Les Misérables (2012)

Ik heb de film nog niet gezien en hou persoonlijk niet erg veel van zingen in een film. Aangezien er in bijna de hele film gezongen wordt wil ik vragen of het ondanks het zingen wel een mooie film is? Hebben meer mensen hier ervaring mee?

Dat hoeft gelukkig ook niet op de site . Ik heb echter wel een korte toelichting gegeven.

The Phantom of the Opera vond ik buiten het visuele geweld bijzonder matig. Eigenlijk vooral omdat praktisch alles gezongen werd. Hier vond ik het juist geweldig goed werken.

Film zag er mooi uit...zaten wat prima stukken, maar het was voor mij ook weer een bevestiging waarom ik nooit een musical kijk. Het is mijn genre gewoon niet. 160 minuten achter elkaar zingende mensen...dat trek ik gewoonweg niet. 2,5 ster

Film, film? Is er ergens een film te bekennen dan? Mijn god wat is dit ongelofelijk slecht. Ik kan hier gewoon niet naar kijken. Dan zijn de Ernest films nog wel beter.

Dit soort 'zang' theater films zijn denk ik gewoon niet voor mij weggelegd.

1* Dan maar weer.

Les miserables,

Een top film! spannend, een goed verhaal en de acteer prestaties waren uitmuntend.

Ik vind russel crowe samen met hugh jackman er echt bovenuit steken. Vooral Russel, wat een special zang stem heeft die man.

Daarnaast was 'I dreamed a dream' van Anne Hathaway prachtig gezongen. Het tempo zit er goed in en de 160 min. vlogen voor mij voorbij. Ik denk wel dat je van dit genre moet houden anders zal hij snel gaan vervelen aangezien er geen normale conversaties zijn zonder zang.

4*

Prachtige film! Ik kan niet zeggen waarom, maar de film raakte me.

In het begin dacht ik wel: oh god, alles gezongen, dat trek ik niet. Maar gaande weg, viel dat gevoel weg. Als je dus echt niet van musicals houdt, zal deze film, die inderdaad wel neigt naar zangtheater, je niet bevallen. Toch werkt het hier heel goed!

Je kan er veel van zeggen, maar niet dat het slecht is. Je houdt er misschien niet van, maar da's echt wat anders. Het is een topper in z'n genre! (vind ik)

3,61???

Wat een drastische en onterechte daling van het gemiddelde ineens.

Ik heb de film zaterdag gezien en werd overdonderd op een manier zoals geen enkele film, sinds the dark knight, in de afgelopen jaren heeft gedaan. Deze film is een juweeltje en behoord wat mij betreft tot de categorie beste film musicals die ooit op het witte doek zijn verschenen. Alle nummers komen op een meesterlijke wijze tot hun recht met als uitschieters: I dreamed a dream, Stars, Do you hear the people sing en One day more.

De film krijgt van mij de volle vijf sterren en ik hoop dat dit verschrikkelijke, onterechte gemiddelde snel weer een beetje wordt opgekrikt.

De film is gewoon een film die niet voor iedereen is weggelegd, zelf vond ik ook dat er dingen mis waren met de film

Ik werd doodmoe van de liedjes, maar ik moet bekennen dat die zooi wel blijft hangen zeg. Ik heb de hele dag ''On My Own'' in mijn hoofd en mijn vriend pest me telkens dag met: ''Look doooown, look doooown, and see the beggars at your feet.'' Ik vond het stiekem wel leuker toen Gavroche het zong, als ik eerlijk ben. Heerlijk jochie was dat zeg. Dus nu mompel ik de hele dag ook, met een heel overdreven accent ;

* How do you do? My name's Gavroche. These are my people, here's my patch. Not much to look at, nothing posh. Nothing that you'd call up to scratch. This is my school, my high society. Here in the slums of Saint Michele. We live on crumbs of humble piety. Tough on the teeth, but what the hell!

Think you're poor? Think you're free? Follow me, follow me! *

This movie messed me up.

Don't they know they're making love to one already dead...

Lang, heel lang heb ik uitgekeken naar Les Misérables. De eerste trailer vond ik al meteen prachtig en de tweede was dat ook. Dagenlang zat ik met de liedjes van de 25th Anniversary in m'n hoofd. Vooral Samantha Barks' versie van On My Own was schitterend on stage. Op Moviemeter zag ik dat de film uit zou komen op 10 januari en was er blij om dat ik niet al te lang meer moest wachten. Tot ik op verschillende sites zag staan dat 'ie pas vanaf 20 februari in de Belgische bioscopen zou draaien. Hier was ik erg boos om en ik kon niet wachten. Dus ik was erg blij toen ik op een site tickets kon bemachtigen voor de Avant-Première. Dus vanavond kon ik Les Misérables eindelijk bekijken. En wat een ervaring was dat!

