Rush (2013)

Totaal geen verwachtingen van maar de film heeft me gisteren avond positief verrast in de sneak in Zevenaar. Regisseur Ron Howard kan weer een pareltje bijschrijven op zijn toch al indrukwekkende cv. De film heeft geweldige actie scenes en daarbij het nodige drama de cast was om te smullen Chris Hemsworth als James Hunt was net als Daniel Brühl die Niki Lauda speelde fenomenaal . De film heeft ook de snelheid van een formule 1 bolide en dat komt de productie ten goede al met al een van de beste films die ik dit jaar heb mogen aanschouwen.

Ook al heb je niks met autosport dan nog kan ik je deze mooie film aanraden er zaten een hoop vrouwen in de sneak die begonnen al gelijk de mopperen maar na het zien van deze prent waren ze om. Een wel verdiende dikke negen dus 4.5*

Niki Lauda - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Brekend: Ron Howard maakt een goede film.

Een goede film, over de meest legendarische tweestrijd die de Formule 1 gekend heeft. Toch een goede basis voor een goede film, want hun verhaal heeft ook echt alles wa je in een film verwacht. In veel sportfilms zou het woord cliché te vaak vallen, gelukkig hebben we met Rush het handige argument dat het echt gebeurd is. Ik wil dat woord cliché hier dus nooit gaan lezen. U bent gewaarschuwd. Howard is enorm waarheidsgetrouw maar past wel wat dingen aan om het script nog filmischer aan te laten voelen.

Hunt vs Lauda, ik heb het helaas nooit live mee moeten maken maar deze prachtige rivaliteit prijkt op het favorietenlijstje van elke formule 1 fan, jong en oud. Hemsworth en Brühl zijn geweldig als Hunt en Lauda, ik vond de gelijkenis echt enorm treffend (zelfde geldt voor Wilde als Miller bvb), soms om eng van te worden. Howard heeft hier gelukkig enorm veel aandacht aan besteed. Howard's keuze om hun vriendschap buiten beschouwing te laten, condities nog dramatischer te maken, de motivatie van Lauda om te stoppen in Japan etc. zijn allemaal juiste keuzes. Rush is toch voor 99% waarheidsgetrouw, en dat is toch al een groot deel waarom Rush ook zo goed is.

Visueel erg sterk, sterk geschoten racescenes, sterk sond design (geluid van F1 auto's is een must in een landschap met een top notch audio setup) en ook qua drama staat Rush zijn mannetje. Ondanks dat Rush erg all-round is de film voor mij een performance-driven film want Hemsworth en Brühl zijn magistraal als Hunt en Lauda. Erg sterk. Fijn dat Howard deze film heeft gemaakt, kan vooral de Amerikanen wel eens bijscholen waar het leeuwendeel niets weet over de F1, misschien dat dit wel wat Amerikanen weghaalt bij NASCAR.

Zowaar een echte rush om naar te kijken

Ik ben geen Formule 1 fan. Het is niet dat ik een degout of iets dergelijks van de sport heb maar ik heb het simpelweg nooit gevolgd omdat ik het vandaag de dag een ietwat saaie sport vind. Een tijd geleden de documentaire Grand Prix: The Killer Years (2011) gezien en die tijdsperiode sprak me wel erg aan. Er is een cheating dead charisma dat die coureurs uitstralen dat je vandaag de dag niet ziet en dat trekt me enorm. De film sprak me wel aan maar met Ron Howard is het altijd afwachten wat je voorgeschoteld krijgt dus ietwat afwachtend in de cinema gaan zitten.

Gelukkig weet hij hier wel waar hij mee bezig is. Rush lijkt in de eerste plaats een racefilm te zijn maar de races zelf spelen vreemd genoeg niet de hoofdrol. Je krijgt geen lap per lap samenvatting voorgeschoteld maar alleen de echt kritieke momenten worden in beeld gebracht. Een aanpak die niet iedereen kan waarderen, zo verwachtte degene met wie ik de film keek veel meer beelden van de races op zich, maar bij mij werkte het perfect. Temeer omdat de rivaliteit tussen Hunt en Lauda perfect in beeld wordt gebracht. Of de film historisch correct is, dat weet ik niet. Waarschijnlijk heeft Howard er hier en daar wel iets veranderd om het filmisch interessanter te maken maar hij slaagt er dan ook in om een film te maken die van de eerste tot de laatste minuut boeiend is. Mooi ook dat hij geen tijd verspeelt met eerst de jeugd en dergelijke van Hunt en Lauda uit de doeken te doen maar ineens start met de eerste ontmoeting tussen beide heren. Hier en daar komen er wel wat clichés qua opbouw om de hoek kijken maar het wederzijds respect dat de twee racers voor elkaar opbouwen is puur kippenvel. Normaal gezien ook geen fan van voice-overs maar die van Lauda werkt perfect.

