The Wolf of Wall Street (2013)

Over het paard getilde film! De film is zeker niet slecht en de Caprio speelt echt subliem.

Het thema van de film is actueel en ik betrapte me er zelfs op dat ik soms oprecht kwaad werd over de zoveelste scam-praktijk. Waarom dan toch een overgewaardeerde film. Scorsese! Voor velen een held, voor mij een goede regiseur die niet kan knippen in zijn mooi opgenomen materiaal. Aan de snijtafel verliest hij van vele goede andere regiseurs. Om kwaliteit te maken is het vaak 'kill your darlings'. Dat kan Scorsese niet! Deze film is meer dan een uur te lang. Hij vervalt in herhalingen. En daarmee verdwijnt de spanningsboog die een oprecht goede of boeiende film moet hebben.

Ik heb geen enkel bezwaar tegen lange films, maar dan moet het functioneel zijn. Dat was het wat mij betreft niet. 3*

Ouwe Scorsese.

Er is een reden waarom typetjes als Belfort omringd worden door mensen die zich nooit een echte vriend zullen noemen. Zolang het goed met ze gaat valt er een hoop te rapen. Broodkruimeltjes voor Belfort zelf, maar waardevol voor diegene die ze oppikt. Wanneer zo'n typetje als Belfort dan van z'n zuil valt is er alleen niemand op hem op te vangen. Mensen zijn niet geïnteresseerd in de downfall van een loser als hem en maken zich dan ook zo snel mogelijk uit de voeten. Rest de vraag waarom het rise & fall genre toch zo populair blijkt?

Scorsese is sowieso mijn regisseur niet. Hij doet hier z'n gewone ding en dat boeit me zoals wel vaker voor geen meter, dan nog erken ik wel dat de eerste twee uur een stuk aangenamer zijn om volgen dan het laatste uur. Niet toevallig een scheiding die door rise & fall gekenmerkd wordt. Een scheiding die trouwens tot op de seconde terug te traceren valt in de film, zelden zo expliciet gezien.

Naar aloude gewoonte wordt er weer een cast van irritante losers bij elkaar gesprokkeld. Je kan ze ook flamboyante persoonlijkheden noemen, denk dat beide omschrijvingen passend genoeg zijn, afhankelijk van hoe interessant je het zelf vindt naar zo'n typetjes te kijken. Mij deden ze helemaal niks. De film verloopt verder als een aan elkaar gepraat roddelblaadje, met wat bloot, veel drugs, drank en hier en daar een licht uitzinnig momentje. Voor die laatste een halve ster extra.

Verder valt er bitter weinig te beleven. Oninteressante personages, visueel compleet verouderd, muziekkeuze om van te janken en een speelduur die mij althans dwingt de film niet later dan 18:00 op te zetten. Anders sukkel ik gegarandeerd in slaap.

En zelfs het beetje leedvermaak wat je normaal nog een fall kan puren is blijkbaar niet gegund, vreselijk einde op de koop toe. Mnee, het ging eventjes de goeie richting uit met Scorsese, maar als hij weer in z'n oude maniertjes vervalt haak ik meteen af. Slaapverwekkend.

1.0*

Na de dolenthousiaste reacties had ik verwacht weggeblazen te worden door The Wolf of Wall Street, maar dat bleek helaas niet het geval. Vond het geen baanbrekende, verrassende of uitzonderlijk goeie film die bijvoorbeeld in de Top 250 thuishoort. Maar dat buiten beschouwing gelaten heb ik alsnog prima vermaakt met de nieuwste film van Scorsese.

De lange speelduur stond me niet tegen en heb ik zonder moeite uitgezeten. Echter valt de film juist door die lange speelduur op een gegeven moment wel in herhaling. De scenes waarin drugs gebruikt word, orgies worden gehouden of in ieder geval 1 iemand high is colgen elkaar in ramp tempo op. Toch zijn de 'drugsscenes' ook weer interessant (ondanks de herhaling), omdat Scorsese hier verschillende trucjes in monteert zodat ook de drugsscenes raar en 'high' aanvoelen voor de kijker. Dat kon ik zeer waarderen en geeft de film net even wat extra's om boven de middenmoot uit te komen.

