The Wolf of Wall Street (2013)

Het eerste uur van The Wolf of Wall Street is best goed door te komen, maar vervolgens wordt het wel een lange zit. Veel schelden, seks en drugs, dat gaat op een bepaald moment wel vervelen. Verder brengt de film qua verhaal weinig nieuws, het einde is dan ook weinig verrassend. Het acteerwerk van DiCaprio is goed, de bijrol van McConaughey ook. Verder biedt de film enkele aardige losse scenes, vooral in het eerste uur. Al met al echter toch te weinig om de speelduur van drie uur te kunnen rechtvaardigen.

film kijkt voor zo'n lange film prima weg, de scenes en situaties volgen elkaar in een goed tempo op. de film heeft zeker wat puberaals maar dit kon ik wel waarderen maar weet nooit de middenmoot echt te ontstijgen. mijn verwachting is dat deze film rap zal dalen qua cijfer.

Erg knappe film van Scorsese die na een iets mindere periode goed terugkomt met deze Wolf of Wall Street. Een rise & fall van maar liefst 3 uur, maar die vlogen voorbij. Het acteerwerk, van de bijrolletjes van McConaughey, Rob Reiner tot en met Jonah Hill, die veelzijdiger is dan ik dacht en natuurlijk DiCaprio, die de Oscar zeker had verdiend, is subliem.

Mooi tijdsbeeld ook van de jaren 80, het ego-tijdperk, dat nergens zo schaamteloos gevierd werd als op Wall Street, met Stratton Oakmont als afvoerputje. De uitzinnige decadente feesten inclusief hoeren, dwergwerpen en een hoop drugs worden mooi in beeld gebracht, net als het onaantastbare dat het hele kantoor uitstraalt, en waarmee het zich uiteindelijk misrekent.

Mooie scene als Belfort de twee FBI-agenten probeert in te palmen en te imponeren, en oprecht verontwaardigd is als ze daar niet in meegaan. Maar de film kent veel hoogtepunten en verveelt geen moment. En ook verfrissend dat er geen sprake is van bezinning: geen sprake van dat Belfort in de gevangenis zijn zonden overdenkt en na zijn straf een stichting begint of iets dergelijks. Nee hij verdient tegenwoordig een slordige 30 mille per motivational speech. Dat had Hollywood waarschijnlijk graag gezien vandaar wellicht dat McConaughey de Oscar won.

Onderhoudende puberfilm, met een over de top verhaaltje over zogenaamd snel rijk worden. Geloofwaardigheid is ver te zoeken, maar dat maakt niet zoveel uit in een komedie. Een break halverwege was voor me wel noodzakelijk, ik werd erg moe van de steeds in herhaling vallende scènes met veel bloot en alcohol, en over hoe gewéldig cool harddrugs wel niet zijn, dat begon op den duur echt vervelend te worden.

Het plot is flinterdun, het zoveelste rise en fall-verhaaltje uit het misdaadgenre, die de waardering waarschijnlijk opvijzelt door héél véél vloekwoordjes zoals f*ck en sh*t in de dialogen op te nemen. Wie steeds in een deuk ligt als ie dat soort woordjes hoort moet de film zeker zien.

Eigenlijk verbaast het me dat het zoveel nominaties heeft gekregen. Commercieel misschien een succes, maar inhoudelijk erg pover. 2*

Groot project van Scorsese waarin letterlijk alle grenzen zijn overschreden en alle vrijheden genomen zijn. Dit resulteert in een film die wat betreft kwaliteit en acteerwerk ver boven de middenmaat uitstijgt, maar verder half verzuipt in zijn grofheid, lengte en te overmatige drank-en seksconsumptie.

Di Caprio speelt werkelijk fenomenaal; af en toe lijkt die man wel van een andere planeet. Hill is goed, maar vooral heel erg irritant. Naomi, de vrouw van Di Caprio, acteert ook erg goed, naast het feit dat ze er geweldig uitziet. Het is echter, zoals al gezegd, zonde hoeveel gescheld, seks, drugs etc. er in deze film zit. Dit komt zeker in meer films voor, maar hier was het te veel: de film had het niet nodig.

Het verhaal is namelijk ontzettend goed: de manier hoe Belfort zijn klanten om de tuin leidt is fenomenaal. De eerste drie kwartier van de film waren fantastisch, omdat het toen nog met name hierom ging ( en ook vanwege de geweldige bijrol van Matthew in het eerste kwartier ). Ik was enorm onder de indruk van Di Caprio´s eerste telefoongesprek bij het Investment Centrum ( meen me te herinneren dat het zo heette ).