Rush is een film die je in de cinema moet zien. Het starten van de motoren, de adrenaline, ... Op groot scherm en met een geweldige surround krijgt dit echt een serieuze meerwaarde. Hetgeen mij echter het meest aansprak is de manier waarop Howard er in slaagt om de racescènes zo in beeld te brengen dat je het gevoel krijgt dat je er echt bij bent. Ik kromp in ieder geval in elkaar toen Lauda crashte en bijna levend verbrand. Ik wist wat er ging komen maar toch.. Schitterende cast trouwens. Chris Hemsworth is een vermakelijk acteur als Thor en in Cabin in the Woods maar hier weet hij echt diepgang aan zijn rol te geven. Voornamelijk omdat de wisselwerking met Daniel Brühl fenomenaal is. Beide acteurs tillen elkander op naar een hoger niveau en zijn werkelijk een genot om naar te kijken. Hallucinant ook hoe sterk ze op de echte Hunt en Lauda lijken maar dat terzijde. Ook qua bijrollen is Rush nog sterk met een leuke Olivia Wilde en Christian McKay.

Wie uiteindelijk de beste coureur was? Een antwoord dat je nooit krijgt maar daar ligt de focus van de film ook helemaal niet. Rush brengt het verhaal van twee coureurs die door rivaliteit elkander tot het uiterste brachten. Magistrale racescènes worden afgewisseld met heerlijke dramamomenten. Ik stond op 4* maar de film verdient meer. Potentieel top 3 2013 kandidaat in ieder geval.

4.5*

Rush is een film over rivaliteit, en hoe dit mensen in dit geval formule 1 coureurs tot het uiterste kan drijven.

Rush is dan eindelijk een goede formule 1 film geworden die het meest heroïsche en interessantste verhaal uit de geschiedenis van de sport verteld. De film behandeld een vrij grote tijdspanne maar focust zich voornamelijk op het jaar 1976. Daarvoor worden de karakter prima opgebouwd en goed voorgesteld. Niki Lauda wordt op een bijzonder goede, bijna perfecte manier neergezet door Daniel Brühl. Maar ook Chris “Thor” Hemsworth is goed als de flamboyante, playboyachtige James Hunt. Door deze twee vertolkingen wordt het verhaal veel geloofwaardiger, want het is bijna te ongeloofwaardig om waar te zijn, maar dat is het wel degelijk.

De moeilijkheidsgraad is het waargebeurde aspect, praktisch alles is echt gebeurd en kan je op youtube of wikipedia vinden. Dit maakt de film voor mij toch zeker beter dan een gemiddelde film. Zeker als de uitwerking zo goed is als bij Rush. Het is een menselijk verhaal, maar bevat ook humor en veel (race)actie. Ook de wat pijnlijke scènes vond ik goed uitgevoerd

Deze film bevat geweldige sound design en sound editing, alles valt qua geluid op zijn plaats. Maar ook de film zelf is op een zeer sterke manier ge-edit , waardoor er heel veel behandeld kan worden, maar het nooit te gehaast/”rushed” aanvoelt. Dit ondersteund door een sterke score van Hans Zimmer, maakt het een audiovisueel spektakel. Daarbij is het een zeer goed gespeeld en geschreven film die zich voor zover ik weet bijna alleen met feiten heeft bezig gehouden.

James Hunt en Niki Lauda zijn voor mij twee bekende namen, maar dat maakt de film er voor mij niet beter of slechter op. De film behandeld menselijke thema’s zoals liefde en passie. Maar als echte racefanaat kom je ook zeker niet van een koude kermis thuis.

Toevallig gisteren een artikel in de JFK gelezen over de gebeurtenissen. Dus wist wel wat af van het verhaal maar verder als leek erin gegaan. Heb niks met racesporten, maar deze film is me heel goed bevallen. Het verhaal is van begin tot eind interessant. De beelden vanaf de circuitbanen zijn schitterend geschoten. En de twee hoofdpersonages zijn ontzettend goed neergezet. De mooie vrouwen zijn ook een fijn pluspunt. En de soundtrack van Hans Zimmer...Adembenemend weer.

4*

Kostte me een goed half uur voordat ik in de film zat - had in het begin wat moeite om Hemsworth te geloven - maar daarna bijzonder genoten. Fijne sfeer en sterke cast. Beetje jammer van de Zimmer-score en de VFX die zo nu en dan niet helemaal top notch zijn.

dikke 3,5*

Één van de beste films van het jaar en wat mij betreft zonder twijfel de beste sportfilm ooit gemaakt. Die beroemde crash van Lauda is natuurlijk het moment waar iedereen op wacht, maar gelukkig focust Ron Howard zich daar niet te veel op. Hij richt zich vooral op die tweestrijd tussen de womanizer Hunt en de saaie Lauda.

