12 Years a Slave (2013)

Mnee.

Volgens mij was er iemand niet zo blij na het zien van Django Unchained, daarvoor is de timing en de inhoud van deze film net iets te toevallig. Toch wist McQueen mij (net als Tarantino trouwens, maar wel om geheel andere redenen) niet te overtuigen.

12 Years A Slave is meer moraal dan verhaal. Northup is maar een kapstok om een lesje slavernij aan op te hangen. In dat opzicht is de film véél te eenzijdig. McQueen speelt het vaak erg hard, met een paar ruwe scenes, maar het verloop en keuzes van bepaalde scenes is eerder braaf te noemen. Enkel op het einde wist hij me even op een dwaalspoor te brengen (dacht eigenlijk dat z'n vrouw hertrouwd was, de goede afloop vond ik daarom nog wel geslaagd), verder verloopt de film zoals ik vooraf wel verwacht had.

De film loopt door een hoop bekende gezichten, beetje raar om ze in allerlei bijrollen voorbij te zien komen. Dano, Pitt en Giamatti zijn allen fijne acteurs, maar vond ze niet echt veel toevoegen. Gelukkig doet Fassbinder dat wel. Gemene rol die de film de nodige flair geeft. Ejiofor vond ik eerder ongelukkig, al kan dat evengoed aan z'n rol gelegen hebben. Moet vooral alles ondergaan, veel meer dan een getergde blik zien we dan ook niet van hem.

McQueen's stijl past verder wel bij de film. Vooral via de soundtrack weet hij soms een nare sfeer in de film te leggen. Zeker de scene waar Ejiofor de hele tijd opgeknoopt op de tippen van z'n tenen moet zien te overleven is gortig. Het aangedikte gegorgel en het getap van z'n voeten gonst de hele scene door, terwijl iedereen zonder omkijken voortgaat met z'n eigen leventje. Beste scene van de film wat mij betreft.

McQueen legt gelukkig nog wel wat nuance in z'n film. De meedogenloze blanke slavendrijvers worden afgezet tegen de vaak egoistische overlevingsdrang van de zwarten, waarbij beiden niet best uit de verf komen. Toch is het als boodschap eerder aan de zwakke kant, beetje open deuren intrappen.

Vond het allemaal wat te dik aangezet. Puur als verhaal zou McQueen véél subtieler omgesprongen moeten hebben met het leven van Northup, als moraal vind ik niet interessant genoeg. Rest een film die te lang duurt, af en toe naar uit de hoek komt en een paar interessante rollen kent.

1.5*

Dit vind ik een van de moeilijker te beoordelen films. Enerzijds is het verhaal aangrijpens, vol onrecht, beklemming, spanning. Anderzijds had ik vaak het idee dat de film regelmatig bewust wil shokkeren, puur om het effect. En vaak werkte dat gewoon niet. Op de momenten dat het wel werkt, is er eigenlijk nauwelijks geweld aan te pas gekomen, zoals de scene waarin Ejiofor wordt opgeknoopt bijvoorbeeld, of wanneer hij dan eindelijk is bevrijd maar dat jonge slavinnetje moet achterlaten.
De film duurt, gezien het in wezen zeer simpele verhaal, veel te lang, alsof het leed moet worden uitgemolken tot er geen druppel meer uitkomt. Technisch ziet het er allemaal mooi uit en het acteerwerk is zeer verzorgd. Ook is het prettig dat veel van de karakters niet de typische stereotypen zijn. Aanvankelijk had ik daar wat zorg over, vooral toen Dano geintroduceerd werd. Zo'n typische neger-hatende gek. Maar de karakters van Kumber en Fassbender bijvoorbeeld zijn verre van vlak. Ook worden niet alle negers als domme, onderontwikkelden neergezet.
Maar goed, dat neemt niet weg dat ik na 133 minuten blij was dat de film voorbij was en we lekker naar huis konden.

Er zitten een paar zeer sterke typische McQueenmomenten in deze film. De door Onderhond ook al aangehaalde scène waarin Ejiofor minutenlang opgeknoopt aan een boom hangt terwijl om hem heen het plantageleven op gang komt, is er zo een en vormt met gemak het hoogtepunt van de film. Afgezien van zulke momenten, lijkt het echter niet meer dan een conventionele studiofilm te zijn die niet van gebaande paden af durft te wijken. McQueen is een begenadigd regisseur, maar je kunt je maar moeilijk van het gevoel ontdoen dat hij vaak beknot wordt door de studio waar hij zijn film voor schiet. Desalniettemin is 12 Years A Slave een heel aardige film met ijzersterk acteerwerk, maar het heeft net te weinig om 'm écht boven de middelmaat uit te tillen.

