Spring Breakers (2012)

Als die stelling waterdicht zou zijn had juist RamonK het wat moeten vinden.

Waterdicht is het niet natuurlijk, iemand die een film per jaar kijkt kan dit ook goed vinden maar dan is er natuurlijk nog altijd stijl, vorm, structuur, acteerwerk etc etc. Het woord eerder maakt het ook niet waterdicht.

Ah, vast overheen gelezen, verder klopt het wel natuurlijk.

Ik zal er kort even iets op zeggen (want onze 'cijfers' liggen wel zo ver uit elkaar en ik heb geen zin in weer een hele lange discussie---> de kloof is te groot)

Ik ben het met bovenstaande echt absoluut niet eens. Die Korine levert in sommige scènes op een weinig subtiele, haast simplistische, karikaturale manier commentaar op SB (dat commentaar is er dus wel degelijk), maar tegelijkertijd (vooral in het laatste uur) kiest ie voor een blingbling filmstijl vol slowmotion, jumpcuts, mooie felle kleurtjes etc en die het verhaal van de 4 vrouwen en de crimineel to een soort van sprookje maakt dat loodrecht op de boodschap uit andere scènes staat. Kijk zo'n sexscène tussen Franco en twee van de mooie heldinnen, hoe dat in beeld gebracht wordt. Waarom zit 't er uberhaupt in zelfs?

Heeft niets met het 'tonen van een situatie' te maken, want dan gebruik je een cinema-vérité stijl of iets in die trant. Als Korine met deze film commentaar wilde leveren, of mensen aan 't denken wilde zetten dan heeft ie er niet zo goed over nagedacht en een paar verkeerde keuzes gemaakt. IMHO.

Ik ben de film gaan kijken trouwens vanwege lovende commentaren van een aantal users hier.

Het is juist een vorm van sprookje. Dat is bewust en de bedoeling. Het gaat immers over escapisme. Welke scenes/boodschap vind je daar loodrecht op staan?

Verder kan ik me ook niet vinden in de argumenten hierboven wat betreft compassie. Al vind ik wel dat Korine compassie toont, vooral door de personages gedurende de film in hun vibe te laten zitten. Hij had ze elk moment eenvoudig kunnen ontmaskeren als trutjes uit middle Amerika die een onhaalbare en onbevredigende droom na jagen. Maar hij laat ze in hun waarde. Hij verstoort hun droom niet. Dat is ook compassie (illusie).

De kijker weet wel beter.... (Al geldt dat helaas lang niet voor de meeste kijkers, zo lijkt het.

Ik vind de vorm (sprookje, coolness via slowmotion, jumpcuts, babes met guns etc) loodrecht staan op de inhoud/boodschap (je moet als jongere het oppervlakkige SB gebeuren niet als de 'zingeving' aan het leven beschouwen). Dat gaat totaal verloren. Sterker nog: geweld, de fastlife, drugs worden verheerlijkt.

Ik begrijp geloof ik de betekenis van het woord compassie niet meer. Tenminste niet zoals Reinbo het gebruikt. Hij lijkt te bedoelen dat het best ok is dat Korine zijn karakters te kakken zet als leeghoofdig, dom, kansloos - zolang ze zich dat zelf maar niet realiseren.

Want dat Korine zijn karakters te kakken zet lijkt me toch echt boven elke twijfel verheven. Compassie, ammereet. Een trap na zou ik het noemen.

Maar die zingevende boodschap overbrengen is ook niet de bedoeling van de film. De film duwt je wat dat betreft helemaal niet in die richting, al kun je het er natuurlijk wel uithaken. Vind dat de 'boodschap' veel universeler/breder is dan 'Spring Break is vluchtig 'en meer het hele fenomeen escapisme onderzoekt. Vandaar dat de vorm juist prima de lading dekt.

Daarnaast vind ik het juist sterk dat niet alles in dezelfde richting duwt en het ook de heerlijke kanten van escapisme laat zien. Gelukkig niet zo eenduidig als bijv. TGM zou ik zeggen.

Daarbij lijkt de drukke cinematografie perfect passen bij een teenagers party droom.

Ik vind niet dat hij ze te kakken zet. Geen twijfel daarover. Hij lijkt juist eerder te zeggen. 'Ook al ben je een leeghoofd, dom en kansloos, dat is ok. Dat maakt je niet minderwaardig'. En daarom 'bestraft' hij ze ook niet en vind er dus ook geen moralistische 'afrekening' plaats op het eind. (Sterker nog, ze worden beloond met een mooie auto.)

Je kunt dat ook zien als desinteresse, maar zo zie ik het niet. Hij laat de dames een (hun) goede tijd beleven en prikt hun ballon niet door. Vergelijkbaar met wat de vader in La vita e bella. doet. Die houdt zijn zoon ook onwetend (en kansloos). Is dat minachting of compassie?