En die DiCaprio... wat een goeie rol weer zeg, damn!

3,5*

7/10 (IMDB)

Klassieke Scorsese, maar in die context niet zijn beste film. The Wolf of Wall Street is een klassieke rise & fall, zoals Scorsese die zo goed onder de knie heeft, maar in alles is dit toch net iets minder dan een film als Goodfellas of Casino. Di Caprio, Hill en Robbie zijn geen De Niro, Pesci en Stone, audiovisueel is het allemaal net wat minder dynamisch en de fall is minder heftig. The Wolf of Wall Street voelt als een Goodfellas light, wat het absoluut nog geen slechte film maakt, maar van Scorsese verwacht je nou net wat meer.

3,5*

Elke beursspeler die deze film gezien heeft. Stopt ermee!

Want het geloof in Wallstreet en co lijkt totaal in criminele handen te zijn die de gewone man tracht te bestelen. Enkel geld speelt een hoofdrol.

De humor overspoelt deze jonge fraudeurs, die op korte termijn geld willen verdienen, met het etiket van fraudeurs, geldverslindend, vrouwenversierders en vooral drugs.

DiCaprio speelt zijn rol prachtig.

De film is langdradig en lijkt in storende herhalingen te vallen.

Het overdrijven is meegenomen met een nodig zalfje humor.

Ik heb deze film gewoon over me heen laten gaan en heb regelmatig genoten van deze gekkenwereld.

4,0*

De toon wordt meteen gezet met de beginscene en de twee uur die volgen zijn zowel waarzinnig als waarzin. Dicaprio gaat los als Belfort en Scorsese zorgt met een tot in de puntjes verzorgde regie voor hilarische scenes, prachtige shots en een goed tijdsbeeld. Sommige karakters zijn, denk ik, bewust wat ingetogener (Chandler, Reiner) om met name Belfort alle ruimte te geven. De bijrol van McConaughey is trouwens hilarisch.
Van verheerlijking is absoluut geen sprake. De waanzin maakt vanaf de eerste minuut duidelijk dat het leven van Belfort niet echt te ambiëren is, Scorsese zorgt er ook goed voor de je niet te veel, maar ook niet te weinig sympathie krijgt voor 'm.

Het laatste uur is helaas wel wat minder. Het was toch al wel duidelijk welke kant het op zou gaan en daar wordt echt te veel tijd voor genomen. Daarnaast zitten er enkele overbodige en niet passende scenes in wanneer hij bijna verlamd is van de drugs en op zoek gaat naar een publieke telefoon en zeker de scene op zee. De neergang is ook niet zo boeiend als bij een film als Goodfellas natuurlijk. Dat is wel jammer, het had daardoor ook wat korter gekund. Klein smetje op een verder fantastische film.

Erg gelachen om deze film, de fantastische speeches die haast aandoen als religieuze gebeurtenissen, de escapades onder invloed van drugs, de dialogen. Het laatste uur is wat minder sterk en voelt aan als een verplicht nummertje maar al met al een erg fijne film met een geweldige DiCaprio.

Ik houd van films. De kwaliteit is belangrijk maar het verhaal is NOG belangrijker. Wat een ongelofelijk zwak verhaal. Ik heb het echt geprobeerd maar na ongeveer een uur heb ik er de brui aan moeten geven anders was ik depressief geworden.

