De Rouille et d'Os (2012)

Als matig liefhebber van drama vond ik het een prima film. Opnieuw een goede sfeer neergezet door Jacques Audiard, ,met uitstekend acteerwerk , een mooi verhaal en dito einde. Maar zonder deze film tekort te doen, gaat mijn persoonlijke voorkeur toch uit naar Un Prophet.

Kon mij ook niet boeien.

Redelijk rauw en kil drama met goede acteerprestaties. Alleen het inlevingsvermogen voor de kijker is wel ver te zoeken... (beetje emotieloos) Jammer!

*3.25

Waardeloze film, die langdradig was en waar je met de hoofdrolspelers geen band kreeg. Liet me eigelijk leiden door de positieve reacties.

Prachtig rauw geschoten drama met weer geweldige rollen van de Belg Matthias Schoenaerts en de mooie Franse Marion Cotillard. De scene op het bevroren meer was echt top verder vond ik het einde juist wel mooi...

Best een aardig drama filmpje, maar helaas was het ook een gatenkaas. Het einde kwam net zo plots en onverwachts als het begin waarbij Alain Stephanie ontmoet . Weinig uitleg bij de gebeurtenissen. Dat doet de film niet heel erg goed.

Hoe ze dat trouwens met die benen hebben gedaan ... geen idee, maar het was indrukwekkend en zorgde voor een aantal aandoenlijke scenes!

@t SnakeDoc:De benen inderdaad! ik dacht meteen aan Luitenant Dan in Forrest Gump. Heel knap hoe ze dat hebben gedaan. Ik heb ook geen idee, wellicht is er iemand die daar meer over weet op MM. Onderzoek op het internet word ik niets wijzer van.

LINK misschien? er wordt wel wat over verteld, maar niet echt duidelijk (vind ik) meer een interview.

Marion Cotillard: I haven't lost my legs, but I have lost and I have felt pain - Features - Films - The Independent - independent.co.uk

Ik heb ook geen idee, ik hoop er op de blu-ray iets over te vinden.

Mooi drama en goed geacteerd. Eindelijk weer eens een film met inhoud en goede karakterontwikkeling. 3.5

Prachtfilm, mooie beelden en erg goed geacteerd! Het einde was een beetje kort door de bocht maar niet zo storend dat het teleurstellend werd!

Het realistische, indringende, confronterende, gelaagde en levensechte melodrama boeit de volle twee uur. Het vertelde liefdesverhaal is modern, moedig en in zijn fascinerende rauwheid (zeer) emotioneel. De vertelwijze wordt echter nooit sentimenteel (daar dragen de korrelige beelden aan bij). Bijzonder is dat de personages nauwelijks worden uitgerust met een verleden, Ali bijvoorbeeld lijkt uit het niets op te duiken: voor hem geldt slechts het heden. De personages zijn op zoek en vinden een menselijke verhouding. De camera's zitten dicht op de huid van de acteurs. De cast speelt sterk en Matthias Schoenaerts en Marion Cotillard overtuigen: ze zijn realistisch en tegelijk krachtig en ingetogen, waarbij de laatste moest zien te spelen met digitaal geamputeerde benen.

Het had me niet verbaasd wanneer deze film de Belgische inzending voor de Oscars zou zijn geweest, maar ik heb begrepen dat dat de mij onbekende 'A Perdre la Raison' is.

Prima melodrama met een sterke soundtrack. Weliswaar niet geheel geloofwaardig en zijn de karakters niet identificeerbaar, wordt het goed gespeeld.

Koel, rauw drama, door sommigen als afstandelijk ervaren maar door mij totaal niet. De vreemde relatie tussen de hoofdpersonen uitstekend gespeeld door de acteurs Schoenaerts en de schitterende Cotillard.

Rauwe film over door het leven getekende mensen. Het verhaal wordt hier en daar met grote sprongen verteld, waardoor je af en toe het gevoel krijgt wat gemist te hebben.

Erg mooie rollen van Marion Cotillard (volgens critici “Oscar-waardig”) en Matthias Schoenaerts.

Gelet op de lovende kritieken toch niet helemaal de film, die ik verwacht had.

Een onwaarschijnlijk verhaal over een straatvechter die een orkatrainster ontmoet waarvan haar benen geamputeerd worden bij een ongeval met de orka's. Daarnaast heeft hij ook nog eens te maken met zijn zoontje die hem opgezadeld wordt.

Voor mij voelde het allemaal soms te geforceerd en toevallig aan. Ik noem maar de verborgen beveiligingscamera's die Ali installeert en de oorzaak zijn waarom zijn zus ontslagen wordt. Tegen het einde aan als Ali en zijn zoontje op het ijs spelen en zijn zoontje er in een moment van onoplettendheid doorheen valt. Dat zie je als kijker toch ver van tevoren aankomen? Ik in ieder geval wel.
Aan de andere kant misschien zoek ik er ook wel teveel achter.

Gelukkig wordt het onwaarschijnlijke verhaal ruimschoots goedgemaakt met het sterke spel van Matthias Schoenaerts en Marion Cotillard, hoe hun personage met hun drama omgaan en de schoonheid waarop deze film is geschoten.

Alleen jammer dat het einde iets te snel afgeraffeld wordt. Ik had graag gezien hoe Alain en Stéphanie weer hun band opbouwden.

3,5 Sterren.

Er bestaat nog al verschil tussen de meningen hier over het realistische gehalte van de film, merk ik. Qua verhaal lijkt het wel wat op de Champ of recenter Real Steel, maar ik zal deze binnenkort eens gaan bekijken.

Real Steel? Nee totaal niet, dit is een drama en geen actiefilm.

inderdaad, geen real steel.

