The Seasoning House (2012)

Het positieve commentaar nauwelijks terug herkend in de film. Enkele tekenen van bruut geweld (eerste helft) maar verder een volbloed thriller met een redelijke productiewaarde. Ziet er dan ook allemaal wel aardig uit, maar verder dan dat komt het ab-so-luut niet. Ervoer het zelfs als lichtelijk tergend hoe soft en voorspelbaar dit oertypische kat-en-muis-spel verloopt. Hyett slaagt er ook nergens in om een constante 'pace' aan te houden en vermijdt fysiek contact vaker dan dat hij het opzoekt. Dodelijk..

Mijn commentaar is eigenlijk nog opvallender omdat Paul Hyett gewoon een FX background heeft... Hij geeft zelfs in een interview aan dat ''men'' had verwacht dat hij iets heel gory zou gaan doen, maar dat hij zelf juist verhaal en personages belangrijker acht dan de effecten. De ervaringen van de gebruikers hierboven lijken dan ook gek genoeg nogal tegen zijn bedoelingen in te gaan

Toch wel een aardige film. Ik moet zeggen dat de eerste 45 minuten me tegenvielen (slapjes en wat saai) maar daarna (zeg maar gerust als Ryan Oliva heerlijk op dreef komt, wat een figuur trouwens ) wordt het gewoon een heerlijk kat en muis spel welke boeiend en ook wel spannend is. Vanaf dat moment gaan ook alle remmen los en spat het geweld (heerlijk grof) letterlijk en figuurlijk van het scherm. Wel jammer van het einde wat ik eigenlijk een beetje cliché vond. De cast deed het trouwens goed en dan met name natuurlijk hoofdrolspeelster Rosie Day maar ook smeerlap Sean Pertwee (als Goran).

"I shall call you Angel."

Ik schaar me bij jeroentjuhhhhh, ook ik herken nauwelijks het positieve commentaar terug in deze film.

Het verhaaltje stelt niet al teveel voor en is meer als kapstok bedoelt voor het kat-en-muisspel wat later de overhand gaat nemen. Als dit gegeven zich aandient gebeurt er ook vrij weinig en het verliep voor mij te tam.

De gruwelijkheden waarover wordt gerept valt reuze mee, er zitten maar een paar scènes bij waar dit echt goed naar voren komt. Met name het doorsnijden van de keel van één van de prostituees aan het begin zag er erg nice uit. Het is jammer te noemen dat deze lijn niet doorgetrokken wordt en er niet meer gore in zit.

Al met al is het idee op zich wel goed, de uitwerking laat hier en daar helaas iets te wensen over.

2,5 Sterren.

Hier dezelfde ervaring, de eerste driekwartier zijn gezapig. Het is tragisch wat er met die meiden gebeurt maar omdat je er meteen wordt ingeslingerd heb je er geen binding mee en komt het goedkoop over. Wel is er constant een verloederd sfeertje in een compleet moraalloze oorlogssetting.

Zodra de kale vent in actie komt, raakt het eindelijk in een stroomversnelling. Wat een bruut gestalte.. een wild beest met als tegenhanger het tengere meisje dat op de achtergrond langzaam naar beneden kruipt waarna de boel losgaat. Echt een gave scène en meteen het hoogtepunt van de film wat mij betreft.

Aardige vondst ook..: een vunzig bordeel als verzamelbak van lompe personages waar de meid telkens stilletjes tussendoor glipt (en een vreemde constructie heeft dat huis trouwens, tussen de muren kruipen..., maar oké). De film heeft een lekker schemerige, grijs-groene look, alleen had de soundtrack een stuk intenser gemogen.

Het laatste halfuur mondt uit in een achtervolging met bepaalde elementen die aan Martyrs doen denken (niet de inhoud maar de meid zelf) en aan Eden Lake. Best spannend maar vrij standaard en het einde is teleurstellend en vooral te tam - bij de afrekening met de commandant reken je op hard geweld maar helaas.