Daarna wordt de film echter steeds meer een aaneenschakeling van gevloek, seks en geweld.

Ondanks dat bleef ik de volle 3 uur geboeid en vloog de speeltijd voorbij, waardoor de speelduur voor mij geen struikelpunt was.

Het acteerwerk van Di Caprio is de redding voor deze film: zonder hem had ik deze graag overgeslagen. Echter, het charisma trucje dat hij in meer van zijn films ( oa the Aviator, The Great Gatsby ) toepaste, werkt weer. Namelijk het met veel overgave vertolken van een rijke, mysterieuze en idealistische persoonlijkheid. Di Caprio schittert 3 uur lang en had daarvoor een Oscar verdiend.

Voor de genoemde minpunten trek ik een punt af. Lager kan ik niet geven, omdat toch bovenal een kwalitatief ijzersterk filmproduct wordt afgeleverd. 4*

Scorcese moet wat oppassen dat hij een film als deze niet ten onder laat gaan door de grootheidswaanzin. Zo duurt deze film wel erg lang en voelen sommige stukjes toch wat als verplichte vullers, zoals het gedeelte waarin DiCaprio's personage overtuigd verteld dat hij "foutloos gereden heeft". Het blijven gelukkig maar kleine puntjes en Scorsese weet er nog goed mee weg te komen.

Het acteerwerk is behoorlijk sterk. Ik vond Hill nog redelijk overtuigend (voor mij was dit zo'n beetje de eerste keer dat ik hem in een wat serieuzere rol zag) en DiCaprio weet de show te stelen en zet een zeer solide prestatie neer. Daarnaast is het verhaal ook best pakkend en is het Scorsese nog best goed gelukt om die speeltijd te vullen. De liefhebbers van zijn voorgaande werk zullen hier waarschijnlijk ook wel goed mee uit de voeten kunnen.

'k vond dat de film erg veelbelovend begon. Visueel erg sterk, jammer dat dit niet echt werd doorgetrokken in de rest van de film.

Het verhaal mocht gerust ook wel wat korter, de film leek ook wel 3 uren te duren.

De cast deed het wel prima en er zaten ook wel leuke stukken in, maar eigenlijk had 'k er wel ietsje meer van verwacht.

'k vond hem wel de moeite om te bekijken, maar 'k had er dus iets meer van verwacht.

Deze mag nieteens in 1 adem genoemd worden met Casino.

Op de een of andere manier heb ik het lang uitgesteld om deze film te gaan kijken. Ik had er wellicht wat andere verwachtingen over. Gisteren de film gekeken en ik heb hier zeker geen spijt van gehad. DiCaprio acteert subliem. Zijn werk kan mij de laatste jaren steeds meer bekoren en laat naar mijn mening hier zien een alleskunner te zijn. Vooral de scène op het jacht en de scène waar hij zijn auto in de prak rijdt laat hij zich erg goed gelden. Ook Jonah Hill acteert goed op een manier zoals hij dat goed kan. Dit is zeker een film die mij bijblijft dus wat mij betreft 5 sterren waard.

Eindelijk heb ik de Wolf of Wallstreet dan ook gezien. Ik had hem zo lang uitgesteld wegens de lange speelduur en dat is niet gek geweest. De film is namelijk gewoon te lang. Natuurlijk is veel bloot nooit verkeerd en zijn het allemaal prachtige vrouwen, maar de helft van de scenes had er niet in hoeven zitten. Evenals het drank- en drugsgebruik. Het mag van mij allemaal best in een film zitten en ik snap dat Scorsese een bepaalde sfeer probeert te creëren, maar daar slaat ie een beetje in door.

DiCaprio acteert echt wel goed, maar zet toch niet zo'n fenomenale rol neer als ik vooraf had verwacht. Z'n personage is gebaseerd op de werkelijkheid, maar ben benieuwd in hoeverre deze nog is aangedikt. In ieder geval leuk vermaak, maar toch een beetje een tegenvaller 3.5*

Naar mijn mening een overgewaardeerde film, langdradig. Desondanks een sterke DiCaprio

Weergaloze flim!

Ik ben groot fan van het werk van Scorsese en wachtte op het juiste moment om deze film te zien. Gisteren was zo'n moment, vol goede moed begon ik aan de film.