'onderzoekt escapisme'? Nee, daar kan ik echt he-le-maal niets mee! Dan zie je wat mij betreft dingen die er gewoonweg niet zijn. De vorm spreekt de lading juist tegen. Korine pleurt er een scene in waarin een meisje dronken 5 gasten op zit te geilen alsof ie wil zeggen 'meisjes op SB, hang nu niet zo de makkelijke slet uit'.... maar de overige 85 minuten toont ie ons op gestileerde wijze alle rondingen van de 4 mooie heldinnen, voor ons kijkplezier.

Dan wist Korine blijkbaar niet waar ie mee bezig was.... Dit in tegenstelling tot Russ Meyer, die in Faster Pussycat.... wel wist wat ie deed (ik zag dat de film eerder genoemd werd hier).

Die gestileerde beelden aan het begin zijn een droom. Het ideale beeld van Spring Break. Dat trekt de damas naar spring Break. Wat ze daar aantreffen is een stuk rauwer en ranziger. Twee haken er dan ook af. Maar de dames die verblind en vol focus en energie doorzetten in het najagen van hun droom cq hun escapisme voortzetten, blijven en maken de gekste avonturen mee. Uiteindelijk levert ze dat zelfs een Lamborghini op! Dan keren ook zij weer huiswaarts.....

Ik tel drie (boodschappen) levenslessen.
1. Dromen zijn bedrog
2. Maar als je er steevast in gelooft en voor gaat kun je ze wel waarmaken.
3. Escapisme biedt geen verlossing. Uiteindelijk kun je niet vluchten van jezelf.

Kortom geen eenduidigheid, maar meer een onderzoeking van escapisme. Het verlangen naar iets anders, ergens anders en misschien wel iemand anders. Een gevoel dat iedereen kent.

Ik wil echt niet oneerbiedig zijn, maar op die manier haal ik ook nog thema's uit een Chuck Norris flick of een Ernest flick of een Danielle Steele drama of wat dan ook. Vind het volstrekte onzin. Kan er echt helemaal niets mee.

Tja, uit elke films kun je thema's halen. Zeker die van Chuck Norris. Maar dat jij er niks mee kunt, is gelukkig niet mijn probleem. Hier zitten ze wel mooi verstopt en door het verhaal verweven. Een hoop mensen zien niet meer dan een bak kleurrijke herrie met babes in bikinis. Look closer.

Al was ik na de eerste kijkbeurt ook nog wat zoekende. Kwam toen ook met name bij het moraliserende van het verhaaltje uit, maar zoals je aangaf staat dat soms loodrecht op andere scenes. Nu sprak het mij overall wel aan. Vandaar dat ik het nog wat ben gaan uitdiepen. Voor mij is het nu allemaal erg helder.

Mooi! No problem natuurlijk!

waar heb je dit vandaan? Oprah ? Beetje teveel compassie

Ik kan hier zelf moeilijk compassie terugvinden zie mijn uitleg aan NW. Enerzijds gunt hij zijn personages wel dit proces van volwassen worden door het doormaken van verschillende ervaringen, en anderzijds laat hij de situaties ontsporen. M.a.w. het gevaar is reëel dat ze ook als volwassene in hun wereldje blijven hangen. Dat wordt toch wat in het midden gelaten.

Haha, dus ze hebben tientallen mensen overhoop geschoten en het levert ze ook nog eens een Lamborghini op... Je denkt niet dat die Lamborghini misschien een beetje te opvallend is in deze situatie? En je denkt ook niet dat de dames hun verdere leven misschien wel eens spijt zouden kunnen krijgen van hun acties?

Oja, wat ik me nog écht afvroeg over het einde; je hoort toch een soort 'klik' ofzo terwijl het beeld op zwart is? Ik zag/hoorde hier de suggestie van zelfmoord in, maar misschien vergis ik me?

De ironie van die eindscene (en de hele film) is je ontgaan? Daarbij speelt de film zich in een onwerkelijkheid af. Het is een escapistische vertelling. En tuurlijk komen ze er niet mee weg. Mijn laatste opmering eerder is toch dat je niet jezelf kunt ontvluchten.

Wat betreft die klik. Geen idee. Ik zag er eigenlijk in dat ze gewoon weer huiswaarts keerden. Terug naar de allerdaagse sleur van het Zelf. (Nogmaals, ik zie de film als een droom in een droom of een fantasie in een fantasie, niet als een realistische vertelling) Inception eat your heart out! Al had 45 minuten uitleg vooraf een hoop kijkers vast geholpen.

Prima als je het allemaal ironisch en escapistisch opvat, maar waarom je dan die Lamborghini als concrete winst opnoemt ontgaat me.

Lijkt me niet aangezien je gun cocks door heel de film hoort.

