De Rouille et d'Os (2012)

Vanaf 14 juni in de bioscoop (Lumière)

Ik dacht eerst aan een remake van de Bende van Oss (ook met Schoenaerts).

Interessante cast.

Titel op IMDB is Rust & Bone

Rust & Bone (2012) - imdb.com

Dat is de internationale titel. De Belgische/Franse titel is De Rouille et d'Os.

Trailer (YouTube)

Nederlands ondertitelde trailer (YouTube)

Mooie poster!

bron: UGC - Facebook

Dit lijkt me echt een prachtige film. Prachtig verhaal en ik ben zeker dat dit een goede film gaat worden.

Feest! Ik heb een duoticket gewonnen voor de avant-première morgenavond in Gent!

Vreemd verhaal, maar het spreekt wel ontzettend aan.

FIlm krijgt blijkbaar gemengde kritieken bij de persvoorstelling in Cannes..

Sterk.

Mooi drama over twee mensen die niet meteen voor het geluk geboren lijken maar uiteindelijk wel steun en liefde bij elkaar vinden. De cinematografie is prachtig, net zoals de bijbehorende muziek. Het is een beetje een atypisch liefdesverhaal dat steunt op de fenomenale acteerprestaties van Cotillard en Schoenaerts die net als in Rundskop een erg dierlijke rol mag spelen, zij het dan dat zijn personage hier wat minder sympathiek is dan in laastgenoemde film.

Enig puntje van kritiek op de film als geheel is dat het soms wat te fragmentarisch is. Het lijkt eerder op verschillende momentopnames dan op een vlot samenhangend verhaal.

Maar verder een erg mooi ingetogen drama.

Matthias Schoenaert en Marion Cotillard schitteren in dit drama over twee mensen die door tegenslagen elkaar vinden en een bijzondere relatie met elkaar opbouwen. Over het algemeen positief over de film maar hij kon met niet meteen vastgrijpen waardoor ik een beetje de indruk begon te krijgen dat het allemaal wat langdradig begon te worden.

Ik denk dat Jacques Audiard er teveel een kunstwerkje probeerde van te maken door er wat teveel en niets aan het verhaal bijbrengende beelden aan toe te voegen. Pluspunt is wel de score van niemand minder dan Alexandre Desplat die samen met de acteerprestaties van Schoenaerts en Cotillard de film dragen.

Ik hou zeer van Jacques Audiards filmstijl en zijn "De battre mon coeur s'est arrêté" behoort voor mij nog steeds tot de sterkste films van het laatste decennium.
Als Belg was het bovendien al een tijd uitkijken naar deze film, want ik geloof dat we allemaal wel een beetje mee aan het supporteren zijn voor Schoenaerts carrièrevlucht

"De Rouille et d'Os" is een zeer mooie film, waarvan de sterkste/mooiste scènes zich - naar mijn aanvoelen - echter in het eerste deel situeren. Het einde van de film had ik graag anders gezien (zo was het misschien beter geweest mocht Ali zijn zoon niet meer hebben kunnen redden; zijn allesverwoestende vuisten die toch niet in staat bleken om "het ijs te breken" tussen hem en zijn dierbaarste bezit, nl. zijn zoon. Het had naar mijn mening een mooi dramatisch einde kunnen opleveren.), en het is zeer jammer dat de laatste 10 minuten me niet compleet wisten te overdonderen/charmeren.

Jacques Audiard is een zeer begenadigd cineast: vooral in het eerste deel viel me op hoe hij met kleine "tussenshots" (van bv. een scooter die langs de kuststrook rijdt) zoveel kan bijdragen aan het gevoel en de sfeer van de film. Hij lijkt me iemand die zijn beeldtaal beheerst, en weet hoe je deze optimaal kunt benutten. Ook de wisselwerking tussen beeld en geluid/muziek vond ik zeer sterk, net zoals de ijzersterke opbouw van bepaalde scènes (bv. het ongeluk tijdens de orcashow. Net als in zijn vorige films kan hij op heel subtiele wijze enorm veel onderhuidse spanning en dreiging in zijn sequenties stoppen. Wederom petje af voor Audiard dus.
Ook voor de acteurs trouwens, zowel Schoenaerts als Cotillard acteren zeer goed. De andere acteurs vallen niet in het bijzonder op, maar blijken ruimschoots te voldoen.

Na ruim een uur had ik de 4* al klaar; daarna begon de film zowel op verhaaltechnisch en visueel vlak wat steken te laten vallen (of beter gezegd: het tweede deel wist niet altijd het schitterende niveau van het eerste deel te behouden) en zoals eerder gezegd vond ik het einde van de film niet 100% geslaagd.
Daarom nét geen 4*, maar toch wel een ijzersterke 3,5*. Zeker en vast een aanrader!


3,5*

Simpelweg verbluffende film. De regisseur verbreekt alle conventies van het melodrama en brengt ze terug tot leven in dit harverscheurende, soms onderkoelde maar altijd intense en zinderende verhaal. Het is een film die je niet loslaat tot dagen na de vertoning. Als geen ander slaagt de regisseur erin een rauw sociaal drama te verweven met onthutsend sprookje over twee verloren zielen. Een pluim ook aan beide acteurs die letterlijk de ziel uit hun lijf spelen en daarddor zo aangrijpend zijn in al hun eenvoud. Kortom: Grote cinema!! Run and go see it!!!!

Cinema.nl organiseert in samenwerking met distributeur Lumière een gratis voorpremière van De rouille et d'os, de nieuwe film van Jacques Audiard (Un Prophète).