Mijn hoge verwachtingen werden niet teleurgesteld. Een sensationele DiCaprio, in wederom een glansrol. Wat een acteur toch. Met afstand de beste mannelijke acteur die er op dit moment is. Hij bewijst een enorm veelzijdig acteur te zijn, ook het genre comedy kan hij blijkbaar aan. En hoe.

De film kent een mix van genres. Zo is het misdaad, dan weer comedy en af en toe drama. Scorsese laat zien dat hij een vakman pur sang is, want deze genres gooit hij moeiteloos door elkaar heen.

De humor vond ik echt het sterkste punt. Heb regelmatig dubbel gelegen om de absurde dialogen of situaties. Ditkeer geen pis- en poepgrappen, maar sterke humor.

Dikke vierenhalve ster. Weergaloze film!

Het grote geld is amoreel. Zelfzuchtig. Pervers. Egoïstisch. Hedonistisch. Oppervlakkig. Respectloos. Primitief. Het grote kapitaal heeft slechts één wens: zichzelf vermenigvuldigen. Trouw, vriendschap, engagement: het zijn relatieve begrippen – ze worden van harte verdedigd, tot er een prijs tegenover staat. Een prijs die de heren met het geld niet willen betalen. Want hun hobby is cashen, niet uitgeven, zeker niet ten koste van zichzelf, of hun aanzien, of hun vrijheid. ‘The Wolf of Wall Street’ toont dat met een overweldigende flair. Het is komedie en tragedie ineen: je lacht je te pletter om situaties die in feite het failliet van de laatste restjes menselijkheid in Jordan Belfort en kornuiten betekenen. Je weet uiteindelijk niet meer wat je moet voelen bij zoveel hartverscheurende hilariteit. Martin Scorsese weet het tempo ondertussen verschroeiend hoog te leggen, terwijl Leonardo DiCaprio een grandioze vertolking neerzet. Een tijdloos document dat je een paar keer in je leven wilt of moet zien? Misschien niet, maar wel een film die mensen vandaag moeten zien. Om te beseffen wat de jetset op Wall Street met onze zuur verdiende centen, de centen van de kleine man, uitspookt. Gruwelijk is het. En gruwelijk dynamisch in cinema omgezet.

In één woord: GENIAAL.

Scorcese weet weer hoe hij een 'saai' verhaal kan omvormen tot een geweldige achtbaanrit.

Want dat had het toch wel kunnen zijn, saai. Wall Street en heel dat gedoe rond de beurs en geld, het boeit me allemaal niet zo. Degenen die daar uren en dagen mee kunnen bezig zijn moeten wel geldziek zijn volgens mij. Of een voorliefde hebben voor veel cijfertjes natuurlijk, dat kan ook.

Achter de manier waarop die vieze wereld hier word woorgegeven, is, tja, gewoon vies. Vies goed dan wel. Hoe kan je nu zo verzot zijn op geld dat je er je hele leven voor naar de kl*ten helpt?

Hoe Belfort zieker en zieker word (ja, dat noem ik ziek) is tragisch om te zien. Sommige momenten zijn gewoon grappig. Niet omdat ze echt 'leuk' zijn, wel omdat je medelijden hebt met hem.

Dicaprio zet dan ook weer een fantastische prestatie neer! Wat een acteur toch...

Krankzinningheid, vreugde, achterbaksheid,... Het blijft me verbazen hoe je zo geloofwaardig een andere persoon kunt neerzetten. Je gelooft echt elke scène. Maar ook de rest van de cast is goed op dreef. Met name Jonah Hill is ook weer een meerwaarde voor de film. Een sul spelen kan hij echt als de beste. Of dat nu een compliment is of niet, laat ik in het midden.

Normaal heb ik het trouwens niet zo voor lange films. Dikwijls voelen ze langdradig aan en hadden ze gewoon ook korter gekund. Bij deze had ik daar geen moment last van. De hele speelduur heb ik geboeid gekeken en genoten van elke scène.

De beste van Scorsese tot nu toe. En dat wil heel wat zeggen! Voorlopig 4,5* en misschien in de toekomst wel de volle 5... Let's hope.

Absolute top film! Vanaf het begin tot het eind heb ik gelachen en genoten. Het is een film gevuld met sex, drugs en misdaad, allemaal gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Ik heb zelden dat een film die zo lang duurt me van het begin tot het eind kan boeien maar deze film deed dat. De film pakt je en neemt je mee, hij begint goed en blijft goed. Absolute top film!