Ik zie het ook als een zeer tijdelijke winst. Geef toch als laatste punt aan dat echt vluchten niet kan. Maar ze boeken dat wat betreft meer progressie dan hun twee vriendinnen die al eerder afhaakte. Wellicht is het 'hoe hoger je vliegt, hoe harder je valt (kunt vallen) hierop vantoepassing. Ik zie de film deze statements niet onomwonden maken. Daaromzie ik het dus meer als een onderzoeking van escapisme, dan een moraliserende vertelling. De statements zijn niet zwart wit, maar grijs. Al lijkt het eindoordeel, de onmogelijkheid van echt jezelf ontvluchten, mij evident. Maar de film is een fantasie, en daarin is alles mogelijk.

Eén van de sleutelscenes van de film is de overval in het begin. Je ziet de overval vanuit het oogpunt van Cotty in de auto, volledig gedistantieerd van Britt en Candy in het restaurant. De lichtblauwe gloed die door de vierkante ramen schijnt is overduidelijke beeldspraak en haakt in op de "televisie'-thematiek die je door de hele film tegenkomt -- zie bv. ook de grofkorrelige homevideo-shots van de feestende massa of personages die Friendship Is Magic kijken op hun laptop.

Een tweede belangrijk detail is dat dezelfde situatie later in de film terugkomt maar dan vanuit het oogpunt van Britt en Candy.

Eén van de terugkerende uitspraken is het "just pretend it's a videogame"-mantra: Waar Cotty fantaseert dat ze een videogame speelt, doen Britt en Candy alsof ze zich in een videogame bevinden. Dat is het cruciale verschil. Cotty is uiteindelijk degene die afhaakt omdat ze geraakt wordt door een kogel. Britt en Candy pretenderen tijdens de shout-out op het einde niet meer dat ze in een videogame zitten, maar zien het Spring Break wereldje voor de lege huls die het is, kunnen het naar hun wil manipuleren en maaien de gangsters neer zonder zelf een schrammetje op te lopen. Eigenlijk zoals Neo tegen het einde van The Matrix, om het wat simpel te stellen.

Ik denk dat je in Spring Breakers überhaupt geen "boodschap" kunt ontwaren: Korine heeft de antwoorden niet in huis. Weliswaar is het terecht dat je een contradictie ontwaart tussen een gelijktijdige affirmatie en negatie van het Spring Break gebeuren als 'zingeving', maar dit duidt niet op een onnadenkendheid of mislukking. In de Spring Break scene, de muziek, de roes, het enthousiasme, ziet Korine een vorm van transcendentie, waardoor hij Faith laat zeggen dat Spring Break "the most spiritual place I've ever been" is. Ze beschouwt het als een plek om zichzelf te vinden. Korine neemt dit tegelijkertijd wel en niet serieus, en bevindt zich hiermee precies op het flinterdunne grensvlak tussen een affirmatie (spiritualiteit) en een negatie (atheïsme) van dit transcendente, zonder de balans te doen overtippen naar één van beide zijden. De audiovisuele poëzie behoort bijvoorbeeld tot de kant van de affirmatie (maar door overdrijving soms ook weer tot negatie), en het geweld, de telefoongesprekjes en het banale eerder (maar niet altijd) tot de kant van de negatie, zonder dat één van beide de overhand krijgt. Het lijkt me dat Spring Breakers door een onmogelijke balanceer-act er in is geslaagd om een (van alle dogmatiek bevrijde) agnostische verhouding tot het transcendente in te nemen.

Kom nou toch zeg! De woorden "the most spiritual place I've ever been" zijn toch 200% cynisch bedoeld! Dat is geen 'affirmatie van 't transcendente', maar pure spot! En ook nog weinig subtiel ook. Dat spirituele wordt ab-so-luut niet serieus genomen.

In dezelfde roes hoor je de woorden tegen haar oma: 'er zijn hier heel veel nieuwe dingen te zien'. terwijl je twee meisjes op straat ziet pissen! 'flinterdun grensvlak... zonder de balans te doen overtippen....' Pure kul.

Met mooie formuleringen probeert men hier van een drol een Kubrick-meesterwerk te maken. Nee, dank je.

Nou nou, Ramon die hier een 0,5* geeft. Dat haalt meteen dat hele elitaire gedoe van enkele users onderuit.

Interview met Harmony

Heb hier verder weinig aan toe te voegen.

Ja want als je voor deze film een 0,5 * geeft heb je volgens deze kluizenaars meteen geen verstand van films

Dat vind ik nou een van de aantrekkingspunten van dit meesterwerk (die Kubrick's werk overstijgt, maar dat terzijde). Erg fijn hoe Korine de huidige denkwijzes van oppervlakkigheid en inhoud deconstrueerd. Textbook Harmony Korine. Als ik een snob zou zijn zou ik ook totaal niet te spreken zijn over Spring Breakers .

Dit, ja. Allergrootste manco van de film. Je kunt mij niet wijsmaken dat dat spirituele serieus genomen wordt door Korine; het ligt er allemaal zo dik bovenop. Bovenstaande quote van Auke Briek verandert daar ook niets aan. Neutraal? Compassie? Never.

Eens, al is het niet cynisch, wel ironisch.