Waar ik al bang voor was dus eigenlijk. Als het goed is behoort dat tot het verleden, Megan Ellison (Annapurna) meldde al dat ze onderhandelingen voert met McQueen en zijn reps.

Meeslepende film, en het feit dat het gebaseerd is op een dagboek van de echte Solomon Northup, maakt dat het misschien qua verhaal niet zo veel voorstelt en er een paar dingen wat onafgewerkt lijken, maar dat stoort me niet. Het is een schrijnend verhaal dat gerust de amerikanen nog eens op de neus mag drukken waar ze indertijd toe in staat waren. Nu nog zo'n film over de indianen, maar dat onderwerp ligt nog gevoeliger denk ik. Prachtige acteerprestatie weer van Fassbender en Cumberbatch.

McQueen kennende is een conventioneel drama als dit totaal niet zijn ding. Ook niet iets wat ik verwacht had dat hij zou maken.

Op bepaalde momenten een behoorlijke brute, meedogenloze en meeslepende film. Echter, op de een of andere manier werd ik niet helemaal in het verhaal gezogen. Dat heeft denk ik voornamelijk te maken met de sympathie die ik zou moeten opbrengen voor de hoofdpersoon. Deze ontbrak een beetje en dat kan ik eigenlijk niet verklaren, zeker ook omdat het onderwerp van de film dat wel zou moeten doen.

Desalniettemin dikke voldoende.

Het is m.i. nog veel te vroeg om daarover te oordelen. De man heeft pas drie films gemaakt, die met elkaar gemeen hebben dat het goeie films zijn en dat ze "zware" thema's behandelen: hongerstaking, seksverslaving en nu slavernij. De toekomst zal moeten leren of McQueen op die voet verder gaat.

Aangezien McQueen en zijn reps contact hebben gezocht met Ellison zegt al genoeg lijkt me.

traantje achtergelaten.. dikke vette aanrader.

Dat vind ik eerlijk gezegd een te makkelijke bevinding. Ik zou in hun geval moeilijk kunnen spreken van een egoïstische overlevingsdrang. Het heeft een veel te negatieve bijklank en valt volgens mij ook reuze mee in deze film wat dat betreft.

Prachtige film trouwens. Wat toegankelijker dan zijn voorgaande films (verklaart ook enigszins de succes) maar juist daardoor is het een betere film geworden. Geweldige cast, integrerende scenes en magnifieke cinematografie.

Je mag altijd één of ander eufemisme verzinnen waar je jezelf beter bij voelt, maar het is nu eenmaal wat het is.

Maar heb je misschien voorbeelden van scenes waaruit die 'egoistische overlevingsdrang' duidelijk is?

Northup wordt bevrijdt en laat het meisje zonder al te veel omkijken achter. Northup hangt een halve dag opgeknoopt terwijl iedereen z'n gangetje gaat. Northup die een aantal man opgestroopt ziet worden en verder wandelt. Je mag het gewoon "overlevingsdrang" noemen als je dat leuker vindt, maar McQueen laat toch meermaals zien dat het ieder voor zich is. Ondanks dat zwarten als groep mishandeld werden, traden ze niet echt als groep op tegen hun onderdrukkers. Zelf overleven was gewoon belangrijker en kwam op de eerste plaats.

De meest toegankelijke McQueen tot nu toe, maar ook meteen de minste. Probleem is dat het er allemaal simpelweg te dik bovenop ligt. 12 Years a Slave is een film die subtiliteit mist waardoor je met enige regelmaat immuun raakt voor alle ellende.

Dpodzonde, want het verhaal van de ontvoerde en verkochte slaaf Solomon Northup is ook zonder overdrijving indrukwekkend genoeg. Het is dan ook geen toeval dat op de momenten dat 12 Years a Slave wel kiest voor de nuance en Fassbender en Nyong’o samenkomen dat de film op zijn best is. Toch kan dat niet verbloemen dat ik 12 Years a Slave de dag erna alweer vergeten was. Het bewijs dat Shame en Hunger van een hele andere orde waren.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl | Recensie: 12 Years a Slave (20 februari)

Videorecensie - 12 Years a Slave

Indrukwekkende film! Ik werd helemaal naar van Fassbender, Ejiofor speelt perfect het slachtoffer van de pure waanzin van de slavernij. En Lupita Nyong’o raakte me helemaal. Brad Pitt vond ik wat vreemd als de enige blanke good guy, maar ik stoorde me er niet echt aan. De scene met het meeslepende 'Roll Jordan, Roll' heb ik inmiddels al 10 keer bekeken op YouTube. Prachtig verbeeld en een indrukwekkend verhaal, een echte aanrader als je het mij vraagt!

