Dracula: Prince of Darkness (1966)

Aardige Dracula-verfilming, al is het aangeraden dat je de tijdsgeest in het achterhoofd houdt bij het kijken van deze film. Acteerwerk is soms wat statisch, maar zeker niet slecht, en ook Christopher Lee heeft zichtbaar moeite om zijn vals gebit in te houden. Gelukkig zegt hij verder niks; ik kan me niet voorstellen dat hij een zinnig woord over z'n lippen krijgt met die grote hoektanden in de weg. Maar z'n aanwezigheid straalt wel het nodige charisma uit. Verrassend dan weer is dat het tempo relatief hoog ligt. Geen moment verveling en elke scène heeft wel een zekere plaats in het geheel zonder dat ze langgerekt overkomt. Maar bij Dracula-films reken ik vooral op sfeer, en die was hier toch niet altijd even nadrukkelijk aanwezig. Zal veel te maken hebben met het grote aantal dagopnames, maar ook met het feit dat Dracula's kasteel er zowel vanbinnen als vanbuiten niet meteen griezelig uitzag. Dan heb ik Bava al mooiere dingen zien doen wat decors en belichting betreft, bijvoorbeeld in Black Sunday.

His name was Count Dracula

Ik kan de Hammer films eigenlijk meestal wel waarderen. Ik ben er pas sinds kort mee begonnen maar na een stuk of 5 films kan ik wel zeggen dat ik een fan ben. De enige die tot nu toe is tegengevallen was Captain Kronos en zelfs daar was nog wel wat vermakelijkheid in te vinden. Van de Dracula reeks had ik alleen nog maar Dracula A.D. 1972 gezien en toen ik op een rommelbeurs deze tegenkwam, dan kon ik het natuurlijk niet laten om hem mee te pakken. Gisteravond maar meteen opgezet maar toch wel lichtjes teleurgesteld.

Dit wordt blijkbaar algemeen beschouwd als één van de beste Dracula films in de 9-delige reeks maar het is allemaal serieus traag. De film draagt wel de naam Dracula maar het echte personage krijgen we eigenlijk amper te zien en wanneer de graaf dan uiteindelijk tevoorschijn komt, dan doet hij zijn bek nog niet open. Beetje jammer want een silent Dracula vond ik eigenlijk niet zo geslaagd maar als je Christopher Lee moet geloven dan heeft hij al zijn lijnen uit het script laten schrappen doordat ze zo stompzinnig waren. Geen idee of het klopt maar dit werkte in ieder geval ook niet. Ook qua sfeer is dit iets minder dan wat ik van Hammer gewend ben. Prince of Darkness is degelijk gemaakt maar het wordt allemaal tergend traag gebracht waardoor de film maar niet vooruit lijkt te gaan. Er zitten wel weer een paar geweldige scènes in (de resurrectie van Dracula o.a.) maar over het algemeen is het allemaal nogal saai gebracht. Gelukkig steekt dit visueel wel wat aantrekkelijker in elkaar dan die versie uit 1972 waar de scènes bij nacht overduidelijk in daglicht waren opgenomen. Het einde was dan wel weer wat misplaatst. De film concentreert zich gedurende 60 minuten op de komst van Dracula, dan krijgen we 15 minuten een achtervolgende Dracula en de laatste 5 minuten staat hij eigenlijk gewoon op het ijs. Ze zeggen in de film dat Dracula niet tegen stromend water kan maar het water waar Dracula in verdrinkt, is helemaal niet zo stromend te noemen. Het voelt allemaal nogal misplaatst aan en dat is jammer want met een iets beter uitgewerkt plot had dit wel eens een hogere score kunnen krijgen.

Ik zei daarjuist al dat mijn eerste kennismaking met de Hammer's idee in de Dracula saga via Dracula A.D. 1972 kwam en dat was een erg aangename kennismaking doordat daar 2 iconen in zaten, namelijk Christopher Lee en Peter Cushing. Die laatste zien we wel even in het begin van de film (via beelden die vermoedelijk uit Horror of Dracula of Brides of Dracula komen) maar hij verschijnt voor de rest compleet niet in de film. Gelukkig krijgen we wel Christopher Lee maar die komt dan weer pas helemaal op het einde van de film waardoor we lange tijd naar 4 niet zo'n iconische acteurs te kijken. Acteurs die het eigenlijk helemaal niet zo geweldig doen en dat doet wel afbreuk aan de film. Vooral Barbara Shelley is werkelijk enorm vervelend als Helen en heeft dan ook nog eens de grootste bijrol in de film. Ontzettend jammer want dan had ik veel liever Suzan Farmer wat meer willen zien. Of een andere actrice uit de Hammer Studios want die bevallen me toch altijd enorm goed. Andrew Keir kende ik al vanuit een andere Hammer, het uitstekende Blood from the Mummy's Tomb met een bloedmooie Valerie Leon, maar die is hier ook wel erg goed. In Blood from the Mummy's Tomb bleef het idee van Peter Cushing in de rol van Keir hangen (de rol ging normaal naar Cushing maar vanwege de dood van zijn vrouw ging de rol naar Keir) maar hier kan Keir zich helemaal laten gaan met een heerlijke priester als gevolg. Voornamelijk zijn introductiescène is Keir op topniveau. Philip Latham is trouwens ook wel geweldig als Klove, het hulpje van Dracula.