Aardig, actueel en bij vlagen erg grappig, maar over het algemeen toch teveel los zand. Denk dat de belangrijkste kritiek op deze film toch wel is het gebrek aan originaliteit. De karakters zijn karikaturen, stuk voor stuk eigenzinnige 'coole' personages; en diverse monologen en dialogen zijn te gemaakt en gescript. Dit creëert allemaal wel hilarische situaties nu en dan, maar met een plot dat wel erg klassieke trekken vertoont stijgt het dan niet boven de middelmaat uit.

Komt misschien ook wel een beetje doordat Scorsese weinig weet toe te voegen aan de bekende verhalen over de 'wolven van Wall Street'.

The Wolf of Wall Street

Komt Scorsese met een nieuwe kaskraker aanzetten, en zal Leo dan eindelijk zijn Oscar halen? Aan reclame voor deze film geen gebrek. Overal uitbundig met posters en reclame spotjes aan het licht gebracht (in ieder geval in Amsterdam en omstreken), dus aan aandacht geen gebrek. Uiteraard moet je als filmliefhebber hem dan gezien hebben. En viel hij tegen? Ik denk allerminst!

Want waar The Wolf of Wall Street zich anders maakt dan andere fraude films, is dat ze hier gigantisch de draak met zichzelf steken. Het concept van "Rise and Fall" is natuurlijk hetzelfde. De serieuze misdaad toon, die je ziet in Scarface en American Gangster (ga het rijtje maar af), ontbreekt hier geheel. In plaats daarvan kiest Scorsese voor hectiek, strippers, seks en drugs. Een vermakelijk plaatje. Als artistiek werk, wat de film wel degelijk is, is het niet heel hoog. Met flauwe grappen wordt de gewone man tevreden gehouden. Degene die meer zoekt in een film ziet hier helemaal verkeerd.
Ondanks dat maken scènes als Leonardo naar zijn auto kruipt, stijf van de pillen de film tot een goed en vermakelijk geheel. Het tempo blijft hoog liggen en voor je het weet zit je aan het einde van de drie uur.

Leonardo di Caprio is natuurlijk de ster van de film. Dat hij vaker met Scorsese heeft samengewerkt vind ik duidelijk terug te zien. De twee volgen eenzelfde gestroomlijnde golf van enthousiasme en hectiek. Leo mag blij zijn dat het geen toneelstuk is, want zijn energieke rol vergt veel van hem. Naast zijn succes als beurshandelaar en overmatig druggebruikt komen toch ook de zwaardere kanten van zijn persoon wel naar voren. Zijn relaties met beide vrouwen die op de klippen lopen, en de uiteindelijk ondergang van hemzelf zijn iets onderbelicht. Daar had juist meer in gezeten.
Jonah Hill is de perfecte sidekick van di Caprio. Hij is zo dom als het achtereind van een varken en dat laat hij zeer goed zien. Hij weet zijn drugsavonturen in een nog betere chaos dan di Caprio te laten ontaarden en is regelmatig de reden tot een schaterbui.

De film zit cinematografisch goed in elkaar en beschikt over een sterke montage van alle beelden. Afwisselende chaos met zo nu en dan een rustige scène is een goede afwisseling in het geheel. Toch zijn ook hier de beelden wat afgezaagd, doch correct. Ook de uitstapjes buiten het Amerikaanse continent zien er goed uit. Italië en Zwitserland zijn vrij natuurgetrouw weergegeven. Al met al zorgt Scorsese voor een zeer goede sfeer in de film.

The Wolf of Wall Street is een goede en vermakelijke film van Scorsese en di Caprio. Zeker het kijken waard. Op een enkel moment een beetje veel van hetzelfde, maar dat valt reuze mee.

3.5*

De bedoeling was waarschijnlijk een goed beeld te schetsen hoe het er destijds aan toeging. Net als Pain & Gain zal het grotendeels ook precies kloppen. Maar net als Pain & Gain is deze film een tegenvaller. In het geval van The Wolf of Wall Street werkte de film mij vooral op de zenuwen. Veel te luidruchtig, chaotisch en bijna een overdaad aan alles. Schelden, neuken, schreeuwen in combinatie met domme humor en muziek. Al zaten er wat de muziek betreft wel een paar treffers tussen zoals Sloop John B. Alleen dit keer uitgevoerd door de coverband The Me First and the Gimme Gimmes.

