12 Years a Slave (2013)

Goede film! wat me opviel, tussen alle ellende van de hoofdpersoon door, is dat er af en toe hele mooie natuurshots tussen zitten, raar dat zoiets me opvalt. Het is geen film waar je op het puntje van je stoel zit maar wel een waarbij je af en toe vol afschuw moet kijken hoe de ene mens de andere behandelt alsof het een stuk inboedel is. Geinig hoe Brad Pitt als de Canadees probeert om de slavenhouder in te laten zien dat de slaaf ook een mens is, lukt natuurlijk niet, maar leidt uiteindelijk wel tot de oplossing.

Fantastische film met een onwerkelijk verhaal dat compleet wordt gedragen door een prima cast. Dano maakt er weer eens wat leuks van, Ejiofor speelt de rol van zijn leven en met gasten als Giamatti, Pitt en Cumberbatch weet je dat de bijrollen de moeite waard zijn. De absolute ster van de film is natuurlijk Fassbender, die elke keer een betere rol neerzet. Elke scene waar tie inzit, steelt tie met gemak. Groot fan van deze man.

Wel een leuk tussendoortje, niet echt realistisch. Dat geeft op zich niets, maar ik geloof dat deze film dat wel pretendeert te zijn. Ach, hij was wel ok.

Had er meer van verwacht....Deze film voegt weinig of niets toe aan alle bestaande films over dit onderwerp. De tijdspanne van 12 jaar komt bij mij niet over als zodanig en het einde vond ik erg afgeraffeld.

"I am a free man."

Shame (2011) vond ik echt een ijzersterke film van Steve McQueen. Door alle positieve berichten had ik dan ook verwacht dat '12 Years a Slave' mijn enigszins hoge verwachtingen waar zou gaan maken, helaas is het tegendeel waar; wat een deceptie zeg.

Op zich word je als kijker snel in de situatie gegooid, maar vervolgens gebeurt er gewoonweg niets meer. Het kabbelt maar wat voort zonder noemenswaardige gebeurtenissen, m.u.v. de intrigerende ophanging dan. Nergens komt naar voren dat Northup daadwerkelijk 12 jaar heeft vastgezeten. Hierbij mochten de afranselingen rauwer. Met alle respect, maar soms leek het net of ik naar een verkapte aflevering van 'Tom and Jerry' aan het kijken was...

Gelukkig is het acteerwerk wel sterk te noemen. Dit geldt voor zowel de main cast als de supporting rollen. Jammer genoeg zijn de - veelal aangedikte - personages die ze portretteren aan de vlakke kant, ik miste de nodige diepgang hierin. Nog een pluspunt is de fijne cinematografie. Er zitten een paar lange shots in die het pijnlijke contrast weergeven tussen de ongerepte natuur die zijn gang gaat en aan de andere kant het zware bestaan van de slaven.

Al met al een teleurstelling. Het geheel is te langdradig en komt nooit los. Tevens voert de moralistische boodschap merendeels de boventoon, waardoor het verhaal een ondergeschoven kind lijkt te zijn.

2,0 Sterren.

"Nergens komt naar voren dat Northup daadwerkelijk 12 jaar heeft vastgezeten. Hierbij mochten de afranselingen rauwer. Met alle respect, maar soms leek het net of ik naar een verkapte aflevering van 'Tom and Jerry' aan het kijken was...

Aldus mijn voorganger "Shinobi"."

Neem mij niet kwalijk maar had je dan tot aan de ruggengraat toe naar binnen willen kijken? En zo ja,

wat voegt dat dan toe aan de film en/of het verhaal? Heb je die diepe wonden niet gezien? Heb je de bloeddruppels niet door de lucht zien vliegen bij die slavin? Wat is de toegevoegde waarde van andermans ellende en pijn als je dit nog niet in deze film terugzag?

En werd er niet duidelijk genoeg aangegeven dat hij 12 jaar bij slavendrijvers gevangen had gezeten?

Die tijdspanne werd niet geheel in de film behandeld maar was wel duidelijk.

Wij vonden de film indrukwekkend, realistisch en akelig soms, als je ziet hoe mens met mens omgaat.

Je moet dit soort films bezien of als het de eerste maal is dat je een film ziet over dit onderwerp en wij vinden dat Mc. Queen een goede film heeft afgeleverd. En ook de muziek werd goed gebruikt op de juiste plaatsen. Let maar eens op bij de Raderboot bij de schoepen hoor je een heel mooi bijpassend geheel.