Als ik moest kiezen tussen de 1972 versie of deze dan zou ik voor de eerste gaan. Prince of Darkness is traag en niet altijd even boeiend. Vreemd dat dit één van de beste uit de reeks wordt genoemd doordat het gebrek van Lee in de film duidelijk doorweegt. De bijrollen zijn goed in orde maar toch voelt het allemaal aan als een net-niet film. Jammer.

3*

Vind die Hammer-Dracula's toch een beetje saai allemaal. Dat het personage Dracula een houten hork is helpt ook niet mee. Nergens komt er dreiging van hem uit, hoe karakteristiek Lee hem ook neerzet. Dat gaat erg ten koste van de spanning en sfeer.

2*

Sfeervolle film met een verwaarloosbaar verhaal en Dracula die maar een klein gedeelte van de film te zien is. Maar die minuten zit je wel aan de buis gekluisterd. Christopher Lee vind ik een betere Dracula dan Bela Lugosi: lekker dreigend maar toch met een statig voorkomen. de rest van de cast is een beetje saai met als grote uitzondering natuurlijk de priester: echt wat je noemt een manse kerel.

De film is wat aan de trage kant maar dat vond ik wel sfeer-verhogend. De resurrectie van Dracula was erg fraai gedaan met het langzaam verschijnende lichaam; dit was samen met het shot van de opnieuw opgerezen Dracula misschien wel het hoogtepunt van de film. Het einde was een beetje zonde en wat anticlimactisch, maar in ieder geval wel origineel.

Al met al had het verhaal niet veel om het lijf, maar de sfeer en de sets waren erg goed.

Twee koppels maken een reis doorheen Oost-Europa en hun eerstvolgende bestemming is Carlstadt. Een priester waarschuwt hen nog dat ze uit de buurt van een kasteel dat niet op de kaart staat moeten blijven, maar wanneer hun koetsier weigert verder te rijden en hen in het bos achterlaat komen ze daar toevallig toch terecht. Op het eerste gezicht worden ze er gastvrij onthaald, maar de knecht Klove heeft duidelijk duivelse plannen waarvan zij niet op de hoogte zijn. Hij wil namelijk het bloed van één van hen gebruiken om de legendarische Graaf Dracula uit de doden te doen verrijzen.

De film werd in de Benelux in 1966 uitgebracht onder de titel “Dracula, Prins der Duisternis”. Het is de derde Hammer Dracula, maar de tweede met Christopher Lee en eigenlijk een vervolg op de eerste prent “Horror of Dracula”. Hij start trouwens waar de vorige eindigde. Hij werd opgenomen in de legendarische Bray studio’s en vakkundig geregisseerd door Terence Fisher. Ofschoon Lee spraakloos blijft straalt hij toch een charismatische presence uit. De rest van de cast acteert vlot en geloofwaardig. De sfeerschepping is behoorlijk goed. Liefhebbers van oude horror kunnen ook hier hun hartje ophalen.

Ik heb de Blu-Ray bekeken van StudioCanal die in Engeland uit is. Beeld is heel wat beter dan de DVD-versie, waar de print donker was. De soundtrack is weliswaar ook iets beter, maar weerklinkt niet door al mijn luidsprekers en dat is toch een tegenvaller. Gelukkig zijn er Engelse onderschriften.

Bij mijn eerste visie viel “Dracula, Prince of Darkness” enigszins tegen, maar ik heb hem nu al meerdere keren herbekeken en kan hem steeds meer waarderen.

