Ruby Sparks (2012)

Nooit gedacht dat ik een romkom zo goed zou kunnen vinden. Meestal zijn het zoetsappige, afgezaagde en te voorspelbare films, maar deze is wel erg goed gevonden. Een zeer bijzonder, interessant, origineel en bijna magisch verhaal dat van begin tot eind blijft boeien. Er wordt leuk gespeeld en er hangt een prettige sfeer dat ik wel kon waarderen. Gewoon een uitstekende film en daarom geef ik mijn hoogste cijfer ooit voor een romkom: 4 dikke sterren!

Little Miss Sunshine is deze film zeker niet, dat niveau wordt niet gehaald, bij lange na niet.

Het gegeven is uitstekend, maar verliest gaande de film aan kracht om toch weer aardig te eindigen. De heftige verliefdheid is even leuk, het bezoek aan de ouders stomvervelend en dan komen langzamerhand de nadelen naar boven, dit duurt veel te lang. Nergens sprankelt de film. Dat hij haar begint te sturen wordt pas echt krachtig op het laatst, voor de rest is het zo langdradig, aanhankelijk schrijven lijkt wel een uur te duren, het tegendeel ook. En wat er tussen inzit is niet veel beter kwa tempo. Een echte romantische komedie vond ik het niet, de film heeft mijn inziens een behoorlijk donkere ondergrond en bij tijden komt dit ook naar de oppervlakte.
Zeker geen feelgood, maar ook geen 13 in een dozijn voor mij dus.

Leuk tussendoortje, dat zeker. Maar vergelijk het niet met het juweeltje Little Miss Sunshine.

Eigenlijk een heel simpel en ongeloofwaardig gegeven.

Boek personage komt tot leven en verschijnt in leven van introverte schrijver.

Maar de uitwerking en de manier waarop men het verhaal heeft neergezet maakt het gegeven zelfs realistisch. Tel daar bij op de prima acteer prestaties van de cast plus een vrolijke overwegende franse soundtrack en je hebt een geslaagde film.

De finale van de film is zelfs best wel eentje waar je een brok van in de keel krijgt.

En zo krijg je een volwassen komedie met een serieus ondertoontje hier en daar.

3.5*

Leuk om eens gezien te hebben en wel weer eens een ander thema. Vond het net als Leo1954 niet echt een feel good movie en het was juist wat tegen het depressieve aan. Ook zeer tenenkrommende momenten, vooral als hij haar toch begint te sturen en ze obsessief gedrag vertoond, je vraagt je af waarom hij dat (ALS SCHRIJVER) niet meteen herschrijft en duidelijker maakt wat hij precies bedoelt/wilt in een relatie. Ja, ik begrijp dat het juist het punt was om te laten zien dat je niemand zo kan schrijven, maar nu lag het er net te dik bovenop. "Ze voelt zich ziek als ze van hem verwijdert is" en ze houdt hem alleen maar krampachtig dicht bij haar in de buurt. Nee, dat bedoelt en wilt niemand hebben, hoor.
De scene bij de ouders vond ik ook totaal overbodig en dat hij dan eerst daar niet heen wilde gaan begrijp ik heel goed. En dan een persoonlijk stukje waar ik me aan ergerde was dat zij aan het huilen was om hoe hij met zijn moeder en stiefvader omging. NOT YOUR PLACE dame. Zeker niet als je daar maar 1x geweest bent en je kennelijk totaal de familie geschiedenis negeert (want hij vertelde haar toch duidelijk hoe zijn moeder eerst was en het is logisch dat je daar als volwassen vent wat moeite mee zou kunnen hebben). Nou ja goed, wat ik al zei, persoonlijk.
Ik vond het eind wel weer lief, ik had eigenlijk verwacht dat hij zijn ex weer zou zien, omdat de kern van zijn probleem misschien nu was opgelost..?

Ontzettend leuke film!! een film die net wat anders is dan de standaard rom-komedie!

hele leuke mix van drama/feelgood/romantiek/komedie!!

Leuk gespeeld en orgineel verhaal, je zit de hele filmmet een heerlijk gevoel te kijken en kan afentoe ook lekker lachen!!

heb alleen 1 klein ding, tegen t einde verdwijnd even het ''feel good'' en dat vind ik helaas een minpunt.. ik had het liever iets anders zien lopen...

maar het einde was weer heerlijk

daarom 3.5 * !

Voor een keer best aardige film waar ik niets van had verwacht.

Leuk verhaal, Goed uitgewerkt. Kijkt goed weg.