Vanaf de eerste minuut bekroop mij al het gevoel dat dit geen prettige film zou worden en het waren helaas dan ook een hele lange 180 min. Het enige grote pluspunt zijn de acteurs en het leukste van de hele film was 5 min Matthew McConaughey. Leuk detail is dat het op de borst slaan incl. geluiden iets is wat McConaughey ook echt doet voor hij een scene moet opnemen. Een soort opwarmingsritueel. DiCaprio zag hem dit doen en zei, oké dit moet in de film verwerkt worden!

The Wolf of Wall Street: Verre van indrukwekkend.

Wat een goddelijke film is dit zég !

Vanaf de eerste tot en met de laatste minuut genoten !

Vond deze film 20 000 keer beter dan wall street en al die andere films.

Ben deze film gaan kijken naar aanleiding van vrienden en collega's die hier helemaal lyrisch over waren. Had zelfs nog geen trailer gezien van deze film, omdat films over economisch Wall Street-geneuzel mij doorgaans totaal niet aanspreken. Gelukkig was de film qua opzet toch iets anders dan ik had verwacht.

Ten eerste heb ik regelmatig moeten lachen om de bizarre acties van Belfort en zijn compagnons en de fijne dialogen. Ten tweede wordt er prima geacteerd door DiCaprio, Hill en Robbie, maar met name door Matthew McConaughey. Die laatste weet me steeds vaker te overtuigen in zijn laatste films. Jammer dat hij maar zo'n kleine rol heeft.

De speelduurt blijft wel een heikel punt. Als een film drie uur duurt, moet hij mij ook de volle 3 uur vast kunnen houden, maar dat lukte niet altijd. Met name het laatste gedeelte, de fall van Belfort had sterker en heftiger uitgewerkt mogen worden. Behalve dat is het verhaal iets te simpel uitgewerkt. Dat hoeft op zich niet zo'n ramp te zijn, maar wel bij een film die van je eist dat je drie uur aan het beeld gekluisterd zit.

Een iets te lange zit, maar de acteerprestaties, dialogen en enkele absurde scenes zorgen ervoor dat het geheel interessant blijft.

Met veel verwachting hier naar uitgekeken en die verwachtingen zijn toch (gedeeltelijk) uitgekomen. De drive waarin je meegesleurt wordt in decadentie, drugs en seks is echt wel enorm. Hoewel, na anderhalf uur begon ik me toch wel af te vragen wanneer er zich iets anders ging voordoen dan de exeburante excessen. Ik was daarom ook blij dat na de rise ook de fall getoond werd. Langs de ene kant zeg je van het is verdiend dat hij dan eens flink op zijn bek gaat, langs de andere kant leef je ook wel mee met het hoofdpersonage. Vooral de scene waarin Robbie aan Di Caprio vertelt dat ze uiteengaan met alle gevolgen van dien.

Verder: goede muziek, ook de acteerprestaties gingen van gemiddeld tot vrij goed (zeker DiCaprio die een Oscar verdient) en de camerashots waren ook wel de moeite. Alles tezamen:

*4.0

Wat een bagger film is dit zeg !! Hoe bedoel je illuminatie!?

matthew mcconaughey in de bijrol vind ik echt geweldig. Geen grote fan van Jonah Hill. Maar er word gesproken van de beste rol van Leo ooit. Ik moet zeggen dat zijn speeches echt amazing zijn. Verder inderdaad niet een geweldig verhaal.. saai zoals ook wel gezegd word. maar daar gaat het bij deze film helemaal niet om. Het gaat om de personages niet om het verhaal. De speeches van Leo, de gestoorde dingen die ze doen.

