Spring Breakers (2012)

Het vertrek van Gomez maakt wel degelijk uit. Het is het kantelpunt. Faith verdwijnt het het pad wordt als maar duisterder. Overigens had ik de eerste kijkbeurt ook de kritiek over het gebrek aan karakterontwikkeling. Maar aan de andere kant. Hoeveel zul je veranderen in twee weken. Verder maken de personages juist wel de keuzes die bij hun karakter passen. En cliche is het allerminst, de dames worden omgeven door een wereld vol clichees, maar nemen hele andere beslissingen. En voor zoveel ze zelf stereoptypisch zijn, is dat bewust. vind overigens zelf dat enkel Faith te veel stereotype is, terwijl zo ook het meest menselijk (gewoon) is.

Ik weet niet precies wat ik met deze film aan moet. Zoals hier al vaker gezegd is het visueel erg mooi allemaal, maar ik miste toch wat tempo. James Franco speelt erg sterk, maar zijn bitches vielen mij dan weer wat tegen.

Twijfel tussen 3 of 3.5 ster.

Van ‘t weekend herzien, had er toch wel heel veel zin in.

In tegenstelling tot veel andere gebruikers hier was ik vrij sceptisch van te voren; Debie & Korine is niet direct de meest logische combinatie en een goede invulling leek me eigenlijk gewoon te mooi om waar te zijn.

Ik was de eerste keer vooral bang dat een dramatisch (oninteressant) plotje tussen Franco en de meiden in de tweede helft van de film de boventoon zou gaan voeren, waarbij de film meer op ‘t narratieve zou focussen en de repeterende/dromerige structuur van het eerste deel los zou laten. De verhouding tussen de meiden & Franco balanceert af en toe dan ook op ‘t randje (met name in de scene met Faith, vlak voor ze naar huis gaat), maar Korine weet gelukkig precies de juiste keuzes te maken voor Franco’s personage.

Gelukkig zat ik er dus naast, en daarom was een herziening zonder angst dat het fout zou gaan in de tweede helft extra fijn. Want hoewel ik hier veel kritiek lees op de eerste helft van de film, is die w.m.b. he-le-maal raak, al vanaf de eerste scene met de meiden. Deed me ook wat denken aan het sfeertje in Brett Easton Ellis z’n eerste boeken (in een modern jasje), maar dan wel succesvol verfilmd. Vooral de repeterende structuur en het campusfeestje.

En Debie is natuurlijk de held van de film hier. De scenes in de goudgele regen, het strand met de ondergaande zon, de brug op het eind en als absoluut hoogtepunt de fantastische piano/Spears scene. Heerlijke cinema.

Ook eindelijk gezien

Afgaande op de berichten hier verwachtte ik een nogal andere 'eerste helft'. Zoveel gefeest zit er helemaal niet in, al heb ik daar ook absoluut geen problemen mee. Dat gedeelte, dus zo ongeveer tot de bailout, is bij mij eigenlijk favoriet. Hoe bijvoorbeeld de campus met enkele opeenvolgende (grainy ) shots wordt geïntroduceerd is werkelijk fenomenaal. Ozu zou jaloers zijn. Dat college ook met al die laptops met natuurlijk een roze presentatie . De slow-mo waarmee wordt geopend zet ook al meteen de juiste toon. Humor en stijl, maar met een vreemdsoortige ondertoon die moeilijk valt te beschrijven. Wellicht voor dat wat nog komen gaat. De muziek is toch wel een groot pluspunt. Alle nummers worden op de juist momenten ingezet en zijn gewoon enorm lekker, veelal instrumentaal. Helaas liet het geluid in de bioscoop nogal te wensen over, waardoor ik niet optimaal erin kon komen en niet de juiste beleving meekreeg. De nummers van Martinez kwamen nauwelijks door, maar ook de feestnummers moesten veeeel luider. Volgende keer wat dat betreft een betere setting uitkiezen.

Verder is het meeste wel gezegd. Kleurgebruik, editing, het gespeel met focus, het losse camerawerk, allemaal even prachtig. Favoriete scènes zijn waarschijnlijk de overval (en het naspelen ervan), het dominantie spelletje en Everytime. Voor de rol van Franco vreesde ik een beetje, maar gelukkig stelt ook hij niet teleur. Geflipt personage, maar wel met een trieste ondertoon. De dames groeien steeds meer in de film heb ik het idee. In het begin kreeg ik het gevoel dat het nog niet oprecht was, waarschijnlijk mede door keuzes in het script. De aanloop naar bepaalde events is wat geforceerd en houterig, maar eenmaal daaroverheen gestapt lijkt alles vanzelf te gaan, en krijg je inderdaad 'vloeibare' cinema. Nog een minpuntje vond ik de voice-overs die voor mijn gevoel weinig bijdroegen. Had gehoopt dat deze een extra dimensie aan de film zouden geven, maar het was eigenlijk steeds hetzelfde ironische commentaar.