Ik heb een beetje gemengde gevoelens over deze derde film uit de Hammer Dracula saga.
De sfeer is weer erg goed, maar ik had dan ook niet veel anders verwacht van een Hammer film.
Helaas zijn de vertolkingen wat wisselvallig. Christopher Lee weet ook zwijgend zijn rol als Dracula erg goed te vervullen. Voor de rest waren de meeste acteerprestaties wel redelijk, maar lang niet van het niveau van Lee. Philip Latham weet zijn rol als de dienaar van Dracula nog wel goed neer te zetten, maar verder kon ik Father Sandor en zijn vliegenetende monnik (erg zwakke ode aan het originele Dracula verhaal...) dan ook weer wat minder waarderen.

Verder ben ook ik van mening dat deze film traag is. Erg jammer, want naar mijn mening waren de eerste Dracula en Brides of Dracula nog best vlotte filmpjes, zeker gezien de tijdsperiode waarin ze gefilmd en uitgebracht zijn.
Dat miste ik hier wat en ik kan niet goed aanwijzen waar dit hem nou aan ligt, want in principe is er nog aardig wat te beleven in de film.
Vooral hierdoor moet ik toch eerlijk bekennen dat ik deze film minder goed vond dan de voorgaande twee Hammer Dracula's. Maar dat neemt niet weg dat ik hem vermakelijk genoeg vind voor een voldoende.

Hiervan gisteren de blu ray/dvd combi ontvangen en meteen bekeken.

Dit vervolg op Dracula (aka Horror of Dracula) uit 1958 is misschien iets minder qua verhaal, maar toch ook zeer sfeervol en Lee ziet er na een aantal jaren wat ouder en meer mature uit, wat hem wat mij betreft nog echter en enger als de graaf maakt.

Wat wel opvalt is dat je maar liefst drie kwartier (heb het geklokt), moet wachten tot hij mee gaat doen, even de proloog met beelden van de film uit '58 voor het gemak niet mee geteld.

Toch is de hele eerste helft boeiend genoeg om te blijven kijken en is het als het ware de langzame en spannende inleiding tot de tweede helft van de film, waarin al het spektakel zit.

Zo is de scene op het ijs echt mooi gedaan, dit was tevens eigenlijk het enige wat ik mij nog van de hele film kon herinneren.

Verder lees/hoor ik overal dat Lee in deze film geen woord zegt, dit was mij eerlijk gezegd totaal niet opgevallen tijdens het kijken. Zijn performance is kennelijk ook zo al meer dan indrukwekkend genoeg.

Ook vond ik het leuk om de acteur Francis Matthews in een film te zien, ik ken hem eigenlijk allleen maar van zijn gastoptredens in afleveringen van Engelse series als The Avengers, The Saint en The Persuaders.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

"His name was Count Dracula. An old and distinguished family. That is the coat of arms over the fireplace."

Redelijke film. Dit directe vervolg op Dracula vond ik toch wel een beetje tegenvallen.

Er gaan 40 minuten voorbij waarin er alleen maar lange dialogen zijn en waarin ik nog geen enkele vampier heb gezien. Ik vond de herrijzing van Dracula erg goed gemaakt, dat vond ik eigenlijk het beste gedeelte van de hele film. Christopher Lee doet het hier ook weer heel erg goed als Dracula maar in de hele film heeft hij geen enkel woord gezegd.

Lee is ook de enige echt overtuigende acteur in deze film. Ik moet toegeven dat Andrew Keir ook erg sterk acteert als de monnik met het jachtgeweer (wtf).

Hoe ze aan het eind Dracula in het water gooien en hem hiermee onschadelijk maken vond ik een beetje goedkoop. In Dracula moest Van Helsing tenminste nog moeite doen om hen te doden.

De muziek is af en toe een beetje monotoon maar over het algemeen wel in de mooie hammer-stijl.

Heb de film met iets te grote verwachtingen gekeken. Maar het zal me er niet van weerhouden om de andere Hammer-Dracula's te gaan kijken!

Blijft een fijne sfeervolle Hammer horror!

Hoe Dracula weer tot leven wordt gewekt vind ik mooi. De special effects waren minimaal maar effectief in de bewuste scène.

Christopher Lee blijft voor mij toch wel een van de beste Dracula's door zijn postuur en de bloeddoorlopen ogen.

Dit vervolg, waarin de gebeurtenissen uit het einde van Dracula (1958) nog worden vertoond, komt moeilijk op gang. Na een minuut of 40 vind er een moord plaats waarna Dracula tot leven komt . De wijze hoe is goed in elkaar gezet. De eerdere speelduur tot deze gebeurtenissen is er vrijwel alleen maar dialoog waardoor de film erg saai is. Na de terugkeer van Dracula wordt het een stuk spannender en vallen er meerdere slachtoffers. Het niveau gaat dan ook een stuk omhoog.

