Confidence (2003)

Ik wordt altijd een beetje triest van dit soort films. Veel bekende gezichten, een flauw misdaadverhaaltje, wat flitsend bedoelde scenes, veel jatwerk uit veel betere films... Vervelend om te kijken was het niet, maar echt goed is anders.

gewoon een erg goede film.

erg goed plot ik had niks door.

goed acteerwerk.

en wat ook leuk was dat dustin ADHD heeft in de film en hij vertelde wat hij dan deed.

en ik heb het ook en het klopte precies wat hij vertelde.

4,5 ster

Leuke film hoor, onverwacht einde, kijkt lekker weg. En zoals al vaker genoemd hier valt Hoffman wel een beetje tegen in deze film.

3½ *

Ondanks de zeer sterke cast en een aantal spitsvondigheden weet de film niet echt goed te boeien en voelt soms rommelig aan. Dit ligt met name aan de vertelstructuur en de visuele stijl. Redelijk.

Dit is normaal niet mijn type film, met die gecompliceerde plots waarin je stilaan noch kop noch staart meer in ziet. De eerste 20 minuten voorspelden al niet veel goeds. Gelukkig zijn hier enkele elementen, die dit verhaal iets boven het gemiddelde laten uitstijgen. Dustin Hoffman, met zijn bedreigende en onvoorspelbare gedrag, zorgt ervoor dat Confidence een extra boost krijgt vanaf de eerste scène waar hij in voorkwam. Vanaf dit moment had de film mijn volle aandacht. En wonder boven wonder, dan wilde ik ook wel weten hoe dit verhaal zou aflopen. Een sterk geforceerde twist op het einde wel, wanneer ik vernam dat Andy Garcia de jokerkaart was in dit hele spel. Middelmatige thriller, met klasse gered door Hoffman.

Best fijn.

Het plot wringt zich in een paar leuke bochten en de cast mag er best wezen. Ruime 3,5*

Een film die te graag wil, en daardoor het net niet is. Ze proberen gedurende de hele film erg stoer over te komen, wat op mij een beetje averechts werkt. Het idee is allemaal leuk, maar had veel beter gekund. Zelfs het personage van Dustin Hoffmann vond ik maar niks. Toegegeven de film is niet onvermakelijk, en het eind is leuk gevonden, wat ze zeker een ster extra oplevert.

3*

Deze film worstelt zich vooruit doorheen een labyrint van valse aanwijzingen en nevenplotjes en haalt hierbij zonder gêne de inspiratie bij andere en betere gelijkaardige films, zonder daar echt iets mee te kunnen aanvangen. Het pseudo-originele einde zie je dan ook al van mijlenver aankomen.

Op zich genietbare film die net iets te hip wilt zijn.

Het verhaal is nergens verrassend of vernieuwend, maar steekt goed in mekaar en levert een doenbaar oplichterfilmpje op. De puzzel is echter niet bepaald moeilijk.

De montage ervan is hip bedoeld, maar voelt eerder gewoon stijlloos aan en miste een eigen karakter.

Reden waarom ik deze film wilde zien was Rachel Weisz. Zij levert wederom een goeie prestatie af. Hetzelfde kan echter niet gezegd worden van hoofdrolspeler Edward Burns. Die vent is echt slecht. Zijn voice-overs zijn al snel irritant en van z'n mimiek word je ook al niet vrolijker.

Gelukkig zijn er nog enkele puike bijrollen van Paul Giamatti, Andy Garcia en Dustin Hoffman als ADHD-istische maffiakoning.

Krappe 3,5 vanwege de amusementswaarde.

Het was een goeie film, maar hij deed me een beetje denken aan Ocean's Eleven.

De film bevatte ook leuke wendingen en toffe muziek (Coldplay, Madonna, Aretha Franklin)

Voor de rest nog heel wat bekende namen: Edward Burns, Rachel Weisz, Dustin Hoffman, Andy Garcia, ...

