Under the Skin (2013)

hahahahaha

Dat zijn wel heel bijzondere clichés; zo bijzonder dat ze niet bestaan. Er zijn mensen die zich bewust zijn van clichés, en ze bij gevolg herkennen, en mensen die zich er niet van bewust zijn.

Daarnaast zijn gemeenplaatsen de kurk waarop elke film drijft, narratief, visueel; een compleet originele film is compleet onbegrijpelijk. Oorspronkeijkheid zit erin hoe je de clichés inzet en er bij tijd en wijle van afwijkt.

Uiteraard bevatten de marktgerichte blockbusters, zoals elke op een non-descript publiek gerichte uiting van populaire cultuur, meer gemeenplaatsen en minder experiment.

En mensen zijn kuddedieren, get over it. Het hangt er hooguit vanaf bij welke kudde je je wenst aan te sluiten. Daar is overigens niks mis mee, maar het is handig je ervan bewust te zijn, voordat je het anderen gaat verwijten.

edit: Aangezien ik aanneem dat deze berichten verwijderd zullen worden, is het een idee om ze over te brengen naar een ander topic, als een discussie over stem/- kijkgedrag? Ik denk namelijk dat er wel wezenlijke dingen gezegd worden. Af en toe.

Kevin_vp, hou je toch niet bezig met die 'meerderheid'. Grappig woord eigenlijk, de mens gebruikt het constant om 'de ander' mee aan te duiden. Wat voelen we ons toch allemaal zo uniek... . Tja, wees gewoon blij dat jij 'in tegenstelling tot de meerderheid' wel van sommige filmpareltjes zoals Under the Skin oprecht(!) kunt genieten. Ook al beweren sommige onwetenden soms dat je gewoon 'alternatief', 'elitair', 'pretentieus' (en al die andere kutwoorden) wilt zijn.

Mensen proberen te overtuigen van hun 'ongelijk' in het waarderen van hollywoodblockbusters en het neerhalen van arthouse-cinema is onbegonnen werk. 'Onze mening' is heilig, hoe weinig die soms ook zegt, en die mag je nooit afkraken. Koppig is de mens. Spijtig, want ik geloof werkelijk in het bestaan van een 'onjuiste mening'. Maar ja, leg dat maar is uit.

Paar maanden terug hebben we met het hele zesde jaar voor het vak Nederlands Il Gattopardo gezien (die ik ook in je top 10 zie staan, vandaar). Achteraf was er amper een ziel te vinden die de film iets waard vond. De meesten waren ook gewoon in slaap gevallen. Als je dan beweert dat die film geweldig is, stuit je op zeer onbegrijpende ogen. En eigenlijk valt er hen niets te verwijten. Filmsmaak is iets heel relatief (net als elke ander smaak) dat je voortdurend kunt verbreden en doen evolueren. De meeste mensen doen het gewoon niet. We kunnen ook niet allemaal filmgekken zijn.

Daarmee de discussie eindigen.

Ook weer weinig van begrepen, het gaat om dat neerbuigende toontje van jullie ongeloofelijke betweters

Leg mij eens uit waarom je niet en een blockbuster kan waarderen en een arthouse. Of andersom. Er komt ook genoeg arthouse troep uit namelijk, net zo goed als er een zooi hollywood crap is

Ik lees bij deze film van bepaalde personen alleen maar commentaar op de laagvoters en aanvallen op hun hoge stemgedrag op hollywoord films ipv inhoudelijke argumenten waarom ze deze film zelf zo goed vinden, dat is op z'n minst een beetje opmerkelijk te noemen.....

volkomen gelijk heb je. Zelf kan ik ook evenveel genieten van een film als Singin' in the Rain als van Sud Sanaeha van Apichatpong Weerasethakul. Om maar even twee extremen naast elkaar te leggen.

Nee, die zijn er niet, maar dat heb ik hierboven al uitgelegd.

Dat deze berichten hier niet horen te staan, heb ik niet gezegd. Ik zie ze alleen niet graag verdwijnen in de virtuele prullenbak.

En verder ben ik het met Ludwig hierboven eens. Die tegenstelling tussen grofweg arthouse en blockbuster wordt te vaak ingezet om andermans smaak in diskrediet te brengen, terwijl het heel goed mogelijk is om beide te waarderen.