Zeer goede rise and fall film. Vind het

schandalig dat Di Caprio nog steeds geen Oscar heeft mogen ontvangen. Wat moet die man nog meer doen dan? Zet zn rollen altijd perfect meer. Genoten van deze film.

De grote blockbusterhit van vorig jaar maar eens bekeken. Feitelijk een typisch rise & fall-verhaal. Zoals meestal is het rise-gedeelte het interessantste; vermakelijk, vlot ge-edit, een levensstijl waar we stiekem allemaal beetje jaloers op zijn. Ook de cliche's komen voorbij, zoals een megalomaan karakter, een sidekick, de breuk met de huidige vrouw als inruil voor een mooiere. Voor Hollywood-make wellicht wat overdreven ten opzichte van het werkelijke verhaal (zo voelt het aan).
Gelukkig is het fall-gedeelte een stuk korter, want ook wat minder boeiend. Ook hier cliche's, zoals de samenwerking met politie en het fout lopen van het huwelijk.

Gek genoeg storen de cliche's en de lange speelduur niet echt, ondanks dat het ook prima in 2 uur verteld had kunnen worden. Het acteerwerk, dialogen, editing, sfeer is allemaal bovengemiddeld in orde. Al met een vermakelijke en zeker ook wel intrigrerende film, maar niet de hoogvlieger die ik verwacht had.

Nee, deze film trok mij totaal niet, saai en langdradig ik zat constant op m'n horloge te kijken hoelang het nog duurde.

Ik vond het een mooie film. Het thema van de film lijkt me te zijn: transgressie. Zo merkt iemand in de film op dat de levensstijl van Belfort obsceen is, “tenminste gezien vanuit het perspectief van de normale wereld”, waarop Belfort antwoordt: “Maar wie wil er in de normale wereld leven?”. Iedereen – “behalve sommige Amish en boeddhisten”, zo merkt iemand op de film – dus iedere ‘gewone’ Amerikaan wil (diep in zijn hart) zijn gewone, saaie leven overstijgen en desnoods de wetten en de moraal breken om een ‘vol’ leven te leiden. In feite bekritiseert de film niet zozeer de hebzucht van Belfort, al toont de film zijn onvermijdelijke val en pijn net zo groot als zijn succes, maar vooral de domme hebzucht van al die miljoenen gewone mensen waardoor Belfort uberhaupt zo rijk heeft kunnen worden. Wij zijn zo dom dat we de handelaren ons laten plunderen terwijl wij nota bene hebben gewerkt voor dat geld en zij niet. Daarvoor is wel het charisme of briljante verkooptechniek van Belfort nodig om ons te kunnen verleiden. En op dat punt vormt de film zelf – de film in het algemeen maar zeker ook deze film in het bijzonder – een metafoor van waar de film over gaat: ook wij gaan naar de bioscoop om even de dagelijkse sleur te doorbreken en ook wij worden drie uur lang betoverd door het charisme van Belfort/DiCaprio c.q. de verkooptechniek van Scorsese.

Al met al toont de film zo de fundamentele spanning waarop elke maatschappij is gebouwd: enerzijds de grensoverschrijdende egoïstische hebzucht van het individu en anderzijds de grensstellende moraal en staat. En charismatische leiders of handelaren met goede verkooptechnieken, die beide inspelen op ons verlangen naar een groot leven, vinden altijd wegen om die grenzen te verleggen, al was het maar tijdelijk.

Mijn moeder had deze op de gok gekocht, maar de film bleek niet bepaald aan mijn ouders besteed te zijn. Ze kunnen niet zo goed tegen decadentie en met alle banale tafarelen in deze film hadden ze het dan ook na een half uur al flink gehad, waarna de film werd afgezet.

Ik heb de DVD maar meegenomen om hem vandaag af te kijken, ik moet zeggen dat ik wel geïnteresseerd was in de wereld van het anarcho-kapitalisme. Maar na afloop moet ik toch zeggen dat deze film ook aan mij niet bepaald besteed is.

Een typisch rise-and-fall verhaal, wat eigenlijk hetzelfde is als al die andere films met drugsdealers in de hoofdrol; alleen worden er hier aandelen gedeald. Voor de rest precies hetzelfde: heel veel drugs, heel veel vrouwen, uiteindelijk één ultieme vrouw waarmee getrouwd wordt, door zelfoverschatting onstaat de fall, waarna ze hem verlaat. En het moet ook altijd drie uur lang duren. "It's all the same song", zou Louis van Gaal zeggen. Setting is iets anders, meer niet.