Een contrast dat perfect wordt uitgewerkt. Vooral dankzij Hemsworth als Hunt en de Brühl als Lauda. Vooral die laatste speelt de sterren van de hemel en verdient een Oscarnominatie voor zijn vertolking van de einzalganger. Tel daar dan nog eens de sensationele racebeelden bij op en je hebt een dijk van een film.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl | Recensie: Rush (3 oktober)

De meeste meisjes houden doorgaans niet van F1. Surprise! Ik ook niet. Ik heb er weinig mee, maar omdat mijn wederhelft wel een fanboy was (nadruk op was) van deze film toch meegegaan. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk.

Gek genoeg was het F1 gebeuren het minste wat mij stoorde. Waar ik meer tegenaan liep waren de te lang uitgesponnen, weinig toevoegende scènes. Daar tegenover staan juist weer de races, die kort en afgeraffeld werden. In het saaie, nietszeggende gebeuren waar twee 'ego' mannetjes de concurrentie met elkaar aangaan, worden er binnen vingerknippen dingen geintroduceerd die nauwelijks een seconde of 10 in beslag nemen.

*Knip* Getrouwd. *Knip* Een race in weet-ik-veel-waar gewonnen. *Knip* Hè, nu heeft zijn concurrent gewonnen bij een andere race. *Knip* Een paar boze woorden worden heen en weer gesmeten. Hebben we trouwens al gezien hoe knap Hunt is, en hoe zeer Lauda op een rat lijkt? Nee? Dan moet dat nog even benoemd worden! *Knip* 'Nouja zeg, ook de derde, vierde, vijfde én zesde wedstrijd zijn al verreden! Dat waren 40 mooie seconden zeg.

Gelukkig werd het na dik 80 minuten iets beter, al bleef ik de interactie tussen de twee maar mager vinden en vond ik Hunt nog steeds niet al te geloofwaardig. Lauda daarentegen verdient, eerlijk is eerlijk, wel wat kudo's. Al blijven het allebei zwaar onsympathieke figuren natuurlijk.

Als je eindelijk aangekomen bent bij het wereldkampioenschap, helemaal trots op jezelf dat je het zo lang volgehouden hebt en je nog steeds in je stoel zit (Lees: hangt) wordt het dus iets beter. Ik moet toegeven dat de manier hoe dit vormgegeven is mooi is. Hoewel ik nog steeds moeite heb met het feit dat hij na amper 4 weken al die helm op zijn zwaar verminkte hoofd wurmt en daarna gewoon weer gaat racen. EN JA, ik weet dat het gebaseerd is op de realiteit, dat had ik tijdens de film ook al 3 keer vernomen toen ik zat te miepen.

Vanwege het iets betere einde toch een nipte 2.5*.

Tegenvallend.

Ik keek hier enorm naar uit, na het zien van de trailer, maar hij maakte de verwachtingen niet waar in mijn ogen.

Het draait om het seizoen van 1976, waar Hunt en Laude een legendarische strijd voeren om het kampioenschap. Maar het gevoel van spanning en rivaliteit is in mijn ogen niet goed neergezet. De film gaat te snel en focused zich niet op de juiste dingen. Veelal worden races gewoon overgeslagen en zie je enkel de resultaten in beeld verschijnen. Dat wat formule 1 in mijn ogen spannend maakt, inhaalacties en de gevechten op de baan, waren hier niet tot nauwelijks te vinden. Nu is dat opzich nog niet zo heel erg,als de focus op de juiste manier in de personages zou worden gestoken. Maar ook dit gebeurt niet echt. Ze blijven aan de oppervlakte en het gaat allemaal wat snel.

Hierdoor krijg je weinig binding met personages en dat is jammer. Want een van de dingen wat dit seizoen zo mooi maakte was de rivaliteit tussen Hunt en Lauda.

Hemsworth acteert oke, maar in mijn ogen zal ik hem altijd voor Thor aanzien en is het gemis van zijn hamer wellicht ietwat vreemd voor mij. Daniel Bruhl acteert echter erg sterk, qua uiterlijk en qua manieren zet hij Lauda erg sterk neer.

De visuele effecten zijn goed gedaan. Mooie beelden, en de feel is ook erg "seventies".

Al met al scoort hij net een voldoende, omdat hij na de onderbreking (die kwam toen Hunt bij Mclaren ging rijden) wel beter werd.

A wise man can learn more from his enemies than a fool from his friends.

Mijn laatste bioscoop bezoekje was bij het zien van After Earth.

Ik twijfelde tussen 2 Guns en Rush en ben blij dat ik voor Rush heb gekozen, want na maanden geen bioscoop gezien te hebben wilde ik geen teleurstellende film.

Rush is een film/waargebeurd verhaal van Ron Howard (Apollo 13, Splash) die focust op die rivaliteit tussen twee formule 1 coureurs.