De voorpremière wordt op zondag 10 juni gehouden in Pathé Tuschinski in Amsterdam.

Zien? Reserveer snel kaarten, want het aantal plaatsen is beperkt.

Voorpremière: De rouille et d'os - Cinema.nl Voorpremiere

Gister een sneak preview gehad van deze film. Een mooie film met zeer goed en overtuigend acteerwerk door Cotillard en Schoenaerts. Het is niet helemaal mijn genre waardoor ik waarschijnlijk wat minder onder de indruk zal zijn dan anderen, maar de film mankeert naar mijn mening weinig, is visueel mooi en wist me op momenten best te ontroeren. Daarom 3,5*

Het was trouwens wel opvallend en grappig dat het met name de vrouwen in de zaal waren die sterk reageerden op de lompe acties van Schoenaerts' personage.

Marion

Erg jammer dat de Pathe deze film alleen uitzend in Den Haag, Rotterdam en Amsterdam.

Indrukwekkend. Tenminste dat is toch wel het gevoel dat overheerst, want hoewel het een rauwe film is, is-ie toch ook best wel sentimenteel. Audiard houdt het geheel nét op de rails, want een melodrama zou ik het niet willen noemen, dus dan heb je met dergelijke verhaal ontwikkelingen al gauw dat het te klef en zo wordt. Vond de muziek ook juist één van de mindere elementen van de film - daardoor. En dat einde in de Vogezen in sneeuw en ijs had niet per sé gemoeten en het allerlaatste stukje met de hereniging bji het boksgevecht ook niet maar de film kon het hebben door de oprechte toon die het al de hele tijd uitstraalt en wat dat betreft was het zeker geen stijlbreuk.

Iets meer durf in de vorm had de film zeker goed gedaan. Zo’n opening (met de productiemaatschappijen en de titel) was prachtig en komt qua vorm later alleen terug met de orka’s. Veel meer kritiek dan wat hierboven staat heb ik dan ook niet, want buiten dat was er wat betreft kadrering en montage toch veel te genieten. Zoals de meesten hier ben ik onder de indruk van Schoenaerts, maar zelfs ook voor het eerst van mijn leven van Cotillard. En hoewel Armand Verdure, die het zoontje Sam speelt, niet heel veel hoeft te doen is hij zeer aandoenlijk in zijn natuurlijkheid. Geeft de vader-zoon scènes erg veel diepgang vond ik. Echt prachtig – keer op keer. Maar de topscène was wel de eerste keer dat Ali en Steph in zee gaan zwemmen. Schoenaerts deed in zijn charmante onbehouwen sulligheid als jonge onverantwoordelijke vader met vrijheidsidealen me sterk denken aan Patrick Dewaere.

Als dit al buiten de prijzen viel in Cannes dan zou ik de competitie toch niet gemiddeld willen noemen denk ik…

Uit Cannes hoorde ik bijna alleen maar lauwe berichten over deze film. Daarom verbaasd het me dat hij nu alleen maar sterke recensies krijgt, al gebeurt dat natuurlijk wel vaker bij Cannes.

Krijgt zelfs 100% positieve recensies in de NL media: Popcornmeter

Ook bijna unaniem dat het einde als stijlbreuk of als 'too much' wordt ervaren. Vond dat zelf nét aan gaan en ben het vooral met De Volkskrant eens dat dat grotendeels (alleen) aan Schoenaerts te danken is. Audiard heeft zijn sporen vooral daarvoor verdient in de scènes met Cotillard met name nadat Schoenaerts haar een keer in de Annexe-disco achterlaat

Dan waren de mensen die jij gesproken / beluisterd hebt niet representatief, want deze film werd in Cannes vrijwel unaniem met positieve reacties en recensies ontvangen. Dat De Rouille.. geen prijs won, werd algemeen gezien als de grootste verrassing op de slotdag (naast het feit dat Reality de Grand Prix won).

Prachtig rauw maar raak drama. Het wat vreemde verhaal over orkatrainster die invalide wordt en vervolgens manager wordt bij illegale gevechten zorgde toch voor wat reserves bij mij. Volkomen onnodig natuurlijk want met Cotillard en Schoenaerts in de hoofdrollen kon dit alleen maar goed aflopen.

Zij zijn wat mij betreft ook de reden dat De rouille et d'os zo goed is geworden. Want zijn twee glansrollen. Imponerend hoe Cotillard dat gevoel van onzekerheid en gemis weet uit te drukken en Schoenaerts weet prachtig een een man zonder verantwoordelijkheidsgevoel die niet nadenkt over consequenties toch sympathiek te maken.

Enige kritiekpuntje is voor mij einde. Vond dat minste deel van de film. Maar omdat het in deze film vooral de weg er naar toe is die telt, deerde me dat eigenlijk niet eens is zo veel. Mooi en meedogenloos tegelijk. Ik zie het niet vaak.

Voor de liefhebber hier trouwens een uitgebreide recensie: Recensie: De rouille et d?os (14 juni) « Tim's Filmblog - filmmad.wordpress.com

Verrassende film. Had er vooraf niets over gelezen en ook hoofdrolspeler nog nooit gezien. Marion Cotillard, prachtige vrouw en goede acteerprestatie. Met dank aan mijn lieve neef die me trakteerde op deze film. Oh ja, hoe doen ze dat toch met die benen. Zo echt!

Mooie film die zeker niet af doet aan zijn voorganger...

Goede film, die belangrijke laatste scene zal in mijn geheugen gegrift blijven. Hypnotiserend!

Klasse!

Voorganger?