan de actie dan eindelijk beginnen. Helaas volgt ook de actie precies het patroon van de eerste film (al is er nu meer samenwerking tussen de deelnemers), maar opzienbarend is het nergens. Tenzij je schrikt van bliksem, gifgas en oversized apen. De gevechten ogen ronduit suf.

Over dat belachelijke concept wil ik het trouwens nog wel even hebben: hoe kan het dat een technologisch geavanceerde samenleving niet bij machte is zijn eigen bevolking te voeden en gebruik moet maken van slavenarbeid om in zijn behoeften te voorzien? En hoe zou het dan in godsnaam de bevolking tevreden stellen als je vervolgens "Hunger Games" gaat organiseren?

Nee, na twee delen Hunger Games ben ik wel klaar met deze serie. Dit is echt geen haar beter dan de Twilight-reeks. Hedendaagse young adult fiction lijkt synoniem met goedkope moraaltjes in voor pubers hapklare brokjes, gegoten in een smakeloos concept. Opvallend is dat dit soort series ook steeds door vrouwen worden geschreven. Toeval? Als je het mij vraagt niet. 2**

Aardig vervolg.

Al zorgt het einde er wel voor dat alles wat ervoor kwam een beetje in het niet valt. Allemaal opgezet spel, waar heb je dan een hele film naar gekeken. Soit, wel een mooi bruggetje naar het derde (en derde.2 deel).

Het is misschien een beetje jammer dat de wereld van Hunger Games niet echt veel aandacht krijgt. Het zijn vooral de personages die van set piece in set piece terechtkomen zonder verder al te veel samenhang. Voordeel is wel dat dit tweede deel een hoop introductie achterwege kan laten (en dat gelukkig ook doet).

De film is best fantasierijk in elkaar gebokst, al blijft de doelgroep wel duidelijk wanneer het jurkdesign zowat als het hoogtepunt van de film gebracht wordt. De "battle royale" stelt weer niet zo heel veel voor, al is het spectaculairder dan in het eerste deel.

Aardig vervolg, beter dan het eerste deel, maar teveel een opstapje naar de volgende delen om echt op zichzelf te staan.

2.5*

Redelijke film. Echter het concept is en blijft gejat van de films Battle Royale I en II.

Dit is een typische sequel film. Deel 1 was een groot succes dus dan maken we nog een deel en herhalen we alles met een extra sausje. Het einde is ontluisterend. Helaas weet je nu dat er een deel 3 aan komt.

Tegenvallend om eerlijk te zijn. Waar het einde van het eerste deel naar iets leukers, groters en vooral iets spannends hintte, leek dit precies identiek dezelfde structuur te volgen. En deze film eindigt ook vrijwel precies als deel 1, namelijk dat de revolutie op de loer ligt en dreigt te beginnen. Ik heb de boeken verder niet gelezen, dus ik zou het verder allemaal niet weten, maar ondanks dat het lekker wegkeek, leek het gewoon een zwakkere herhaling van deel 1.


Edit: eigenlijk dus wat pvl63 zegt, maar ik ben nog best mild met mijn score.

The Hunger Games: Catching Fire

In het kader van deel 3 dat net is uitgekomen wilde ik de eerste twee delen nog even zien voor een opfrissing van het geheugen. In één dag beide delen gekeken om goed de sfeer vast te houden. Dat is zeker gelukt, want deel 2 is net zo goed als deel 1.

Dat betekend niet dat het niet vernieuwend of anders is. Juist op bepaalde punten scoort dit tweede deel hoger dan het eerste. Het kinderlijke karakter wordt een beetje afgeworpen. Het doelplubiek verschuift een beetje en het verhaal krijgt een stuk volwassener tintje. De focus ligt niet geheel op de spelen, wat aan de ene kant jammer is, maar herhaling goed voorkomt. Het einde is wat ietwat te snel afgeraffeld naar mijn smaak. Het had best een half uurtje langer kunnen duren en de spanning op het einde wat op mogen voeren.

Lawrence voelt zich inmiddels helemaal thuis in de rol van Katniss. Hij overkomen is heel natuurlijk. Zowel als Lawrence als Katniss laat ze zien dat ze een uiterst sterke actrice is. Ondanks dat kan je af en toe een klein slippertje ontdekken.

Haar tegenspeler, Liam Hemsworth zet een betere prestatie neer dan in deel 1. Hij lijkt een stuk zelfverzekerder van zichzelf. Zijn karakter geeft daar dan ook meer ruimte voor, aangezien zijn ongeschiktheid aan Lawrence een stuk minder is.

De film ziet er net als deel 1 weer goed uit. De futuristische setting is weer goed in kaart gebracht. Voor mij is de arena weer het hoogtepunt. Erg gelikt allemaal.

The Hunger Games: Catching Fire is een waardig vervolg op deel 1. Hij is niet beter of slechter. Een goed fundament voor deel 3 wordt hier gelegd. Ik ben benieuwd hoe ze dat in 2 delen uitgewerkt hebben. Op naar de bioscoop dan maar.