Chris Hemsworth speelt een van de hoofdrollen als James Hunt, een beademing van hoe iedere sporter er uit moet zien, knap, lang en vol charme.

Tegenover deze damesverslinder speelt Daniel Brühl de rol van Nikki Lauda, een gedisciplineerde Oostenrijker gierig naar victorie zolang het eerlijk gebeurt.

Ik heb helemaal niks met auto's, het was eerder de rivaliteit tussen deze twee coureurs die mij aansprak.

Bewust of onbewust hielden ze elkaar scherp, toen ze allebei nog in de formule 3 zaten ging het kinderachtig heen en weer tussen de twee.

Later konden ze elkaar nog altijd niet uitstaan maar respecteerde ze elkaar wel.

Wat me nog het meest opviel was dat het erg moeilijk was om voor 1 van de 2 te juichen.

Ik had een grotere connectie met Nikka Lauda, maar de persoon naast mij weer met Hunt.

Dat vond ik erg gaaf.

Je zult niet teleurgesteld zijn!

Een film die slaagt waar ‘Senna’ faalde. Die film had de intentie toegankelijk te zijn voor iedereen, maar faalde daarin, en werd niet meer dan een prent voor de fanboys.

Dan kan je u de vraag stellen: had men niet beter het leven van Senna verfilmd, dan er een documentaire over te maken?

Laten we duidelijk zijn; deze film is wel interessant voor de F1-leek, en is ook goed te volgen voor iemand die niet weet hoe de sport ineen zit.

Het grootste pluspunt in de film is dat er eigenlijk niet echt een hoofdpersonage is. Hunt’s kop staat wel op de affiche (Misschien is dat wel spijtig),* maar in de film zelf is het niet echt duidelijk wie er nu eigenlijk moet uitspringen. Het hoofdpersonage in deze film is geeneen van de 2 hoofdpersonages, maar wel de relatie tussen die 2 hoofdpersonages.

En da ’s volgens mij een hele verwezenlijking. Dat omdat het gros van de films die dit proberen te bereiken zouden falen in dit opzet. Er zal altijd wel 1 personage boven het andere uitkomen omdat de ene acteur beter speelt dan de andere, of omdat het ene personage een interessanter leven heeft dan het andere.

Hier is dit niet het geval. De acteurs zijn beiden van een gelijkaardig niveau, en ook de personages zijn aan mekaar gewaagd.

Op ’t eerste zicht zou je nochtans zeggen dat Hunt’s (privé)leven interessanter is, maar na verloop van tijd ga je ook Lauda waarderen (Het inkopen in een team, De crash, …). De regisseur laat de personages tegen mekaar opbieden, en daardoor worden ze steeds interessanter. Op die manier ga je als kijker elke 5 wisselen van favoriet, zodat je op het einde van de film niet eens kan zeggen ‘voor wie je nu eigenlijk was’. Ze zijn beiden gelijk op hun eigen manier.

Toch enkele minpuntjes:

- De keuze voor de muziek is soms ‘opvallend’ en ongepast. Bij sommige momenten gebruikt men vaak de verkeerde muziek, zodat een bepaalde gebeurtenis niet genoeg benadrukt wordt, of de sfeer van het moment enigszins ‘verpest’ wordt.

- Soms gaat het nogal rap. Men neemt al snel eens een sprong van enkele jaren/maanden, en dat wordt net niet hinderlijk.

- Ik stoorde me nogal aan de vrouwelijke actrices, die een net iets te typische rol wisten neer te poten. Ik ben er nog niet uit of dat aan het script ligt, of aan de actrices zelf.

Ik vreesde daar op voorhand ook voor. Ik associeer de man met de gruwelijk slechte Marvells.

Maar eenmaal de film begonnen was, werd het al snel duidelijk dat die vrees ongegrond was. Hemsworth doet het voortreffelijk, en moet toch eens gaan denken aan zijn toekomst. Wil hij ‘Thor’ blijven spelen? Dan zal hij ook moeten accepteren dat hij er tot in de eeuwigheid gelinkt zal worden aan die rol.

Kort samengevat: Een film die niet over F1 gaat (dat is slechts achtergrond), maar over de relatie tussen 2 rivalen, en daardoor interessant genoeg is voor de iedereen die geen kaas gegeten heeft van deze sport.

3,5*

*edit: Zie bericht van 'Metalfist' hieronder.

Feel the rush

Erg sterke titel voor zowel de liefhebber als de leek. Ik zag Rush in het bijzijn van mijn vader die een groot liefhebber van de Formule 1 is, en de rivaliteit tussen James Hunt en Niki Lauda halverwege de jaren '70 erg bewust heeft meegemaakt. Toen ik hem vroeg om mee naar deze film te gaan, hoefde hij dan ook geen twee keer na te denken voordat hij ja zij. Na afloop was mijn vader enorm te spreken over de invulling van de personages waarbij met name Hemsworth als Hunt volgens hem de meeste gelijkenissen vertoonde maar ook Lauda uitstekend werd neergezet door Daniel Brühl. Zelf heb ik vrij weinig met de formule 1 (verder dan de naam Schumacher reikte mijn namenkennis binnen deze wereld dan ook niet) maar ook zonder enige voorkennis vond ik de twee hoofdpersonages interessante persoontjes en raakte ik al gauw gefascineerd door ze.