Desondanks is het een opmerkelijke en soms erg bloederige thriller. Goed film-debuut alleen jammer dus van de lange aanloop, met een betere schrijver en sound-mannetje had er meer in gezeten. 3 ~ 3,5*

Geen film voor tere zieltjes de film is erg bruut en bezit vele schokkende vrouw onvriendelijke scenes. Eigenlijk snap je niet dat er zulke beesten van mannen bestaan en je zou ze allemaal het zelfde gunnen wat ze met deze meisjes hebben aangedaan. Prima film en erg spannend. een dikke acht dus 4*

Een afgrijselijke film. De inhoud en de verhaal lijn dan.
Een meisje die doof is, en word opgepakt.
Ze moet later het bordeel in. Als slaafje van een man om elke meisje "Klaar" te maken voor de ronde.
Op een tijd leert ze een meisje kennen, die gebarentaal kan. en word bevriend met haar.
Ze is een keer er erg aan toe getakeld maar ze gaan gewoon door. Tot bij een soldaat.
Het meisje dat doof is komt er dan later aan met een mes en vermoord de man,
Die ook haar vriendin heeft vermoord.
Ze komt in moeilijkheden...



Ik vond het een afgrijselijke keuze. Gewoon vies..
Maar de film zelf was lekker veel actie en uitdagend met spannende momenten.
Ik vond het de waarde geen Horror/Thriller.
Maar eerder Thriller of Horror/Drama.

Poor girls. Wat zij moeten doorstaan is weerzinwekkend.

Hoewel er weinig gesproken wordt is het nergens saai. Het grauwe kleurgebruik, de machteloosheid en de wens dat iemand de meiden uit hun lijden komt verlossen maakt het tot een beklemmende sfeer. De lichamelijke maar ook de geestelijke pijn spat van het beeld, al leken sommige meiden al in het hiernamaals te verkeren. Alle hoop leek verdwenen.

De scène waarin ze eindelijk wraak neemt is schokkend, maar je kunt niet anders dan blij zijn dat ze het heeft gedaan. Je gunt haar haar vrijheid terug.

De wetenschap dat dit gewoon echt de dagelijkse realiteit is voor vrouwen is om koude rillingen van te krijgen. Het smerige krot en de nog smerigere kerels zijn afschuwelijk.

Sterk neergezet, al is het acteerwerk niet altijd even denderend, de film laat wel een walgelijke indruk achter.

Ik voel me vies.

De film begint vrij slecht, door de hoge scores hier blijven kijken. Persoonlijk hou ik meer van suggestie dan alles expliciet te tonen. Dat is een kwestie van smaak. Splatter horror kan ik best waarderen.

Maar deze film is totaal niet realistisch nog overtuigende horror en mist een knipoog. Dat ze Engels praten in de Balkan praten bijvoorbeeld, en dan ook met britse accenten. Dat kan echt niet.

Ze zitten dan opgesloten, en het is onmogelijk te ontsnappen zogenaamd, voor de leuke lichteffecten zitten er alleen wat plankjes voor het raam... Dus als je niet vastgebonden bent ben je er zo uit.

Alleen Robin Day is eigenlijk de moeite van het kijken waard. Waardoor het niet alleen maar blijft bij geweldsporno.

Een redelijke film, die in mijn ogen meer thriller dan horror is, maar daar valt over te twisten.

Het begin is traag, met zeer weinig dialoog en het zijn vooral de weerzinwekkende beelden, die spreken. Het draait hier om het meisje Angel, die we door middel van flashbacks langzaam maar zeker wat beter leren kennen. Ondanks dat haar leven verre van fijn is, heeft ze het vergeleken met de andere vrouwen in het bordeel, zo slecht nog niet.

Ik moet wel zeggen dat ik een beetje klaar ben met dat bruin/gele kleurenfilter. Dat wordt te pas en te onpas gebruikt in dit soort films en geeft het eerder een goedkope look, in plaats van een realistische. Verder blijft het allemaal vrij tam tot het laatste half uur. Het tempo wordt dan hoger en ondanks dat het einde niet als een verrassing komt, is de weg er naar toe nog best vermakelijk.