Een mooi gestileerde film die naar mijn mening niet meer laat zien dan het feit dat mannen zwakke wezens zijn als het op vrouwen afkomt. De film lijkt vooral een excuus om Scarlett (erg lang) naakt te tonen. Dieperliggende gedachtes waar graag naar gezocht wordt als ik de berichten hier moet geloven zie ik er niet in.

Conclusie: Aanrader voor mensen die Scarlett Johansson naakt willen zien. Ik zou deze film dan ook aanraden aan @Theunissen.

Ik hoor ook bij het het soort dat beide kan waarderen, al geloof ik heilig in de tendens van de evoluerende filmsmaak en die gaat meestal van blockbuster naar de 'betere film', zelden andersom. De mate waarin de persoon met die 'geëvolueerde filmsmaak' (we kunnen het ook gewoon veranderd noemen) vervolgens nog blockbusters waardeert verschilt in mijn ervaring enorm per persoon. Ik schud ook wel eens mijn hoofd als ik zie waar sommige vrienden keer op keer naartoe gaan in de bios (vaak zelfs), maar probeer dat zoveel mogelijk in stilte te doen zolang ze niet naar mijn mening vragen.

Ondanks enkele ongelukkige (en inderdaad lichtelijk uit de hoogte klinkende) meningen hierboven, snap ik de achterliggende gedachte wel een beetje. Wanneer iemands kijkgedrag hoofdzakelijk doorzeefd is met Bay en Bruckheimer en consorten en diens meest arty film Memento is, kan ik me voorstellen dat iemand zich afvraagt 'waarom kijk je dit dan, om het vervolgens met een (ondermaats beargumenteerde) halve ster te bevuilen?'. - Ik snap dat best.

Aan de andere kant evolueert een filmsmaak niet als je nooit wat nieuws kijkt, en daar zullen inherent kijkervaringen bijzitten waar iemand (nog) niet aan toe is, en misschien nooit zal zijn. Ik ben nog niet op niveau trage Japanse film bijvoorbeeld. Soms wel, maar meestal niet.

Toch, de discussie betere film/matige blockbuster # goede smaak/slechte smaak, blijf ik interessant vinden. Maar ik voer hem liever live dan op een forum moet ik zeggen.

Nu, met al dat gepraat heb ik die film nog steeds niet gezien!

Dat is veruit de verstandigste reactie die ik al gelezen heb bij deze film. Op de mijne na, uiteraard.

Klasse reactie inderdaad. Ikzelf kan 'beide' gelukkig ook waarderen. En van die 0,5* dat zie je overal. Zo zie je ze ook bij blockbusters van mensen waarvan je weet dat ze juist van de arthouse zijn. Of bij vecht/actiefilms terwijl je weet dat die mensen er beslist niet van houden. Ik probeer altijd zo veel mogelijk weg te blijven bij films waarbij ik op voorhand eigenlijk al weet dat ik het niks ga vinden (bijvoorbeeld romcom, musical, vrouwendrama's), maar probeer wel zoveel mogelijk te kijken.

Interessant, dat zeker. Dat betekent echter niet dat het altijd even boeiend was. Vooral doordat er geen antwoorden komen of ook maar hints waar ik iets mee kan. Dat kijkt eerst prima, maar na een minuut of 40 verwacht je iets van handvatten. Van ontwikkeling. En ja, Johansson zelf vertoont er enige sporen van, maar de hele film laat me eigenlijk koud en dat dus ook. Het blijft me allemaal te abstract en te vaag en ik word niet zo de film in getrokken dat ik me aan het audiovisuele overgeef en de inhoud dan maar links laat liggen. Sterker, ik heb zelfs geen zin daardoor om me echt te verdiepen in wat alles nu betekent, wat ik bij Kubrick of Lynch wel heb. Maar daar doet de film me dan ook tijdens het kijken al meer.

Maar goed, de plaatjes zijn mooi, zeker de beelden van een mistroostig Schotland. De muziek is erg sterk en er zitten een aantal mooie bevreemdende scènes in. En eigenlijk is de hele film door sterk als je de losse scènes pakt. Maar als geheel doet het me minder en verveelt zelfs een beetje. Dan is 3,0* een logische uitkomst.