3.5*

Best goed vervolg en in mijn ogen niets minder (zelfs iets beter) dan de eerste Hunger Games. Het verliep hier en daar wat rommelig en dat was toch wel jammer en het deed wat af aan het kijkplezier. Ik moet wel toegeven dat ik een zwak heb voor Jennifer Lawrence met haar 'girl-next-door' looks en personality. Maar buiten haar vertolking van Katniss, valt er nog genoeg te genieten van de overige cast die er niet om liegt.

Verbetering.

Maar niet over de gehele speelduur. Het eerste uur is sterk en vernieuwend. De districten worden ietsjes beter verkend en ik vind het spijtig - maar uiteraard wel noodzakelijk - dat er snel terug Hongerspelen zijn, volgens hetzelfde stramien e.d.

Dan zit je eigenlijk een halve film lang naar een kopie van de eerste film te kijken. Enkel de climax die de rode loper uitrolt voor de derde film is leuk - en in mijn geval verrassend, want de boeken heb ik niet gelezen.

De cast moet het hebben van de enkele grote namen die zijn toegevoegd. Philip Seymour Hoffman valt daarbij het meest op. Namen als Donald Sutherland en Woody Harrelson zijn zekerheden, terwijl zo'n Josh Hutcherson een zak zout blijft en ook Jennifer Lawrence mij voor het eerst op m'n zenuwen werkt met haar overdreven 'diepgaand' acteerwerk.

Visueel is er een ietsjes andere weg ingeslagen. Het oogt allemaal rauwer en echter. Daardoor is het tienermeisjesgehalte wat lager en is de film toegankelijker voor het grote publiek. Ik hoop dat het afsluitende tweeluik eenzelfde richting behoudt. Het Capitool blijft kitscherig op een leuke manier, maar nu hoop ik stilaan ook meer van de districten te zien te krijgen.

Dikke 3

Uitstekend avontuur/sf film...

Spannend verhaal...

Prima vervolg...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Uitstekend acteerwerk...

Veel bekende acteurs...

Ben benieuwd voor de vervolgde film in 2014/2015.

Deze sciencefictionfilm die gebaseerd is op de gelijknamige boekentrilogie van Suzanne Collins is een van die vele verhalen over massa-entertainment vanuit een dystopische samenleving. Cinematografisch zit het prima in mekaar en de districten kennen allemaal duidelijk een eigen verhaal. Waar het in het eerste deel jammer genoeg bij de arena fragmenten aan spanning ontbrak om het geheel sterk te maken, vond ik het hier juist zeer geslaagd.

Matige film waarin de twee overlevenden van de hongerspelen een promotietour maken door de verschillende districten. Op te veel vlakken een herhaling van de vorige film, zowel qua uitvoering als verhaal (hierin zit dan ook weinig progressie). De hongerspelen zelf zijn opnieuw wel avontuurlijk, maar het duurt nogal lang voordat die beginnen.

Catching Fire is in alles echt een tweede deel van een saga of een trilogy. Je kunt dit het makkelijkst vergelijken met een Empire Strikes Back in de opzet. En net als Empire is ook Catching Fire het beste deel in deze trilogy die veranderd is in een quadrilogy.

Er is dus niet echt een begin of een einde. We beginnen direct waar we de personages zo'n beetje achterlieten in het eerste deel. De Tributes zijn terug in Distric 12 maar hun levens zijn erg veranderd. Hun optreden en ervaringen in The Hunger Games hebben hun tol geëist. Het gaat Katniss en Peeta emotioneel gezien slecht af. Dit is erg goed in beeld gebracht en is gaat geweldig mee in de opbouw. Er zit veel verhaal in Catching Fire. En er worden veel leuke/goede personages geïntroduceerd dat het makkelijk is om daarin de draad kwijt te raken. Dit is echter niet het geval en Francis Lawrence laat alles in de juiste proporties zien. Wat de film die extra zet mee geeft is het bezoek van president Snow aan Katniss en haar bedreigt. Er wordt fantastisch spel laten zien door beide acteurs. Geweldige scene

Naast dat deze film erg veel verhaal bevat, is er ook zeer veel actie te zien. Bijna van epische proporties. Maar dit zijn ook de momenten waar de nieuwe personages het beste uit de verf komen. Beetee, Finnick en Johanna zijn geweldige toevoegingen. Maar voor we de arena in gaan krijgen we nog wel een scene die een grote impact heeft de dood van Cinna . Het tweede uur laat geen steek vallen en er is zoveel gaande qua actie, personages en verhaal. Een groot deel wordt hier alvast opgezet voor Mockingjay. Daarnaast kent deze film ook een geweldige climax. Had het niet verwacht wat er hier allemaal gebeurde. Geweldige manier om de film te eindigen.

Een perfecte balans, geweldig in alles. Verhaal, personages, actie, opbouw, climax. Alles is perfect. Voor mij is Catching Fire het absolute hoogtepunt van de serie.