12 Years a Slave (2013)

Het is een grote kunst om iemand ruim twee uur een rotgevoel te geven en hem tegelijkertijd te vermaken. Dat is wat McQueen volgens mij heeft geprobeerd en wat hem bij mij is gelukt.

Er zijn bepaalde dingen in het leven, zowel vroeger als vandaag de dag, waar je als mens niet voor weg mag lopen. Film is een mooie manier om jezelf met deze zaken te confronteren en jezelf hierbij stil te zetten.

Wat mij betreft waren de vele martelscenès filmtechnisch sterk, maar soms ook overbodig en té heftig. Ik vind het verbazingwekkend dat veel mensen dat de kracht van deze film vinden, en de kritiek daarop onder de tafel schuiven onder het mom van 'zo was het in het echt ook' of 'ze volgen slechts het boek'.

Gibsons 'The Passion of the Christ' werd afgeschoten vanwege de grote mate van martelingen en geweld. Of dat 'in het echt ook zo was', mag iedereen voor zichzelf bepalen. 'Dat het boek slechts gevolgd werd' is daar absoluut ook van toepassing. Bijzonder dat de zogeheten kenners daarin kennelijk een, in mijn ogen, onbegrijpelijk onderscheid maken.

Filmtechnisch zit deze film erg goed in elkaar. In een mooie flow gefilmd, met af en toe wat rustmomenten ingebouwd, waar je mooi kunt verwerken wat je ziet en alles op een rijtje kan zetten.

Ook was de rol van God in de levens van de personages prachtig verwerkt; hoe de opzichters de Bijbel gebruikten om slaven te misleiden en hun eigen gedrag goed te praten en hoe de slaven teruggrepen op het vertrouwen op God en gerechtigheid.

Zoals ik al begon; het is een grote kunst om iemand ruim twee uur een rotgevoel te geven en hem tegelijkertijd te vermaken. Deze film heeft mij een hoop stof om over na te denken gegeven en ik ben blij dat ik hem gezien heb. Ondanks mijn twee uur durende rotgevoel!

4,5e ster.

Slavernij. Een onderwerp dat in veel Amerikaanse films - in de tijd van Columbus tot aan 1865 - maar een bijkomstigheid is. Deze film stond volledig in het tegen van de slavernij zoals de VS die kende in haar latere dagen. Een onderwerp waar veel over te vertellen valt. Met brutaliteiten van landheren jegens hun 'bezit', die soms vergelijkbaar waren met de criminaliteiten die de Nazi's hebben begaan in WOII. Een onderbelicht onderwerp in de filmwereld. De film was met dit onderwerp dus redelijk boeiend maar wist me toch niet te verrassen, niet te shockeren en soms zelfs licht te irriteren.

De film komt vrij snel op gang. De overgang van vrij man tot slaaf werd zeer snel en vrij emotieloos gebracht. Kwam dat door de acteerkwaliteiten van Ejiofor? Of was dit onrecht niet het grote punt? De nadruk wordt hier in ieder geval niet te zwaar op gelegd. Blijft over: de leefomstandigheden tijdens de slavernij rond 1850. Prima dat de makers hier voor kiezen. Helaas blijft dat gedurende de lengte van de film niet heel de tijd boeiend. Op wat zweepslagen en een galg na, vond ik het enigszins lichtjes gebracht. De hoofdpersoon heeft in mijn ogen toch veel gedaan en gezegd tegen al zijn 'masters' wat zonder twijfel de dood verdiende in die tijd.

Paul Dano speelde weer lekker het irritante knulletje. Gelukkig was hij niet de ultieme bad guy in de hele film; dat staat de jongen immers niet. Nee, dat waren Fassbender en zijn vrouw. Maar alsnog vond ik deze twee figuren redelijk softe personages. Het gefrustreerde echtpaar vecht hun onderlinge ruzies uit over de rug van hun slaven (letterlijk..). Dat zorgde zo nu en dan voor spannende en onberekenbare momenten.