Wat is dat voor een genre? Snap nooit dat onderscheid tussen zogezegde 'mannenfilms' en ''vrouwenfilms'....

Dit durf ik toch te bestrijden. Want kijk genoeg arthouse film en ook daar begin je na een tijd de clichés te herkennen. Zo kan ik me nog goed herinneren dat ik vroeger wat tegen happy endings had (want Hollywood), maar na 10 jaar arthouse cinema (en een overdaad aan geforceerde bad endings) zoek ik nu gewoon naar gepaste eindes, goed of slecht maakt niet zoveel uit.

Maar je hebt natuurlijk ook van die mensen die gewoon in de arthouse fase blijven hangen

Ik zie dat kortweg gezegd als jankfilms en woensdagavond RTL4 (of tegenwoordig RTL8?)-drama's.

Danielle Steel

Deze stond, mede door de trailer, hoog op mijn lijst. Maar ik heb hem helaas met moeite af kunnen kijken. Laat ik maar eerlijk zijn; de gehele boodschap is me ontgaan en ik had eigenlijk geen idee waar ik naar aan het kijken was. Wel respect voor de soundtrack en camerawerk, sfeer zit er zeker in. Maar voor mij persoonlijk, tot nu toe, het dieptepunt van 2014.

Wat een rare film was dit, het verhaal draait inderdaad letterlijk en figuurlijk over een buitenaards wezen dat de perfecte synthetische vorm van een onweerstaanbare vrouw aanneemt (in dit geval Scarlett Johansson) en met een wit busje rondrijdt in Schotland op zoek naar haar voedingsbron "mannen" die ze zeer makkelijk weet te strikken met haar seksualiteit. Ik zou waarschijnlijk ook een makkelijk prooi voor haar zijn geweest

Opzicht natuurlijk een leuk idee voor een film, maar helaas is de uitvoering behoorlijk saai en tevens enorm langdradig. Tel daarbij nog eens het sobere Schotland (wel soms fraaie beelden van landschappen), waar de zon zelden schijnt, en je hebt te maken met een sobere film. Er zit overigens ook totaal geen humor in deze film en ook nul komma nul vrolijkheid. Ook de muziek, bestaande uit klassieke muziek of zelfs krijsende violen en cello's is sober en redelijk angstaanjagend.

Omdat het verhaal wel lekker mysterieus blijft tot het einde (vond ik overigens wel aardig), weet de film wel nog te boeien. Het verhaal heeft overigens veel weg van een repeterende cirkel want er gebeurt eigenlijk steeds hetzelfde (zeker in de eerste 45 minuten). Het verhaal draait ook enkel en alleen om de fraaie Scarlett Johansson en de rest van de personen (niemand heeft een lange rol) fungeert alleen maar als haar voedingsbron of als testmateriaal. Er wordt ook nauwelijks gepraat in deze film, pas als het quasimodo figuur na circa 50 minuten verschijnt wordt er iets meer gepraat. Scarlett Johansson als buitenaards wezen doet het overigens verdienstelijk en er is ook zelfs wat bloot van haar te zien (@Lefgozer ). Zeker het spiegelshot mocht er wel wezen (duurde ook lang). Het merendeel van het bloot in deze film betreft overigens mannelijke klokkenspelen

Opzicht was deze film nog wel te doen, maar eerlijk gezegd had het voor mij wel wat boeiender en interessanter gemogen en zeker ook wat korter. Ik wil deze film eigenlijk een nipte onvoldoende geven, maar vanwege Scarlett Johansson geef ik hem toch nog een nipte voldoende.

Glazer

Eerste film die ik van hem zie. Eentje die de tijd neemt voor zijn films zo te zien. Zal dan wel voornamelijk geld kwestie zijn geweest. Las al over Pitt die er eerst bij betrokken was. Nou dan weet je het wel.

