De Rouille et d'Os (2012)

Redelijk confronterende film waarbij de rauwe kantjes afgewisseld worden door emotionele momenten. Ik vond het enorm realistisch overkomen en gelukkig niet te sentimenteel gebracht. Kudos voor zowel Marion Cotillard en Matthias Schoenaerts die een gecompliceerde relatie starten in deze film en dit op een geloofwaardige manier neerzetten.

3.5*

en toch 3,5* ...wij begrijpen het...

Scherp commentaar, en zo zie je maar hoe voorzichtig te moet zijn met woorden. Na herzien van de film opgewaardeerd van 2 naar 3.5 (ik heb slechts 4 cijfers) dus vandaar.

Degelijk drama dat af en toe wat te veel hooi op z'n vork neemt, en soms te snelle tijdssprongen maakt.

Gelukkig zijn daar twee geweldige acteurs die de film ruim boven het gemiddelde niveau tillen.

Helaas zijn daar ook de laatste vijf minuten die eerst over-dramatiseren, en even later over-romantiseren.

Toch iets waar ik over een paar jaar met plezier nog eens naar kijk.

Een alleenstaande vader die het moeilijk heeft om de eindjes aan elkaar te knopen ontmoet een orkatrainster die een verschrikkelijk ongeluk krijgt. Hij is nogal een bruut.

Matthias Schoenaerts en zijn tegenspeelster zetten een fraai stukje acteerwerk neer.

Ik vind het een mooie, sterke film.

Verwacht geen spektakel of denderende actie, hoewel er wel een paar brute boksscene's in zitten.

En een aparte soort van romantiek.

Op momenten een hele sterke film waarbij de losse camera goed werkt en zeer indringend overkomt. De toon is ook fijn, sfeer oké en de acteurs prima. Schoenaerts is een wat kleurloos acteur maar niet onsympathiek en is hier goed gecast. Cotillard is de betere actrice en weet er ook wat van te maken al is haar turn van volledig zielig naar levenslustig wel iets te snel. Al ligt dat vooral aan de regie. Wat de regie wel goed doet is echt een karakterstudie maken van iemand die leeft vol dierlijke instincten en iemand die daar heel goed op gaat en dat allicht ook nodig heeft al is haar rol wel wat genuanceerder.

Het laatste halfuur zakt de film wat weg als het allemaal wat minder draait rond de centrale relatie van Schoenaerts en Cotillard. Er zit af en toe ook te veel in gestopt voor extra dramatiek of om de plot vooruit te helpen, denk aan dat gedoe met de beveiligingscamera's maar ook de finale met dat zoontje. Dat soort zaken weerhouden de film van een hogere score die de film op veel momenten zeker zou verdienen. 3,5*.

De romantiek wordt hier in een harde wereld op een niet alledaagse wijze in beeld gebracht. Want wie roze bloemetjes en zoete geurtjes verwacht komt hier bedrogen uit. Welkom in de grauwe wereld van Alain, die samen met zijn zoontje zijn leven een herstart moet zien te geven. Hij is daarbij omringd door sluwe types en weet het hoofd boven water te houden met schimmige baantjes en illegale activiteiten. Daarbij loopt hij Stéphanie tegen het lijf en hun relatie is zeer boeiend omdat ze onderling enorm verschillen. Daarbij hebben zij elk hun persoonlijke uitdagingen. Dit levert genoeg mooie scenes op en de film kiest daarbij zeker niet voor de gemakkelijkste weg. Dat het eind daarbij niet naar een echte finale toewerkt vond ik een gemis, verder was Rust and Bone dik in orde.