Deze Hammer House of Horror pakt de draad weer op tien jaar naar de dood van graaf Dracula in de film Dracula (1958) Christopher Lee is weer van de partij en de rest van de cast is zo goed als bijzaak. Christopher Lee spreekt in deze film trouwens geen woord? We missen in dit vervolg ook Peter Cushing. Zijn taak werd overgenomen door Father Sandor (Andrew Keir) hij is aardig maar minder iconisch ook omdat hij hulp kreeg van Francis Matthews. Verder is het grotendeels formulewerk Gelukkig zijn er wel highlights in de film; het tot leven wekken van Dracula, een paard en wagen race en de ondergang van de graaf. Dit is vermoedelijk ook de enige film waarin een vampier niet tegen stromend water kan? Die scenes en de typische sfeer maken van deze film toch weer een leuke film om te kijken.

Na acht jaar afwezigheid is dit de tweede film waarin Christopher Lee de rol van Dracula op zich neemt. Zijn eerste glorieuze optreden als de graaf was in de sfeervolle film Dracula (1958). In 1960 werd door Hammer trouwens nog één andere film geproduceerd over de graaf, genaamd The Brides of Dracula (1960). Zonder Christopher Lee, maar met Peter Cushing als Dr. Van Helsing. Ik kan mij niet herinneren deze productie ooit te hebben gezien, maar hij is wel geregisseerd door Terence Fisher. Erg slecht zal ie dus wel niet zijn.

Deze ‘Dracula: Prince of Darkness’ is ook van zijn hand. Wel met Christopher Lee dus, maar helaas zonder Cushing. Nou ja, niet helemaal, want in de openingsscènes grijpt Fisher nog even kort terug op de afloop van de film uit 1958 die als begin dient van ‘Dracula: Prince of Darkness’. We zien vampierjager Cushing en vampier Lee in het opwindende en enigszins theatraal, maar wel meesterlijk uitgevoerd eindgevecht. Kortom, een blij begin van de film.

Christopher Lee is in zijn tweede verschijning als Dracula wederom groots. Wellicht niet helemaal zo imposant als in 1958, maar zijn Dracula is gewoon heerlijk onmenselijk, mythisch, angstaanjagend en verrukkelijk theatraal.

De graaf verschijnt naar mijn mening wel erg laat in de film. Niet dat ik me tot die tijd heb verveeld. Nee, zeker niet. Er gebeurt genoeg om de aandacht vast te houden. Bovendien is de dreiging van de graaf (ook al is hij niet direct zichtbaar aanwezig) steeds goed voelbaar.

Het kasteel van Dracula is indrukwekkend en bombastisch. Onheilspellend, maar met een hypnotische aantrekkingskracht rijst het majestueuze kasteel hoog boven het beboste Roemeense platteland op. De personages, die prettig acceptabel zijn vorm gegeven, worden er onmiskenbaar door aangetrokken. In het kasteel loopt (naast Dracula) het andere noemenswaardige karakter uit de film rond. De zwijgzame bediende die de personages ontvangt, mag er ook zijn. Duister, sluw en macaber drukt hij evenals de graaf zijn sinistere stempel op de film.

Een duistere sfeer. Goede verhalende opbouw. Goed uitgewerkte scènes. Veel afwisseling in gebeurtenissen. Veel vaart in de voortgang. En natuurlijk die fantastische Christopher Lee.

Genoten!

Ik maak nogal een zooitje van de volgorde in de Lee Dracula films. Vandaag maar eens het tweede deel. Prima Hammer horror. Onze Engelse vrienden worden nog zo duidelijk gewaarschuwd: ga niet naar het kasteel. Dracula is niet zo spraakzaam hier, al is Christopher Lee natuurlijk ook zonder dialogen eng genoeg als de graaf.

Goeie film waarin twee bevriende koppels door Oost-Europa trekken en terecht komen bij een kasteel. Alhoewel de opzet en het plot een stuk simpeler zijn vergeleken met de eerdere Dracula uit de reeks, wordt het hier wel een stuk mysterieuzer gebracht. De spanningsverhogende muziek van James Bernard doet opnieuw goed zijn werk. Uiteraard wat gedateerd, maar dat is ook deel van de charme. Een nipte 3.5 sterren.

Nog steeds een hele goede classic griezel film.

Met de beroemdste Dracula acteur Christopher Lee opnieuw in de hoofdrol als graaf Dracula nog steeds een sfeervolle en prima griezel film.

Met mooie decors en knap gemaakt voor die tijd.