Wel jammer dat er maar zeer weinig spanningsboog is. Ook lijkt het me vrij simpel voor Angel om al eerder te ontsnappen, want goed beveiligd was dat bordeel nu ook weer niet. Ach ja, het keek wel aardig weg, maar is niet bepaald eng, spannend of vernieuwend.

2,5*

Balkan-exploitation, wraakfilm, gore, horror?

De film mixt lukraak wat elementen door elkaar. Daardoor wordt het nergens treffend. Waar je je in het eerste deel schaamt een man te zijn, zo makkelijk vervalt dat in het tweede deel als het wraakelement de stijlfiguur verwarrend maakt. Daardoor zwak, de boodschap komt niet door en de verschrikking verdwijnt naar de achtergrond om plaats te maken voor wat gemakkelijke en gewone horrorelementen. Waarbij je ruim de tijd krijgt om je vragen te gaan stellen over de geloofwaardigheid van het hele verhaal.

Jammer, de boodschap die in het begin tamelijk dringend lijkt te zijn wordt daardoor ontkracht. Wat overblijft is een best slechte film, die een nare nasmaak nalaat zonder dat daar een hoger motief bij aanwezig lijkt te zijn. Bleeh.

Goed!

Hyett is geen bekend regisseur, maar heeft z'n strepen wel al verdiend. In zowat elke UK horror film die er wat toe doet (van de afgelopen 10 jaar dan) heeft hij de make-up verzorgd. Een Britse Tom Savini dus, al heeft Hyett duidelijk meer kaas gegeten van regisseren dan Savini.

Wel een filmpje dat braaf tussen de lijntjes kleurt. Visueel de bekende filters, typische soundtrack ook en het verloop van een film als deze is bekend. Maar wél goeie acteurs, érg sterk camerawerk en geweldig effectieve gore en horror.

Typisch genrefilmpje dus, dat tot in de puntjes verzorgd is uitgewerkt. Voor originaliteit ben je duidelijk aan het verkeerde adres, maar wel een filmpje waar een horrorliefhebber zich aan kan verlekkeren.

4.0* en een uitgebreide review

Het concept doet een martelporno-werkje a la Hostel vermoeden, maar dit debuut van make-up veteraan Paul Hyett heeft toch wel iets meer in huis dan dat. De film kent een overtuigend naargeestige sfeer en zit technisch knap in elkaar, van het eersteklas camerawerk tot de bijzonder bloederige make-up effecten. Met de spanningsopbouw zit het ook wel snor. Net op het moment echter dat de film een tandje bijschakelt en echt goed dreigt te worden gaat het mis. De aktie verplaatst zich buitenshuis en één en ander wordt hopeloos voorspelbaar en vlak afgewerkt. Jammer, want het eerste uur is intens en meeslepend. Hier had dus nog wel iets meer ingezeten, maar al met al toch wel een veelbelovend debuut van Hyett.

"The seasoning House" is weer zo'n film waar je je na een tijd niet meer op het gemak bij voelt. Het is zeker niet voor gevoelige zielen die snel gechoqueerd zijn. Met horror heeft deze film weinig te maken. De sadistische en brutale ondertoon dendert voort doorheen de film en wordt brutaal afgestopt door een allesvernietigende wraakactie die opflakkert door de drang om te overleven. Het is niet het expliciete gore element wat op je inhamert als een sloophamer, maar de suggestieve atmosfeer die je eigenlijk bijna doet walgen. Het vervallen krot met afgetimmerde ramen en een interieur waar al jaren niet meer naar omgekeken werd. Niemand komt ook naar daar om het meubilair goedkeurend te bewonderen, maar om zijn dierlijke lusten te botvieren op onschuldige meisjes.

Het situeert zich in de Balkan oorlog in de jaren '90 waar het leger op een brutale manier dorpen veroveren en iedereen afslacht behalve de jongere meisjes. Deze worden afgevoerd naar dit afgelegen krot en als prostituees ingeschakeld en voor harde valuta's door sadistische mannen naar believen misbruikt worden. Sommige overleven deze brute behandeling niet en worden doodeenvoudig in een laken gewikkeld en ergens gedumpt. Te denken dat deze praktijken in werkelijkheid zich voordeden in deze contreien maakt het des te erger en realistisch.