Sometimes, Jake, style can get you killed

Ik had deze film lange tijd geleden eens gekocht in een of andere 5 voor 5 euro actie in de Blokker of Bart Smit maar ik was de film daarna wat vergeten. Grotendeels omdat ik nog zoveel anders heb om te zien en deze film me wel wat leek (anders had ik hem niet gekocht) maar stond niet meteen vanboven aan de prioriteitenlijst. Gisteravond dan toch ergens op een schap vanonder terug gevonden en opgezet.

Ik kan dit soort heist movies altijd wel waarderen en sommige zoals The Sting behoren zelfs tot mijn favoriete films. Confidence is dan ook een film die zich in het rijtje van geslaagde heist films mag scharen want hoewel sommige twists ietwat voorspelbaar zijn (zo wist je natuurlijk dat Jake niet dood ging zijn wanneer hij word neergeschoten door Lily), zijn er ook genoeg momenten die je niet ziet aankomen. Confidence is dan ook een film die vooral om de dialogen draait maar daar weet Foley genoeg raad (heeft ook het sterke Glengarry Glen Ross geregisseerd) mee waardoor de film blijft boeien. Alleen een beetje jammer dat het meeste van de tijd er gekozen wordt om de film een hip uiterlijk mee te geven aan de hand van allerlei flitsende overgangen. Dit zorgt ervoor dat de film in het algemeen nogal rommelig oogt en dat is toch wel jammer. Ook spijtig dat de film naast de flitsende beelden ook qua muziek probeert om hip over te komen en dit resulteert in een soundtrack met Coldplay en Madonna nummers en een slechte remix van Aretha Franklin's Respect.

Confidence heeft naast een vlot verhaal ook een hele resem bekende namen en die doen het stuk voor stuk uitstekend. Degene die het meest in het oog springt is zonder twijfel Dustin Hoffman die hier een erg vermakelijk rolletje heeft. Vooral de scènes in samenspel met Edward Burns zijn soms erg leuk. Nog nooit van die laatste gehoord, hoewel hij blijkbaar wel een bijrolletje in Will & Grace heeft maar daar kan ik me hem niet in herinneren, maar die doet het op zich ook niet slecht. Een wat vreemde manier van praten maar storen doet het niet. Rachel Weisz is meestal wel een meerwaarde in een film. Niet altijd even mooi, ook hier scheelt dat scène per scène heb ik de indruk, maar wel een sterke actrice. Ook leuk om Paul Giamatti nog eens in een bijrol te zien verschijnen want die is ook altijd wel een meerwaarde en dat is hier gelukkig ook het geval. Eigenlijk zitten hier wel enorm veel bekende koppen in want naast o.a. Weisz, Hoffman en Giamatti zijn er ook nog kleinere bijrollen voor Donal Logue en Luis Guzman als twee politie agenten en Andy Garcia als een man met een vreemd verhaal over een plastron. Altijd leuk om één van die drie in actie te zien.

Leuke heist film die je niet in zijn geheel kunt voorspellen. Toegegeven, sommige dingen zie je van ver aankomen maar de film wist me een aantal keer goed op het verkeerde been te zetten en de score is dan ook navenant. Sowieso ook een sterke cast die Foley hier optrommelt.

4*

Een bij vlagen rommelig ogende film met een redelijke Burns en een matige Hoffman.

Naast deze 2 acteurs spelen Andy Garcia en Rachel Weisz ook nog mee in deze film. Een goede cast zou je zo op het eerste gezicht zeggen. Het probleem van de film is echter dat die soms teveel informatie in te korte tijd wil brengen, waardoor de film af en toe erg rommelig oogt. Dat komt het kijkplezier niet ten goede, omdat je jezelf af en toe echt afvraagt wat er nu precies aan de hand is en daarnaast zorgt het gewoon ook voor desinteresse.

Het is allemaal niet heel slecht maar ook niet echt goed. Het einde had ik bijvoorbeeld niet zien aankomen, al oogt het wel ietwat geforceerd. Typische middelmaat en een film die je de volgende dag alweer vergeten bent.