Like it, word een klassieker (door Caprio!!)

Tsja, ik kan hier heel kort over zijn. Het is een prima film, ik heb serieus gekeken, nagedacht over de rijkdom maar vooral tot tranen aan toe gelachen op sommige momenten. Wat speelt Di Caprio toch meesterlijk en ook Jonah Hill deed leuk mee. Heb genoten van dit bioscoopbezoek maar zou de film niet voor iederaan aanraden. Wat mij betreft een top film, Leonardo mag de Oscar deze keer wel winnen!

Waardeloze film!

Op zich is het verhaal wel leuk bedacht, maar film duurt veel te lang, veel te veel drugs, veel te veel seks.. gaat ten kosten van het verhaal!

Briljante film, onterecht niet gewonnen bij de Oscars. Fantastische acteerprestaties van oa DiCaprio en Hill. Helaas in een comedy dus dan sta je sowieso al een streepje achter drama films als 12 years a slave...

Maar over the Wolf, echt de beste en leukste film die ik in tijden heb gezien. 3 uur duurt ie, maar daar had ik geen enkel probleem mee! Heerlijke humor, en ook nog eens een boeiend verhaal.

Ik zie dat veel mensen vinden dat er in deze film te veel exorbitante zaken gebeuren, naaktheid, drugs, noem maar op. En dat dat op 1 of andere manier afdoet aan de kwaliteit van de film. Maar hebben jullie wel eens nagedacht waarom Scorsese hier voor heeft gekozen? Ik bedoel, het is niet echt zijn ding om mensen naar een film te lokken met alleen maar oversexte beelden...

Mijn visie over deze film is dat je aan het einde van de film je je moet afvragen of alles werkelijk zo is gebeurt. Notoire praatjesmaker Belfort vertelt je dit verhaal vanuit zijn perspectief, hij is de narrator. Hij smeert mensen troep aandelen aan met allerlei mooie praatjes, en dat trucje word eigenlijk herhaalt met deze film. De exorbitante gebeurtenissen zijn middelen om jou als kijker te laten weten dat hij misschien een beetje overdrijft, en het is toevallig ook nog leuk om naar te kijken. Eigenlijk word in het begin van de film al een statement gemaakt wat hier op duidt, namelijk de Ferrari scene. Belfort zie je in een rode Ferrari rijden, maar dan vertelt hij jou dat hij niet een rode standaard Ferrari reed, maar in een coole zilver-grijze zoals in Maimi Vice. En natuurlijk de befaamde Queludes scene duidt ook aan dat hij je niet direct de waarheid vertelt, dus waarom zou de rest ook niet gewoon zwaar overdreven zijn of überhaupt gebeurt zijn?

Al met al weet ik zeker dat deze film direct in mijn collectie komt en zal hem over 20 jaar nog steeds leuk vinden om te kijken!

diCaprio is echt een goede acteur, hij is weggelegd voor deze rol.

Goede film maar soms wat overdreven. Veel grappige momenten!!

3.5*

Zeer vermakelijke film, die af en toe ietsjes zwakt waardoor ik niet met een geheel goede gevoel 4 sterren geef. Gelukkig speelt DiCaprio niet weer DiCaprio, maar speelt hij een geweldige Jordan Belfort. Jonah Hill begrijpt de film en zijn karakter heel goed en speelt ook geweldig. Als het een iets sterkere script had en iets korter duurde zou het een veel betere film zijn. Het hoeft eigenlijk niet korter te duren, als het een sterkere script zou hebben zou de lengte van de film geen probleem zijn.

Te druk.

