Spring Breakers (2012)

Jaws is duidelijk één van de beste films ooit. Een haai die een strand terroriseert, d'uh. Dat plaatje klopt gewoon. Prachtige film. Spring Breakers? Hmm, seks drugs en alcohol... Niets voor mij

Klopt dat het concept van jaws sterker is dan die van spring breakers. Maar ik dacht dat het concept er niet toe doet bij SB?

Too much information dude .

Gedachtegang snap ik heel goed. Aan de andere kant, hoe snel raak je uitgepraat over kunst dat je 'pakt'. Juist de ongrijpbaarheid van kunst maakt het een onderwerp waar je niet over uitgesproken raakt.

Ik ga al niet akkoord dat het concept achter Jaws beter is dan dat van Spring Breakers, maar goed. Het concept doet er echter wel toe bij SB, gewoon minder dan dat "de standaard filmkijker" gewoon is.

Als er 1 iemand is die users die SB een dikke onvoldoende geven in hun waarde laat en de mening respecteert, dan is het Naomi Watts wel. Beetje vreemde post van jou dus.

Spring Breakers is niet gebaseerd op een ideetje dat vooraf helemaal in stroomschema's analytisch is uitgewerkt en doordacht: Korine overmeestert zijn film niet met een vooraf uitgedacht concept. Korine werkt meer vanuit zijn creatief instinct of inspiratie. Maar misschien is dat instinct of die inspiratie wel Vernünftiger, want vernemender, dan wat je met jouw verstand expliciet kunt bedenken en in heldere stroomschema's kunt stoppen. Jouw gevoel moet je niet iedere cognitieve waarde ontzeggen. Nietzsche was ook iemand die voornamelijk vanuit instinct of inspiratie werkte, en zijn filosofische werk bezit meer dan voldoende "cognitieve waarde". Hij beschreef zo'n ervaring van inspiratie als volgt:

"Met het geringste restje bijgeloof zou je inderdaad de voorstelling dat je niets

anders bent dan een medium als je geïnspireerd bent, nauwelijks van je

kunnen afzetten. Dit is mijn ervaring van inspiratie: als een bliksem flitst een

gedachte op, onafwendbaar, zonder aarzeling in de juiste vorm,− ik heb nooit

een vrije keus gehad. Een gelukservaring, [...…]. Alles gebeurt in hoogste mate

onvrijwillig, maar als het ware in een stormachtig gevoel van vrijheid."

Ecce Homo

Persoonlijk denk ik dat dit een heel accurate beschrijving is van wat er in Korine's is om gegaan toen hij Spring Breakers maakte. Korine is een relaxte gozer, maar tegelijkertijd ook heel intens: er lijkt gewoon een stormachtig gevoel van vrijheid door hem heen te razen, wanneer je hem bijvoorbeeld op de set ziet rondlopen, maar vooral wanneer je de film zelf bekijkt als neerslag van die storm.

Maar NW is natuurlijk als een missionaris voor deze film, en die ziet ons als onwetenden en ongelukkigen. Enkel met liefde denkt hij ons tot de film te krijgen. Ik heb hem wel door. Verder heb je wel gelijk ja, NW is keurig en altijd op de inhoud.

Hallo, jij geeft aan niet te begrijpen wat mensen hier goed aan vinden. Geven we antwoord op je vraag, is het nog niet goed...

Ze gaan beide over stand vakanties, in SB is Alien de haai en zijn de meisjes Brody.

Verder ging het mij niet om een vergelijking tussen beide, maar je gaf aan verantwoording voor SB te missen. Mijn vraag daarop is dus wat Jaws en Godfather versntwoord. Of beter wat voor verantwoording is er uberhaupt nodig voor een film?

Bedankt voor de bijval .

Idem, en mijn bedoelingen zijn dus zo doorzichtig . Vanavond zijn er twee films uit jouw top 10 aan de beurt, u zij gewaarschuwd !

@reinbo

Behalve dat ik van monsterfilms hou, vind ik het concept en uitwerking; de schets van USA in een dorpje met politici en bedrijsleven, geld en macht, ontkenning en tegenwerking etc heel goed en bijzonder in beeld gebracht. Maar dat gaat over jaws. Ik hou gewoon van verhaaltjes. Dat is mijn verklaring dat ik een filmliefhebber ben.

En een film die zich meer op de vorm focust dan op het dramatische verhalende is dan niet te verantwoorden? Lijkt me een nogal kortzichtige visie.

Daarbij schets SB toch het leven van verveelde studenten in middle Amerika en hun behoefte aan escapisme? Het doet dit op een over-the-top manier om aan dat escapisme ook in vorm te laten terugkeren. Het verhaal wordt dus niet enkel door het narratief verteld. Een veel kunstzinniger benadering dan het vrij rechtlijnige (overigens zeer goed gemaakte) Jaws. Lijkt mij dat er juist meer behoefte is aan kunst in de film, dan aan het zoveelste (vlot) vertelde verhaaltje. Het is immers meer een artistiek dan een verhalend medium.