De film neemt je mee naar Frankrijk uit begin 19de eeuw waar Jean Valjean zijn periode als slaaf heeft uitgezeten en hij op proefperiode mag. Hij volgt die echter niet en vlucht naar de bewoonde wereld. Een wereld vol miserie en problemen. In de stad ontmoet hij Fantine, een vrouw die haar werk heeft verloren en geld zoekt door bij de prostituees te werken om voor haar dochtertje Cosette te kunnen zorgen. Valjean neemt Cosette onder zijn hoede en probeert haar een goede jeugd te bezorgen. Als Cosette 18 is, ontmoet zij Marius, een rebel die de Franse revolutie wil starten...

Het verhaal is erg mooi en het werd ook erg mooi gebracht. De miserie die Frankrijk toen kende werd erg mooi in beeld gebracht met als voorbeeld Fantine, gespeeld door een geweldige Anne Hathaway. Haar I Dreamed a Dream was emotioneel, bezorgde me kippenvel en bracht me op het randje van huilen. En toen zij stierf kon ik het echt niet droog houden. De tranen zaten rond m'n ogen, maar ze rolden (nog) niet over mijn wangen. Het verhaal gaat verder en Cosette wordt geïntroduceerd. Ze was best aardig, maar in die scène steelden Sacha Baron-Cohen en Helena Bonham-Carter echt de show. Zij zorgden voor een komische noot tijdens al de melancholie. Hun Master of the House was echt op het randje van hilarisch. Doorheen de film bleven ze het luchtig houden. Dat mensen hun rol niet passend vonden kan ik best geloven, maar dat ze miscast genoemd worden kan er bij mij niet in. De film zou het waarschijnlijk niet redden zonder HBC. Wie kon Mme Thenardier anders vertolken? Niemand! Dan zakt de film een klein beetje in en wordt de zang een beetje te veel, maar wanneer Cosette ouder werd, kon de film opbouwen naar de climax. Het beste personage van dit deel (en misschien wel van heel de film) was zonder twijfel Eponine. Hoe zij On My Own zong was gewoon memorabel. Niet zo kwetsbaar als I Dreamed a Dream, maar toch een hoogtepunt in de film. Wat ik wel jammet vond, was dat niet het hele lied gezongen werd. Wel had ik ook hier kippenvel. En dan komt de climax: de revolutie en de avond ervoor. Red & Black was een fantastisch nummer en beeldde de voorbereiding op de revolutie erg goed uit. Het grote gevecht was ook een lust voor het oog en ik zat echt bijna te wenen van spanning. Je weet gewoon dat er iemand gaat sterven. De eerste die eraan moest geloven was Eponine. Hier zat ik echt verschrikkelijk hard te janken. Nog nooit is een sterfscène zo mooi en ontroerend op film gezet geweest (zelfs Titanic kan er niet aan tippen). Wat voor mij de doorbraak gaf en de sluizen openzetten was het lied erbij: hoe ze zong dat ze geen pijn meer voelde, dat alles oké is. En dan het feit dat ze het deed uit liefde voor Marius. Ik had echt medelijden met haar. Eponine had dan wel de mooiste sterfscène, er volgden snel erna een hele boel: Gavroche, Enjolras en nog een paar. Een voor één waren ze erg bedroevend, maar nergens liet ik een traan. Totdat Javert zijn badge op het lichaam van Gavroche legde. Toen stroomde het weer. Dan gaat het verhaal wat verder en je denkt dat het bijna gedaan zou zijn, maar dat is het niet. Dit kan goed zijn, maar ook slecht. In dit geval was het goed, want ik kon er echt geen genoeg van krijgen. En dan komt het verwachte: Javert die van de brug springt. Dit werd mooier en schokkender in beeld gebracht dan ik verwachtte. Toen zijn rug brak op die "barre" was niet wat ik zou verwachten in een film als deze, maar het was echt erg mooi. De dag na de revolutie was ook erg mooi. Eddie Redmayne's versie van Empty Chairs at Empty Tables was geweldig en ook hier moest ik weer huilen. En het epiloog was ook weer subliem. Toen Valjean stierf, deed het me vreemd genoeg niks. Maar toen Fantine erbij ging staan en hem verwelkomde in de hemel was het weer van dat. En toen ze allemaal op de barricade stonden was het echt ontroerend, maar toen ik Eponine erbij zag staan stroomde het weer. En ik was niet de enige: overal waar ik keek, zag je wel iemand een zakdoekje bovenhalen.

