The Master (2012)

Gelukkig krijgen we ook geen drie uur filmmateriaal uit het leven van Philip Seymour Hoffman te zien.

Ik denk overigens dat de aantrekkingskracht van veel films en romans juist ligt in de 'afgerondheid' van het leven van zijn personages, de samenhang erin, de voltooidheid van het leven en de absoluutheid van de gevoelens. Camus beweert zelfs dat iedereen van zijn eigen leven een roman probeert te maken. "De wereld van de roman is een correctie van de werkelijkheid, aangebracht naar 's mensen diepste verlangen."

Of wat dacht je van deze van Nietzsche: "Geen enkele kunstenaar verdraagt de werkelijkheid."

Valt mij juist op dat vrijwel alle films die ik goed vind open eindes hebben cq veel aan de invulling van de kijker overlaten. Stoor me juist aan films, die vaak geforceerd, alle losse eindjes bij elkaar willen knopen. Je zou er een poezie vs lectuur analogie in kunnen zien.

Maar wat betreft de wensen van de massa heb je gelijk, die willen graag een gesloten en afgerond geheel. Liefst met een happy end.

Ik heb het nergens over de massa gehad, noch over een open versus een gesloten einde.

In zowel film als roman bestaan absolute gevoelens, kunnen personages tot hun doel komen, sneeuwen de dingen die werkelijk belangrijk zijn niet onder in de beslommeringen van alledag. De alledaagsheid, of zo gezegd lichtheid, van het zijn is één van de grootste frustraties in het leven. Een rouwend personage kan werkelijk rouwen en hoeft niet naar de WC. Daarom hou ik van films en romans.

Dank Reinbo, interessante relativering eRCee. Tuurlijk The Master is door de gemaakte keuzes een compositie, een eigenzinnig verhaal, maar de benadering is ongedwongen, subtiel, intuïtief, suggestief... de afronding is juist perfect (komisch!) in al zijn poëtische eenvoud. Maar ik geloof niet dat 'the eternal master' (met een complot) keuzes maakt.. dat doet kunstenaar bewust en/of onbewust zelf, net als uiteindelijk het publiek.

Het is eerder aan de kijker om een verhaal van te maken, zoals bij menig bijzonder filmwerk. Kortom eRCee kijken!

Uiteraard heeft de kunstenaar de vrijheid het hiermee oneens te zijn, maar hij/zij zal nooit onder deze paradox vandaan kunnen komen.

Dat gaat ook zeker wel gebeuren, geen zorgen.

Dus 'character driven'...

'Plot' is dat wat mensen, 'al' interpreterend, elkaar aandoen...

Phoenix en Hoffman acteren de pannen van het dak, de film heeft goede scenes en mooie plaatjes, maar over het geheel gezien vond ik de film toch wat te vaag en ging het verhaal te weinig ergens heen om een hogere waardering te geven.

Ai, dit viel erg tegen. Misschien door mijn torenhoge verwachtingen na 5x Magnolia, maar ik heb me zitten ergeren aan het personage van Joaquin Phoenix (overigens wel subliem gespeeld) en de soms ellenlange therapiesessies. In elk geval even laten bezinken.

3,0*

Heb je There Will Be Blood ook gezien?

Jawel. De moeite waard, maar Boogie Nights en Magnolia blijven beter. Snel Punch-Drunk een keer zien.

Mijn punt is: ik zie bij Anderson een bepaalde ontwikkeling... zijn stijl van filmen is steeds meer onnadrukkelijk geworden en laat meer aan de kijker over. There Will Be Blood durfde hij dat nog niet echt aan: het eind is ietwat geforceerd. Het is voordurend schipperen tussen wat je als regisseur verlangt en wat financiers (en commercie) van je eist. God dank was er 'n dappere vrouw die haar nek uitstak anders was de film, op deze wijze, nooit gemaakt...

Financiers en commercie hebben liever dat een film nadrukkelijk, duidelijk omlijnd (in genre) aanwezig is... de meeste kijkers willen hapklare voedsel. Smaak moet kant en klaar zijn. Smaakontwikkeling vergt naast voelen ook nadenken... Op dit soort films kun je langer teren.

Indrukwekkende film, is pas mijn derde film van PTA, maar ga zeker binnenkort de rest ook kijken. Ben sowieso een groot liefhebber van Joaquin Phoenix, dus ben blij dat hij weer terug op het witte doek is. Hij speelt dan ook voortreffelijk, net als de rest van de cast. Amy Adams is denk ik wel één van de meest veelzijdige actrices van dit moment, en zeker één van de mooiste. Het verhaal van The Master is erg interessant. Cults spreken me sowieso aan (de verhalen dan, niet om bij aan te sluiten natuurlijk). Visueel vond ik het ook een erg mooie film. Maar ja hij duurt wat lang en soms verliest ie kracht.