Heb bij de berichten bij deze film erg vaak het idee dat het over mij gaat

Film is een verhalend medium. Niet dat het ene het andere uit moet sluiten. Niet om kortzichtig te zijn maar ik ervaar (ahem) spanning door verhaal verteld door beelden. Opbouw van het verhaal, je weet wel. Dat is ook maar een smaak.

Ik denk dat iedereen behoefte heeft aan escapisme. Vooral Zeeuwen.

Hoe kom je erbij dat film een verhalend medium is? Het is een audio visueel medium dat zich prima leent om verhalen mee te vertellen. Maar het kan ook sferen creëren of de realiteit vastleggen. Denk aan videoclips, polygoon journaal, reclamefilms of video installaties in musea. Nee, ik vind dat juist getuigen van kortzichtigheid. Alsof het enkel om spanning draait.

Snap best dat het je smaak niet hoeft te zijn, maar daarom kun je toch wel de verantwoording zien. Ook al spreekt het je persoonlijk niet aan.

Dat zou enorm veel verklaren ja .

Het zoveelste vlot verteld verhaaltje is inderdaad een ziekteverschijnsel van deze tijd, (eerder de afwezigheid ervan) maar ik denk niet dat persoonlijke kunstfilms het antwoord is. Dan kijk ik liever naar een verouderde haunted house flick uit de seventies. Of zo.

Ik vind dat film altijd kunst zou moeten betrachten. Verder benader je het wel heel erg vanuit (huidige) jezelf. Dat blijf ik kortzichtig vinden. Zullen zo ook niet verder komen.

Hoe kan iemands smaak nou kortzichtig zijn? Ik vind het kortzichtig om elke keer weer mee te lopen met de 'avant garde' zonder een goed geformuleerde onderbouwing van je wensen.

Het gaat niet om jouw smaak. Je stelt dat je de verantwoording niet kunt zien. Die verantwoording staat in principe compleet los van jouw smaak. Het is iets tussen de filmmaker en zijn film. Het onderwerp escapisme verantwoordt wat mij betreft de gekozen (over the top) los van de realiteit staande benadering. Iets dat compleet los staat van mijn smaak. Het is iets conceptueels.

Klopt. Na 10 minuten uitgezet na de zoveelste puberuiting zoals middelvingers, lullen tekenen, en scheldwoorden en ik zie het waarom niet... De verantwoording hiervan.... Hak je toch gewoon de knoop door?

En escapisme vind ik een van de minst interessante onderwerpen.

En dan heb je nog niet het meest trieste gedeelte gezien als ze Britney Spears gaan playbacken dat was gewoon zo zielig dat ik erom moest lachen (heb ik toch nog moeten lachen in deze film ) of als ze 10 keer haar oma gaat bellen met hetzelfde verhaal. Zo krijg ik een film ook gevuld. Heb ik het nog niet over die vreselijke soundtrack.

Wederom, we zullen nooit verder komen. Wanneer je het enkel vanuit jezelf beredeneerd. Als je niks met escapisme hebt, vraag ik me af waarom je deze film uberhaupt (her)kijkt.

Bekeer jullie nu toch gewoon.

Waarom vond je dat zielig? Heb je op de tekst gelet en snap je niet dat dat nummer juist erg goed past. Zowel tekstueel (verlangen naar liefde en echtheid) als conceptueel (popmuziek als escapisme, Spears als popicoon met dezelfde looks en leeftijd als onze hoofdpersonages, die ondanks dat ze schijnbaar slles had, ook voor het escapisme viel) als muziekaal (lichte breekbare popmuziek, die de lichtheid van het brstaan accntueerd.). Nogmaals, wat is daar triest aan? Vond het juist een ijzersterke keuze. Krijg vooral de indruk dat je weinig van hetgeen SB beoogd begrepen hebt. Maar zo gaf je eigenlijk ook zelf al aan.

Ik zie je punt niet. Ik ben een voorstander van het verhaal als rode draad. Als web waar je de rest aan ophangt zoals filmwerk. En niet alleen een concept of persoonlijke motieven.

Je mist het hele doel compleet. Trouwens, ambient wordt zowat gebruikt in alle films, hoor? Geen idee wat je daar zo vreselijk aan zou vinden. Skrillex, die hoort dan weer bij het feestelijke concept, wordt enkel gebruikt in de euforische scènes waar cocaine wordt gesnoven en motel kamers worden "getrasht." Voor de rest wordt enkel een ambient compositie van Martinez gebruikt (wat prachtig werkt bij de film.) Dat hoort bij de ironie in de film, de telefoongesprekken.

Ironie - Wikipedia - nl.wikipedia.org