Ruby Sparks (2012)

Te midden van al het soort negatieve berichten over Europa, euro en nog meer van al dat crisis nieuws waarmee je de laatste tijd wordt doodgegooid komen dit soort heerlijke feel-good movies voor mij als geroepen. Ook dit filmpje van de regisseurs van Little Miss Sunshine is wat dit genre betreft weer een voltreffer. Heerlijk spel en een voortreffelijke rol van de zeer aantrekkelijke ogende en sympathieke Zoe Kazan. De onderwater scène in het zwembad en de dansscène waar zij met haar slipje stond te zwaaien zijn om in te lijsten. Ook het script mag er wezen. Zeer origineel en ontzettend leuk bedacht. Het einde is misschien wat clichématig, maar dat stoorde mij niet in het minst. Ik vond het zelf een prachtige afsluiter van de beste komedie en misschien wel beste film die ik dit jaar gezien heb. Meer heb ik over deze film niet te zeggen, behalve dan dat deze film van mij een zeer hoge waardering krijgt.

4,5*

Krachtig sprookje over een schrijver die een vreemdeling in zijn appartement aantreft en er achter komt dat deze marionette bestuurd kan worden met een oude typmachine. Vergezocht maar zeer overtuigend gespeeld door Dano en Kazan. Echter bleef het niet continu zo sterk want telkens als Calvin weer een nieuwe regel op het papier had gezet kon je Ruby's gedrag wel voorspellen. Ook het einde met de explosie aan losgeslagen experimenten waarin Calvin alle registers opentrekt lag eigenlijk steeds op de loer en de tweede ontmoeting in het park vond ik een beetje too much. Best apart maar ik ben niet verpletterd.

Net zoals Little Miss Sunshine is Ruby Sparks ook zo'n heerlijke niemandalletje dat je wel vaker zou kunnen zien. Het script is origineel en bevat veel potentie.

Een groot valkuil bij dit concept is toch dat het in een platte film kan eindigen. Maar Kazan heeft dit gewoon heerlijk subtiel geschreven, waardoor de balans tussen de komedie en de menselijkheid in de personages goed blijft. Nergens gaat het qua drama of komedie over de grens.

Wellicht is het daardoor misschien geen echte topper omdat het nergens echt risico's neemt en binnen de lijntjes blijft. Toch overheerst uiteindelijk het heerlijke feel good gevoel en de soms betoverende scenes.

3,5*

Mooie film, jammer dat de film iets origineler wil overkomen dan hij daadwerkelijk is. Veel gelijkenissen met Stranger Than Fiction, Ober en als je verder kijkt misschien wel Weird Science .

De setting is daarentegen wel erg van deze tijd. Zoe Kazan speelt een manic pixie dreamgirl die de depressievelling gelukkig wil maken. Hebben we ook al eens eerder gezien, maar de uitvoering is wel goed. Fijne feel-good, die helaas wel een stuk scherper begint en beetje bij beetje steeds een stuk softer en liever wordt. De film wordt later weer wat somberder, maar komt dan wel met uitwegen die je van mijlenver al ziet aankomen.

Kracht wordt dus geput uit een feel-good sfeertje, met wat vreemde, soms zwartkomische elementen.
De uitstraling van Kazan helpt hierbij zeker. Ze was me eerder al positief opgevallen in The Exploding Girl (2009) en als Nina in de tvserie Bored to Death.
Leuke bijrollen van Steve Coogan en Antonio Banderas mogen niet onvermeld blijven.

Fijn filmpje.

Aardig.

Een leuke variatie op het fictie turned reality principe. Ik zag hier al wat namen voorbij komen, mij deed het dan vooral denken aan Video Girl Ai (oude anime). Deze film heeft ook wel een klein beetje weg van zo'n harem anime, alleen dan zonder de harem.

In ieder geval erg fleurig en vlot gebracht. Twee fijne acteurs (alleen misschien weer iets té cliché slungelachtig), mooie kleurtjes en een aangenaam sfeertje. Het plot verloopt verder wel zoals je verwacht en veel verrassingen zitten er niet meer in de film na het eerste half uur, maar het gaat nergens echt vervelen.

Humor is wel oké, de romantiek werkt ook wel, paar aardige bijrollen maar de film mist ergens dat beetje extra. Vond het na een tijdje ook net iets te somber worden, terwijl de film net draait op dat frivole.

Maar verder een leuk en gezellig filmpje, voor de volgende hoeven ze wat mij betreft geen 6 jaar meer te wachten.