Visueel ook niet opzienbarend; wel wordt het allemaal iets vlotter verteld dan in soortgelijke films, de banale tafarelen zijn allemaal wat meer in your face, de flashback structuur zorgt voor enige humor, maar voor de rest voelt het zo inhoudsloos aan als één van de vele drugstrips in de film. En na afloop blijf ik op gepaste wijze met een katerig gevoel zitten. Ik wilde aanvankelijk er nog wel een halve ster bovenop doen, omdat het voor zover ik kan beoordelen Scorseses vlotste film is, maar vanwege de kater toch 1*.

Mijn probleem met DiCaprio de laatste jaren is vooral dat de man vooral zekerheid kiest.

Zowel zijn keuzes voor de rollen die hij speelt, veel historische figuren de laatste jaren.

Zijn keuzes voor de regisseurs waarmee hij werkt; alleen grote en gevestigde namen geen arthouse film regisseurs.

Daarom vind ik het zeker niet de beste acteur die er is maar ik zie hem wel als de nieuwe James Stewart.

Veel rollen die op elkaar lijken maar wel steeds plezierig om naar te kijken.

Ookal moet ik wel zeggen en zijn genoeg rollen waar hij imo onderschat wordt.

Zijn rol in Revolutionary Road was naar imo veruit de beste rol van het jaar, speelde Winslet van het scherm af en de discussie tussen Penn en Rourke dat jaar sloeg nergens op want DiCaprio was beter dan hun twee.

Als DiCaprio wat voor minder zekerheid kiest de komende jaren dan denk ik dat de Oscar wint voor zijn 50ste.

Wat een entertainment!

Geld, drugs en vrouwen.

3 uur lang genieten van een leven waar wij soms ook van dromen..

4,5

Geweldige film over een effectenmakelaar die multimiljonair wordt, maar niet geheel zonder fraude. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De lange speelduur valt niet op vanwege de vlotte montage en het onderhoudende en vaak krankzinnige verhaal. Goeie en hilarische dialogen en dito scenes. Leonarde DiCaprio zet één van zijn beste rollen neer hier. Wat mij betreft een instant klassieker van Martin Scorsese.

Dit is natuurlijk een toppertje! Zelden heb ik 3 uur lang zo aandachtig naar een film zitten kijken. Spannend, grappig, vreselijk over de top. I like it.

Leonardo Di Caprio, tja.. als hij hier geen oscar voor krijgt waar dan wel voor?

Absoluut een topper dit, en over 20 jaar een klassieker... Dit moet je gezien hebben...

Dat het wat over de top is maakt de film juist zo leuk.. Veel mensen vinden de klassieke Wall Street movie saai, dit is geweldig en tegelijkertijd toch ook realistisch(tevens waar gebeurd verhaal).

Ook Jonah Hill speelt hier weer geweldig, dit soort rollen staan op zijn lijf geschreven..

Margot Robbie is natuurlijk geen vervelend vrouw om te zien, en doet het erg goed..

Film duurt 3 uur, maar je verveelt je geen minuut.. heb hem al een stuk of 4x gezien..

Het verhaal zit goed in elkaar en het einde stoort ook niet..

Een matige komedie/misdaad/drama/biopic film....

Saai verhaal, kan geen verhaal volgen...

Komedie is mijn genre niet...

Matige acteerwerk...

Bekende acteurs Leonardo DiCaprio en Matthew McConaughey...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Te langdradige film...

Niet te moeite waard...

“Let me tell you something. There’s no nobility in poverty. I’ve been a poor man, and I’ve been a rich man. And I choose rich every fucking time.”