Het meisje Angel, dat doofstom is, krijgt eigenlijk een voorkeursbehandeling (klinkt redelijk stompzinnig) en staat in voor het drogeren van de meisjes en het verzorgen en schoonmaken nadat er weer een meute schorriemorrie is langsgekomen. Er is geen ontsnapping mogelijk en gedwee voert ze deze taken uit. Totdat ze eigenlijk een emotionele band krijgt met een nieuw meisje dat naderhand vreselijk mishandeld wordt. Op het moment dat een eenheid soldaten langskomt, die ook verantwoordelijk zijn voor de dood van Angels familie, en een kleerkast van een vent het meisje onder handen neemt, springt Angel ter hulp op een nogal bloederige manier en vlucht ze weg in de ruimtes tussen de vloer en muren.

De eerste 40 minuten komen nogal langzaam op gang en hebben een claustrofobische tint, waarbij je Angel door de gangen ziet rondslenteren en haar taken in een trance uitvoert terwijl ze grijpende perverse mannen ontwijkt. Persoonlijk vond ik het gore gedeelte nogal meevallen. Het beklemmend onaangenaam gevoel was des te meer aanwezig. Ik vond het soms pijnlijk om naar te kijken, en niet op een fysieke manier. De hele film voelt aan als een dolle rit op een achtbaan : eerst tergend langzaam , dan adembenemend flitsend en verrassend vooruitgaand om dan weer in een lager tempo te verzeilen.

De enige kritiek die ik zou kunnen aanhalen is dat het nogal ongeloofwaardig is, dat een simpel meisje, alleen gewapend met een soort scalpel en een achtergehouden spuitje met heroïne, tot de tanden bewapende militieleden kan verschalken en verslaan. Het meeste was dan ook nog eens door puur geluk dat ze uitgeschakeld werden. De slotscène is tegelijkertijd ontwapenend en zal je met een tevreden gevoel achterlaten. Vooral de face-to-face confrontatie met Goran is een hoogtepunt. Alleen hoe heeft Angel zich in godsnaam in die smalle buis kunnen omkeren ?

Conclusie : een keiharde en confronterende film dat je met een mokerslag een geweten schopt. Een goede raad : niet opzetten op je eerste date. Het zou wel eens een verkeerde indruk kunnen nalaten !

3.5*

Jemig, wat een nare film vol met ellende.

Een van de weinige films die na het kijken nog voor een nare nasmaak blijft zorgen.

Een aantal behoorlijk schokkende bloederige scenes waar ik af en toe even van weg keek, want het zag er allemaal zo echt uit.

Zeer goed geacteerd en een duister/naar sfeertje.

het mannelijk geslacht komt niet erg goed uit de veren.

Het eind zet je ook nog aan het denken of het meisje nou goed terecht is gekomen of niet, en hoe het verder nou afgelopen is.

Waardeloos! Zonde van onze tijd.

Matige film over een jonge meisje dat tijdens de oorlog ontvoerd wordt en samen met andere meiden geprostitueerd wordt. Behoorlijk deprimerend van toon en ook redelijk bruut en rauw in beeld gebracht. Een film die laat zien tot welke gruwelijkheden de mens toe in staat is. Wel wordt het al vrij snel eentonig.

Vies, grauw, ellendig. Niet hoogstaand, maar wel een effectieve look voor zo'n film. De soundtrack is in eerste instantie iets teveel aanwezig, maar wanneer Hyett met slow motions en dergelijke er een soort hallucinante nachtmerrie van probeert te maken, is dat niet onaardig. Probeert, want lukken wil dat bij mij niet helemaal. Ik heb het niet zo op deze Oost-Europese setting.