Het tijdsbestek van 12 jaar heb ik gedurende de film niet zozeer meegekregen. Als hij op het einde tegen zijn familie had gezegd "sorry dat ik twee weken niks van me heb laten horen", dan had ik hem geloofd. Maar goed, de titel zegt nu eenmaal wat anders, en de kids hadden in dat geval veel aardappelen gegeten.

Al met al was de film wat betreft haar drama zeker van een zwaarder kaliber. Maar iets te braaf en dragelijk als je het mij vraagt. Een bovengemiddelde film met af en toe knap acteerwerk. Hoewel vrijwel elk personage redelijk aan het oppervlak blijft. Niet uitgediept en, op de hoofdpersoon na, zonder een echt levensverhaal die voor de oprechte emotie kon zorgen bij mij als kijker.

Met dat laatste resteert me nog een klein irritatiepunt; de soundtrack. Of beter gezegd het zielige drietonige deuntje dat gedurende de hele film voor de emotie moest zorgen. Het zorgde inderdaad voor veel emotie bij mij: "irritatie". Het maakte de scenes nu niet bepaald oprecht, eerder geforceerd emotioneel.

Een vrij vlakke film waarbij ik op het einde achterbleef met een onverzadigd gevoel. Het acteerwerk is niet bijzonder, maar daar kan ik mij nog overheen zetten. Het ergste vond ik dat het tijdsbestek van twaalf jaar bij mij totaal niet overkwam. Dit komt vooral doordat de hoofdpersoon helemaal niet lijkt te veranderen en emotioneel heel "stabiel" is. Daarbij ziet hij er ook eigenlijk nooit heel slecht uit. Niet magerder, altijd gladgeschoren; een iets minder dik Hollywood-sausje had van mij zeker gemogen. Verder vond ik het tempo van de film niet uitgebalanceerd. Het begint allemaal op een hoog tempo, maar na ruim een uur kakt het allemaal behoorlijk in. Er gebeurt in feite niet zo veel meer. Ik betrapte mijzelf op een gaap hier en daar en dat kan toch niet de bedoeling zijn bij een slavenfilm. Een groot pluspunt vond ik trouwens de slavenmuziek, die werd prachtig uitgevoerd. Maar helaas kan dit de film niet redden.

Meh, dramatiek op en top. Prima geacteerd en geschoten, maar het onderwerp vind ik niet interessant genoeg om er 2u15 naar te kijken. Er gebeurt ook weinig, behalve de rode draad. Sommige scenes zijn ook erg uitgerekt, dat het bijna komisch wordt. En constant 'Time' van Hans Zimmer laten klinken, werkte ook op mijn zenuwen.

Nee, doe mij dan maar een goed oorlogsdrama.

Niet dat het onderwerp aangrijpend is en ons op het feiten van de slavernij drukt ... maar de film an sich is niet revolutionair. Ik begrijp dan ook de ophef niet en vind hem niet Oscar waardig.

De flashbacks zijn rommelig, het tijdbestek van 12 jaar wordt volledig gepasseerd en de teksten zijn overdreven wollig. De dialogen zijn vreemd en lijken volledig uit de lucht te vallen. Daarom slechts 2,5 * van mij.

voor de zoveelste keer weer een ballenfilm, tegenwoordig komt er niks meer wat nog echt wat voorsteld.

Prachtig drama. Temidden van al die woede, pijn, droefenis en uitzichtloosheid, werkt, met name het karakter van Brad Pitt, zeer verlichtend. Een aanrader. 4.5* en rechtstreeks mijn top 10 binnen.

Helaas, te voorspelbaar en te clichématig, geen hoogstandje tussen de vele films met dit thema. Met moeite uitgekeken. 1,5

Nog een keer bekeken. De film is zijn talrijke oscar-nominaties meer dan waard. Ik denk dat deze film van Amsterdammer Steve McQueen dé grote winnaar gaat worden dit jaar.