The Wolf of Wall Street is totale gekte, losbandigheid en anarchie… op alle goede manieren. Martin Scorsese mag dan inmiddels in de zeventig zijn, hij weet de waanzin goed over te laten komen en de film straalt bijna drie uur lang zoveel energie uit dat je als kijker soms ook zit te stuiteren op de bank. Het leven van Jordan Belfort is er één van excessen en Scorsese filmt de hebzucht, feesten, drugs en vrouwen op een knappe, eerlijke en kritische manier. The Wolf of Wall Street is in zijn kern een klassiek “rise and fall” verhaal en zowel de reis naar de top als de ondergang van Belfort wordt door Scorsese op glorieuze wijze verfilmd. (Zwarte) humor wordt probleemloos afgewisseld met serieuze momenten maar de film houdt ten alle tijden een ietwat luchtige toon en de avonturen van Belfort werken vaak op de lachspieren en zijn memorabel te noemen. Leonardo DiCaprio zet Belfort op een weergaloze manier neer en weet de gekte, sluwheid, slimheid en arrogantie van de man erg goed te spelen. Op de momenten dat Belfort een potentiële cliënt weet in te palmen of zijn werknemers en collega’s toespreekt is DiCaprio op zijn best maar ook op de “rustige” momenten is hij fantastisch. Niet minder weergaloos is Jonah Hill die helemaal opgaat in zijn rol als de absurde, compleet losgeslagen Donnie Azoff. Ook Margot Robbie, Kyle Chandler, Rob Reiner, Jon Bernthal en in een onvergetelijke scene Matthew McConaughey zijn fantastisch op dreef.

The Wolf of Wall Street is vintage Scorsese en laat zien dat een man met nog geen stuiver op de bank uit kan groeien tot een grote speler op Wall Street. Maar zonder moraliteitsbesef, empathie voor de gedupeerde mensen en een misplaatst gevoel van onoverwinnelijkheid is het luxe leventje vol met geld, vrouwen, drank en drugs een schijnwereld die al snel gaat rotten en de ondergang is dan ook onvermijdelijk. Een spectaculaire ondergang dat dan weer wel.

Tsja, wat moet ik met zo'n film? Weergaloos gespeeld - niet alleen door DiCaprio - en fenomenaal geschoten door Scorsese. De muziekkeuze, de kleding, de gesprekken, de timing, de humor, de keuze om het "waargebeurde verhaal" ergens in het midden te laten, evenals de hele ethische kwestie - alles klopt aan The Wolf of Wall Street. Maar The Wolf probeert toch te veel een anti-held neer te zetten die niet bij mij aankomt. Een Scarface, maar dan op de beurs - Scorsese had het eigenlijk twintig jaar geleden moeten hebben bedacht. Nu vind ik de film, buiten zijn schoonheid, toch gewoon een tussendoortje. Het is ontzettend moeilijk een degelijke beoordeling te geven aan een film die je objectief als een weergaloos stuk film moet bekijken maar waar je het enorme enthousiasme toch niet helemaal kan delen met de meeste kijkers. JoeCabot zegt het hierboven perfect. Inderdaad, Scorsese kán nooit de fout in gaan, zélfs als de film niet naar je keel grijpt. Zeker, die drie uur gingen er in als pap, maar écht blijven hangen zal deze Scorsese niet. Een dikke ruim voldoende, omdat ik niet beter weet wat ik hier mee aan moet.

Jordan Belfort is enger dan Gordon Gekko in Wall Street. Misschien niet eens omdat hij gewiekster of gewetenlozer is, maar juist omdat hij zo diep ingebed zit in een westerse cultuur waar mateloosheid, competitiedrang, recht van de sterkste en zelfzuchtigheid worden gepromoot. Als hebben, hebben, hebben in alles de norm wordt (mooiste vrouwen, duurste auto's, grootste vastgoed), dan is het niet meer dan logisch dat volksstammen opgezweept worden door goeroes die hun lege bullshit aan ons verkopen. Zoals generaties voor ons de belofte kregen van geestelijken dat een eerzaam, rustig bestaan in het hiernamaals zou volgen: zo worden kinderen van deze tijd verlekkerd met het idee dat geneugtes des levens altijd binnen handbereik zijn. Succes en falen zijn jouw keuze. Marketing als een welhaast religieuze ideologie die het idee bestendigt dat rijkdom een na te streven norm is. Het enige wat ervoor nodig is, is een goed plan om het systeem mee te fucken.

Luckily we're in first class. Jonah Hill saves the day. Het zeldzame moment dat ik iets daadwerkelijk grappig vond. Hij is ook meteen één van de weinige die het überhaupt de moeite waard weet te maken. Ben met 2.5* nog erg mild. Film is makkelijk af te kraken om z'n bijzonder onsympathieke inhoud, eentonige en simpele (exploitatieve) neuk & snuif sequenties en oersimpele rise & fall structuur. Maar waar ik écht problemen mee heb, is dat het filmtechnisch Scorsese op de automatische (oubollige) piloot is en de muziekkeuzes werkelijk zelden zo tenenkrommend zijn geweest. Om die redenen onmogelijk geniaal te vinden, maar als simpele pulp nog enigszins genietbaar.