Lichte en luchtige komedie, maar minder leuk dan 'Little Miss Sunshine'. Het uitgangspunt is hartstikke cool: je ideale vrouw verzinnen en er dan "in het echt" tegenkomen. Het plot is echter te simpel en de dialogen niet zo sterk en na leuke grappen en humor in het eerste gedeelte, zakt de film weg. Ik begon bovendien genoeg te krijgen van het melodramatisch kwijnende gezicht van Paul Dano. En hoewel je bij aanvang anders vermoedt is deze film in de kern een conservatieve Amerikaanse productie.

Bijzondere film, moest ook een beetje aan Stranger Than Fiction denken. Maar het is natuurlijk een heel goed concept en in Ruby Sparks is het erg geestig uitgewerkt. Moet ook wel zeggen dat ik zelf een beetje betoverd was door Zoe Kazan als Ruby. En Paul Dano speelde ook vrij goed. Al moest ik het meest lachen om Banderas, bijzondere acteur is dat. De film heeft een hele fijne vibe over zich, en is absoluut niet de standaard romkom.

4*

Inderdaad!

Aardig filmpje, met een origineel plot. De film weet echter niet de hele tijd te boeien. Het begin en einde van de film zitten prima in elkaar, het middenstuk is echter minder sterk en soms zelfs saai. De twee hoofdrolspelers doen het prima, de bijrol voor Antonio Banderas vond ik niet zo geslaagd (te overdreven). De film kijkt aardig weg, maar echt bijzonder is het niet.

Het is het net niet. Mager plotje en er wordt te weinig met het concept gedaan. Adaptation deed dat echt veel beter bijvoorbeeld. Grootste probleem was Dano, die is hier echt irritant. En hadden ze niks beters dan Kazan kunnen casten? Vond ik nou niet echt een bijster knap griet waar je verliefd op zou kunnen worden.

2,5*

mwa af en toe wel grappig, maar had er meer van verwacht.

Wat een heerlijk filmpje is dit zeg.

Ik heb een zwak voor films waarin een underdog een meisje vindt dat hem gelukkig maakt. Wordt vaak vertolkt door een actrice waar je dan ook verliefd op wordt. Misschien is het in het geval van Kazan minder dan een Alice Eve (She's Out of My League), Mary Elizabeth Winstead (Scott Pilgrim vs. the World) of Zoey Deschanel (Yes Man), maar nog steeds erg leuk.

Paul Dano (zeg het al langer, grote toekomst) speelt fantastisch en ook personages als Harry, hun moeder en haar vriend (Antonio!!!) zijn erg fijn om naar te kijken.

Fijn lief romantisch filmpje.

Misschien is het niet het verhaal op zich dat echt die woorden verdient, maar de warme gloed die er over hangt bevalt me wel. Want het verhaal is meer een parabel op volwassen worden en iemand zichzelf laten zijn, in haar waarde laten, ruimte geven.

Paul Dano is prima als de geniale brilstudent die nog een heleboel te leren heeft over het leven. Zijn lerares Zoe Kazan heeft zichzelf een heel goed passende rol aangeschreven, echt een meisje om van te dromen - zeker niet de mooiste meid in de film, maar hoe belangrijk is dat nou eigenlijk. Samen zijn ze ook nog eens vertederend grappig, zelfs als ze ruzie hebben en de donkere onderlaag zichtbaar wordt.

Antonio Banderas heeft een leuk rolletje - bijna een cameo. En zo doen er nog wat ouwe rotten mee in een klein rolletje. Dat geeft dan haast weer zo'n incrowd-sfeertje - gelukkig stoort het nog net niet. En het stoort me ook niet dat de film een beetje indut - en is dat eigenlijk wel zo, het bezoekje aan de ouders is tenslotte eigenlijk spannend genoeg als je je inleeft in de situatie.

En misschien is dat wel het sterke punt, dat het allemaal zo ontzettend herkenbaar is - als je even door de letterlijke bovenlaag heen kijkt. Wat ik al zei. Fijn filmpje.

Een nieuwe film van de makers van Little Miss Sunshine, mét Paul Dano en Zoe Kazan, die ik zelf erg leuk vond in Happythankyoumoreplease van Josh Radnor (en het tot mijn grote verbazing, zo zag ik bij de aftiteling, geschreven heeft!); daar had ik zin in! Ik ben op zulke momenten blij met MovieMeter, die hem op de frontpage had staan, anders was ik er vast pas jaren later achtergekomen.

Weer een film over een 'quirky meisje wiens problemen en tekortkomingingen haar juist leuk maken', zoals er al zoveel indiefilms zijn, maar het verfrissende is dat de film daar zelf kritiek op levert met een opmerking van Calvins broer: 'They're not real'.

Ik vond Calvin meteen zo'n likeable personage en alles was zo goed geacteerd, dat ik al geemotioneerd raakte op een half uur in de film, toen hij wist dat ze echt was. Toch best knap dat een film dat weet te bereiken. Sowieso vind ik Paul Dano geweldig in deze rol.