Deze film is niet te vergelijken met andere (qua sfeer, style etc..) , uniek in zijn soort?

Is wel te vergelijken met het werk van bijvoorbeeld Iñárritu.

Nou je het zegt, heeft wel iets van Biutiful weg (de style en sfeer).

Mooi drama met Marion Cotillard en , Matthias Schoenaerts in een film die me van het begin tot het eind boeide.

Lekker rauw en geen doorsnee.

Mijn mening zeker een aanrader!!!

De vergelijking met Iñárritu ontgaat me helemaal.

Vond het spel van Matthias Schoenaerts geweldig.

Mwa.... op zich geen slechte film maar zo goed vind ik `t nou ook allemaal weer niet. De film blinkt eigenlijk nergens in uit. Het verhaal kabbelt rustig een beetje voort zonder dat er echt interessante dingen gebeuren. Ik was hier eigenlijk niet zo van onder de indruk. Ook jammer dat de gevechten niet goed in beeld worden gebracht. En waarom het genre mysterie erbij staat mag joost weten. Acteerwerk is wel dik in orde. 3 sterren

Helemaal eens met Pazmaster.

Zeer boeiend en aangrijpend drama, prachtige personages met dito invulling. Dikke aanrader wat mij betreft.

Matthias Schoenaerts zet een machoman neer die x aantal vrouwen poept, zijn 5 jarige zoon x aantal keren slaat en straatgevechten wint voor de kost, maar hij doet 't wel met klasse. Marillon Cotillard, misschien wel de bekendste Franse actrice in Hollywood staat hem bij als een mooie vrouw die orca's traint en moet leren omgaan welke risico's dat inhoud. In een Zuid-Franse setting.

Op zich een aardig concept, maar de drama slaat de dynamiek K.O. Het ziet er allemaal fraai uit, die palmbomen en witte flatgebouwen aan de overbevolkte kust. Maar het blijft uiteindelijk redelijk standaard en de film schiet nooit opvallend of voyant uit de hoek. Er zitten wel een paar scènes in die enorm mooi zijn gefilmd, maar echt uitzonderlijk in de filmindustrie zijn die al niet meer, want ook Amerikaanse films komen steeds origineler uitpakken. Het "bovenop een zware, zware, oké zware tegenslag komen" idee achter een film is al meerdere keren beter uitgewerkt maar blijft het favoriete concept voor de Europese regisseurs. Na een tijd komen films zoals deze onder andere afgezaagd en flauw over terwijl er veel meer in had gezeten. Gelukkig wordt er goed gebruik gemaakt van de steengoede acteurs. Blij dat een Belg eindelijk carrière is aan het maken in de buitenlandse film industrie, en Marillon Cotillard zet weer een echte kwaliteitsrol neer zoals wel vaker. Muziek keuze is niet altijd op z'n best, te veel Bon Iver, samengegooid met wat andere alternatievere pop hitjes waarmee je gebombardeerd wordt zodra je naar Studio Brussel luistert.

Het valt al bij al nog mee, maar echt een sterk stukje cinema is 't niet. Daarvoor is 't allemaal te weinig vernieuwend en verassend en zijn sommige scènes in de film eerder saai om naar te kijken en er volle aandacht bij te houden.

Film thuis gekeken. Mening? Overdaad aan sex, het geweld en verdriet prachtig door de film verweven. Een sterke, harde film die je op sommige vlakken ook zeker raakt. Hierna laten zien aan mijn Franse schoonvader. Die heeft 'm na twintig minuten uitgezet met de woorden: "weer zo een typische Franse film. Achterlijk veel geweld en er wordt veel te veel in "gejoekeld".

3,5 étoiles.

Krachtig en rauw drama met twee ijzersterke hoofdrolspelers!

Dat rauwe keert ook in het visuele terug: de scènes van de straatgevechten zijn rauw en hard.

De ontwikkeling van het verhaal is zeker niet origineel te noemen en de finale is voor mij de tegenslag teveel maar dat neemt niet weg dat dit krachtige cinema is gedragen door een sterke regisseur en twee toppers in de hoofdrollen

Een erg mooie film toch wel en driemaal is scheepsrecht, zo blijkt maar weer.

Bij zijn eerste twee films, die ik van Audiard zag, was ik gedeeltelijk vaak wel geboeid, maar ontbrak er toch telkens iets aan, waardoor het net niet top werd. De Rouille et d'Os heeft de elementen gelukkig wel en beviel me erg goed. Ik had er van tevoren ook wel iets van verwacht. En als die verwachtingen dan uitkomen, is dat alleen maar mooi.

Marion Cotillard en Matthias Schoenaerts leveren in ieder geval erg sterke acteerprestaties. Ondanks hun soms letterlijke tekortkomingen, weten zij sterke personages te creëren. Ze maken hun personages erg menselijk, die toch al snel op mijn sympathie wisten te rekenen. Vooral Schoenaerts is echt indrukwekkend goed.

Audiard weet er op momenten een sfeervolle film van te maken. Hij brengt het zomerse weer stijlvol in beeld, met fijne bijpassende hedendaagse muziek. Er zitten een paar erg mooie scenes in, waarbij het moment dat Cotillard en Schoenaerts voor het eerst in de zee gaan zwemmen, toch wel de mooiste was.

Ik ben het met sommigen hier eens, dat het einde niet het beste deel was. Ze komen wat gemakkelijk weer bij elkaar, en het ongeluk met het jongetje, kan de geoefende kijker ook wel zien aankomen. Het is een klein puntje van kritiek op een fijne, rauwe en vooral heel eerlijk ogende film. Drama zoals het hoort, met echte, goed uitgewerkte personages en zonder vals sentiment.

4,0*