The Master (2012)

Niet nodig. 70 mm deed het niet. Dus ze hebben gewone versie vertoond. Stelletje prutsers

Had voor vandaag geen kaartje, dus maar The Long Goodbye (1973) gekeken. En wat bleek The Master is een enorm Altmanesque film. Lekker jazzy waarbij de focus meer op de individuele scenes en de personages ligt dan op het plot. Schitterende sfeervolle cinema. Nu is dat niet heel verrassend, want Magnolia was natuurlijk ook al zwaar schatplichtig aan een ander werk van de man. Als was die cinematografisch wel een stuk dynamischer. Hier is het juist niet het plot/verhaal, maar het tempo, cinematografie en sfeerschepping die mij sterk aan het 70's werk van Altman deed denken.

Wel treurig dan ze de 70 mm niet aan de praat kregen. Idd erg amateuristisch....

inderdaad enorm teleurstellend dat de70mm niet werkte, balen

Toch verheugd dat ik dan geen kaartje gekocht heb, had het ook uitsluitend voor 70mm gedaan. Nu hopen dat de groep van vrijdag meer geluk heeft. Lekker begin van het festival zeg .

De film is in 35 mm/digitaal ook enorm sterk.

Dat geloof ik, al kan ik daarvoor ook naar de lokale cinema .

PTA levert met The Master een erg sterke karakterstudie af met glansrollen voor Phoenix en Hoffman.

filmisch gezien geweldig, prachtig geschoten film met zeer mooie scènes waarbij ik direct begreep waarom PTA de film in 70mm geschoten heeft, werkelijk prachtig. Ook vond ik de niet zo logische opbouw erg goed werken, het laatste gedeelte mist zoals eerder aangegeven wel wat focus het narratieve aspect vond ik hier minder dan in PTA's vorige films. Verder kan ik niet direct ergens mijn vinger opleggen, filmtechnisch gezien uitmuntend, het acteerwerk van Phoenix en Hoffman is ongelofelijk goed Amy Adams was ook trouwens. Er zitten geweldige scènes tussen maar er had denk ik verhaaltechnisch gezien net wat meer in gezeten hoewel ik geen idee heb wat dat dan zou moeten zijn.

terwijl ik dit schrijf veranderd mijn mening nog steeds constant over bepaalde zaken, in ieder geval was de film erg goed. maar niet PTA's beste film.

Is wel slordig ja dat 70mm niet werkte. Eigenlijk zouden ze de helft van de entreeprijs moeten teruggeven vanwege het "halve formaat".

Ik kijk niet raar op als ik vrijdag ook 35mm voorgeschoteld krijg maar we zien wel.

Heel lang naar uitgekeken en met gemengde gevoelens de zaal verlaten. Om maar met de positieve punten te beginnen. Wat een fenomenaal acteerwerk van Phoenix en Seymour Hoffman. Ik moest er een beetje inkomen maar vanaf het moment dat de twee die eerste praatsessie op de boot hebben was ik volledig om.

Vooral die strijd in woorden tussen de uitbundige en fysieke Phoenix en de intellectueel Hoffman. Ronduit weergaloos. Heb menigmaal met open mond en groot ontzag zitten kijken hoe die twee het beste in elkaar naar boven haalden. En dan doe ik de ook fantastische Amy Adams flink tekort.

Toch had ik ook wel wat puntjes van kritiek. The Master is een film die over heel veel grote thema's gaat en die niet altijd even sterk uitwerkt. Ook valt de film aan het einde wat in herhaling waardoor The Master uiteindelijk van een echte topscore afblijft. Doodzonde, want een film met zulk duizelingwekkend acteerwerk verdient meer.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl | Recensie: The Master (24 januari)

Gewoon een dikke wide flatscreen kopen voor thuis en bekijken in HD. Heb je geen 70mm film nodig.

Gaat niets boven bioscoop. Zeker geen widescreen tv

Wat valt er volgens jou daar nog allemaal tussenin?

Scherp.

Weer een briljante PTA. Boeiende personages die op knappen staan en elk moment kunnen ontploffen. Goede verhaal ook dat een lekker rustig tempo neemt om het te vertellen. Scheelt ook dat er weer meesterlijk in gespeeld wordt. dikke 4,5*

Zie het einde zo:
Quell wint door zich niet meer toe te wijden aan de methodes van Dodd. Dodd voelt zich verloren en weet dat zijn methodes compleet waardeloos zijn, zijn twijfel wordt bevestigd.

Probeer het ook als tweeluik te zien met There Will Be Blood met thema's als vrijheid, geloof/cult en tweestrijd. Zelfs op het einde is een zelfde soort confrontatie waarin de meester (het geloof) en de alcoholist/gek (de vrijheid) een laatste ontmoeting hebben. Uiteindelijk wint (net als in There Will Be Blood) de vrijheid.