3,0*

Niet voor mij deze romcom. Nochtans sprak het idee me wel aan maar er werd naar mijn mening veel te weinig mee gedaan. Ook de auteur van dit werkje (Zoe Kazan zelf) had last van wat writer's block. Zo werden écht leuke situaties uit de weg gegaan : heeft niemand eraan gedacht om de typmachine te verbergen of te stelen? ... Het is ook steeds net niet, zoals die uitgever en Ruby die in het zwembad gaan . En naar het einde toe was Ruby wel verwonderd dat ze Frans sprak en de eerste keer totaal niet. Schoonheidsfoutje? Leuk om eens te zien, maar deze film sprankelt nergens zoveel als Little Miss Sunshine. Daarvoor werd voor mij teveel aandacht besteed aan de rom en te weinig aan de com.

Leuk om eens gezien te hebben en wel weer eens een ander thema. Vond het net als Leo1954 niet echt een feel good movie en het was juist wat tegen het depressieve aan. Ook zeer tenenkrommende momenten, vooral als hij haar toch begint te sturen en ze obsessief gedrag vertoond, je vraagt je af waarom hij dat (ALS SCHRIJVER) niet meteen herschrijft en duidelijker maakt wat hij precies bedoelt/wilt in een relatie. Ja, ik begrijp dat het juist het punt was om te laten zien dat je niemand zo kan schrijven, maar nu lag het er net te dik bovenop. "Ze voelt zich ziek als ze van hem verwijdert is" en ze houdt hem alleen maar krampachtig dicht bij haar in de buurt. Nee, dat bedoelt en wilt niemand hebben, hoor.
De scene bij de ouders vond ik ook totaal overbodig en dat hij dan eerst daar niet heen wilde gaan begrijp ik heel goed. En dan een persoonlijk stukje waar ik me aan ergerde was dat zij aan het huilen was om hoe hij met zijn moeder en stiefvader omging. NOT YOUR PLACE dame. Zeker niet als je daar maar 1x geweest bent en je kennelijk totaal de familie geschiedenis negeert (want hij vertelde haar toch duidelijk hoe zijn moeder eerst was en het is logisch dat je daar als volwassen vent wat moeite mee zou kunnen hebben). Nou ja goed, wat ik al zei, persoonlijk.
Ik vond het eind wel weer lief, ik had eigenlijk verwacht dat hij zijn ex weer zou zien, omdat de kern van zijn probleem misschien nu was opgelost..?

Bijzondere film, moest ook een beetje aan Stranger Than Fiction denken. Maar het is natuurlijk een heel goed concept en in Ruby Sparks is het erg geestig uitgewerkt. Moet ook wel zeggen dat ik zelf een beetje betoverd was door Zoe Kazan als Ruby. En Paul Dano speelde ook vrij goed. Al moest ik het meest lachen om Banderas, bijzondere acteur is dat. De film heeft een hele fijne vibe over zich, en is absoluut niet de standaard romkom.

4*

Aardig filmpje, met een origineel plot. De film weet echter niet de hele tijd te boeien. Het begin en einde van de film zitten prima in elkaar, het middenstuk is echter minder sterk en soms zelfs saai. De twee hoofdrolspelers doen het prima, de bijrol voor Antonio Banderas vond ik niet zo geslaagd (te overdreven). De film kijkt aardig weg, maar echt bijzonder is het niet.

Wat een heerlijk filmpje is dit zeg.

Ik heb een zwak voor films waarin een underdog een meisje vindt dat hem gelukkig maakt. Wordt vaak vertolkt door een actrice waar je dan ook verliefd op wordt. Misschien is het in het geval van Kazan minder dan een Alice Eve (She's Out of My League), Mary Elizabeth Winstead (Scott Pilgrim vs. the World) of Zoey Deschanel (Yes Man), maar nog steeds erg leuk.

Paul Dano (zeg het al langer, grote toekomst) speelt fantastisch en ook personages als Harry, hun moeder en haar vriend (Antonio!!!) zijn erg fijn om naar te kijken.

Fijn lief romantisch filmpje.

Misschien is het niet het verhaal op zich dat echt die woorden verdient, maar de warme gloed die er over hangt bevalt me wel. Want het verhaal is meer een parabel op volwassen worden en iemand zichzelf laten zijn, in haar waarde laten, ruimte geven.

Paul Dano is prima als de geniale brilstudent die nog een heleboel te leren heeft over het leven. Zijn lerares Zoe Kazan heeft zichzelf een heel goed passende rol aangeschreven, echt een meisje om van te dromen - zeker niet de mooiste meid in de film, maar hoe belangrijk is dat nou eigenlijk. Samen zijn ze ook nog eens vertederend grappig, zelfs als ze ruzie hebben en de donkere onderlaag zichtbaar wordt.

Antonio Banderas heeft een leuk rolletje - bijna een cameo. En zo doen er nog wat ouwe rotten mee in een klein rolletje. Dat geeft dan haast weer zo'n incrowd-sfeertje - gelukkig stoort het nog net niet. En het stoort me ook niet dat de film een beetje indut - en is dat eigenlijk wel zo, het bezoekje aan de ouders is tenslotte eigenlijk spannend genoeg als je je inleeft in de situatie.