Een veelgehoord kritiekpunt hier is dat de races zelf slechts fragmentarisch in beeld komen, en de personages wat aan de oppervlakte blijven. Zelf was ik het met dit laatste punt totaal niet eens. De film heeft veel te vertellen waardoor er bijvoorbeeld niet zo lang bij het huwelijk van Hunt stilgestaan wordt. Maar er wordt echter een uitstekend totaalbeeld van zowel Hunt als Lauda neergezet waarbij ik erg goed met de personages mee kon leven. En hoewel ik wel in het standpunt kan komen dat de races zelf niet heel uitgebreid in beeld komen vond ik dit ook niet vervelend omdat dit het uitgangspunt van de film ook helemaal niet was. Hoewel er wellicht meer races voorbij hadden kunnen komen, voelde het voor mij nergens als een gemis en wat we wel te zien kregen was voor mij dermate bevredigend genoeg om mij tevreden te kunnen stellen. Overdaad schaadt immers, en ik had er dan ook geen problemen mee dat de focus op de personages Hunt en Lauda zelf lagen want dit is dan ook het hart van de film.

Rush is één van de najaartoppers die je gezien moet hebben, of je nu wel of geen liefhebber van de Formule 1 bent.



4,5*

Redelijk conventioneel filmpje, komt eigenlijk nergens buiten de lijntjes of verrassend uit de hoek maar vermaakt voor de tijd dat het duurt voldoende. Hemsworth is voor deze keer niet heel vervelend. Kan ook redelijk naturel spelen denk ik. Bruhl moet iets meer zijn best doen.

Het is een verhaaltje wat tot de verbeelding spreekt en daar haalt het ook voor 95% zijn bestaansrecht uit. Verder is het voor de verandering eens leuk dat de races er redelijk spectaculair en geloofwaardig uit zien. Leuk ook vanwege de oude wagens. Met F1 heb ik al een jaar of 10 niks meer, maar dit is uit een tijd dat de sport nog veel meer aan sprak. Sinds er nog nauwelijks doden vallen is er - hoe ironisch ook - een heel stuk charme weggevallen.

Verder vind ik het gemiddelde hier wel erg veel eer geven want zo bijzonder is het natuurlijk zeker niet. Gewoon een vermakelijk en degelijk uitgevoerde film met een verhaal dat tot de verbeelding spreekt, maar dat is het dan ook wel als je het mij vraagt.

3.0*

Prima film, de laatste voor dit jaar overigens en een mooie afsluiter van een mooi filmjaar.

Grootste pluspunt is de film vanuit twee oogpunten te tonen. Beide personages hebben hun charme en hun onhebbelijkheden en zo houd je als kijker altijd de vraag bij wie je voorkeur ligt, en dat verschilt nogal eens door de prent heen. Sowieso heeft het ook als voordeel dat het einde nooit cliché aanvoelt. Ik kende de geschiedenis een klein beetje, maar bij een focus op één persoon kan je altijd zeggen: ja, typisch dat het zo eindigt.

En gelukkig weet Howard beide acteurs genoeg scènes en net genoeg uitdieping te geven. Beide acteurs zitten prima in hun rol en vooral de combinatie samen spettert. Verder is de film lekker kleurrijk gefilmd (wel met lelijke belichting vaak) waardoor het echt een film uit '76 lijkt. De score is lekker dreigend en dreunend en past perfect. Daarnaast krijgen we een mooi tijdsbeeld van de Formule 1 toen het nog een sport voor helden was. Decors en kleding en vooral make-up zijn allemaal prima in orde.

De actiescènes zelf zijn dan het grootste minpunt: vaak chaotisch in beeld gezet zodat enige spanning wel verdwijnt omdat ik geen benul soms had wat zich nu op het scherm afspeelde. Te snel gemonteerd, schokkerige camera en vooral te veel close-ups. En verder, ach, dit is geen overdonderende cinema dat nog dagen zal na sidderen. Wel is het een knappe degelijke film die de volle speelduur de aandacht weet vast te houden. Omdat het de laatste is van het jaar: 4,0*.

Zo zeg, wat een positieve verrassing. Met gemotoriseerde sport heb ik niks en Howard aan het roer is ook niet bepaald een garantie voor succes dus ik zag het eerst wat somber in. Met Hemsworth groot op de poster dacht ik bovendien dat deze film alleen over Hunt zou gaan, een persoon waar ik weinig meer van weet dan dat zijn recente biografie (Shunt) als ultieme sportbiografie door het leven gaat. Maar we krijgen 2 voor de prijs van 1, ook (de veel sympathiekere) Lauda wordt uitgebreid gevolgd, die ik als naam in ieder geval wat beter kende.