4,5*

Dit vond ik een lastige film om te beoordelen. Een onderwerp dat bij voorbaat al aangrijpend is. Een uitstekende weergave van de sfeer. Akelige scènes die nog steeds zo nu en dan door mijn hoofd spoken. Goede acteerprestaties. Waarom de film dan toch niet helemaal is wat ik er van verwacht had weet ik niet. Ik kan niet eens goed omschrijven wat ik er dan zoal van verwacht had.

Waar het misschien een beetje wringt is dat ik de film ondanks alle genoemde sterke punten soms een beetje vond slepen; de intensiteit waarmee het verhaal wordt gebracht is niet voortdurend even krachtig. De scènes die de meeste indruk maakten waren die met de plantage-eigenaar (gespeeld door Fassbender) en zijn verschrikkelijke vrouw, angstaanjagend onberekenbaar waren die twee.

Zeer sterk film. Er zijn al wel veel films over gemaakt, ook TV serie zoals Roots. Nog maar eens een bewijs dat vroeger de Amerikanen geen engeltje waren. Het begon nog vroeger met de indianen uit te moorden. zie Dances with wolves bv. Ook de Engelse die in India mensen uit moorden, zie Gandhi. Daarna de Duitsers die miljoenen joden uitmoorden. Nog maar eens een bewijs dat zoveel onschuldige mensen, u leest het goed mensen, mensen uit moorden. Al goed dat er zoveel films zijn over gemaakt en de waarheid laten zien hoe waanzinnig mensen kunnen zijn.

Goed.

Shame is toegankelijker dan Hunger en deze is toegankelijker dan Shame. Toch wordt het Hollywoodgehalte vrij laag gehouden. De scènes die eruit springen zijn best hard en ook een aantal stille shots zorgen toch voor iets meer karakter dan opgeblazen sentiment. De ophanging van Solomon springt er voor mij torenhoog bovenuit. De film moet het trouwens van dergelijke momenten hebben. Het geeft de hoofdpersonages karakter mee dat anders afwezig was geweest.
Het einde gaat net niet uit de bocht, al zal het bij sommigen wel tranen ontlokt hebben. Dat laatste is mij niet overkomen, al moet ik toegeven dat ik blij ben met dit 'happy end'.

De cast doet het over het algemeen best goed, al had ik op basis van de trailer meer verwacht van Chiwetel Ejiofor, die eigenlijk maar één scène heeft waarin hij kan laten zien wat hij waard is. Verder moet hij vooral verongelijkte gezichten trekken. Michael Fassbender is zoals verwacht de kleurrijkste van het gezelschap, al ben ik ook wel gecharmeerd door het ingetogen spel van Benedict Cumberbatch - al heeft hij helaas een erg beperkt rolletje.

Steve McQueen houdt zich best staande - in die zin dat ik had verwacht dat Hollywood zijn stijl teniet ging doen. Ik ben niet helemaal kapot van een film als Hunger - daarvoor is het mij iets té apart - en een gulden middenweg is in mijn geval ideaal. Met een soundtrack die nooit voluit gaat en een aantal mooie, lange shots houdt hij de oprechtheid er goed in. Enkel Brad Pitt's rolletje aan het einde vind ik wat dom, het lijkt net te veel op een politiek pleidooi door een bekend gezicht.

3,5

Dat is gek, dat je je schaamt. Dan doe je net alsof het de schuld is van de de blanke ( generaliserend en dus discriminerend). Er waren blanke die slaven hadden ja, maar ik heb nooit slaven gehad en nooit die behoefte gehad en vele met mij niet. EN ja ik ben blank, dus wil je mij niet discrimineren en neerzetten als potentiele slavendrijver aub, ik hoef me nergens voor te schamen.

Dat gevoel heb ik ook. Volgens mij is het in Amerika momenteel ook heel 'hip' om deze film goed te vinden, als een soort collectieve boetedoening. In de hoop je foute, blanke geweten nog ietwat te sussen.