Benieuwd hoe de tweede kijkbeurt gaat uitpakken!

Eindelijk eens waardering voor de 'eerste helft' . Zwaar ondergewaardeerd wat mij betreft. Ook nog fijn dat je de montage noemt, Douglas Crise's inbreng wordt hier ook niet echt op waarde geschat.

Welke keuzes in het script bedoel je?

Erg leuk; klein dagboekje aan foto's van behind the scenes van Spring Breakers.

Een Spring Breakers-plakboek | VICE Netherlands

Jammer. Geen materiaal wat ik nog niet had. Desalniettemin leuk stuk!

De manier waarop bijvoorbeeld een motivatie wordt gecreëerd om aan te geld te komen vond ik wel erg simpel gedaan, waardoor ik niet het gevoel krijg dat de meisjes het echt menen. Dialogen komen daar erg onnatuurlijk over. Had dan misschien nog liever gehad dat dat stukje helemaal was weggelaten en dat je plotseling geconfronteerd wordt met zo'n overval. Maar ik denk dat bij herziening met betere audio zulke minpuntjes minder storen of hopelijk zelfs volledig verdwijnen

Dat is denk ik het resultaat van de werkwijze van Korine. Ik heb het script zelf ook liggen (telt maar 29 pagina's (!)) en er wordt eigenlijk als het ware alleen een situatie opgezet en met af en toe wat steekwoorden die de dialogen moeten bevatten maar het is grotendeels improvisatie (met wat aanwijzingen van Korine die niet in het script staan natuurlijk). Misschien dat het daardoor onnatuurlijk aanvoelt voor je.

Slechte audio setup kan wel veel verstoren. Heb hier ook wat slechte ervaringen mee gehad, scheelt toch veel van de beleving. Als je niet dicht bij een hartaanval zit als het Kinology logo tevoorschijn komt kan je je conclusies wat dit betreft al trekken .

Dat was volgens mij het enige echte luide moment ja haha. Maar helaas niet luid genoeg voor een hartaanval

Wellicht komt dat onnatuurlijke gevoel dan door de improvisatie, al werkt dat normaliter toch juist authenticiteit in de hand Buiten dat had Korine dat aanloopje wat mij betreft beter kunnen invullen door bijvoorbeeld minder duidelijk te zinspelen op de motivatie en het wat meer ambigu te laten zoals de rest van de film. Niet dat ik hier verder zwaar aan weeg hoor, en heb dus ook wel het idee dat dit straks verdwijnt als klein minpuntje.

Haha. Geniaal

Daar ben ik het mee eens. Bovendien zijn de beweegredenen van vooral Brit en Candy in de rest van de film ook niet aanwezig dus was inderdaad logisch geweest en had het anarchistische gevoel rond vooral Brit en Candy nog meer versterkt.

Heb me heel erg vermaakt met deze film. Mooie dames, misschien niet de allermooiste en niet de allerbeste actrices maar zeker niet vervelend om naar te kijken. Strak gefilmd en een ijzersterke soundtrack. Wellicht niet erg realistisch maar wel heel grappig vaak. James Franco is echt een held in deze film. Bijzonder veelzijdige gast is dat.

4*

Hmm. Tsja. Wat kan ik zeggen? Tegenvaller. Niet de hele tijd genoten in ieder geval.

De film komt traag op gang. Voordat de eerste chick met een gun in haar handen het beeld door wandelt, ben je al een half uur aan het kijken. Ik had de film toch wat vlotter verwacht. Blote borsten (alhoewel nooit vervelend) maken een film niet goed. Dubstep al helemaal niet. De combinatie zou wel goud kunnen zijn in theorie, maar blijft in de praktijk van Spring Breakers toch een beetje steken op brons. James Franco maakt een hoop goed. Britney Spears ook en dát had ik echt niet verwacht. Visueel is het allemaal wel mooi, maar toch net-niet briljant.

Blijf ik achter met een vaag gevoel van teleurstelling, en Britney Spears in mijn hoofd.

Dankje.

Zie tot m'n stomme verbazing dat de Spears-scene hier zowaar wordt geprezen, één van de lachwekkendste scenes die ik ooit zag (roze bivakmutsen, for crying out loud). Verder heb ik het gevoel te hebben gekeken naar een mislukte en veel te lange video-clip. Nauwelijks personage-uitwerking, nauwelijks dialoog (en de dialoog die er is wordt eindeloos herhaald), slechte muziek, kitscherige stijl en een paar lege one-liners over de Amerikaanse droom die moeten doen alsof het geheel nog enige inhoud heeft. Spring Breakers is als film een grap, maar helaas een slechte grap.

