Only God Forgives (2013)

Only God Forgives is zo’n typische film, waarover de meningen sterk verdeeld zijn. Ik wist van tevoren ook niet zo goed wat ik moest verwachten, maar het viel me redelijk mee. Qua verhaal is het allemaal niet zo heel moeilijk, maar het zijn vooral de beelden die Refn hier laat spreken. Dat werkt grotendeels.

Net als in Drive speelt Gosling hier erg sterk. Hij heeft veel twijfels en weet die op een overtuigende en zeer geloofwaardige manier over te brengen naar de kijker. Kristin Scott Thomas vond ik iets minder sterk en overtuigt niet altijd. Vooral op de momenten dat ze haar boosheid tentoonspreidt, komt ze soms net tekort. Gelukkig is er op visueel gebied wel het nodige te genieten. De stilering die Refn hier aanbrengt, geeft Only God Forgives toch een speciaal tintje en dat komt met name ook goed in de sfeer naar voren. Soms lekker duister en vaak ook behoorlijk surrealistisch, maar wel op een erg prettige manier.

Soms zitten er ook wel momenten in dat het iets inzakt, maar daaromheen zit genoeg boeiends. Ik vond het ook wel mooi om te zien dat Gosling zoveel moeite had met het wraak nemen. Dat vond ik hier wel een interessant punt en iets wat ik nog niet eerder zag, of ik moet de juiste film daarover nog niet zijn tegengekomen. Only God Forgives is een mooie voortzetting op Refn’s vorige film Drive, al vond ik die laatste net een tikkeltje beter.

3,5* ruim

En OGF staat op nummer 9 van beste film 2013. Staat in groot contrast met zijn gemiddelde.

Moet je eens naar de uitslagen van andere jaren kijken, dan zie je wel meer van zulke grappige dingen.

Stemlijsten, cq top 10's staat voor een deel in overeenstemming met de gemiddeldes maar vaak ook niet. Neem nu Twilight, die staat in a top 250 op basis van top tienen van moviemeter, qua gemiddelde bij lange na niet.

Ik kom net terug van drie weekjes Thailand, en wist dat Refns laatste werk daar ook geschoten is. Daarom keek ik ook uit om te zien hoeveel Bangkok ik zou zien. Nu, Only God Forgives is me vrij goed bevallen en is zelfs moeilijk om los te zien van voorganger Drive. Dezelfde zwijgzame held, dezelfde gestileerde en fluorescerende regie, dezelfde gewelduitbarstingen. Refn zet zijn oefening verder. Visueel nog beter dan Drive vond ik : kleuren, texturen en belichtingen zijn dé troef van de film. Elke echte filmliefhebber zou hier mateloos moeten kunnen van genieten. En Bangkok zat er wel subtiel in verweven. Het is naast een wraakverhaal ook een film over schuldgevoel en verlossing die met beelden en symboliek worden verteld. Er heerst een haast ondraaglijke, elektrische spanning tussen de personages : allen zijn schuldig aan iets, rond allen hangt de dood dicht op de huid. Soms gaat de symboliek wat te ver en lijkt de maker teveel op een mystieke sfeer te azen en dat maakt het tot een soms moeilijk toegankelijk stukje cinema. Hoewel de film al heel wat negatieve commentaren over zich heeft gehad, moet ik me hier toch bij de positivo's voegen. Dit is wel degelijk een speciaal stukje film dat evenwaardig is met Drive, goed voor een flinke 3,5*

Evenwaardig met Drive?

Drive is écht wel van een andere orde.

Visueel is OGF zeker bijzonder. Refn weet hoe hij shots moet framen.

1. Jammerlijk is Refn vervallen in pretenties. Hij heeft, denk ik, een atmosferisch kunststuk willen maken met plaats voor symboliek en ode. Refn's geweldsfetisjisme stak echter schril af tegen de schoonheid die Bunuel visualiseerde in Un Chien Andalou. in dit meesterwerk was geweld immers wél tot kunst verworden. Salvador Dali mogen we hier tevens dankbaar voor zijn.

Kubrick en Lynch zijn ook óverduidelijk bestudeerd door Refn.

Verder:

2. Door zich blind te staren op de vorm, mist de film 'substance' en hierdoor een hart.

iets wat de grote broer Drive wel degelijk herbergt

3. Ik heb genoten van Gosling in Drive & Place beyond the Pines en me zó dood geergerd aan hem in OGF. was hij aan het acteren of deed hij auditie voor een modellen-contest? de vraag stellen is hem beantwoorden.

daarnaast: 'stoer kijken' is duidelijk niet de kwaliteit van Ryan Gosling. dit is ook bijna niet te acteren, of je moet héél goed zijn. Je hebt zo'n kop of je hebt 'm niet.

Scott Thomas ontbeert dit onvermogen van Gosling en weet de kijker te belonen door een summier aan tekst te compenseren met briljant lichaamsspel en een mimiek waar je u tegen zegt.