Enfin, kan me wel vinden in Onderhond zijn voorbeelden, Beyond the Black Rainbow, maar ook zeker Holy Motors. Vind Glazer een volwassener filmmaker dan de eerste film en een stuk minder irritant dan die laatste. De film is sloom maar nergens storend. Voelde de flow wel van de film. Je kijkt toch via haar ogen ook naar de mens. Had wel wat. Ben toevallig laatst nog in Schotland geweest, is altijd nog een slag troostelozer dan Engeland. De natuur en de mist die er haast altijd lijkt te zijn geeft het wel sfeer. Helaas slaagt Glazer er niet altijd in om die sfeer vast te houden. Kennelijk heeft hij met verborgen camera gewerkt bij het aanspreken van Johansson met het volk in Schotland. (zou ze, ze verstaan hebben ) Geeft aan dat Glazer wel wat heeft zitten experimenteren met hoe hij het verhaal wou vertellen. Maar echt iets toevoegen vond ik het niet. Vond die shots misschien doordat ze niet gestileerd zijn ook wat lelijk. Probleem is ook dat het daardoor aanvoelt als een potpourri. Want binnen is het lekker abstract maar ook het shot van de motorrijder waar de film mee begint is prachtig. Maar de scene met het verdrinken is dan weer vrij lelijk. Deze scene werkte ook niet echt. Je merkt dat Glazer ons niet met totaal lege handen wil achterlaten en stopt zeker wel wat narratief in het verhaal. Zo zien we daar dat ze het leven op aarde totaal nog niet begrijpt, maar dat vond ik dan weer een net iets te grote gebeurtenis wat ze terloops even tegenkomt. Had dan wat subtieler duidelijk gemaakt kunnen worden imo.

Einde vond ik dan wel sterk. Las dat het boek haar beweegredenen meer uitlegt. Kennelijk eten die aliens mensen als delicatessen las ik ergens. Maar dat vond ik slim van Glazer, denk dat, dat tonen de film te banaal zou maken.

Zeker een film die nog wat kan groeien. Genoeg goede dingen. Soundtrack waardeerde ik ook erg. Maar kon ook nog de nodige pit gebruiken. En ergens tussendoor wat echt duizelingwekkende shots.

3 sterren.

Ik vind Scarlett best aardig om te zien ja.

En gezien haar cv vind ik het vreemd dat ze zich leent voor een film als deze.

Moet ik een motief hebben om een film te kijken??

En moet ik jou verantwoording afleggen om Avatar 5 sterren te geven?

Wat een arrogantie, of niet?

Avatar staat niet voor niets op 127 in de top 500 aller tijden.

Maar ik zal Under the skin nog eens een keer kijken.

Wat een vreselijk slechte film, boeit geen enkele seconde

Nu moet je eens goed luisteren naar deze 17 jarige arrogante snotneus:

Zoals ik dezelfde mening deel als die van Ingmar Bergman. Film moet inspanning vergen en geen dom vermaak (ontspanning, entertainment) bieden...

Under the Skin vraagt aan de kijker om een inspanning maar je krijgt er volgens mij ook veel voor terug.

Het enigste wat je krijgt van Avatar is een ziekelijk idioot "verhaal", slecht acteerwerk, en special effects...

Tja als ik en Bergman de enige zijn die er zo over denken (wat denk ik niet het geval is), than So Be It !

Film draait wel degelijk om vermaak, of om emotie, zoals elke kunst dat hoort te doen. Dat eerst en vooral, dat er daarnaast inspanning bij zij is mooi voor jou of vervelend voor anderen.

Aanmatigend geleuter. Wederom.

"enigste". Zucht. Hou's op met die pathetische wichtigmacherei knul.

Jij misschien, maar zoveel kreeg ik er anders niet voor terug. Aardig sfeertje, audiovisueel gemist potentieel en een repetitief plotje met weinig verdere diepgang.

Zelfkennis is het begin van alle wijsheid...

Sorry, maar ik blijf erbij dat een film je toch aan het denken hoort te zetten. Maar zoals je zegt, niet iedereen kijkt films om inzicht en kennis te verkrijgen maar omdat men eens graag voor ontspanning hun verstand op nul zet en geniet van simpele actie, humor,romantische of-dramafilms.

Trouwens Emotie is iets helemaal anders dan Vermaak. Ik hecht evenveel belang aan emotie als aan Inzicht