Het gezang was prachtig. Anne Hathaway en Sam Barks staken er met kop en schouders bovenuit. Maar ook Hugh Jackman en Russell Crowe, allebei geen ervaren zangers, zongen erg goed. Af en toe zat er wel een valse noot tussen, maar dit gaf het geheel enkel een nog ruwere uitstraling. Waar ik me wel aan stoorde, was Amanda Seyfried. Ik vind ze goed zingen, maar ze zingt vaak te hoog waardoor het niet altijd een feest is voor het oor. Eerder een wake-upcall. Eddie Redmayne als Marius Pontmercy had enkele prachtige nummers en kon die ook perfect zingen. Helena Bonham Carter en Sacha Baron Cohen hebben allebei al meegespeeld in een musical (Sweeney Todd) en dat valt eraan te zien. Ze hebben er duidelijk ervaring mee en hun stem is leuk om te horen. Dat er 95% van de film gezongen werd, was eigenlijk echt geen probleem. Ik vreesde er namelijk voor dat ik in slaap zou vallen zoals bij West Side Story. Gelukkig wende ik er snel aan en had ik er verder geen problemen mee. Ook een meevaller dat ik best graag musicals zie. In feite: er staan er drie in m'n top-10.

Visueel was de film ook erg mooi. De film begint al met een memorabele openingsshot: het schip. Gewoon prachtig. Het ziet er levensecht uit en het deed me echt geloven dat het zich afspeelde in Frankrijk 1815/1832. Tom Hooper heeft hier een echt plaatje afgeleverd.

Na het bekijken van Les Misérables kan ik twee dingen besluiten: Ten eerste is de film echt de beste film van 2012 en wordt het echt hopen dat de film wat Oscars in de wacht mag slepen. En ten tweede: Ik ben een echte huilebalk. Ik heb vanavond meer tranen gelaten dat in een geheel jaar. De film krijgt een erg mooi plekje in m'n top-10! Hopelijk stijgt het gemiddelde hier wat, want 3,63* is echt wel te laag voor een juweeltje als dit.

5*

Je spreekt in raadselen, welke dingen waren er mis?

Een hele mooie film Anne Hathaway was weer goed op dreef. Hugh Jackman was ook weer sterk in het musical film. Gewoon een aanrader. Love this movie

Eerste 3 kwartier is goed, daarna verliest de film focus en wordt het langdradig zonder ergens diep op in te gaan..maar de eerste 45 minuten tot Fantine,s dood waren erg goed

Haha, nou ik vond de eerste 3 kwartier al niet te pruimen....echt verschrikkelijk!

Het meest ergerde ik mij aan Russel Crowe....das g*d de Gladiator die daar als een kneus met een hoog piep stemmetje liedjes staat te zingen!!

Snap dat ik nu een hoop mensen tegen het zere been schop, absoluut niet mijn bedoeling. Gewoon mijn persoonlijke mening. Ik kan gewoon niet van Russel Crowe genieten in zo'n rol.

Met moeite 1,5*

Dat hoeft idd niet. maar het zou toch eens leuk zijn om te weten waarom ze de film slecht vinden ! En niet enkel afkomen met er wordt enkel of teveel in gezongen pfff. Dat weet je voor je naar de film gaat ook.

Ik ben geen groot musicalliefhebber, maar het feit dat er gezongen werd vond ik eigenlijk geen probleem, de meeste acteurs hadden nog best een aardige stem ook. En het heeft op zich ook nog wel een functie, want het drama kan er goed door worden benadrukt, mits je goede acteurs hebt en dat is hier dik in orde (met name Hugh Jackman, heb hem nog nooit zo goed zien spelen). Het probleem is alleen dat er zo ontzettend veel moest worden gezongen. Het drama wordt hier dus vrijwel continu benadrukt en daar werd ik op een gegeven moment wel scheel van. Wat een bombast, er zit nauwelijks een moment van rust in de dikke 2,5u.

Het verhaal blijft sterk, maar de film voegt niks toe. Matige decors: niet indrukwekkend, veel herhaling en een sterke Hollywood studiosfeer. Voor mijn gevoel keek ik meer naar een verfilming van een musical dan naar een film op zich. Prima acteerprestaties (Sacha Baron Cohen mag toch wel genoemd worden) maken dit toch nog kijkwaardig, maar ik ga niet snel een tweede keer de de 3 uur uitzitten.

Sterker nog, voordat Jackman doorbrak als acteur stond hij op de planken te zingen..

Nogal wisselende reacties en cijfers, waar uit blijkt dat je van muziek/musical films moet houden.