2,5*

Filmpje in de stijl van The Italian Job of Ocean's Thirteen met een bende die een geniaal plan heeft uitgedoktert en dat dankzij het script ook tot een fantastisch einde komt. Deze film mist wel wat enige stijl en actie om echt te overtuigen. Edward Burns doet het eigenlijk niet slecht en ook de rest van de bende kan er door. Hoffman en Garcia spelen geforceerde karikaturen en zijn wat minder. Nochtans op het eerste zicht de grote namen in deze film. Alles is wel leuk om een keertje te zien, maar het had beter gekunnen. Andere regisseur die hier en daar de film bijvijst en dit kan een goeie blockbuster worden.

Inmiddels alweer 6 jaar geleden dat ik de eerste maal deze film zag (wat gaat de tijd toch snel), maar de prent heeft niets aan kwaliteit verloren.

Bijgevolg blijf ik bij mijn eerdere commentaar, puike film !!

Zo'n filmpje waar Steven Soderbergh wel raad mee zou weten. Foley gaat het iets minder af. Gevat en hip, maar toch niet glad en scherp genoeg om er helemaal mee weg te komen. Meeste personages en dialogen zijn niet echt sterk genoeg om het op sleeptouw te nemen. Aan star power geen gebrek, maar aan Hoffman als kauwende kingpin valt weinig plezier te beleven.

Rachel Weisz mist de uitstraling voor een rolletje als deze en de hoofdrol ben je ook zo weer vergeten. Wel een paar leuke gimmicks, zoals de top 3 redheads, maar te weinig om de film aan op te hangen. Het verhaaltje neemt wat dat betreft veel tijd in beslag. Het kronkelt via de voice over allerlei kanten op, maar verder dan vluchtige, milde fun komt het al met al niet.

Een quasi gangster-gebeuren met uitgedokterde plannen, ondervragingen en misleidingen en dit alles verpakt in een onsamenhang geheel met losstaande scènes. Edward Burns met zijn stalen blik en machogedrag vond ik tegenvallen en waar Guzmán er normaal gesproken in zijn eentje al een feest van maakt kon hij hier niet zoveel bijdragen. Dingen worden herhaald en er zit een voice-over bij die je uitleg geeft. Het maakte de boel niet veel indrukwekkender. Op tafel staat een bord spaghetti. Het ruikt goed, het is warm en compleet afgeserveerd met kaas maar bij iedere hap die je neemt komen er tien blaadjes sla, een lepel curry en een glas chocolademelk bij. Op de helft is het al koud en je kunt er niet echt van genieten.

Goeie film waarin een groepje professionele oplichters in de schuld komen te staan bij een maffiabaas. Een weinig originele oplichtersfilm met de gebruikelijke twists and turns, maar zeker wel onderhoudend. Leuke personages ingevuld door een meer dan capabele cast. Visueel heeft de film wat weg van een film-noir in kleur. Een nipte 3.5 sterren.

Film die wel wat weg heeft van de Ocean Eleven franchise. Vond dit echt niet altijd even duidelijk en zelfs warrig. Kon ook aan mij liggen natuurlijk. De plotlijn of hoe het nu in elkaar zat kon me maar weinig boeien. Twistje hier en twistje daar, oplichting van de oplichter of de opgelichte opgelicht, ik liet het over me heen komen.

Verder een opmerkelijke rol van Dustin Hoffmann als loco maffiabaas. Kon me eerlijk weinig bekoren. Weinig overtuigend en zijn excentrieke gedragingen kwamen te weinig uit de verf via zijn personage in zijn geheel. Kon ook zijn dat het misschien een miscast was. Giamatti vond ik zoals steeds geweldig. Prima acteur toch wel!

Film wordt maar matig uitgewerkt en is niet altijd even boeiend. Zeker niet slecht, maar eerder één uit dertien in een dozijn. Weinig verfrissend dus.