Confidence (2003)

Ik vond 'm helemaal niet slecht. Net gezien op rtl7 en hij beviel mij wel.

Sterk plot hoor.

Dit is echt zo'n film als lock, stock and two smoking barrels en lucky number slevin. Hij is iets minder maar zeker het bekijken waard. Precies het soort film waar ik van houd.

Heb me echt door het eerste half uur van de film heen moeten worstelen, maar toegegeven, het einde is leuk gevonden.

Ondanks de zeer sterke cast en een aantal spitsvondigheden weet de film niet echt goed te boeien en voelt soms rommelig aan. Dit ligt met name aan de vertelstructuur en de visuele stijl. Redelijk.

Visueel en stijltechnisch wat té overdreven naar mijn smaak, met soms wel iets té irritant (bedoelde) personages waaronder Hoffman als Mr King, maar deze misdaad komedie heeft een ingenieus verhaaltje en een verrassende ontknoping. Film is daardoor plus de af en toe heerlijke dialogen, zeker de moeite waard.

Onnodig ingewikkelde film waarvan de bedoeling is je steeds op het verkeerde been wordt gezet. Dat klopt wel, maar kreeg soms ook het gevoel af te haken. De film is 123 ook niet na te vertellen.

Niet leuk genoeg.

Vreemde, ongeloofwaardige film die krioelt van naïeve, onstabiele karakters.
Het acteerwerk kan beter, niemand zat echt 'in' zijn rol.
Het camerawerk is afgekeken van 100 gelijkaardige films.
Het verhaal is niet uitgewerkt wat gebeurt er met de corrupte onderdirecteur?
een film die me to-taal niet kon boeien.

2.5*

Teveel gaten in het verhaal om me echt te kunnen boeien. Had niet het 'waauw'-gevoel na de film die je van zo'n film toch wel moet krijgen vind ik. 2.5*

zo ingewikkeld vond ik de film niet, gewoon je gedachten erbij houden . Ik vond het een sterk verhaal, alleen werd het einde voorspelbaar door dezelfde truc een 2e keer te gebruiken...

3.5*

hier had veel meer in kunnen zitten

Deze film kan niet tippen aan die twee films. vooral niet aan Lock Stock die ook nog de nodige humor bevat. Dat kan van deze film niet worden gezegd.

Maar niettemin was hij het bekijken wel waard. 3*

Wat wou ik hier graag iets over schrijven! Ik kan niet anders zeggen dan dat deze gewoon gezien moet worden. In het genre van de Ocean's trilogie bevat ook deze film de spanning en sensatie met een geniale ontknoping op het eind. Waarom dan geen 5 sterren zul je je afvragen. Zoals elke film is hier ook wat op aan te merken.

Waar ik een beetje last van had is het feit dat er overbodige handelingen in de film zaten die nergens voor nodig waren als je het eind gezien hebt. De kijker wordt op een heus dwaalspoor gebracht! Dat komt er op neer dat de film soms iets te overdreven. Maar juist dat hij iets te overdreven is wordt het spektakel op het eind des te groter! Dus je kunt het van meerdere kanten bekijken.

Spoiler: De kijker wordt bijvoorbeeld door Andy Garcia die echt neergezet wordt als een vijand toch een beetje opgehitst en op een dwaalspoor gebracht. Net als op het moment dat Jake zegt dat het zijn grootste fout was om die latino in vertrouwen te nemen. Je denkt dan dat het echt een fout was maar goed het eind blijkt. Ik dacht echt dat hij daar dood lag en dat zou een prima eind geweest zijn. Des te genialer dat het op een andere manier eindigde!

zeker het kijken waard!!!!!

4,5*

dan heb je scherp opgelet bij het eind want daar had ik totaal geen rekening mee gehouden en ik wed jij ook niet. Achteraf praten noemen ze dat

ik vond dat juist tof gedaan

Uitleg graag, niet zomaar dingen gaan roepen

Dat zat er allemaal in, maar je hent het waarschijnlijk niet gezien.