Uitstekend drama over een man die wordt gekidnapped, getransporteerd en even later als slaaf wordt ingezet op een katoenplantage. Alhoewel hij duidelijk een andere achtergrond heeft wordt hij hetzelfde behandelt als de negers die daadwerkelijk zijn omgekocht. We blijven dicht bij het realisme en er worden nauwelijks sentimentele sausjes overheen gegooid. Mooi camerawerk met soms lange shots (bijvoorbeeld met die strop om z'n nek onder de boom). Al zie ik doorgaans liever niet teveel bekende gezichten, fungerend als bijrollen, leveren ze stuk voor stuk een overtuigend gestalte. Brad Pitt als timmerman in dat houten huisje paste zelfs. Applaus voor Chiwetel Ejiofor die op magistrale wijze de met wrok gevulde gentlemen kleur geeft. De redding komt echt pas op het einde en tot die tijd is het pijn lijden en nadenken. Mijn complimenten, het thema is powerfull naar voren gebracht.

Ik had op zich niet zo heel veel interesse in 12 Years a slave, vreesde dat het wat voorspelbaar ging worden zoals slavenfilms vaak wel zijn. Maar door de enorm goede beoordelingen en het feit dat deze film vast Oscars gaat winnen ben ik hem toch gaan kijken.

Op zich komt mijn gevoel wel een beetje uit. De film is best voorspelbaar, maar de uitwerking is wel bovengemiddeld goed. Het vreselijke lijden van de slaven wordt realistisch en rauw in beeld gebracht. Scenes als die van Ejiofor die minutenlang aan een boom hangt of het afranselen van Patsy zijn keihard en best ongemakkelijk om te zien. Op dat punt scoort McQueen een dikke voldoende. Als je dan toch een slavenfilm maakt, toon dan ook al het leed. Ook is het vrij ongemakkelijk om te constateren dat een slaaf / neger voor veel blanken destijds gewoon een verkoopobject is. Alsof ze een koe aan het verhandelen zijn, inclusief het controleren van een gebit of naakt lichaam. Zoiets kan je toch bijna niet voorstellen.

De film zelf duurt me wel te lang. Het middenstuk is te lang en te eentonig. Na een tijdje raak je, hoe gek misschien ook, gewend aan het geweld en het racisme. Uiteindelijk zat ik toch te wachten op voortgang in het verhaal. Dat komt er pas richting het einde, als Brad Pitt (ik vind hem niet echt goed gecast voor die rol, maar oke..) erbij komt en uiteindelijk Ejiofor vrij weet te krijgen. Het levert nog een happy end bij zijn familie op. Wat wel weer goed is weergegeven is het proces dat hij in 12 jaar als een slaaf door heeft gemaakt. Van een optimistisch mens naar een getraumatiseerd mens dat geheel onnodig overal excuses voor maakt, terwijl hijzelf natuurlijk het slachtoffer is. Maar ik vind het aan de andere kant wel jammer dat we veel te weinig van de periode voordat hij slaaf werd hebben kunnen zien. Daardoor bleven de personages van de slaven, Ejiofor ook daarbij geteld dus, wat oppervlakkig. Het was niet echt dat ik zeer ontroerd naar het slot van de film zat te kijken, ook al gunde ik de man natuurlijk wel een goed einde. Maar het voelt ook tegelijk wat wrang omdat de andere slaven wel achter zijn gebleven en nog hele slechte jaren hebben gekend. Ejiofor zijn personage had geluk met de juiste papieren, maar echt een happy end kan ik het ook weer niet noemen, met onder andere een diepbedroefde Patsy die hem weg zag rijden.

12 Years a slave is op diverse vlakken zeer geslaagd, maar op andere vlakken ook minder. Ik twijfel tussen 3,5* en 4*. Voorlopig zet ik hem op 3,5*, kan bij een herziening in de toekomst nog best meer worden.

Soms kan ik wel niet begrijpen dat die mensen die gedwongen werden om te werken zo"n mooie tanden hadden. Ik kan best begrijpen dat er één persoon goede tanden heeft maar die hadden allemaal perfecte witte tanden. Toch een goed verhaal. Wel spijtig voor die mensen die dat ondergaan hebben. Mensen waren(zijn soms nog) kortzichtig.

My sentimentality stretches the length of a coin.