Chiwetel Ejiofor is een goede acteur...voor musicals. Zijn acteren is heel dramatisch, waardoor het in mijn ogen ongeloofwaardig overkomt. Alsof t hij ongevoelig is voor alles en bijna door alle ellende heen "fietst". Ik kan niet zeggen dat het aan het script ligt want de dames Lupita Nyong'o en Sarah Paulson kwamen zeer goed uit de verf. Ook de gekwelde Edwin Epps(Michael Fassbender) was zeer geloofwaardig.

Wat "ellende-factor" scoorde Amistad hoger.

De Oscars vind ik maar een politiek spelletje. Leonardo di Caprio kreeg geen Oscar voor zijn rl in Django Unchained omdat hij een zeer realistische slavenhouder speelde en te dicht bij de keiharde waarheid doet pijn bij de Amerikanen. Maar Daniel Day-Lewis al Lincoln werd de hemel in geprezen en eerlijk is eerlijk...zoooo denderend was die film niet....

Net als deze film(slaaf die wordt bevrijd door de 0,0000000000000001% van de barmhartige blanken van toen..oh oh wat waren de blanken lief) vind ik zwaar overschat, waar gebeurd of niet

Een echte film van wereldformaat. Die Steve McQueen is echt wel een grote regisseur. Zijn intieme stijl is nog steeds duidelijk herkenbaar al beschikte hij duidelijk over een groot budget. De scènes variëren van pijnlijk tot hartverscheurend (bvb de moeder die van haar kinderen gescheiden wordt ), en zijn ontdaan van "exploitation" elementen. Die beelden waar Efjiofor hangt te bungelen aan een boom met al die andere slaven errond die actief bezig zijn voelt zo irreëel aan, maar toch toont het aan dat slavernij toen de normale gang van zaken was. Voor mij één van de mooiste scènes van de film.

Film bekijkt ook slavernij van alle kanten; zo verliest McQueen niet uit het oog dat er ook zwarten waren die het ook goed hadden zoals die zwarte dame bij wie hij de thee mag drinken. Dat de film uiteindelijk eindigt met een happy-end is niet eens zo Hollywoodiaans als je bedenkt dat het ook werkelijk zo gegaan is. Gigantisch acteerwerk van Ejiofor en Fassbender, een smetteloze regie. Enkel de dramatische strijkers (identiek dezelfde als in Shame?) mochten hier uit. Verder zijn mijn verwachtingen zeker en vast ingelost. Ik zie deze film wel de felbegeerde Oscar voor beste film binnenslepen.

Wat een film...

Verhalen over de slavernij zijn vaak verfilmd maar niet zoals dit.

Dit (waargebeurde verhaal, op de een of andere manier voor mij altijd van toegevoegde waarde) is een geweldig in beeld gebracht verhaal of de afschuwelijke daden van de ontvoerders en landeigenaren en hoe deze met hun slaven omgingen.

Dikke 5*

Sterke vertelling van een alom bekend boek. Waar de a-chronologische opbouw subliem wordt gedaan en kracht bijzet aan het verhaal, met sterke rollen van Fassbender en Ejiofor. Al vind ik Pitt hierin een misscast, ik zag voorbijkomen dat hij één van de producenten is en vandaar zou hij deze rol wel op zich willen nemen. De dramatisering van de tragiek, zoals McQueen dat deed in Hunger & Shame, mis ik hier een beetje (de lange shot die typerend zijn voor zijn stijl).

Een zwarte bladzijde uit de Amerikaanse geschiedenis. Aangrijpend en goed geacteerd. 3.5

Dubbele post en reacties verwijderd.

Het was toch niet helemaal wat ik verwacht had. Ja, het is een aangrijpend verhaal, sterk geacteerd, en mooi gefilmd. Tegelijkertijd vraag ik me af wat deze film nu eigenlijk toevoegt. Qua boodschap brengt de film niets nieuws, want dat de slavernij een zeer duistere episode uit onze geschiedenis is en dat daar de meest verschrikkelijke dingen zijn gebeurd wisten we al. En verder heeft hij nu ook weer niet zo bijster veel te bieden: in grote delen van de toch ruim 2 uur durende film gebeurd vrij weinig, blijft het allemaal behoorlijk braafjes, en kon ik de aandrang om de fast forward knop in te drukken slechts met moeite onderdrukken.