4*

De acteerprestaties zijn geweldig, maar de film had wat mij betreft wel iets meer richting mogen hebben. Ik hoef ook geen hapklare brokken voorgeschoteld te krijgen, maar er wordt hier wel veel voor eigen interpretatie overgelaten en sommige stukjes vind ik gewoon wel te vaag. Vond Magnolia en There will be... beter

3 sterren

Klopt het dat deze film in 3d te zien is? Of is dit een foutje van google :S ?

Denk het niet, en zelfs als het in 3D vertoont kon worden zou het niks toevoegen

Lijkt me wel heel erg sterk. Paul Thomas Anderson die in 3D werkt

Wat een saaie rare gare film, goed geacteerd maar wat een debiele film

Verhaal viel tegen, maar wat een acteerwerk van phoenix en hoffman. Kippenvel.

Vond het idd al een beetje raar, zal wel een foutje zijn (zag het op de website van Wolff in Utrecht ) gelukkig, want mijn date ''kan'' niet tegen 3D of zo... DONT ASK

Tegenvaller.

Goede acteerprestaties van Phoenix en Hoffman maar het verhaal sprak mij totaal niet aan. En dan is een zit van 144 minuten natuurlijk wel erg lang. Voor mij is dit toch een van de mindere films van P.T.A.

Hapklaar voedsel hoeft bij mij in een film zeker niet voorgeschoteld te worden. Ik hou wel van nadenken achteraf. Maar waar viel over deze film na te denken. Ik had meer van ....die Freddie en die sekteleden incl The Master, ze doen maar.

Freddie die als een fremdkörper (prachtig die typsiche houding van Phoenix) in de broeierige sekte ronddwaalt en wantrouwen oproept... De film raakt, voor mij, aan iets heel subtiels en basaals: het zijn van indivdu, het leven in een groep, de onderhuidse erotiek, de charmante leider die met pseudo-methoden controle zoekt.. etc. Heel algemeen menselijk...

En ook Freddie blijkt, op zijn niveau, charisma te hebben...

Net deze film gezien waarnaar ik reikhalzend had uitgekeken. Grote fan van Paul Thomas Anderson. Waar ik There Will Be Blood direct goed vond en steeds beter vond worden, pas ik even met het uitspreken van een waardering voor deze film. Spel goed. Ik zie er voornamelijk een vriendschap tussen een gestoorde en een charlatan in. Door al het geshit van beiden heen blijft dat wel overeind. Ik maak het niet graag moeilijker dan het is. De commentaren hier, die vast nog wel een vervolg zullen kennen, doen me het ergste vrezen.

Dat getuigt niet van een positieve grondhouding

Nee, ik ken het oeverloze zweverige gepraat inmiddels wel van je.

Heb gisteren deze film gezien in de Eye , Django helaas uitverkocht en maar gekozen voor The Master, wow wat een sleur , halverwege helaas tot conclusie gekomen dat dit mijn film niet is . Ben vandaag veel reviews maar gaan lezen om te begrijpen wat ik nu niet bgreep aan deze film , er zijn zeer lovende reviews maar ook reviews die mijn mening verkondigde . Van de ene nutteloze scene naar de andere was mijn mening ook , moet zeggen misschien is dit mijn filmsoort gewoon niet . Ben eigenlijk ook benieuwd naar de mensen die wel dit een goede fim vinden , hoe bekijken zij dit dan . Vond het acteer werk wel goed .

Hier? In je mateloze zuurheid vergeet je dat je 't over "De commentaren" had...en niet over die ene commentator.

Zo slecht is The Master toch niet?

Je voelde je blijkbaar aangesproken, ik heb het in mijn eerste commentaar open gelaten.

Ik vel nog geen oordeel over deze film, wie weet bekijk ik m nog eens binnenkort. Ik ben nog niet onverdeeld enthousiast en zoek het eerder bij me zelf dan bij de maker, die ik zeer bewonder. Geen straf met het prachtige spel.

Inderdaad beetje lastig om onmiddellijk te beoordelen........

more to the picture than meets the eye ??

De werkelijkheid van de (innerlijke) mens is ongrijpbaar...wat leiders of leidsters ook beweren en proberen...voor mij toont PT Anderson dat, subtiel gedurende de hele film, aan.

Muziek is daarbij licht ironisch prikkelend... Prachtig!

Excuses.. voor mijn enthousiasme