“12 Years a Slave” is een indrukwekkende verfilming van het dagboek van Solomon Northup, een vrij man die rond 1840 leefde in Washington samen met zijn familie. Hij wordt benadert door twee zakenmannen die in de variété werken en die hem een korte lucratieve job aanbieden in een circus als muzikant. Solomon wordt gedrogeerd en ontvoerd naar het zuidelijke Amerika, om daar verkocht te worden als slaaf. Wat hierna volgt is een pakkend en weerzinwekkend relaas van een man die tracht te overleven in onmenselijke omstandigheden en lijdt onder het gezag van de blanken die met strenge hand oordelen over het lot van deze zwarten.

Bij momenten is het pijnlijk en onverdraagzaam om naar bepaalde beelden te kijken. De hulpeloosheid op de gezichten en de uitzichtloze situatie waarin deze mensen toen vertoefden was schrijnend om te zien. Het moment waarop ze arriveren in New Orleans en voet aan wal zetten, is er dat kortstondig beeld van geketende zwarten met geamputeerde handen en een apathische gelaten uitdrukking op hun gezicht. Deze zwarten werden puur gezien als handelswaar : gekeurd als een ordinair trekpaard en indien het niet meer voldoet aan de vereisten, werden ze gewoon afgevoerd. De hele film toont een beeld van vernedering, misbruik en foltering. Het walgend gevoel was nooit veraf.

De settings en aankleding van de gehele film was schitterend in beeld gebracht. De hele film ademde de tijdsgeest uit, zowel in Washington als in de zuidelijke staten. Washington zag er uit als een welvarende gedistingeerde stad. Het zuidelijke gedeelte zag er broeierig en stoffig uit. Je voelde de drukkende hitte van het scherm stralen en je kon het zweet (door angst en inspanningen) bijna ruiken. Schitterende buitenopnames en sfeerbeelden wisselden zich af met armoedige hutten en verval.

Een indrukwekkende cast hadden ze ook al ingelijfd. Ik moet eerlijk toegeven dat ik nog nooit gehoord had van Chiwetel Ejiofor. Hij had tot nu de status van die-kerel-die-ook-in-die-film gespeeld heeft. Dat zal nu wel veranderen en zijn (moeilijke) naam zal nu wel bekender in de oren klinken. Nochtans speelde hij ook mee in "Salt" en "American Ganster". Hij speelt wel de rol van zijn leven en is zeker een Oscarnominatie waard. Subliem hoe hij de metamorfose van een welbespraakt aanvaarde persoon naar een vernederde tot zwijgen opgelegde slaaf tot uitvoering brengt. Een verscheidenheid van gelaatsuitdrukkingen : eerst genietend, dan wanhopig,vernederd en onderdanig, woede en wrok, rechtvaardigheidsgevoel en ontfermend, tot opgelucht en berouwvol. Het hele pallet speelde hij blijkbaar moeiteloos. Michael Fassbender komt aannemelijker over in deze film als de wrede,despotische en demonische Edwynn Epps, dan in zijn rol als counselor in "The counselor". Op dit moment prijkt hij op nummer 1 in mijn lijst van meest sadistische en walgelijke filmfiguren. Een figuur die geilt op zijn machtspositie, een jong meisje gebruikt voor zijn persoonlijk plezier tot ergernis van zijn vrouw en klaarblijkelijk ook nog een drankprobleem heeft waardoor de stemmingswisseling onvoorspelbaar en gevaarlijk waren.
De onbekende Lupita Nyong'o kan terugkijken op een weergaloze prestatie en is duidelijk gelanceerd in filmland. Wat een prachtprestatie !

Cumberbatch zijn bijdrage was spijtig genoeg beperkt. De figuur Ford kwam bij momenten over als een minzaam man die toch enig medelijden kon opbrengen. Maar uiteindelijk was het voor hem ook puur een investering en niet meer dan dat. Het moment waarop Solomon op zijn landgoed aankomt met de diepbedroefde moeder, die pijnlijk gescheiden werd van haar kinderen, gaf de vrouw van Ford een perfecte vertoning van de houding in die contreien. Het eerste moment medelevend en bezorgd, om eensklaps kurkdroog te reageren dat een stevig maal nodig is voor de vrouw en dat ze na een paar dagen haar kinderen al vergeten is. Deze vrouw wordt naderhand ook verwijderd omdat ze het moreel aantast waarschijnlijk. Verder zijn er nog korte vertolkingen (maar niet onbelangrijk) door Paul Giamatti als de gewiekste slavenhandelaar, Paul Dano als de wrede Tibeats (recent nog een schitterende rol in “Prisoners” vertolkt), Sarah Paulson als de vrouw van Epps (Mary Lee in "Mud") en Brad Pitt. Deze laatste had een inhoudelijk en cruciale rol in deze film. Hij was tenslotte diegene die Solomon uiteindelijk de vrijheid terug bezorgde. Of Pitt dit nu moest spelen is een andere vraag. Het had ook wel iemand anders kunnen zijn, maar de naam zal wel zorgen voor wat meer belangstelling, veronderstel ik.