Hoewel de races zelf niet geweldig in beeld zijn gebracht en de film daardoor wat spanning mist valt er genoeg te genieten: daarvoor zijn beide tegengestelde personages interessant genoeg en weet vooral Brühl indruk te maken als de eigenzinnige Lauda. Ik kende de uitkomst van het wereldkampioenschap niet en merkte, hoe suf ook, dat ik enorm voor hem ging duimen...

3,5*.

Toppie film!
Heb weer genoten!

En wat hebben ze Nikki Lauda goed na gemaakt zeg!

4.0 omdat hij het gewoon echt waard is!

Ik heb ook niets met auto's of autosport maar het verhaal vond ik toch wel spannend. Het acteerwerk vond ik niet altijd even best maar het verhaal is interessant genoeg om van begin tot eind te blijven boeien. 3,5 ster

Ik heb absoluut niets met F1, maar man wat heb ik genoten van deze film en de acteurs. Hier een dikke 4 van iemand die niets van auto's kent, maar weg graag dergelijke kwaliteit voor ogen krijgt. Heerlijk geluid ook als je deze film met koptelefoon bekijkt...

Meegezogen worden in de wielen van twee rivalen die elkaar naar een hoger niveau liften. Een verhaal naast de competitie waardoor er nooit te lang werd stilgestaan bij een bepaalde race. De empathische nijd en wrevel die je als kijker voelt en het 'dichtknijpen' van je eigen luchtpijp op het moment dat ze Lauda's longen even gaan uitkuisen.

Je krijgt als kijker echt de keuze om partij te kiezen in deze film. Niets wordt opgedrongen... Het talentrijke Britse feestbeest dat de risico's niet schuwt of de Oostenrijkse controlefreak die er toch niet voor terugdeinst om de media te gebruiken in zijn strijd om de beste te zijn. En man wat toont die Lauda karakter bij zijn revalidatie.

De film is mooi in evenwicht. Een stevig verhaal, geen te lange races of technisch taalgebruik waardoor niet-autoliefhebbers af zouden haken en (net) niet te veel romantiek.

Heel mooie beelden ook op het einde met enkele foto's die toch ergens wijzen op een groot wederzijds respect.

Geniaal.

Ron Howard weet je helemaal terug te brengen naar de spanning en mystiek van het beroemde duel tussen Lauda en Hunt, de aanloop naar het ongeluk van Lauda en het vervolg daarop. Daniel Brühl is geniaal in zijn vertolking van Lauda, niet alleen lijkt hij genoeg op Lauda om daar mee weg te komen, maar ook de eigenaardigheden van de man zelf komen er overtuigend uit. Het gebruik van Duits met een duidelijk Oostenrijks accent geeft dat een mooie integere diepgang. Hemsworth is daarbij vergeleken misschien een tikje minder diepgaand als de playboy Hunt, maar diens ietwat oppervlakkige karakter wordt evengoed erg goed en levensecht neergezet.

Erg veel aandacht gaat - natuurlijk - naar de beelden van de races en de auto's. Perfect in beeld gebracht, met een enorme aandacht voor details, indrukwekkende scenes op de circuits, zowel vanuit de wagens zelf als vanaf de zijkant. Voor mij als indertijd F1-volger - welk jongetje was dat niet, en zeker al in dat jaar - een feest van herkenning. De geschiedenis wordt behoorlijk nauwgezet gevolgd, zowel in de F1-gebeurtenissen als het leven van de helden. Erg knap gedaan, en erg spannend ondanks dat je de afloop al weet. De thematiek van de tweestrijd krijgt, net als indertijd, diepte door de volslagen verschillende karakters van Hunt en Lauda. Een strijd tussen twee mannen die elkaar erg goed kenden, en elkaar ook veel respect gaven.

Dat de film daarbij weinig nieuwe details aandraagt, geen nieuwe feiten boven water brengt is dan wat mij betreft geen punt van kritiek. We kijken hier tenslotte vooral naar de samenvatting van het verhaal, het ongelooflijke spektakel van een bijzonder jaar in de formule-1. Als je meer diepgang zoekt is een documentaire wellicht een betere vorm, in deze film heeft de romantiek van de racerij en de wedstrijd de hoofdrol.

Een terechte blockbuster, en wellicht de mooiste van het jaar. Dat het eens een film is over dingen die echt gebeurd zijn in plaats van een stripverhaal is daarbij nog een extra, een welkome afwisseling.