4. Overduidelijk was OGF Refn's stokpaardje. Ik vermoed dat hij de film niet 'ontspannen' heeft kunnen maken. Door in een tunnelvisie zich te focussen op 'style en atmosphere' heeft Refn kansen laten liggen wat betreft de vertelling.

5. Een atmosferische, style-over-substance film is té maken, maar hiervoor moet je echt een meester cq. visionair á la Lynch of Kubrick zijn. Ik noem een Mulholland Drive en een Eyes wide Shut. PTA was bijv. al duidelijk veel verder met zijn 'bagage' en dus meer door de wol geverfd om een dergelijke afstandelijke en mystieke film te maken als hij bewees met The Master.

dit in schril contrast met Refn, die met name zich een specialist heeft getoond in geweld-cultfilms.

Met Valhalla Rising toonde Refn, wat mij betreft, al aan dat zijn talenten pertinent niet schuilen in het visualiseren van sfeer, mysterie en symboliek.

Ik zeg OGF is rijp voor een rating onder de 3

Dat deze film iets speciaals zou zijn had ik wel verwacht.

Je hebt er die hem helemaal niks vinden, en je hebt er die de prent fantastisch vinden, ik kies voor de gulden middenweg.

Van Ryan Gosling heb ik al veel betere dingen gezien, maar van Kristin Scott Thomas ben ik wel zeer tevreden evenals van de voor mij toch wel onbekende Vithaya Pansringarm (de politiecommissaris); die het beide wel zeer goed doen.

Het verhaal is nooit echt boeiend, daarvoor is de film enorm traag, maar de beelden zijn wel mooi geschoten.

De prent is wel niet voor gevoelige kijkers bestemd, want het geweld wordt nogal expliciet getoond, men weze gewaarschuwd.

Voor de echte liefhebbers dus.

rare film

De film mist sympathieke personages met wie je meeleeft, wat in Drive wel aan de orde was. Hadden we Ryan Gosling in OGF ook gemogen, dan was de cinematografische rit veel intenser en meeslepender geweest.

Nu is het een soort kil, abstract kunstwerk geworden waar elke vorm van entertainment de kop in is gedrukt, in ruil voor een overdaad aan gestileerde pretenties. Het is broeierig zonder de vereiste zweetdruppeltjes met een einde zonder een echte 'pay off'.

Neemt niet weg dat het hier een redelijk intrigerend kunstwerk is, Refn is te goed om echt te falen, maar hier had duidelijk meer in gezeten als de uitvoering van de film net iets conventioneler was geweest.

Ik snap eigenlijk niet waar de onuitputtelijke behoefte aan sympathieke personages vandaan komt.

Ik ook niet. Of eigenlijk wel, maar ik heb vaak het idee dat een sympathiek personage eerder een belemmering vormt voor de maker. De overtuiging loslaten dat je je publiek constant moet kunnen laten meevoelen met je personages, opent volgens mij heel wat meer deuren. Het heeft er in ieder geval voor gezorgd dat we dit jaar sterke films als deze, The Master, The Act of Killing en Child's Pose hebben kunnen aanschouwen.

Het is niet een kwestie van per se moeten, maar je leeft zoveel meer mee en dat maakt het verhaal spannender.

Als ik niets geef om oninteressante personages, wordt een film voor mij bij voorbaat al niet spannend omdat het me toch geen moer kan schelen hoe het de (hoofd)personages vergaat. Zie ook dit euvel in bijv. Lost Highway of Antichrist (films die anders veel en veel beter zouden zijn geweest).

Ryan Gosling was tamelijk hypnotiserend in Drive, hier in OGF was hij een houten klaas zonder enig charisma en wat zijn lot dan wordt aan het einde zal mij dan, helaas o helaas, een worst wezen.

Dat drukt voor mij de beleving van zo'n anderzijds fascinerende film behoorlijk.

wie geeft het laatste zetje naar de 2.99

de grunt meld:

Je moet je niet zo druk maken, denk om je hartje!

Als men hem een gemiddelde wil geven onder de drie punten dan gebeurt dat wel.

Vooralsnog zie ik dat niet gebeuren aangezien hij ook nog in de top 10 staat van 2013!

Nogmaals, dit is een site zodat men haar eigen mening kan laten gelden waar geen marktkoopmannen nodig zijn.

Schitterende mystieke film die bij de 2e kijkbeurt nog meer indruk maakt. Verhoogd naar de volle 5*

het gaat goed met me. dankje

ik dacht dat deze site uit louter marktkoopmannen (leuk gevonden trouwens) bestond

mijn mening is dat ik blij ben als OGF de 2 aantikt.

als je wat meer nuance wil en argumenten , wat je punt is (vermoed ik) , stukje omhoog geef ik mijn motivatie inzake mijn kruistocht tegen OGF

Het probleem is niet dat jij een 2 geeft, het probleem is dat je een nutteloos bericht plaatst en vraagt om meer lage waarderingen om het gemiddelde omlaag te krijgen. Dat is kinderachtig gedrag.

de grunt schreef:

Ik had je eerdere berichten al gelezen. Daarom reageerde ik op je zoveelste oproep tot boycot van de film. Meer motivatie ben ik daarom ook niet nodig.