En misschien is dat wel het sterke punt, dat het allemaal zo ontzettend herkenbaar is - als je even door de letterlijke bovenlaag heen kijkt. Wat ik al zei. Fijn filmpje.

Een nieuwe film van de makers van Little Miss Sunshine, mét Paul Dano en Zoe Kazan, die ik zelf erg leuk vond in Happythankyoumoreplease van Josh Radnor (en het tot mijn grote verbazing, zo zag ik bij de aftiteling, geschreven heeft!); daar had ik zin in! Ik ben op zulke momenten blij met MovieMeter, die hem op de frontpage had staan, anders was ik er vast pas jaren later achtergekomen.

Weer een film over een 'quirky meisje wiens problemen en tekortkomingingen haar juist leuk maken', zoals er al zoveel indiefilms zijn, maar het verfrissende is dat de film daar zelf kritiek op levert met een opmerking van Calvins broer: 'They're not real'.

Ik vond Calvin meteen zo'n likeable personage en alles was zo goed geacteerd, dat ik al geemotioneerd raakte op een half uur in de film, toen hij wist dat ze echt was. Toch best knap dat een film dat weet te bereiken. Sowieso vind ik Paul Dano geweldig in deze rol.

Alles kijkt vervolgens heerlijk weg (behalve het tripje naar de ouders), het hele gegeven dat hij haar gemaakt heeft wordt prima benut, wat een hele hoop leuke scenes oplevert, maar de bijna thrillerachtige scene tegen het einde gaat er niet helemaal in bij me. Ik vind het nogal lastig te plaatsen waarom hij ineens doordraait en haar vanalles laat doen. Uiteindelijk wringt er toch iets, vind ik het hele gegeven niet helemaal 100% uitgewerkt. Ben het ook wel eens met sommigen hier dat het sombere soms teveel gaat overheersen.
Het einde is voorspelbaar, maar wel op een heerlijke manier, je hoopt stiekem al dat het zo eindigt.

Lang niet zo'n leuke film gezien. Hoop op nog meer pareltjes van deze twee regisseurs, wat kunnen zij goed uit de voeten met het scheppen van personages en het creeëren van een lichte en dramatische sfeer ineen.

Dikke 4*, met groeipotentieel.

Net zoals hoofrolspeler Calvin (Paul Dano) moeite heeft om een nieuw boek te schrijven na het overweldigende succes van zijn debuutroman hebben de regisseurs van Ruby Sparks moeite om na het succes van hun debuutfilm Little Miss Sunshine uit 2006 een tweede maal te kunnen overtuigen. Het script (geschreven door hoofdrolspeelster Zoe Kazan) zit vernuftig in elkaar en er zijn veel rake momenten, zowel grappig als emotioneel, maar toch is de film als geheel niet erg sterk. Daar is het uitgangspunt gewoonweg iets te beperkt voor en de uitwerking van het gegeven te langdradig. Pas tegen het einde wordt de juiste snaar geraakt. Dano en Kazan zijn uitstekend, aangevuld door een prima supporting cast, maar dit blijft een typisch gevalletje 'the difficult second album'.

Knap schrijversdebuut van Elia Kazan's kleindochter Zoe, die met haar vlammende haar ook nog eens nadrukkelijk aanwezig is in de film. Best een aardig komedie met een origineel idee, al ging ik mij van lieverlee steeds meer ergeren aan het gedrag van Calvin, maar dat was volgens mij ook de bedoeling. Best onderhoudend, te meer omdat de hoofd- en bijrollen prima worden ingevuld, maar niet direct een film die lang zal blijven hangen ondanks het gave einde.

Een film met een originele inval. De hoofdpersoon was in mijn ogen totaal niet sympathiek en hoopte geen moment dat het goed met hem af zou lopen. Ook die dialogen waren slapjes en nergens wist de film ECHT lekker op gang te komen.

Toch keek de film redelijk lekker weg, omdat er soms wel een leuk gevonden scène tussen zat. Op het einde had ik het gevoel dat de film in een psychopathische horrorfilm zou veranderen. De bijna laatste scène hielp dan ook absoluut niet mee op sympathie voor de hoofdpersoon te krijgen en te hopen dat het allemaal nog goed zou aflopen. Absurde liefde. De toespraak van de hoofdpersoon op het einde wist ook totaal geen gevoelige snaar te raken.

Ze hadden meer met dit concept kunnen doen (liever iets meer richting 'feel good').

2 sterren!

