Only God Forgives (2013)

Ik houd erg van arthouse films. Maar deze pretentieuze film kan mij absoluut niet boeien. Verstilde agressie in aziatische cultuur met blanke invloed door een (als altijd) compleet stuurse gosling, en zijn moeder die net is weggelopen uit de flinstones. Kan er helemaal niets mee. 1.5 voor de moeite.

Een typische 'love it or hate it' . Je bent ofwel helemaal in de ban van deze film ofwel is het een gedrocht. Tja, het laatste zou wat overdreven zijn want de film heeft toch heel wat pluspunten.

De film is intrigerend genoeg en heeft een paar geweldige keiharde scènes in petto. Het verhaal stelt niet veel voor want het is een pure wraakfilm met een symbolische ondertoon. Vooral het trage tempo zal menig kijkers tot een negatieve beoordeling uitlokken. Maar ik kon die stiltes, het trage tempo , het camerawerk en de sfeer wel smaken. Heel wat knappe shots die een bijdrage geven tot een speciale eigenzinnige sfeer. Liet me soms denken aan Twin Peaks. Daarenboven zeker een vermelding van de goede soundtrack, behalve de Thaïse deuntjes dan. Helaas heeft de film uiteindelijk te weinig inhoud en weet het verhaal je niet op het puntje van je stoel te houden. Daarvoor mist het verhaal vooral spanning. Het acteerwerk was hier niet zo opvallend. Niet storend, maar ook niet top. 7/10

I LOVE IT

Geweldig kleurenspel topgeluid en een prachtig sfeertje,verhaal had iets meer inhoud kunnen hebben

Voor de acteurs ook niks anders dan lof

Helemaal niet mijn soort film. Het was ook al weer even geleden dat ik een film al na een kwartiertje heb afgezet. Zonde van mijn tijd.

15 minuten is echt te weinig om te stemmen

('vind ik' zou ik erbij kunnen zetten, maar ik denk dat de meerderheid dat wel vindt)

Helemaal niet mijn soort film. Het was ook al weer even geleden dat ik een film al na een kwartiertje heb afgezet. Zonde van mijn tijd.

15 minuten is echt te weinig om te stemmen

Helemaal niet zijn soort film. Het was ook al weer even geleden dat hij een film al na een kwartiertje heeft afgezet. Zonde van zijn tijd.

Mjah. Een film kan in veel gevallen niet representatief zijn voor de gehele film maar de eerste 15 minuten van OGF toont wel wat je gaat krijgen over de hele speelduur. OGF laat de film afzetten en geeft hiervoor de enige juiste beordeling. Lijkt me geen probleem, snap ook nooit zo waarom velen hun criteria tot wanneer stemmen en wanneer niet opdringen aan anderen (er is hiervoor geen regelgeving op mm dus ja). Ik doe het ook nooit, puur uit principe maar als iemand anders dat wil doen is dat zijn goed recht.

Tja Naomi. Als het voorgerecht in een restaurant niet super is maar het hoofdgerecht en nagerecht juist verbluffend zijn, kun jij dan een zinnig oordeel geven over het restaurant wanneer je er na het voorgerecht er al uit stapt?

Ik heb eerder al aangegeven:

dus ben ik het met je stelling eens maar de stelling is van pas wanneer je de gehele film hebt gezien (anders weet je het niet). Maar net als jij breng ik geen stem uit wanneer ik maar een klein gedeelte heb bekeken. Er zijn zat voorbeelden van films die pas na een dikke half uur loskomen en juweeltjes zijn. Maar goed, geen duidelijke regels dus ga zeker geen zwaar bezwaar voeren. Maar ergens op stemmen doe je pas wanneer je de totaliteit hebt gezien imho!

Dat ben ik met je eens hoor, het geeft inderdaad wel het meest representatieve beeld. Ik kan me geen film heugen die ik afgezet heb.

Als het voorgerecht niet om te vreten is verwacht ik niet dat het bij het hoofdgerecht zoveel anders zal zijn .

Nou ik zet wel eens een film af en zet die dan in de koelkast om later weer eens te proberen. The Conjuring was zo'n voorbeeld, na drie maal proberen pas uitgezien. Ook gooi ik er wel films uit om ze gewoon te vergeten maar dan komt er geen stem. Enfin, ieder zijn meug.

Ik denk dat er meer zijn die films niet uitkijken maar wel stemmen en dat kun je niet tegen zijn, het enige is om het moraal aan te spreken. En ja ben ook niet van de politie dus.................... Toch vind ik het jammer en in mijn ogen niet kunnen. Heb ik bij deze vermeld en zal me er in rusten.