Zeer goede opbouw, met een iets zwakkere middenhelft maar dat is van korte duur. Goed acteerwerk met een Fassbender die in topvorm is.

wat een super film ik had gehuild op het laatste toen hij terug kwam bij zijn familie deze film wordt de grote winnaar van de oscars

Een film met een goede cast, alleen jammer dat er niet optimaal gebruik van wordt gemaakt. Zo worden de personages van bijvoorbeeld Cumberbatch en Pitt niet of nauwelijks uitgediept, waardoor ze ook niet al te sterk over komen. Hetgeen trouwens voor de meeste personages geldt. Ook het hoofdpersonage, Solomon Northup, komt niet altijd even goed uit de verf. Bovendien heb ik - op de slotscène na - geen moment het idee gehad dat er een tijdbestek van twaalf jaren is verstreken. De zware omstandigheden die Northup moet doorstaan worden overigens wel goed neergezet, hoewel het er hier en daar wat al te dik bovenop ligt. Het verhaal kan slechts bij vlagen boeien, dat maakt de film bij tijd en wijlen zelfs langdradig. Teleurstellend.

Keihard in the face. Dat is wat 12 Years a Slave komt. Als een klap in het gezicht.

Vooraf was er toch even twijfel. Normaal gesproken zie je hier een Smith of een Foxx in de hoofdrol maar McQueen koos voor Ejiofor. Waar we hem normaal gesproken in wat bijrolletjes in de grotere Hollywood films zien moest hier hij hier de film dragen. Het blijkt een meesterzet. Ejiofor draagt de film. Natuurlijk bijgestaan door niet de minsten. Lupita Nyong'o is bijna net zo'n verassing. Fassbender laat daarnaast maar weer eens zien tot de grootsten van deze tijd te horen.

Maar wat is de film rauw zeg. Niets is geromatiseerd, niets is gedramatiseerd. 12 Years a Slave is gortdroog, rauw en bikkelhard. McQueen gaat ook weinig uit de weg en spaart de blanken niet. Verre van zelfs. Ik heb zelden een grote klootzak dan Edwin Epps gezien op het witte doek. Of het moet L. Jackson in Tarantino's Django Unchained zijn geweest. Zijn vrouw, Sarah Paulson doet daarnaast ook een duit in de het zakje. Wat een luguber duo zeg..

Cinematografisch is de film ook erg sterk. Ongemakkelijk lange shots van martelingen, verbaal geweld of het van intens verdriet doordrongen gezicht van Solomon. Het raakt.

Zoals altijd is de score van Hans Zimmer ook dit keer weer steengoed. Ingetogen maar o zo mooi..

4,0*

weer een film waarin de zwarten worden onderdrukt. Thuis gezien.

Met zo'n onderwerp echt een Oscarfilm natuurlijk, en ik moet bekennen dat ik dan wel met enig achterdocht aan zo'n film begin. Sentiment loert al snel om de hoek. Maar dat is me allemaal gigantisch meegevallen eigenlijk. Bij een goede uitwerking is het met een dergelijk onderwerp ook niet moeilijk mee te leven, en alles wordt heerlijk vlot verteld. Dit is een van de weinige keren dat een film groots uitpakt en ook daadwerkelijk de hele hype waar weet te maken.

De regie van McQueen is zeer goed, maar ook nogal grote cast is lekker op dreef. Opvallend veel acteurs die vooral een stevige staat van dienst hebben in dramaseries op tv. Fassbender maakt indruk, maar de altijd zo heerlijk degelijke Cumberbatch vond ik eigenlijk niet voor hem onder doen. Nyong'o maakt net als Barkhad Abdi in Captain Phillips voor een nieuweling veel indruk. Al vond ik Abdi nog wel wat beter. Kan me niet aan de indruk onttrekken dat de nominatie toch vooral is voor de rol die Nyongo'o speelt, hoe leuk ze het ook doet. Fassbender had van mij ook net zo goed niet genomineerd kunnen worden eerlijk gezegd.