Dit is normaal niet mijn type film, met die gecompliceerde plots waarin je stilaan noch kop noch staart meer in ziet. De eerste 20 minuten voorspelden al niet veel goeds. Gelukkig zijn hier enkele elementen, die dit verhaal iets boven het gemiddelde laten uitstijgen. Dustin Hoffman, met zijn bedreigende en onvoorspelbare gedrag, zorgt ervoor dat Confidence een extra boost krijgt vanaf de eerste scène waar hij in voorkwam. Vanaf dit moment had de film mijn volle aandacht. En wonder boven wonder, dan wilde ik ook wel weten hoe dit verhaal zou aflopen. Een sterk geforceerde twist op het einde wel, wanneer ik vernam dat Andy Garcia de jokerkaart was in dit hele spel. Middelmatige thriller, met klasse gered door Hoffman.

Redelijke film met sterke en zwakke momenten plus de nodige niet-uitgewerkte onderdelen. Eerder werd al het onbekende lot van de onderdirecteur genoemd; ik miste een vervolg op- cq. meer aandacht voor de zeer beleefde krachtpatser van The King. Waarom deze spierbundel beleefdheid zo hoog in het vaandel heeft blijft in duisternis. Jammer.

Werd er verschrikkelijk zenuwachtig van. Het geflits van de ene naar de andere scene en die verwarrende dialogen, vond ik ronduit vervelend. Na een uur derhalve snel afgezet. Brrrr....

Best fijn.

Het plot wringt zich in een paar leuke bochten en de cast mag er best wezen. Ruime 3,5*

egt vet dat het eind nummer CLOCKS is van Coldplay

vind ik zo goed nummer

en de film is ook wel vet

Een film die te graag wil, en daardoor het net niet is. Ze proberen gedurende de hele film erg stoer over te komen, wat op mij een beetje averechts werkt. Het idee is allemaal leuk, maar had veel beter gekund. Zelfs het personage van Dustin Hoffmann vond ik maar niks. Toegegeven de film is niet onvermakelijk, en het eind is leuk gevonden, wat ze zeker een ster extra oplevert.

3*

Leuke film die in het stijltje van de Ocean's films past.

Goede conversaties met een aardige cast. Vond vooral Hoffman als 'The King' het wel aardig doen. Tevens het eind kwam zeer verassend.

Deze film worstelt zich vooruit doorheen een labyrint van valse aanwijzingen en nevenplotjes en haalt hierbij zonder gêne de inspiratie bij andere en betere gelijkaardige films, zonder daar echt iets mee te kunnen aanvangen. Het pseudo-originele einde zie je dan ook al van mijlenver aankomen.

Net te lang gebakken biefstuk. Niet doorheen te komen.

Ik vond het een leuke film, maar inderdaad wel wat minder als Oceans eleven of Lucky number sleven.

Eens!

Op zich genietbare film die net iets te hip wilt zijn.

Het verhaal is nergens verrassend of vernieuwend, maar steekt goed in mekaar en levert een doenbaar oplichterfilmpje op. De puzzel is echter niet bepaald moeilijk.

De montage ervan is hip bedoeld, maar voelt eerder gewoon stijlloos aan en miste een eigen karakter.

Reden waarom ik deze film wilde zien was Rachel Weisz. Zij levert wederom een goeie prestatie af. Hetzelfde kan echter niet gezegd worden van hoofdrolspeler Edward Burns. Die vent is echt slecht. Zijn voice-overs zijn al snel irritant en van z'n mimiek word je ook al niet vrolijker.

Gelukkig zijn er nog enkele puike bijrollen van Paul Giamatti, Andy Garcia en Dustin Hoffman als ADHD-istische maffiakoning.

Krappe 3,5 vanwege de amusementswaarde.

Het was een goeie film, maar hij deed me een beetje denken aan Ocean's Eleven.

De film bevatte ook leuke wendingen en toffe muziek (Coldplay, Madonna, Aretha Franklin)

Voor de rest nog heel wat bekende namen: Edward Burns, Rachel Weisz, Dustin Hoffman, Andy Garcia, ...