Sterke film die geen seconde verveelt. De jaren 70 sfeer wordt goed neergezet. Beide hoofdrolspelers worden karaktervol neergezet. Het haantjesgedrag komt soms wat puberaal over, maar is toch waarheidsgetrouw. De acteurs zijn prima gecast en leveren een prima prestatie. De races zijn niet spectaculair, met uitzondering van de laatste race. Die geeft de nodige spanning. Klasse film die volgens Lauda himself vrijwel volledig op waarheid gebaseerd is. 4.0

In de jaren negentig keek ik af en toe nog weleens naar de Formule 1, maar sindsdien heb ik totaal geen interesse meer gehad in de autosport. De naam Hunt had ik nog nooit van gehoord. Nikki Lauda kende ik wel van naam, maar ook niet veel meer dan dat. Ron Howard viel mij de laatste jaren nogal tegen met zijn films, al is zijn beste film wel een sportverhaal, dus het was afwachten wat dit zou gaan brengen.

Hoewel ik het zeker geen topper vind, keek het best aardig weg. Ik dacht vooraf dat Hemsworth de hoofdrol speelde, maar Brühl wordt net zoveel belicht. Op zich wel een goede keuze, ook omdat de twee personages waarover het gaat enorme tegenpolen zijn. Vooral Brühl acteert behoorlijk sterk en zet ook het meest sympathieke personage neer. Wel worden de personages soms wat oppervlakkig uitgewerkt. Vooral het leven van Hunt vliegt aan je voorbij en hij wordt iets te overdreven neergezet alsof hij alleen maar een soort van vrouwenversierder was. Lauda wordt wat beter belicht.

De races zelf vond ik niet altijd even goed in beeld gebracht. Hoewel Howard zijn best doet, ziet je er op sommige momenten wel aan af, dat het budget soms wat beperkt was. Verder miste ik toch wel een bepaalde vorm van spanning, ondanks dat ik niet bekend was met de geschiedenis. Maar verder dus best wel aardig. Ik heb me zeker niet verveeld en vond het bij vlagen best vermakelijk. Mijn sport zal het nooit worden, maar ik kan me best voorstellen dat een hoop mensen dit mooi vinden, al zijn de tijden op dat gebied natuurlijk ook wel veranderd.

3,0*

Meeslepende, zeer boeiende film van Ron Howard over de rivaliteit tussen Formule 1 coureurs Niki Lauda en James Hunt, halverwege de jaren '70. Daniel Bruhl en Chris Hemsworth zijn perfect gecast en ze maken beiden iets moois van hun rol, al is het personage van de arrogante maar emotioneel kwetsbare Niki Lauda natuurlijk oneindig veel interessanter. Prachtig vormgegeven en briljant in beeld gebracht door cameraman Anthony Dod Mantle, die zich wat mij betreft mag rekenen tot de groten der aarde. De stemmige muziek van Hans Zimmer (nog zo'n grootheid) maakt het geheel helemaal in stijl af. Spannend, grappig en bij vlagen behoorlijk aangrijpend.

Mooi de rivaliteit van het befaamde seizoen '76 verfilmd te zien. De haat-liefdeverhouding tussen Hunt en Lauda is weerzinwekkend in beeld gebracht. Chris Hemsworth en Daniel Brühl zijn hier mede debet aan Ook als je niet van Formule 1 houdt, dan nog zal deze film je weten te boeien.

Respect voor coureurs die in de vroegere jaren met alle risico's van dien toch deze resultaten wisten te behalen. Met name Lauda zes weken na zijn crash weer achter het stuur te zien.

In zekere zin zouden Hunt en Lauda elkaar in het leven buiten het circuit perfect kunnen aanvullen.

Je moet echt een F1-fanaat zijn om meer dan twee uren op het tipje van de stoel te kunnen blijven zitten. Zeker wanneer het over de waargebeurde rivaliteit gaat tussen twee topsporters met heel wat tegenslagen: Nikki Lauda en James Hunt, de massa pitspoezen die zo'n topgebeuren, in alle weersomstandigheden, sober gekleed opfleuren en het allerbelangrijkste: twee topmerken Ferrari en McLaren die het miljoenen-, miljardengebeuren van het F1-beleven domineren.

In deze film wordt hoofdzakelijke het menselijke en de kleine kring rond de vedetten getoond.

De acteurs deden het meer dan voortreffelijk en de regie zorgde onstuitbaar voor de fantastische en zeer vlotte spanning.

Letterlijk en figuurlijk deze film raasde aan je voorbij.

Maar voor wie niet van 123 uren autoracen houdt is dit helemaal geen beleven.

Voor mij alvast een prachtig verhaal van een waargebeurde strijd tussen twee sportvedetten. Zelfs een Belgische Jacky X wordt er even in vernoemd. En die periode heb ik zelf meegemaakt. Zoals bij de motorcross een Joël Robert die ik ooit met volle sneeuwbuien in mei en de val na een ronde tot in Zweden heb gevolgd. Heen en terug meer dan 6.000 km met de Fiat coupé in drie dagen.