De uitverkiezing voor Ejiofor snap ik dan weer beter. Die speelt heerlijk ingetogen en heeft gewoon de juiste uitstraling voor een hoofdpersoon. Helaas moet Brad Pitt zijn te bekende gezicht nog tonen in de film, in een rolletje waarin hij de good guy met het wat onnodige accent mag spelen die er uiteindelijk voor zorgt dat Northup wordt bevrijd. Dat is wel echt een smetje op de film. Vond het eindelijk ook wel wat tegenvallen. De film verliest ook heel geleidelijk wat aan kracht na een uur of zo. Volgens mij een beetje zodra Fassbender in beeld komt, toeval of niet.

Van wat ik heb begrepen is de film over het algemeen nog behoorlijk historisch accuraat. Alles ziet er ook prachtig uit. Hulde voor de kostuums en art-direction. De beste die ik dit filmjaar zag denk ik. Wel jammer dat van Ford toch een niet helemaal sympathiek persoon wordt gemaakt, terwijl Northup zelf over zijn boek erg mild over hem was. Verder had de film van mij wel wat duidelijker mogen maken waarom Northup nou helemaal steeds een beetje de uitverkorene is. Ja, hij kijkt altijd braaf de andere kant op en heeft een een goede opleiding gehad, maar het uit zich maar amper in concrete acties waardoor hij op zou moeten vallen.

Maar de minpuntjes hier en daar maken de film er amper minder op. Het kijkt allemaal gewoon fantastisch weg en is lekker meeslepend zonder te ongenuanceerd te zijn. Duidelijk is dat de film met veel aandacht en enthousiasme is gemaakt, en knap hoe ze zoveel geweldige acteurs hebben kunnen strikken zonder dat het allemaal verwordt tot een grote cameofilm. En het budget is opvallend laag gebleven grappig genoeg.

Een welverdiende 4.0* voor een van de beste films van het jaar. Van mij mag de film wel met wat Oscars naar huis gaan. Nebraska zou ik het liefst beste film zien winnen, maar met 12 Years a Slave of Captain Phillips zou ik ook heel goed kunnen leven. Wat betreft regie gaat het voor mij ook tussen McQueen en Payne, art direction en kostuums moeten sowieso gewonnen worden, de oscars voor de acteurs dan weer niet in mijn ogen. Al is Ejiofor een favoriet. Maar doe mij Dern maar.

De eerste tegenvaller van het jaar is binnen. Ondanks het verhaal en de soms erg mooie beelden of indrukwekkende scènes, was de film ook vermoeiend nergens pakkend. Ondanks dat ik fris de bioscoopzaal instapte, nam de vermoeidheid het na een uurtje van mij over en moest ik de rest van de lange film (de 215 minuten van Watchmen Ultimate Cut waren een stuk boeiender om naar te kijken) heel veel moeite doen niet in slaap te vallen.

Ook had ik nergens het idee dat de tijdsspanne vd film ook daadwerkelijk 12 jaar was.

Een film waar je van te voren wel weet dat het een deprimerende film is. Toch is de film goed gemaakt. Er zit een goed verhaal is en is op zich wel boeiend om naar te kijken.

Tegenvaller.

Had wat meer verwacht van McQueen. Vond het in veel iets typisch Hollywood's uitstralen. Iets wat Spielberg zo zou hebben kunnen maken. In de details zie ik nog wel McQueen terug, hij durft de camera soms wat meer te laten staan. Zoals bij het shot dat Fassbinder zijn slaven zweept terwijl ze werken in de cotton fields. Maar qua belichting qua geliktheid deed het me erg denken aan een Spielberg productie. Daardoor viel de rauwheid me juist wat tegen. Ook het scenario had mankementen in mijn ogen. Zo doet het begin wat Charles Dickens aan. Wat opzich geen belediging is een groots schrijver, maar zijn karakters zijn vaak wat dik aangezet . Zo ook hier. Twee van die mannen met hoge hoeden die hem er dan inluizen. Ook de latere karakters als die van Giamatti, Dano, Cumberbatch blijven wat eendemensionaal. Het hoeft geen dealbreaker te zijn. Maar wil je mij als kijker meenemen in een wereld die me pijn doet dan leiden dit soort karakters af.