Het verschil is dat ik dit werk wel waardeer maar geen kruistocht voer om de film een hoger cijfer te laten krijgen. Dat moet op een natuurlijke manier verlopen en ik geloof dat een ieder best voor zichzelf kan beoordelen welke waardering de film verdiend.

Voor de rest begrijp ik best dat iemand dit als een gedrocht wil beoordelen. Het is een "love it or hate it" film en dat heb je na 10 minuten wel door.

Ik heb mijn voors en tegens als het gaat om deze film. Dat heb ik enkele berichten hierboven al geprobeerd weer te geven.

Maar hij is intrigerend genoeg en als allerlei obscure lieden gaan oproepen tot een heuse boycot dan weet ik één ding zeker: deze prent ga ik gauw nog eens kijken...

een van mijn favorieten van dit jaar, maar ik heb wat mensen horen zeggen dat dit "de slechtste film is die ze ooit gezien hebben"

Even is er een moment geweest van teleurstelling, maar uiteindelijk begon ik te beseffen dat deze film eigenlijk echt briljant is. Het is vooral de karakter van Ryan Gosling dat voor mij echt sterk was in deze film.

Zucht..

Ik heb de film afgekeken..met moeite..is me allemaal iets te zweverig. Totaal onrealistisch..moet een soort kunstwerk film voorstellen..wat mij betreft totaal mislukt..zonde van mn tijd.

1,5 voor de enkele lichtpuntjes

Wat een akelige zin:

''Dat soort mensen''

Smetje op jouw glorieuze volzin vind ik wél: 'de crontroverse'

Ik zat te twijfelen of ik er een smiley achter had moeten zetten...

Woh, dat gemiddelde is ineens snel naar beneden gegaan. Dat duikt nog wel onder de 3,00. Jammer - en onterecht.

Tja, geen mainstream filmpje dit.

Wat kunnen meningen en smaak veel verschillen.

Ik ben geen groot fan van Gosling, maar hem treft hier geen blaam.

Een rare sfeer en een verhaal dat op een regenachtige zondagmiddag lijkt te zijn bedacht.

Zoals alle films is ook deze er één die je kan waarderen of niet.....ik in ieders geval niet.

Een gemiste kans. Ik moet zeggen dat het visueel er bloedmooi uitziet. Vooral de kamers in het bordeel zien er prachtig uit wat decors betreft, maar zeker ook qua belichting. En verder zijn de camerabewegingen retestrak. Over het algemeen ook een fijne sfeervolle soundtrack op de Thaise nummertjes na, die hadden van mij niet gehoeven. Audiovisueel over het algemeen dus behoorlijk sterk, en dat heeft me wel de film door weten te brengen.

Maar voor de rest werkt het niet. Het verhaal is flinterdun, personages zijn niet sympathiek, maar nog erger, komen niet tot leven door de matige acteerprestaties. Gosling lijkt eenzelfde rol te spelen als in Drive, valt niet meer serieus te nemen nadat hij krijst dat een meisje haar jurk moet uittrekken. Kristin Scott Thomas is helemaal pijnlijk. Het doet allemaal ernstig afbreek aan de magische sfeer die de beelden wel uitstralen, het voelt behoorlijk dissonant aan. Aan het einde was in ieder geval mijn aandacht flink verslapt.

3,5*. Met name vanwege het audiovisuele aspect, maar het is te hopen dat Refn de volgende keer weer wat meer richting Valhalla Rising gaat. Ook geen film met een briljant plot, maar tenminste wel in harmonie met wat er audiovisueel gebeurt.

wat een bagger film, zeldzaam slecht!

Wordt bijna niet in gesproken en he thele verhaal is erg vaag, je weet niet wat nou echt gebeurd of in het hoofd van de hoofdrol speler.

Erg vaag allemaal, zal wel een of ander arthouse film moeten voorstellen, maar ik vond het echt helemaal niets!

Zelden zo´n slechte film gezien!!

Wat een sterke film weer van Refn. Onheilspellende nachtmerrie aan de poorten van de hel. Van moraal verwrongen personages bewegen zich door het sterk gestileerde en nogal verontrustende beeld. De religieuze verwijzingen houden niet op met de titel, de symboliek is belangrijker dan het verhaal zelf. De geweldsuitspattingen zijn walgelijk, maar hebben tegelijk een soort viezige schoonheid. Lang verhaal kort, absoluut niet voor het grote publiek, deze typische auteursfilm. 4 sterren.

Wat een gedrocht van een film. Zonde van de tijd. Slaat nergens op.