Een boeiende en aangrijpende film dus over één van de zwartste pagina's in de Amerikaanse geschiedenis. Het sterkste moment was de ellenlange scene waar Solomon aan een touw bengelt en in de achtergrond iedereen langzaamaan terug zijn gang gaat. Het feit dat de andere lotgenoten de hele film zich in stilzwijgen hulden is logisch. De wijze les was ook om zo weinig mogelijk te zeggen, laat staan dat het zou uitkomen dat je kan lezen en schrijven. Zoals iemand ook waarschuwde "Unless you want to be a dead nigger.”.

En toch is deze film niet eentje die boven alles uitsteekt. Niettegenstaande dat deze periode nooit of te nimmer vergeten mag worden, had ik op het einde een "daar gaan we weer" gevoel. Na “Django Unchained”, “The Butler” en “Lincoln”, plus het feit dat er in het verleden ook al televisieseries zijn vertoond o.a. “Roots” en “North and South” , hoop ik dat we nu een tijdje dit onderwerp kunnen laten rusten. Ook vond ik het raar dat ondanks dat Solomon blijk geeft van intelligentie en overkomt als een wijs en welbespraakt man, dit blijkbaar geen reden is tot zorgen maken. Als je de lijn doortrekt zou ik als bezitter me daar zo snel mogelijk vanaf maken. Ook het feit dat ondanks de beproevingen, Solomon de kalmte ten allen tijde kan bewaren (tot op het einde bij de hereniging met zijn familie), leek me ook een beetje overdreven. En daarnaast vertelt de filmtitel eigenlijk het hele verhaal waardoor je ook niet verrast kan worden of zou kunnen genieten van één of andere ingenieus gevonden wending.

Een film die blijft nazinderen, een prachtprestatie op acteergebied en voor mij een oscar voor Chiwetel Ejiofor. De film zelf is de zoveelste in een rij echter.
4*

Ontzettend goeie film. Ik moet ergens inzitten, in mee kunnen leven, het verhaal moet mij ontroeren en wakker schudden.

Ik zit bij deze film dan ook al snel opgescheept met in mijn hoofd de levendige fantasie dat ik even een half uurtje, het mag een kwartiertje zijn, alleen ben met die meneer en mevrouw Epps (de plantagehouders). Waarbij zij vastgebonden zitten en ik ze op een rustige doch effectieve manier, zo hard mag aanpakken, dat ze niet meer weten wat de definitie van pijn is.

Ik ben nieuw hier trouwens. Hoi. Tom, 23 jaar en woonachtig in Groningen.

Nee, ik ben geen bloeddorstig, op wraak belust persoon, maar god wat kan ik woedend worden als je dit soort mensonterende dingen te zien krijgt. (het zal enigszins te maken hebben met het jappenkamp verleden van mijn vader)

Anyway. zoals ik al aangaf. Een supergoeie film!

Ik heb het idee dat je hier vooral reacties mee wilt uitlokken. Dus vooruit, laat ik het doen.

Wat vond je er niet realistisch aan? Je weet dat het gebaseerd is op een waar gebeurd verhaal? Je weet dat Solomon zijn eigen bevindingen heeft opgeschreven? Je weet dat eigenlijk alles wat je in de film ziet echt gebeurd is?

En buiten het feit of hij wel niet realistisch was, het is wel een film wat wat meer is dan ok.

Snap dat smaken verschillen, maar deze film is een stuk meer dan ok.

Zelf vind ik het 1 van de betere films die ik de afgelopen maanden gezien heb. Wat een acteurs, wat een verhaal, prachtig in beeld gebracht. Gewoon een topfilm als je het mij vraagt.

Was nie slecht maar niet meteen mijn genre maar toch oke.

Ijzersterk. Slavernij zo als het was, rauw en ongenuanceerd. Als een Nazi concentratiekamp.

Wat een indrukwekkende film is dit zeg! De decors zijn mooi en de acteurs bijna allemaal goed gecast en geloofwaardig. Dat Brad Pitt in de film zat was jammer. Omdat hij zo bekend is, was ik gelijk uit de vibe van de film en realiseerde ik mij weer dat ik naar een film keek.