Sometimes, Jake, style can get you killed

Ik had deze film lange tijd geleden eens gekocht in een of andere 5 voor 5 euro actie in de Blokker of Bart Smit maar ik was de film daarna wat vergeten. Grotendeels omdat ik nog zoveel anders heb om te zien en deze film me wel wat leek (anders had ik hem niet gekocht) maar stond niet meteen vanboven aan de prioriteitenlijst. Gisteravond dan toch ergens op een schap vanonder terug gevonden en opgezet.

Ik kan dit soort heist movies altijd wel waarderen en sommige zoals The Sting behoren zelfs tot mijn favoriete films. Confidence is dan ook een film die zich in het rijtje van geslaagde heist films mag scharen want hoewel sommige twists ietwat voorspelbaar zijn (zo wist je natuurlijk dat Jake niet dood ging zijn wanneer hij word neergeschoten door Lily), zijn er ook genoeg momenten die je niet ziet aankomen. Confidence is dan ook een film die vooral om de dialogen draait maar daar weet Foley genoeg raad (heeft ook het sterke Glengarry Glen Ross geregisseerd) mee waardoor de film blijft boeien. Alleen een beetje jammer dat het meeste van de tijd er gekozen wordt om de film een hip uiterlijk mee te geven aan de hand van allerlei flitsende overgangen. Dit zorgt ervoor dat de film in het algemeen nogal rommelig oogt en dat is toch wel jammer. Ook spijtig dat de film naast de flitsende beelden ook qua muziek probeert om hip over te komen en dit resulteert in een soundtrack met Coldplay en Madonna nummers en een slechte remix van Aretha Franklin's Respect.

Confidence heeft naast een vlot verhaal ook een hele resem bekende namen en die doen het stuk voor stuk uitstekend. Degene die het meest in het oog springt is zonder twijfel Dustin Hoffman die hier een erg vermakelijk rolletje heeft. Vooral de scènes in samenspel met Edward Burns zijn soms erg leuk. Nog nooit van die laatste gehoord, hoewel hij blijkbaar wel een bijrolletje in Will & Grace heeft maar daar kan ik me hem niet in herinneren, maar die doet het op zich ook niet slecht. Een wat vreemde manier van praten maar storen doet het niet. Rachel Weisz is meestal wel een meerwaarde in een film. Niet altijd even mooi, ook hier scheelt dat scène per scène heb ik de indruk, maar wel een sterke actrice. Ook leuk om Paul Giamatti nog eens in een bijrol te zien verschijnen want die is ook altijd wel een meerwaarde en dat is hier gelukkig ook het geval. Eigenlijk zitten hier wel enorm veel bekende koppen in want naast o.a. Weisz, Hoffman en Giamatti zijn er ook nog kleinere bijrollen voor Donal Logue en Luis Guzman als twee politie agenten en Andy Garcia als een man met een vreemd verhaal over een plastron. Altijd leuk om één van die drie in actie te zien.

Leuke heist film die je niet in zijn geheel kunt voorspellen. Toegegeven, sommige dingen zie je van ver aankomen maar de film wist me een aantal keer goed op het verkeerde been te zetten en de score is dan ook navenant. Sowieso ook een sterke cast die Foley hier optrommelt.

4*

Een bij vlagen rommelig ogende film met een redelijke Burns en een matige Hoffman.

Naast deze 2 acteurs spelen Andy Garcia en Rachel Weisz ook nog mee in deze film. Een goede cast zou je zo op het eerste gezicht zeggen. Het probleem van de film is echter dat die soms teveel informatie in te korte tijd wil brengen, waardoor de film af en toe erg rommelig oogt. Dat komt het kijkplezier niet ten goede, omdat je jezelf af en toe echt afvraagt wat er nu precies aan de hand is en daarnaast zorgt het gewoon ook voor desinteresse.

Het is allemaal niet heel slecht maar ook niet echt goed. Het einde had ik bijvoorbeeld niet zien aankomen, al oogt het wel ietwat geforceerd. Typische middelmaat en een film die je de volgende dag alweer vergeten bent.

2,5*