Er kleeft toch altijd iets goedkoops aan en de (stereo)types die het oplevert, zijn niet bepaald de meest indringende figuren. Ik vind ze bijna kolderiek. Daar kan Hyett niet veel aan doen, al had hij de situatie best iets humaner mogen voorstellen. Dan landt de horror over het algemeen wat harder. Zo is het er eentje die, ondanks de verschrikkingen, wat te veel aan apathie lijdt.

Individuele scènes (de verkrachting van Vanya bijvoorbeeld) willen daar nog wel eens doorheen prikken en het heeft een aantal smerige streken in huis, maar toch. Met de varkens lijkt Hyett het even over een andere, bijna surrealistische boeg te gooien, maar daar is de lol net wat te snel van af. Het plotje en de flashbacks, nou ja, laat maar. Ik kan er alles bij elkaar niet zoveel mee.

Klein filmpje die toch iets meer aandacht verdiend. Nare setting waarin meisjes worden ontvoerd om ze tot prostitutie te dwingen. Dat ze slecht worden behandeld is een understatement en na een trager eerste half uur gooit Hyett zijn kaarten open. De verkrachting is akelig om te zien, maar vooral de special effects zijn erg goed en worden enorm rauw in beeld gebracht. De steekpartij op de verkrachter was echt lomp, maar o zo gerechtvaardigd.

Wat de film ook echt sterk maakt is de cast. Het filmdebuut van Rosie Day en ze speelt absoluut geloofwaardig een doof meisje. De flashbacks waarin we iets meer over haar te weten komen zijn een beetje cliché, maar het werkt wel. Sean Pertwee is gewoon een uitstekend acteur, maar ook de kleinere rolletjes zijn goed.

Camerawerk is ook lekker vlug, en knap gefilmd zo tussen de muren. Sterk einde ook waarin Angel haar achtervolger aanstaart en eigenlijk als een soort psycho hem vernederd. De film doet eigenlijk niks verkeerd, al is het allemaal wat 'te klein' om me weg te blazen.

Mag er zeker wezen.

Voornamelijk tijdens de eerste helft, lost de film de verwachtingen moeiteloos in. De sfeer is om te snijden, wat te danken is aan de ongure setting, en de geweldige soundtrack die de deplorabele omstandigheden in het bordeel een soort zweverige intonatie meegeeft. Het hoe, wat en waarom wordt slechts met mondjesmaat vrijgegeven, maar op een krachtige manier.

Jammer dat Hyett zich na een ijzersterke 45 minuten laat verleiden tot conventies. Stilaan lijkt de sfeer plaats te moeten maken voor obligate spannendheid, die eigenlijk allesbehalve spannend is. Het grietje moord weldra een peloton aan balkangespuis uit, en de ene toevalligheid volgt de ander op. Het blijft weliswaar niet verkeerd om te volgen, maar het neemt niet weg dat het jammer is dat de film uiteindelijk wéér een alom bekend weggetje betreed dat best vermeden had mogen worden.

Maar toch kan ik nog net 3,5* aan kwijt, omwille van de eerste helft, die absoluut indruk maakte. Mits Hyett in zijn volgende film wat meer uit het boekje kleurt kan het zomaar een échte topper worden, al betwijfel ik ten zeerste of dat ook daadwerkelijk gebeurt; kennelijk blijft dat toch een enorm struikelblok. 3,5*.

Behoorlijk intense horror/ thriller .

Je zit steeds dicht op huid,en het kan er gruwelijk aan toe gaan.

Het verhaal is niet benoemswaardig , maar de sfeer des te meer.

De muziek is ook effectief l

Sterk en heftig

De doofstomme Angel [Robin Day] is door een aantal huurlingen gevangen genomen en werkt nu als slaaf op een plek waar andere tienermeisjes aan de lopende band worden gedrogeerd, verkracht en afgetuigd. Haar doofheid helpt haar afstand te houden van de meisjes die ze verzorgd, tot ze een meisje ontmoet dat ook gebarentaal kan spreken. Dat leidt tot haar besluit om koste wat kost te ontsnappen en te proberen een eind te maken aan de gruwelen waar ze dagelijks mee wordt geconfronteerd.