De bedoelingen van McQueen zijn verder niet slecht. Hij wil zeker wel een wat grijzer gebied laten zien. Zo is de scene dat Ejiofor hangt een erg sterke. En laat hij toch een bepaalde lafheid zien bij de slaven. Dat zijn de priveleges die een zwarte regisseur heeft. Toch maakt hij de grote Hollywood fout door er een hele lange periode van de te maken. Waardoor de karakters vaak weer vluchtig zijn. En het onnodig lang moet zijn zonder een echte focus. Het wat droge einde spreekt wel weer in het voordeel van McQueen.

In de details zeker anders dan een typische Hollywood film. Maar nog steeds te fragmentarisch en door de wat drogere benadering een tikkeltje saai.

2.5 sterren.

Opzicht wel een aardig waargebeurd drama over een inkt zwarte periode in de Amerikaanse geschiedenis (uiteraard niet alleen Amerika) m.b.t. de slavenhandel en in deze film gezien vanuit het oogpunt van de zwarte man Solomon Northup. Het verhaal weet ook wel te boeien en is soms best aangrijpend, maar echt een rot gevoel heb ik niet van deze film overgehouden en ik heb ook geen brok in mijn keel gekregen (ook geen traantje). Daarvoor vond ik het verhaal eigenlijk te oppervlakkig (had van mij gerust rauwer en harder mogen zijn) en te beperkt want het hele verhaal is gefilmd vanuit vanuit het oogpunt van Solomon Northup en de overige slaven kwamen nauwelijks aanbod (op een paar na) en hadden ook zelden tekst.

Slecht is dit drama zeker niet en wat men destijds gedaan heeft met Solomon Northup is natuurlijk niet fraai. Hij heeft misschien het geluk gehad er nog zo redelijk goed vanaf te komen, want met de meerderheid van de slaven is het natuurlijk niet goed afgelopen. Wat ik overigens ook een minpunt van deze film vond was dat Solomon Northup twaalf jaar als slaaf is misbruikt, maar dat je geen verschil ziet aan zijn uiterlijk vanaf de eerste dag als slaaf t/m de laatste dag als slaaf.

De cast deed het overigens wel goed en dan natuurlijk vooral Chiwetel Ejiofor (als Solomon Northup) en Michael Fassbender (als de smerige en gemene slaven eigenaar Edwin Epps). Het kleine rolletje van Brad Pitt stelt overigens weinig voor.

Grote tegenvaller,

Zeer slecht acteerwerk (zelfs van vriendje Pitt) kon niet echt boeien, mooie filmbeelden. Persoonlijk denk ik dat wat zich daar daadwerkelijk afspeelde niet echt geloofwaardig over te brengen is in een film (The Passion is het misschien een beetje gelukt...)

De dialogen worden in de 19e eeuws spreekstijl gevoerd, dit maakt het verhaal wel authentiek, maar haalt vaak de vaart uit de film. Dit tezamen met de machteloosheid en uitzichtloosheid die als een beklemmende deken over de film hangen, maakt het bepaald geen film om ontspannen onderuit gezakt op de bank te bekijken. Desondanks wel een must see, ook omdat wij ons moeten realiseren dat onmenselijkheid en onrechtvaardigheid ook in deze tijd helaas niet uit de wereld zijn verdwenen.

NIET alleen de amerikaanse geschiedenis,

Nederland deed/doet ook aan slavernij.

jammer genoeg wist de film niet aan te grijpen.

kritische filmkijker zegt: must see. Mooi gefilmd. Op heel rustige camera beelden, waardoor d sfeer echt goed over komt. Zitten ook keiharde stukken tussen. Liever dood dan slaaf momenten komen goed binnen. Ik vond ook de jonge negerin heel goed spelen.