Als (toen) freak: 5,0*

Uitstekende film. Prima acteerwerk, vooral van hoofdrolspelers Chris Hemsworth en Daniel Brühl, maar ook de rest van de cast acteert goed. Veel sfeervolle (race)beelden en een boeiend plot over de relatie en rivaliteit tussen James Hunt en Niki Lauda. Van start tot finish een zeer boeiende film, de afwisseling tussen de races en de persoonlijke ontwikkelingen van de twee hoofdpersonages is goed gedaan. Zeer de moeite waard, ook voor iemand die geen uitgesproken liefhebber van de Formule 1 is.

Howard die zich nog maar eens waagt aan een waargebeurd verhaaltje. Je verwacht het niet. Niet de enige parallel die te trekken is met enkele van zijn vorige films. Die vond ik dan vaak niet zo goed en met dat in het achterhoofd is dit lange tijd een meevaller. Ron weet zowaar wat flair en animo in zijn film te stoppen.

Het oogt ook allemaal wat fleuriger, heeft een scheutje humor en het jakkert door z'n set-up heen. Hoe het wereldje en de hoofdpersonen worden voorgesteld is dan misschien niet al te subtiel, zo wordt het wel een vlotte film die de rivaliteit tussen een flamboyante playboy en gedreven professional snel draaiende heeft.

Weinig mis met de hoofdrollen, al zit Brühl met Lauda's accentje opgescheept. Als hij te lang aan het woord is, gaat het zeuren. Vond de keuze van zijn voice-over dan ook niet zo geslaagd. Het heldere commentaar is ook zoiets. Misschien een detail, maar dat had blikkerig mogen klinken. Het was per slot van rekening 1976.

De races? Ach ja, niet onaardig. Ik verwacht van Howard op dat vlak niet zoveel, al geloof ik wel dat hij daar veel zorg aan heeft besteed. Het sounddesign is in ieder geval een meerwaarde. Iets dat minder uit de verf komt, is mens versus brullende machine en hoe die te temmen. Een soort subtekst die wel eens ontbreekt.

De sport verloor destijds regelmatig een coureur, maar dat aspect blijft tijdens de Grand Prix achterwege. Geen echt grote bezwaren, dat komt pas wanneer Howard zich niet meer kan inhouden. Na Lauda's crash slaat de emo meter met Zimmer erbij weer te vaak in het rood. Onnodig, dit F1 seizoen had alles al in zich.

Vroeger was ik een groot fan van de F1 en daarom kan ik denk ik extra genieten van deze film. Vroeger was dan niet de tijd van Lauda en Hunt, maar de verhalen zijn natuurlijk wel bekend. En ik moet zeggen dat ze dat heel erg goed op beeld hebben weten te krijgen. Beide coureurs worden echt heel erg overtuigend neergezet. Mede daardoor was de lange speelduur voor mij echt geen probleem, 4.5*

Prachtige sportfilm over formule 1, goed spel van beide acteurs en de film beelden van de races waren prachtig.

Howard.

Weet nog steeds niet helemaal wat hij nou voor regisseur is. Gezien zijn C.V. doet hij me toch vooral denken aan een director for hire. Echt een Howard stempel zie ik niet echt. Misschien dat het altijd wat lieve films zijn, vrij standaard Hollywood. Deze film is dan een beetje een vreemde eend in de bijt. Hollywood zal hier namelijk weinig in gezien hebben. Formule 1 is in Amerika totaal geen sport waar ze zich in interesseren. Niet verwonderlijk dat dit dan ook weinig potten heeft gebroken in de states. Jammer want het is misschien wel Howard zijn beste film. Hoewel een bio-pic kiest hij er slim voor om beide heren te volgen. Daardoor krijgt je film niet meteen een kritiekloze mythe vorming rond 1 persoon.

Ben geen kenner van Formule 1, maar na de film toch wat foto's en clips bekeken. En inderdaad Bruhl komt akelig dicht in de buurt van de echte Lauda. Maar ook Hemsworth kan best acteren. Hij moet misschien iets losser worden. Maar als iemand die eruit ziet als de meest cliche hunk ooit, moet ik toegeven dat hij misschien wel een blijvertje is in Hollywood. We zullen zien welke rollen hij gaat aannemen. Of hij ooit niet de cliche hunk mag vertolken is nog maar de vraag.

Visueel ook helemaal niet onaardig. De tracks waren mooi, en erg fijn bronmateriaal als je de final race in Japan is met zulk regenachtig weer. Mooie laatste race. Howard blijft vrij klassiek als het gaat om de camera, maar qua filters durfde hij hier wat meer.

3.5 sterren

Helemaal mee eens. Ik had het gevoel dat Brühl Hemsworth een beetje overklaste, maar dat is persoonlijk.

Vermakelijke film. Niet verwacht dus aangenaam verrast!