Het acteerwerk, de dialogen, de omgeving en de rauwe beelden maakte deze film voor mij zeer intens en de film raakte mij dan ook zeer.

Het was lang geleden dat ik zo geraakt was door een film.

Ja. Ik had dat ook bij Brad Pitt. Had hier werkelijk niets in te zoeken. Jammer.

Had dat ook wel. Pitt is co-producent trouwens. Wellicht zit hij daarom in deze film.

Zonder Pitt was de film er niet geweest volgens Mcqueen.

Indringende film over een zwarte bladzijde in de Amerikaanse geschiedenis.

Ik zat meteen in de film. De broeierige South. De cast, met name Epps, vond ik erg goed in zijn rol als uitermate sadistische plantage eigenaar. En zijn vrouw! Whoah, wat een kreng zeg, geweldig gecast. Met die mooie jurk en typerend kapsel voor die tijd, schitterend.
De aankleding van de film was erg mooi, de plantage, het huis, de kleding, het klopte helemaal.
Er zaten een paar geweldige scenes in zoals de galgscene en dan met name het feit dat de rest van de slaven in de tussentijd gewoon hun eigen ding doet, de tweestrijd van Solomon op het moment dat hij van Epps de gesel ter hand moet nemen, etc.

1 Kleine kanttekening, het duurde 12 jaar voordat hij zijn vrijheid weer herkreeg maar de film gaf dat niet echt goed weer. Het had net zo goed 12 weken kunnen zijn voordat hij weer vrij kwam. en hoeveel tijd zat er bv tussen moment dat Pitt wegging en Solomons vriend met de sheriff kwam? Dat had imo beter uitgewerkt kunnen worden.
Buiten dat zeker een Oscarwaardige film.

Ik denk dat hij zich niet voor kan stellen dat een groep mensen overspoeld kan worden door het kwaad, en daardoor hulpeloos is.. (de Joden in de 2de wereldoorlog is ook wel een voorbeeld.)

Een totaal andere tijd man! toen hadden ze nog geen whatsapp...

Een handvol geniale scenes trekken de film net boven de gemiddelde 'slavernijfilm' uit. Want laten we wel wezen, je moet als regisseur wel van erg slechte huize komen wil je een bombastisch onderwerp als dit om zeep helpen.

Hm. nee. Je moet juist van goede huize komen om dit onderwerp goed te brengen.

Ik moet eerlijk zeggen dat het acteur werk van hoge kwaliteit is.

Maar ik vind de film zelf een beetje langdradig.

Het verhaal is natuurlijk goed maar had wat meer verwacht!

De mensonterende en hartverscheurende praktijken van de slavenarbeid in het Amerika van de 19e-eeuw worden rauw en meeslepend in beeld gebracht -waarschijnlijk zien we maar een fractie van hoe het in werkelijkheid is geweest- maar ik miste toch het gevoel van "onder de indruk zijn" van deze film. Wellicht waren mijn verwachtingen te hoog, maar die waren vooral ingegeven door de recensies. De film duurt wat lang en is voor mij meer een aantal aan elkaar geplakte scenes met deels dezelfde personages dan het menselijk drama van Solomon Northup. Slechts enkele keren krijgen we te zien wat hij voelt. De film bestrijkt een periode van 12 jaar waarin hoofdpersoon Northup in het geheel niet veroudert. Da's best bijzonder gezien de erbarmelijke omstandigheden waarin hij gedurende die periode leeft. Al met al een heel aardig drama dat enige moeite heeft om ruim twee uur te blijven boeien..

Brad Pitt had hier niets in te zoeken? Voor zover ik weet is hij toch gewoon een acteur.

Wat ik juist zo goed vond was dat deze film niet in clichés bleef hangen waar menig slavernij film zich nog al eens schuldig aan maakt.

Het wisselen van de rauwe ellende met de ontzettend mooie omgeving van The South maakte het, voor mij althans, bijzonder. Het contrast tussen het leven van wit en slaaf spreekt voor zich en door niet te veel op te focussen vond ik dat de film zich wist te onderscheiden.

Pretentieuze, oppervlakkige en daarmee erg saaie film die het moet hebben van trucjes om emotie op te wekken met als decor het kutleven van slaven.

Hij is een van de producenten van 12 Years A Slave. Misschien dat hij daarom ook een kleine rol speelt.

mooie film maar ook vond ik hem langdradig

had er wel wat meer van verwacht