En dat had ik enigszins wel verwacht. Ergens na een dikke twee uur kent de film een breekpunt waarbij Jordan Belfort er nog eens voor gaat, wat al gauw drie kwartier extra oplevert en uiteindelijk toch te veel is.
Met minstens een half uur minder had dit best goed kunnen zijn. De komedie werkt immers, maar het is ook flauwe humor. Het satirische wordt verkleed in een idioot jasje. Bijtende scènes zijn er niet, alleen chaotische dingen zonder enige diepgang - terwijl satire wél diepgang kan en moet hebben.
Na een dikke twee uur had ik het wel gehad; Belfort niet helemaal kapot laten gaan in z'n fall is niettemin een aangename verrassing.

Leonardo DiCaprio leeft zich ook wel uit en dat doet hij goed. Ik kan echter nooit genieten van 3 uur DiCaprio. Dat is simpelweg te veel. The Aviator heeft ook dat probleem. Hij doet zoooo veel moeite om "diep te gaan" en in een groot aantal scènes werkt dat wel, maar als hij op het einde z'n gefronste blik nog eens opzet en ingehouden zegt "Sell me this pen", dan ben ik toch blij dat dat het licht aan het einde van de tunnel blijkt. 2 uur DiCaprio en ik heb er mijn amusement mee; nog een uur langer en ik ben blij als ik van zijn drukte af ben.
Hetzelfde geldt een beetje voor Jonah Hill, al heeft hij uiteraard stukken minder screentime. Ook hij is echter druk aanwezig en daar komt dan nog eens bij dat ik hem eigenlijk totaal niet leuk of grappig vind in deze rol. Matthew McConaughey is dan wel weer leuk in de 10 minuutjes die hij krijgt en ook Margot Robbie brengt ondanks haar idioot nepaccentje en beperkt acteertalent op één of andere manier een geslaagd tegengewicht.

Martin Scorsese doet waar men hem schijnbaar goed in vindt: een lang epos maken. Zo nu en dan is hij best hip, al vind ik het nooit swingend genoeg. Visueel is het allemaal wel dik in orde. De soundtrack kent een paar mindere tussendoortjes maar in een film van 3 uur met een hoop chaos valt dat niet altijd op. De editing is soms slordig - al heb ik reeds gelezen dat Scorsese het zo bedoeld heeft, wat dan wel zo mag zijn maar nog steeds idioot overkomt - en de scène met de zinkende jacht valt (visueel) compleet uit de toon.
Grootste manco is misschien wel zijn zoveelste samenwerking met DiCaprio. Scorsese is een degelijk regisseur en DiCaprio is een goed acteur, maar ik vind hun films nooit grandioos. Sinds DiCaprio samenwerkt met Scorsese gaan zijn acteerprestaties er m.i. ook niet op vooruit dus ik zou best blij zijn mochten ze elkaar de komende tijd wat mijden. DiCaprio zou eens een ingetogen rol moeten spelen, liefst in een kleine film. En Scorsese, dat die nog eens met Robert De Niro werkt. Dat werkt beter.

3

Nee, dit krijgt Scorsese niet verkocht aan mij, en ik ben een grote fan van hem. The Departed, Shutter Island en Hugo waren stuk voor stuk meesterwerken. Voor een biografische film gaat het erg over-the-top met orgietjes, drugs, orgietjes, drugs, orgietjes en dan nog 500 maal fuck. Veel van hetzelfde en de drie uren voelen te lang, veel te lang. Bij een film als "La Vie d'Adèle" had ik dat niet, hier heus wel. Het verveelt niet echt, en het is uitstekend geacteerd, toch is het te lang. Kan het moeilijk anders verwoorden.

Alle lof voor een geld aanbiddende en immorele DiCaprio en zijn rechterhand Jonah Hill. Verzuipen in het geld, decadentie, corruptie : je waardeert de waarde van de dingen niet meer en verliest er je geweten bij. Zeker de scène waarin DiCaprio de gewone mens die niet rijk is bespuugt als luilakken bleef me bij en je snapt dat hij niet meer met zijn voeten in de gewone wereld zit. Ooit eindigt het feest, en Wolf of Wall Street is niet meer dan een gewone rise & fall met zakenmensen. Niet echt de scherpe film die ik verwachtte, hoewel de satire en de spot van Scorsese tegenover dit soort lui me natuurlijk niet ontgaat.