Het gebrek aan karakterisering en de ogenschijnlijk nimmer aflatende stroom van verkrachtingen en aanverwante zaken werkt afstompend. Paul Hyett probeert dat te verhelpen door het geweld steeds extremer en explicieter te maken, maar dat werkt alleen maar averechts. Het staat een ieder vrij om te walgen van dat geweld, maar het ergste is dat er geen idee achter schuil gaat. Het is geweld om het geweld uitgevoerd door stripachtige, regelmatig overacterende schurken, niet in de laatste plaats hoofdrolspeler Sean Pertwee. Een naargeestig, smakeloos werkje.

De film situeert zich tijdens de Balkan oorlog in de jaren '90. In deze oorlog maakte meerdere partijen zich schuldig aan etnische zuiveringen en andere daden tegen de mensheid. Jonge meisjes en vrouwen werden naar believen misbruikt. Daardoor kunnen de praktijken die we in de film zien, wat meer op werkelijkheid berusten, wat de horror enigszins realistischer laat overkomen. Doordat ook het meisje Angel, dat doofstom is, niet heel erg heldhaftig overkwam werd die realiteit nog wat verder versterkt. Uiteraard is niet alles even geloofwaardig. In zijn kern, zal je het kunnen terugbrengen naar een rape/revenge-film is. Echter de uitwerking is wat anders (de essentie van het kleine meisje blijft intact) en dat maakt de film zeer geslaagd. Regisseur Paul Hyett is dan ook geen onbekende met het horrorgenre, hij heeft zijn sporen verdiend met zeer veel overtuigende make-up en SFX (bv. The Descent, Eden Lake,Doomsday of Citadel) Dit is geen typische horrorfilm, ook is het niet een typische wraakfilm, en de film kiest zeker niet voor de gemakkelijkste weg. Dat maakt het toch wel tot een zeer fijne film!

Naargeestige film die het voor mij absoluut niet moet hebben van het visuele want deze film oogde voor mij oerlelijk. Daar komt ook nog bij dat als deze film een beeld moest geven voor de verschrikkingen van de oorlogen (1992-1995) in het voormalig Joegoslavië je er natuurlijk wel voor moet zorgen dat je met een geloofwaardig verhaal komt. De realiteit was destijds toch wel even anders dacht ik. Maar ja, het is maar film moet de regisseur gedacht hebben. Kan wel zijn maar het lijkt me dat de Serviërs toch niet zo blij geweest zullen zijn met deze film waarin zij uitgebeeld werden als bloeddorstige barbaren die hele dorpen platbranden en uitmoorden en die alleen jonge meisjes spaarden om die te laten werken in een bordeel. Zo zie ik het althans.
Meest heftige scène vond ik trouwens die van in het begin; Viktor die om een voorbeeld te stellen aan de tot prostituee gedwongen meisjes een van de meisjes de keel doorsneed. Het einde - hoe ongeloofwaardig dat ook mocht zijn - vond ik trouwens best mooi. En Rosie Day in de rol van Angel deed het zonder meer goed.

3,0*

De herziening maakt nog altijd indruk, aangezien regisseur Paul Hyett met een behoorlijke dosis lef te werk gaat. De eerste helft van The Seasoning House is vooral mistroostig en verontrustend, wat op zijn eigen manier een nare impact achterlaat. De tweede helft kantelt meer naar een gefocust genrewerkje met net wat meer bloederigheden dan de gemiddelde wraakfilm. Beide richtingen hebben hun voor- en nadelen. Aan de ene kant maakt Hyett te veelvuldig gebruik van flashbacks die het tempo uit het geheel halen, aan de andere kant is het jammer dat de kille toon na enige tijd het veld moet ruimen voor een wat voorspelbaardere film. Daartegenover staat indrukwekkende make-up, fraaie cinematografie, uitstekend acteerwerk (voornamelijk van Rosie Day) en vooral een hoop harde beelden. Zeker geen film die iedereen zal aanspreken, maar het doet in de essentie precies wat het moet doen.