Wat verrassend. Opmerkelijke laatste stelling, of je moet een niet zo brede definitie van film hanteren. Character development was erg ongepast geweest. Lijkt mij nou geen kwestie van moeten voor een film om zowel karakteruitdieping als dialoog te bevatten. Film is juist wars van dergelijke theatrical conventions. Voor de rest prima recensie hoor.

Met dat laatste ben ik het eens, maar het ontbreken ervan kan wel een kritiekpunt zijn. Wat het eerste betreft; ik plaats Spring Breakers niet buiten m'n filmdefinitie, maar ik beschouw het als een heel slechte vorm van film. En aangezien ik me tijdens het kijken niet aan de gedachte kon onttrekken dat Korine ons stiekem allemaal aan het uitlachen is met deze film kwam de betiteling 'grap' al snel naar boven.

Duidelijk, bedankt voor de toelichting. Dat heb ik vrij sterk met Korine's vorige full feature Trash Humpers.

Ik vind al die haat berichten op Youtube en Facebook naar Selena Gomez , Vanessa Hudgens en naar de film wel erg leuk om te lezen

Zoals te verwachtten verwachtte heel veel mensen een anders soort film dan dit.

Niet eens zo gek. Zoals Gomez tijdens de opnames al treffend verwoordde, "there's the movie we're making, and the movie the media thinks we're making". Slechte beeldvorming.

Lachwekkend? Is dat nu juist niet goed? Ik moest ook enorm lachen tijdens het zien van die scène. Een veel te lange video clip? ai, als dat nu niet juist de bedoeling was. Slechte muziek? Maar Drive krijgt van jou wél 3,5 sterren? Dan nog is het geen grap, het is helemaal niet eens bedoeld als grap. Het is bedoeld als een audiovisueel hoogstaande ervaring, in mijn ogen de beste ervaring die een film mij OOIT heeft gegeven. Sorry dat je het niets vond. Maar "nauwelijks dialoog"? Serieus? En wat dan nog. Zelfs al was de "look at my shit" scène de enige dialoog in de film, dan was het nog één van de beste dingen die ik ooit gezien had.

[quote]eRCee schreef:

Ja, Korine is ons allemaal aan het uitlachen dat we het een goede film vinden. Net als bij Umshini Wam en Snowballs. Behalve vinden meer mensen het slecht dan goed, en als het goed gevonden word, krijgt het de volle laag.

Prima, als Korine het heeft bedoeld als een scene die om te lachen zo slecht is, dan is hij in z'n opzet geslaagd. Wordt de scene daar beter van? Neen.

Zie boven.

Drive heeft eighties muziek, heel anders dan Spring Breakers, of ben ik nu gek? In Spring Breakers houdt de muziek ook vrijwel niet op, ik vind dat een creatief zwaktebod om je film een 'vibe' mee te geven.

Voor mij niet. Wat een domme scene ook zeg. 10x "look at my shit", jeuh. Allemaal natuurlijk om de 'American dream' te ontmaskeren (alsof dat niet al zo'n slordige 80 jaar geleden veel en veel beter is gedaan in de literatuur, maar goed, die zal Korine wel niet kennen).

Oeh, nu wil ik weten waar je het precies over hebt? Faulkner, Steinbeck?

Die beide ja, Fitzgerald kan er nog bij en er zijn er natuurlijk nog veel meer ook later, zoals Richard Yates (zie ook Wikipedia).

Precies, maar ik dacht dat je het hier over één specifiek werk had.

Overigens lijkt het nu net alsof dit een groot thema is in Spring Breakers, wel, dat is het niet. Maar als er iets van substantie zit in de film dan zou dit het moeten zijn, samen met een soort uitvergroting van de huidige Jersey/MTV-generatie ofzo.

Ik weet het niet, ik viel er ook over. Is mijn grootste kritiekpunt. Ik heb een review geschreven, maar nog niet geplaatst, omdat ik het ook wil laten bezinken. Ik kan me nog geen beeld vormen wat Korine hier nu mee wilde. Ik heb het niet opgevat als grap of als sarcasme (wat ook in een review wordt genoemd). Maar ik vond het dermate storend dat ik de film daarom vervelend vond. Voor mij was het dus wel hét thema. ArnoldusK haalt de 'middelvinger' aan. Was de film alleen als middelvinger geweest, dan was-ie zeker geslaagd, maar daar schortte het nu dus juist aan. De film heeft (suggereert??) teveel inhoud. Al wordt Korine geloof ik niet graag herinnerd aan Kids, daar zijn parallellen mee te maken. Een beeld van een generatie gecombineerd met een maatschappelijke (?) diepgang. Ik weet niet goed wat ik ermee moet. Het zou kunnen dat de twee kijkbeurt meer oplevert of de definitieve ontnuchtering is.

Lijkt me dat ercee het niet over de score heeft maar over de soundtrack.