Alles kijkt vervolgens heerlijk weg (behalve het tripje naar de ouders), het hele gegeven dat hij haar gemaakt heeft wordt prima benut, wat een hele hoop leuke scenes oplevert, maar de bijna thrillerachtige scene tegen het einde gaat er niet helemaal in bij me. Ik vind het nogal lastig te plaatsen waarom hij ineens doordraait en haar vanalles laat doen. Uiteindelijk wringt er toch iets, vind ik het hele gegeven niet helemaal 100% uitgewerkt. Ben het ook wel eens met sommigen hier dat het sombere soms teveel gaat overheersen.
Het einde is voorspelbaar, maar wel op een heerlijke manier, je hoopt stiekem al dat het zo eindigt.

Lang niet zo'n leuke film gezien. Hoop op nog meer pareltjes van deze twee regisseurs, wat kunnen zij goed uit de voeten met het scheppen van personages en het creeëren van een lichte en dramatische sfeer ineen.

Dikke 4*, met groeipotentieel.

fijn einde

Iemand die zijn eigen droomvrouw maakt, deed me denken een Weird Science en in mindere mate aan Mannequin.

Het idee is leuk, maar naar mijn idee had er meer ingezeten.

Met meer humor en goede muziek en leuke karakters rondom de hoofdpersonen, had er een hoger cijfer ingezeten.

raak van een film, 1 ster voor mij,voor het uitzitten.

raak is Draak

bij de trailer dacht ik dat het een aardig liefdesverhaaltje zou kunnen zijn...

maar het was gewoon te ver gezocht en de hoofdrol spelers doen hysterisch hun rol vervullen... en soms neemt het verhaal saaie vormen aan... in iedergeval was deze film niet mijn - cup of tea

*/ sterren

Leuke film, met een toch wel voorspellend maar wel leuk einde

Gaap. Deze film komt zo traag op gang dat je voordat het enigszins intressant wordt al inslaap bent gevallen. Nergens sprankelt het. (Vooral de schrijver als hoofdrolspeler niet). Wast of time...

Net zoals hoofrolspeler Calvin (Paul Dano) moeite heeft om een nieuw boek te schrijven na het overweldigende succes van zijn debuutroman hebben de regisseurs van Ruby Sparks moeite om na het succes van hun debuutfilm Little Miss Sunshine uit 2006 een tweede maal te kunnen overtuigen. Het script (geschreven door hoofdrolspeelster Zoe Kazan) zit vernuftig in elkaar en er zijn veel rake momenten, zowel grappig als emotioneel, maar toch is de film als geheel niet erg sterk. Daar is het uitgangspunt gewoonweg iets te beperkt voor en de uitwerking van het gegeven te langdradig. Pas tegen het einde wordt de juiste snaar geraakt. Dano en Kazan zijn uitstekend, aangevuld door een prima supporting cast, maar dit blijft een typisch gevalletje 'the difficult second album'.

Trailer zag er leuk uit, maar film is toch wel vrij flauw. Stereotiepen worden bevestigd en de humor is niet bepaald spectaculair. Niet wat ik er van had gehoopt dus...wel ideaal om op het vliegtuig te zien.

2,75*

Knap schrijversdebuut van Elia Kazan's kleindochter Zoe, die met haar vlammende haar ook nog eens nadrukkelijk aanwezig is in de film. Best een aardig komedie met een origineel idee, al ging ik mij van lieverlee steeds meer ergeren aan het gedrag van Calvin, maar dat was volgens mij ook de bedoeling. Best onderhoudend, te meer omdat de hoofd- en bijrollen prima worden ingevuld, maar niet direct een film die lang zal blijven hangen ondanks het gave einde.

Zeker geen Little Miss Sunshine, maar toch een vermakelijke film. Sterk einde.

Een film met een originele inval. De hoofdpersoon was in mijn ogen totaal niet sympathiek en hoopte geen moment dat het goed met hem af zou lopen. Ook die dialogen waren slapjes en nergens wist de film ECHT lekker op gang te komen.

Toch keek de film redelijk lekker weg, omdat er soms wel een leuk gevonden scène tussen zat. Op het einde had ik het gevoel dat de film in een psychopathische horrorfilm zou veranderen. De bijna laatste scène hielp dan ook absoluut niet mee op sympathie voor de hoofdpersoon te krijgen en te hopen dat het allemaal nog goed zou aflopen. Absurde liefde. De toespraak van de hoofdpersoon op het einde wist ook totaal geen gevoelige snaar te raken.

Ze hadden meer met dit concept kunnen doen (liever iets meer richting 'feel good').

2 sterren!

goeie film, leuk om te kijken, dit is ook weer een film wat je niet veel tegenkomt