Opzicht wel een aardige Misdaad / Drama (met ook wat komedie), maar wel eentje die veel en veel te lang duurt. Een film die langer duurt dan twee uren trek ik bijna niet meer. Het verhaal is eigenlijk niet echt bijzonder (ook best cliché en zeer voorspelbaar) en draait vooral om geld, geld, geld, seks, seks, seks en drugs, drugs en nog eens drugs. De uitvoering zit overigens wel goed in elkaar (zeker het eerste uur) en visueel ziet het er ook allemaal fraai uit. Ook de cast deed het aardig en dan natuurlijk vooral Leonardo DiCaprio en Jonah Hill. Geweldig was de scene toen Jonah Hill zich begon te masturberen bij het aanzien van Margot Robbie bij een volle menigte inclusief zijn vrouw. Die Margot Robbie (nooit van gehoord) was overigens een beeldschone vrouw met een heerlijk lichaam

P.S. het begin met Matthew McConaughey was geweldig. Hij had helaas maar een heel klein rolletje.

” Let me tell you something. There's no nobility in poverty. I've been a poor man, and I've been a rich man. And I choose rich every fucking time.”

Een stuk minder goed dan gehoopt. Martin Scorsese is een gigant, die als geen ander weet hoe je misdaadklassiekers moet maken. Goodfellas is daar het perfecte voorbeeld van. The Wolf of Wall Street heeft in feite een soortgelijk verhaal. Een crimineel werkt zich vanuit het niets naar de top, maar aan de top komen is altijd gemakkelijk dan er blijven en dat is hier niet anders.

Leonardo DiCaprio vond ik hier in ieder geval erg goed. Hij kan zich helemaal laten gaan in deze excentrieke hoofdrol en overtuigt vooral op de momenten dat hij mensen moet toespreken, als de flamboyante leider, die hij op dat moment ook moet zijn. Jonah Hill is redelijk, maar vond ik toch lang niet altijd overtuigend. Is vaak te druk en heeft hier soms wat irritante trekjes. Van de overige rollen valt vooral Margot Robbie op. Het is een mooie vrouw, maar ze speelt haar rol in ieder geval overtuigend. Verder zitten er nog leuke bijrolletjes in van Matthew McConaughey en Rob Reiner.

In The Wolf of Wall Street lijkt Scorsese een stuk minder met het plot bezig te zijn, dan normaal. Dat is op zich geen enkele probleem, want ik houd wel van films, die erg aan sfeerschepping proberen te doen. Het recente La Grande Bellezza, is daar voor mij het perfecte voorbeeld van. Sfeerscheppen lukt Scorsese wel. Met zijn afwisselende camerawerk, weet hij er bij vlagen een erg swingend geheel van te maken. Daarbij vergeet hij ook de soundtrack niet, die erg afwisselend is en prima past bij de tijd, waarin het verhaal zich afspeelt.

Het is echter vooral de humor, die mij niet de gehele tijd beviel. Soms zitten er echt leuke stukjes tussen, maar andere momenten zijn dan weer flauw, of in ieder geval een stuk minder geslaagd. Ik moet overigens wel zeggen dat ik het einde dat nog wel erg geslaagd vond. Ik had verwacht dat DiCaprio helemaal te onder zou gaan, maar dat bleek uiteindelijk nog mee te vallen. Martin Scorsese blijft voor mij een sterk regisseur. Dit project heeft mij niet helemaal kunnen bekoren, maar ik moet wel zeggen dat het allemaal enorm vakkundig gemaakt is. Het is ook zo’n film die ik graag beter had willen vinden, dan ik hem vond. Ik had dit graag een meesterwerk genoemd, maar dat is het wat mij betreft niet.