Aardige film waarin een jonge schrijver verliefd wordt op een door hem zelf geschreven personage. Een redelijk origineel gegeven (wat vergelijkbaar met Stranger than fiction). De film gaat zeker niet voor de gemakkelijke grappen en is verder goed uitgewerkt. Ietwat langdradig. Een leuke cast waarbij Zoe Kazan ook verantwoordelijk is voor het script.

Frisse, romantische en fantasierijke komedie. Ontspannende en zeer genietbare ode aan de romantiek.

Grappige komedie met een beetje een origineel idee, al is het zeker niet de enige komedie waarin een vrouw als het ware wordt ontworpen.

Onderhoudend en leuk, verder niet heel erg bijzonder en wel heel voorspelbaar. Dat het van de makers van Little Miss Sunshine is wordt puur voor marketingdoeleinden geroepen, deze film is heel wat anders en het nivo komt niet in de buurt.

Ondanks dat blijft het een onderhoudend en luchtig filmpje.

Een soort Solaris meets Pygmalion, maar dan met een twist. Veel humor, een paar overbodige en enigszins karikaturale personages die toch wel vermakelijk zijn omdat ze worden gespeeld door sterren die weten hoe ze voluit moeten gaan zonder de plot of de hoofdrolspelers te overweldigen, en met een einde waarin de film éven donker durft te worden zonder daarmee een redelijk happy end uit het zicht te laten verdwijnen. Eindelijk zie ik Dano ook eens in een rol waarin hij mijn volle sympathie heeft, en nu zie ik pas wat een goede acteur hij is (hetgeen ik natuurlijk al veel eerder had kunnen weten, maar de scherpe randjes van zijn personages stonden nog wel eens in de weg). Een erg leuke verrassing met een ontroerend laatste bedrijf.

“I'm not writing about you. I wrote you.”

Originele film die luchtige romantiek achteloos combineert met een diepere boodschap over vrije wil en het bijna perverse streven naar perfectie. Want het klinkt zo mooi, je fantaseert over je droomvrouw en opeens staat ze voor je. De droom van iedere man toch? En dat ze zelf geen vrije wil heeft (tenzij je dat typt op je typemachine) ach, het is wel zo gemakkelijk.

Iedereen voelt aan dat deze situatie niet lang houdbaar is en uiteindelijk komt Calvin (de weer fantastische Paul Dano) daar ook achter. Want het is toch eigenlijk veel leuker als je uit vrije wil verliefd op elkaar wordt zonder fantasierijke interventie? Het intelligente script van Zoe Kazan (hier droomvrouw Ruby) laat dit op een mooie wijze zien en het einde is schitterend gekozen en vooral levensecht.

Heerlijke film met een interessant onderwerp. Goed geacteerd en een prachtig einde. Een modern sprookje met een mooi sprookjeseinde.

Verrassende leuke fantasievolle film met een interessant onderwerp gecombineerd met een vleugje romantiek en komische elementen en niet te vergeten is er ook nog een mooie boodschap in het verhaal verwerkt. Kom je niet zo vaak tegen in dit genre. Fijn cast, vooral Zoe Kazan als Ruby vond ik erg overtuigend en innemend. 7/10

Geniale film.

Zoe Kazan en Paul Dano zijn echt een top koppel. Zowel in deze film als in het echt, sinds 2007 samen zijn. Geweldige chemie hebben ze.

Ontzettend boeiende film. Zelfs ondanks dat hij 104 minuten duurt toch net te kort is na mijn gevoel.

Compleet verrast. Wat een geweldige film. Misschien zelfs voor in mijn top 10.

Verrassend leuke film! Doet qua gegeven wat denken aan het eveneens leuke Stranger than fiction. Dano en Kazan spelen beide sterk en ook het personage van Messina is fijn, een echte broer. Grootste minpunt is het familiebezoek. Dit is denk ik vooral grappig bedoeld, maar mist de plank en het voegt voor de verhaallijn ook weinig toe. Desalniettemin een aanrader

Calvin Weir-Fields [Paul Dano] zit vast in het verleden. Hij worstelt met een opvolger van zijn bestseller en heeft na de stukgelopen relatie met Lila [Deborah Ann Woll] zijn hoop op de liefde opgegeven. Zijn psycholoog [Elliott Gould] adviseert hem om een verhaal te schrijven met een rol voor de ideale vrouw. Ruby Sparks [Zoe Kazan] begint als een fantasie dus Calvin is geschokt wanneer Ruby in levende lijve verschijnt … en dat hij haar met zijn typemachine kan laten voldoen aan zijn eisen. Wat begint als een droomrelatie blijkt niet zo ideaal als Calvin had gehoopt. Dano en Kazan zijn uitstekend in de hoofdrollen in deze originele romantische komedie met amusante bijrollen van Annette Bening en Antonio Banderas als Calvins moeder en stiefvader.