Tja...kan er echt geen enkele moeite worden gedaan om haar naam even op te zoeken of haar karakter's naam te gebruiken dan dit alternatief?

Is natuurlijk een gevoelig onderwerp, maar dat wil niet zeggen dat iedere film daarover meteen extra * waard is (imo lijkt dat namelijk vaak wel mee te spelen bij de beoordelingen van velen).

Ik vond dit geen slechte film, maar ook geen bijzondere: leunde te veel op een aantal (voorspelbare) gemeenheden en veel geweld, terwijl enig plot of samenhang die deze film bijzonder had kunnen maken ontbrak. De verschijning van Pitt was, ook al speelde hij goed, storend want leek meer op gimmick dan serieuze rol. Einde, zoals vaak, te karig uitgewerkt, maar ja, toen had de film ook al lang genoeg geduurd.

3,5*

Niggers

Nog steeds een geladen onderwerp en films hierover lijken het altijd wel goed te doen, vooral bij de Academy maar ook het publiek slikt het als zoete koek. Wat betreft de lof bij 12 Years a Slave van McQueen is het wel enigzins terecht. Sterk bronmateriaal, een regisseur die een visionair is en nuance kent en een sublieme cast die de pannen van het dak speelt. Waar Ejiofor en Nyong'o de show stelen maar is ook de supporting cast uitermate sterk. Fassbender, Dano, Giamatti, Williams, Cumberbatch etc. zijn natuurlijk altijd een meerwaarde.

Helaas kent het script iets te veel cliche's en is het niet rauw genoeg. McQueen doet zijn best de akeligheid van de slavernij te tonen maar de confronterende werkelijkheid is het nog niet, al is het voor hoe ver dit soort films gaan wel degelijk. Cinematografisch is het erg sterk, zoals je van McQueen kan verwachten maar inhoudelijk voelt het toch aan als een Spielberg film terwijl McQueen toch het tegenovergestelde zou moeten zijn. Na Shame had ik niet zo'n opvolger verwacht van McQueen, gelukkig brengt hij genoeg nuance en cinematic allure mee.

Probleem is dat de thematiek al aangrijpend genoeg is, en het lastig te bepalen is wanneer de thematiek of de film je raakt. Dat laat ik achterwege en beperk me tot mijn gevoelens an sich. Raakte toch best geëmotioneerd op momenten omdat de setup en het bezielende acteerwerk toch erg sterk is, en ook de cliche's worden nooit een storende factor. Doet itt haar tegenhangers niets nieuws maar doet wel heel veel goed. Mooi einde ook.

Halverwege de negentiende eeuw bereikte de slavernij in de Verenigde Staten haar numerieke hoogtepunt én was het verworden tot een anachronisme. Solomon Northup belichaamt dit anachronisme perfect. In een deel van de Verenigde Staten is hij een gewaardeerd lid van de samenleving, in een ander deel niet meer dan een beest. Wat dat betreft heeft Steve McQueen het onderwerp van zijn film perfect gekozen. Ook de panoramische manier waarop hij de gruwelen van de slavernij in beeld brengt, doet voor mij volkomen recht aan de ellende die slavernij was. Meerdere keren drongen zich associaties met de situatie in concentratiekampen in de Tweede Wereldoorlog op.

Langere recensie kun hier lezen: Recensie : 12 Years a Slave (ZUBB.nl)

Eliza

of

Adepero Oduye

Pictures & Photos of Adepero Oduye - IMDb

Aardige film..... Wel een heleboel Oscar nominaties voor deze prent.... Waarom?.... Het camerawerk vond ik top. De rest, mwah, niet echt 'vernieuwend' ten opzichte van soortgelijke prenten. Goed acteerwerk, maar verder middelmaat.