3,0*

Lekkere soms wat maffe film. Dicaprio zet een erg goed acteerprestatie neer. De film duurt lang maar verveelt geen moment. Het eerste uur is erg sterk. Daarna zwakt het iets of en valt lichtelijk in herhaling, maar blijft op niveau. Er zitten een aantal memorable scenes in en zo nu en dan een lach. Visueel ziet het er ook goed uit. De soundtrack is ook passend.

De film zal niet iedereen weten te waarderen. 3.5/4.0

Ik heb het veel vaker gezegd; nog nooit heb ik een film van drie uur gezien die zijn lengte kon rechtvaardigen. Ik denk dat Titanic nog het meeste in de buurt kwam.

En ook deze film - al heb ik een aantal keer gelezen dat hij de volle speelduur leuk blijft - weet het wat mij betreft niet waar te maken. Na 2,5 uur hadden we het er zo erg mee gehad dat we 'm vandaag pas hebben afgekeken. En dat is iets wat ik zelden tot nooit doe.

Maar goed, de lengte is vrijwel het enige minpunt. Voor de rest is het een sprankelend, humoristisch, vlot en gelikt geheel. Het moet gezegd dat Leonardo DiCaprio de rol van zijn leven speelt. Jammer dat de Oscar aan zijn neus voorbij is gegaan, want wat mij betreft heeft hij hem dik verdiend. Drie uur lang weet hij met een geweldige energie alle facetten van zijn rol perfect over te brengen. Uitzinnigheid, woede, humor, overtuigingskracht. Ik denk dat hij, na de dood van Philip Seymour Hoffman, de plek heeft ingenomen van mijn favoriete nog levende acteur.

Maar jammer dus, dat een film die geweldig had kunnen zijn toch in zijn eigen staart bijt doordat het minstens een half uur te lang doorgaat. Plus dat dat half uur wat mij betreft ook wat rommelig en afgeraffeld uitgewerkt is, waardoor het uiteindelijk toch eindigt in een lichte anti-climax.

4*

Interessante en ook grappige personages, vooral Jonah Hill sprong eruit. Echt geweldig. DiCaprio kon ik daarentegen niet geloven. Dat had ik al bij Django Unchained en The Great Gatsby, geen idee waarom. Zijn vrouwtje Margot Robbie daarentegen leverde uitstekend werk af en was ook alles behalve vervelend om naar te kijken.

Matthew McConaughey speelde in de paar minuten dat hij in beeld was DiCaprio compleet van het scherm. Werkelijk briljant. Ik had graag meer van dat personage willen zien.

De kwaliteit druipt er vanaf, dat is zeker, maar waarom moet een simpel rise and fall verhaaltje in godsnaam 3 uur duren? Een speeltijd van 2 uur was ruim voldoende geweest. Zo ontzettend jammer, maar daardoor kan ik niet hoger gaan dan 3*.

De opkomst en ondergang van Jordan Belfort. Verteld in drie best lange uren, die gevuld worden met de meest wanstaltige idioterie die je maar kan verzinnen. Van dwarf tossing tot orgieën, van pillen tot Lamborghinis. Met nogal wat overacting van Leonardo DiCaprio - nou kan je daar natuurlijk van vinden dat dat bij deze rol ook wel haast verplicht is, maar het is ook wel een beetje standaard aan het worden dat Leo overacteert, en het begint te irriteren. Dan doen de andere acteurs het beter.

Een goede film kan ik het eigenlijk niet vinden, daar staat het hele overdreven gedoe van het zooitje criminelen me echt teveel voor tegen. Frappant ook dat de beste man nog aan de film verdient ook. Je zou je toch voor minder rotschamen.

Ik heb 'm niet kunnen uitzitten. Vloeken doe ik zelf ook wel eens, maar dit sloeg echt helemaal nergens op - wilden de makers stoer doen? Verder: seks, drugs, geld en rock&roll met bijzonder overdreven karakters.