En ieder zijn ding uiteraard, maar ik begrijp de lage stemmers en negatieve reacties niet zo heel erg en daar bedoel ik niet hun reactie of stem op zich omdat dat iedereen zijn of haar eigen mening heeft en geeft. Maar meer het feit dat er in de media genoeg uitgelegd wordt over deze film en er dan nog mensen zijn die de film gaan bekijken en achteraf aangeven niets met musicals te hebben of verbaasd waren dat 90% van de film uit zang bestaat. En dan vervolgens een lage stem uitbrengen en de film volledig de grond in trappen.

Ik vindt deze reacties vaak van het kaliber; Naar de groenteboer gaan en spruiten kopen en deze koken en op eten, terwijl je spruiten niet lekker vindt of ze lust en dan vervolgens tegen iedereen gaan vertellen hoe smerig en vies de spruiten waren.

Uiteraard mag iedereen zijn mening geven en een cijfer geven die hij of zei bij de film hoort passen.

Ik heb de film nog niet gezien, dus geen idee wat er voor een cijfer er bij mij uit komt.

Binnenkort mijn reactie en stem.

Maar spruiten zijn wel gezond, net als het kijken naar filmgenres waar je minder affiniteit mee hebt. Als je alleen maar genres kijkt waar je van houdt, beperk je jezelf bij voorbaat. Dat het vervolgens tegenvalt is dan jammer, maar dan weet je in ieder geval wel waar je het over hebt. Er zijn ook musicals die ik wel goed vond.

Wat ik me afvraag is of alle nummers voorbij komen uit de oorspronkelijke musical?

De soundtrack cd heeft maar 20 nummers en dat lijkt me niet genoeg voor 157 minuten, aangezien alles word gezongen.

Hugh Jackman heeft een Tony Award op zak. 's Niet niks, inderdaad.

Uiteraard begrijp ik dat een uitbreiding van een genre soms verhelderend kan zijn, alleen waar ik op doelde was, dat een aantal mensen gewoon naar een film kijken terwijl ze van te voren al weten dat het niets voor hun is en dat ze niets met dit genre hebben. En dan vervolgens aangeven omdat zei niets met deze genre hebben dat de film zwaar bagger is.

Ik hou persoonlijk niet van bovennatuurlijke thrillers in de lijn van Paranormal Activity etc, ik heb deze gezien en dit was gewoon simpel weg mijn ding niet. Ik geef hier dan ook mijn mening in op basis van de film en niet vanwege het feit dat ik dit genre niet leuk vindt. En dan geef je vaak aan waarom je een laag cijfer geeft gebaseerd op de film zelf.

Maar aangeven dat je niets met deze genre hebt en daarom direct een belachelijk laag cijfer geven vindt ik gewoon jammer.

Uiteraard mag iedereen zijn of haar eigen mening en stem gedrag hebben.

@soom: daarmee bedoelde ik dat ze niet bekend staan om hun zang, blijkbaar zat ik verkeerd.

@ tragiestar.*: neen. De cd bevat enkel de highlights en niet de conversaties in zang.

Bedankt!

Zeer indrukwekkende film/musical. Scheelt dat ik de musical nooit gezien heb en vrij weinig van het verhaal afwist vooraf. Het is namelijk wel een schitterend verhaal dat van begin tot eind boeiend is. Okay na een tijdje vond ik het een beetje storend dat bijna alles gezongen werd, aangezien er niet altijd een melodie in zat. Maar de liedjes zelf waren wel goed en ze zongen ook allemaal behoorlijk goed. Hoor nogal wat kritiek op de stem van Crowe, het is misschien geen engelenstem maar vond het wel passend en ook gewoon zuiver. Schitterend aangekleed en uitstekende cast.

4.5*

Wow, ik ben nog steeds onder de indruk. Ik heb de film vandaag gezien. Ik heb de musical in de Nederlandse theaters gezien, dus wist al wel waar het verhaal over zou gaan.

Uiteraard heeft film veel meer mogelijkheden dan een musical in een theater (kijk bv naar Mamma mia) en gelukkig is er in deze film alles uitgehaald.

De decors zijn prachtig, de kostuums zijn prachtig en het feit dat de cast live zingt (en dus niet playbackt!) maakt het helemaal bijzonder.

Het is een boeiend, romantisch verhaal met geweldige acteurs.

Hugh is echt briljant en vooral de laatste paar scenes van de film zijn echte tranentrekker.

Bij mij doet muziek erg veel en weet het me meer te raken dan gesproken tekst, dus ik ben er enthousiast over....ik kan niet anders zeggen dan dat je deze film gezien moet hebben!