Thuis bios (Beamer)

Nog nooit in de bioscoop geweest of zo? Een dik tv scherm haalt het noot bij de bios.

Reden 1: TV scherm zendt licht uit, waar eenscherm licht reflecteert: rustiger voor de ogen.

Reden 2: Flatscreen is brak stereo geluid. Bioscoop is 7.1 master HD audio va een paar 100 watt.

Reden 3. 70 mm bevat veel meer detail en kleud dan een HD file.

Geluid kan je oplossen met een goede surroundset. De tv's van nu zijn zo goed dat je geen last van je ogen krijgt, althans ik niet.

Wat jij nodig hebt is een bril, denk ik.

Moet toch wat minder via mijn iPhone schrijven als ik het zo nalees.

Hollywood stikt van 'plot driven' films, vaak gaat dit ten koste van de geloofwaardigheid van de personages, want het leven zelf is niet 'plot driven'... laat staan dat we een onderdeel zijn van een perfect grand (intelligent) design. God & producers hebben een beroepsafwijking: ze neigen tot het zijn van controlfreaks...vaak via messiaanse en/of commerciële sluipwegen. Het leven als format. Ze 'kennen' het grote publiek: afgerond verhaal met 'n een positief eind of met een spannende cliffhanger zijn de geijkte dictaten .

Anderson heeft zich nu echt losgemaakt van die (messiaanse en/of commerciële) dwang... de film is dan ook niet spectaculair maar des te meer 'character driven' sfeervol en verfijnd...het legt niet uit...toont subtiele suggesties. Het gaat om een ont-moet-ing tussen twee persoonlijkheden, alcoholist & sekteleider, die iets ongrijpbaars (mooi shot van chaotische golven op 't achterdek) in elkaar herkennen...

Philip Seymour Hoffmann is weergaloos. Je begrijpt waarom mensen van Dodd houden. Maar Hoffman toont ook dat Dodd vol subtiele berekening is....waarbij z'n fascinerende echtgenote het stuur in handen lijkt te hebben. . Echt prachtige rollen...maar Joaquin Phoenix intrigeert mij nog het meest, hoewel de film The Master heet blijkt Freddie de meest ongrijpbare: hij heeft de magistrale hoofdrol. Freddie is de zwakke plek van Dodd: drank, vrouwen en ook agressie... Dodd wil Freddie onder controle krijgen...maar eigenlijk ook zichzelf. Zijn vrouw lijkt dat te doorzien. Freddie's trouw is meer intuïtief 'dierlijk' i.p.v. intellectueel...etc. etc.

Meesterwerk voor de liefhebber.

Toch wel weer een van de betere films die ik de laatste tijd heb gezien! Prima acteerwerk en een verhaal wat je langzaam meezuigt! Zoals gezegd voor de liefhebber

Toenmalig en nu een YouTube master Alan Watts legt, met vooruitziende blik, Anderson's 'simpele' shot op het achterdek uit.

Hoe komt het eigenlijk dat deze geen oscarnominaties heeft gekregen in de belangrijkste categorieën? (op acteur na)

Werd toch wel naar voor geschoven als één van de grote kandidaten, en bijna alle recensies zijn (zeer) lovend?

even over de bioscoop of thuis beamer discussie, ik ga vaak naar de bioscoop maar stoor me mateloos aan tijdens de film pratende mensen, telefoons, popcorn vreters, krakende zakken chips enz, dat ze dat geluid zelf niet irritant vinden snap ik niet.

en stoor me ook aan de ondertitels, ik versta donders goed, boven dat chips en popcorn gekraak uit dan, wat er gezegd wordt en de ondertitels leiden me dan erg af, zeker als er niet precies hetzelfde staat als er gezegd wordt.

al deze geluidsoverlast heb ik met mijn thuis beamer niet, en ondertitels zet ik uit, vind ik toch meerwaarde boven een misschien iets beter beeld en geluid...

Ik denk omdat films van P.T.A nooit veel geld opleveren, i.t.t. films van Steven Spielberg of Quinten Tarantino. Er is in het algemeen minder aandacht voor.

TWBB won toch gewoon een oscar voor beste cinematografie, en was toch genomineerd voor beste film?

Bioscoopbezoekers zijn geen groep van gelijkgestemden, voor de liefhebber is thuis kijken in je eentje, de meest optimale ervaring. Maar het is leuk om waar te nemen hoe andere mensen reageren op een film. The Master vergt een speciale concentratie... zonder opgelegde spanningsboog haken velen af. De spanning zit hem hier onderhuids in de dialogen, in de keuze's van bepaalde shots, in de keuze's van fragmenten uit levens, in etc etc... Bv: deze scène is één die voorwaarts wijst.