The Seasoning House (2012)

De film situeert zich tijdens de Balkan oorlog in de jaren '90. In deze oorlog maakte meerdere partijen zich schuldig aan etnische zuiveringen en andere daden tegen de mensheid. Jonge meisjes en vrouwen werden naar believen misbruikt. Daardoor kunnen de praktijken die we in de film zien, wat meer op werkelijkheid berusten, wat de horror enigszins realistischer laat overkomen. Doordat ook het meisje Angel, dat doofstom is, niet heel erg heldhaftig overkwam werd die realiteit nog wat verder versterkt. Uiteraard is niet alles even geloofwaardig. In zijn kern, zal je het kunnen terugbrengen naar een rape/revenge-film is. Echter de uitwerking is wat anders (de essentie van het kleine meisje blijft intact) en dat maakt de film zeer geslaagd. Regisseur Paul Hyett is dan ook geen onbekende met het horrorgenre, hij heeft zijn sporen verdiend met zeer veel overtuigende make-up en SFX (bv. The Descent, Eden Lake,Doomsday of Citadel) Dit is geen typische horrorfilm, ook is het niet een typische wraakfilm, en de film kiest zeker niet voor de gemakkelijkste weg. Dat maakt het toch wel tot een zeer fijne film!

Naargeestige film die het voor mij absoluut niet moet hebben van het visuele want deze film oogde voor mij oerlelijk. Daar komt ook nog bij dat als deze film een beeld moest geven voor de verschrikkingen van de oorlogen (1992-1995) in het voormalig Joegoslavië je er natuurlijk wel voor moet zorgen dat je met een geloofwaardig verhaal komt. De realiteit was destijds toch wel even anders dacht ik. Maar ja, het is maar film moet de regisseur gedacht hebben. Kan wel zijn maar het lijkt me dat de Serviërs toch niet zo blij geweest zullen zijn met deze film waarin zij uitgebeeld werden als bloeddorstige barbaren die hele dorpen platbranden en uitmoorden en die alleen jonge meisjes spaarden om die te laten werken in een bordeel. Zo zie ik het althans.
Meest heftige scène vond ik trouwens die van in het begin; Viktor die om een voorbeeld te stellen aan de tot prostituee gedwongen meisjes een van de meisjes de keel doorsneed. Het einde - hoe ongeloofwaardig dat ook mocht zijn - vond ik trouwens best mooi. En Rosie Day in de rol van Angel deed het zonder meer goed.

3,0*

Zeer grauwe film, ook zo gefilmd, die wel indruk op me heeft gemaakt. Geen vrolijkheid, maar rauwe en keiharde scenes. De film speelt zich bijna helemaal af op 1 locatie, meer was ook niet nodig. En hoewel het allemaal niet zo logisch is, dat neem ik met een korrel zout.

Wel past het Engels weer niet in deze film, maar om allemaal Slavisch te spreken zal te ver gaan.

Goed.

Al is er een stuk meer uit te halen dan dat er uiteindelijk nu inzit. Het is bijvoorbeeld fijn dat er nog een film bestaat die de gebeurtenissen gewoon toont zoals ze waren en daarvoor niet schuwt, maar dan na 3 kwartier plots het roer volledig omgooit. Dat gat wordt niet voldoende opgevuld.

De regie komt wel goed naar voren in de eerste 3 kwartier. Erg sfeervol cameragebruik en sfeervolle inrichting van het huis zelf. Pijnlijk onderwerp ook, dat vaak niet geschuwd wordt. Het geweld wordt gewoon getoond. De seks wordt niet expliciet getoond, maar dat is dan ook weer niet perse nodig.

Acteerwerk van hoofdrolspeelster Day vond ik overtuigend, maar de geluidjes die ze soms maakt vond ik licht komisch. Andere rollen verschillen. De schurken worden nogal oppervlakkig neergezet, en Howarth acteert ook wat statisch. Pertwee doet het dan nog wel prima.

Na het harde getoond te hebben gaat de film over in kat-en-muisspel. Ik vind het een nogal aparte switch, omdat het toch iets compleet anders is dan dat er daarvoor werd laten zien. Maar het kan werken, en de eerste moord kwam ook met behoorlijk wat bloedspetters. Maar de andere moorden zijn dan toch weer wat te tam gebracht, je hoopt dat de wraak toch wat harder is. Zeker als de eerste moord de toon al zet.

Uiteindelijk stoort die switch niet al te veel en de film blijft vermakelijk ten alle tijden. Het is zeker wat ruwer dan een gemiddelde horrorfilm, maar vooral omdat het onderwerp ook hard is. Het geweld zelf kent wel wat bloedspetters hier en daar, maar valt uiteindelijk nog wel mee.

De finale in de buis vond ik echter een afknapper. Ik had het vele malen gruwelijker gevonden als Pertwee daar klem achterbleef terwijl hij steeds meer in paniek zou raken in zijn situatie, dan dat Day nog even terugkruipt om het er nog even in te wrijven. Ik vond het toch net wat te geforceerd "bevredigend" allemaal.

Prima film voor de rest. Soms erg hard, maar het tweede deel, ondanks dat het vermakelijk is, leeft toch te weinig op naar het eerste deel van de film.

Ik ben aan de luie kant. Ik ga me gewoon aansluiten bij de de recensie van Shadowed. Het is allemaal goed gebracht, hoewel de personages vrij oppervlakkig blijven. De toevalligheid dat ze op een gegeven moment terechtkwam bij de vrouw van een van de bad guys vergeef ik hun.

De herziening maakt nog altijd indruk, aangezien regisseur Paul Hyett met een behoorlijke dosis lef te werk gaat. De eerste helft van The Seasoning House is vooral mistroostig en verontrustend, wat op zijn eigen manier een nare impact achterlaat. De tweede helft kantelt meer naar een gefocust genrewerkje met net wat meer bloederigheden dan de gemiddelde wraakfilm. Beide richtingen hebben hun voor- en nadelen. Aan de ene kant maakt Hyett te veelvuldig gebruik van flashbacks die het tempo uit het geheel halen, aan de andere kant is het jammer dat de kille toon na enige tijd het veld moet ruimen voor een wat voorspelbaardere film. Daartegenover staat indrukwekkende make-up, fraaie cinematografie, uitstekend acteerwerk (voornamelijk van Rosie Day) en vooral een hoop harde beelden. Zeker geen film die iedereen zal aanspreken, maar het doet in de essentie precies wat het moet doen.