Me too. Weinig keus

Mooie plaatjes, betekenisvolle blikken, lang uitgerekte shots, Aziatische stadslichtjes, onder sfeermuziek verstopte dialogen, karaokekitsch zij aan zij met extreem gestileerd extreem geweld, slow-motions begeleid door synthesizers en kerkorgels, Goslings als acteerwerk vermomde pokerface – welkom bij de nieuwe kleren van de keizer. Alleen Ma Baker dreigt nog even wat leven in de brouwerij te brengen, maar haar rol is zó theatraal vormgegeven dat zelfs Kristin Scott-Thomas in de campsoep verzuipt.

        Je zou het ook "a brilliant, beautiful fever dream filled with gorgeous imagery and brutal violence" kunnen noemen, zoals Daryl Loomis in zijn weloverwogen recensie op dvdverdict.com, en dan zou je er misschien niet eens zo heel veel naast zitten, en wellicht gaat deze film in mijn herinnering nog wel beter worden, maar zoals het er nú voorstaat doet hij me helemaal niets.

Er is maar weinig wat ik in deze film kan waarderen. Plot voorspelbaar, van acteren is nauwelijks sprake (je ziet alleen pokerfaces), veel te lange stiltes op het verkeerde moment. Wat een prutswerk eigenlijk.

Foei, wat een gedrocht.

Nou ik heb hem bijna afgekeken, ben het laatste kwartier achter de computer gekropen terwijl mijn man nog verder keek, dus met een half oog afgekeken, maar kon er ook werkelijk niets goeds aan ontdekken, vreselijke film! zonde van mijn tijd, had hem beter ook na een kwartier uit kunnen zetten. Al snap ik wel wat jullie bedoelen, 15 minuten is wel wat kort om een film te beoordelen!

Kon je man er wel wat mee?

Nee ook niet echt, maar die hoopte denk ik nog steeds tegen beter weten in dat het wat werd

Wat een tegenvaller

Redelijke film waarin een drugsdealer de moord op zijn broer wreekt. De film ziet er prachtig uit. Sfeervol en met een dreigende sfeer in beeld gebracht (mede door de traagheid en de spaarzame dialogen). Inhoudelijk valt het echter wat tegen (style over substance). Kristin Scott Thomas steelt de show als de bitchy moeder.

Een redelijk misdaad, drama en thriller film...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteur Ryan Gosling ...

Prima achtergrond geluid en muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Wat een briljante film. Only God Forgives wordt visueel weergegeven als een nachtmerrie waarin Vithaya Pansringarm als een wraakzuchtige God uit het oude testament voor gerechtigheid zorgt. De stoïcijnse Ryan Gosling ondergaat een transformatie van zondenaar tot berouwvolle gelovige, maar niet zonder kleerscheuren op te lopen. Dit gaat echter schuil achter een prachtig vormgegeven facade waarin iedere scene een mooie foto is. Mijn favoriete film van de laatste tien jaar by far.

Het is geen 'standaard' wraakfilm (wat je hier veelal leest), maar het gaat over iemand die zich, met behulp van een soort goddelijke helper (die Thai) ontworsteld uit de klauwen van zijn dominante moeder. Gosling is niet een coole wreker, maar het slachtoffer dat bevrijd wordt. Althans, zo zie ik het. Snap wel dat zijn casting en vorige film veel mensen op het verkeerde been zet.

Lome en geweldadige film, prima cast en mooie beelden. Wel saai.

Zonder meer de beste film van Refn die ik tot nu toe zag en veel en veel beter dan Drive. Kom er later nog uitgebreider op terug.

Refn. Er zit altijd wel iets smakelijks in z'n films, maar het wil me nog wel eens koud laten. Zo ook hier, ondanks de broeierige setting. Het Thaise kleurenpalet levert ontegenzeggelijk sfeerrijke plaatjes op, al kan je zoiets ook te excessief inzetten. Bij bepaalde interieurs (dat bordeel) maakt Refn het echt te bont.

Wanneer hij iets bescheidener te werk gaat, is de film onmiddellijk een stuk mooier. De soundtrack lijkt in al dat visuele geweld enigszins te smoren. Kwam op mij in ieder geval als weinig opvallend over, toch een kleine sof voor iets als dit. Een andere tegenvaller is Gosling en in het verlengde daarvan zijn Julian.

Het zal iets met mannelijkheid en een moedercomplex van doen hebben, maar de acteur lijkt hier niet erg op z'n plaats en het personage is te monotoon. Kon vrij weinig met zijn belevingswereld en stiltes. Daarbij wordt hij van het scherm gespeeld door eens ijskoude Pansringarm, die zowat elke scène steelt.

Kaarsrechte houding, formele passen en goddelijke gerechtigheid van het wrede soort, vonnissend met een zwaard. Refn haalt wat dat betreft een paar keer flink uit, maar rondom z'n hoofdrol staat de film te vaak op snooze. Interessantdoenerij werkt in de regel alleen als iets in de eerste plaats interessant is.